Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ханнес Линдеманн (28 желтоқсан 1922 – 17 сәуір 2015) – неміс дәрігері, навигатор және теңізші. Ол екі рет жеке Атлантика мұхитын кесіп өтті, біреуі Либерияда жұмыс істеген кезде жасаған желкенді қанағатта, ал екіншісі – екі мачта мен стабилизатор (аутриггер) орнату үшін өзгертілген 17 футтық Klepper Aerius II екі орынды қабылданатын каякпен. Оның «Теңізде жалғыз» атты кітабында осы сапарлар туралы айтылады, олар толығымен көмексіз жасалған. Оның сапарға шығуының себебі – адам денесі мен санасы теңізде тірі қалу үшін қалай бейімделетініне деген қызығушылық, бұл тақырыпты Кон-Тики (1947) және Ален Бомбард (1952) бұрынғы мұхит сапарларында зерттеген. Оның каягы Канар аралдарына жеткізілді, содан кейін Кариб теңізіне бет бұрды. Ол өте сирек ескек қолданды, бірақ рульдері бұзылғанда пайдаланды. Ол өте көп мөлшерде азық-түлік, көбінесе консервіленген тағамдар алып жүрді, олардың бір бөлігін каяк тым ауыр болғандықтан сапарды бастағанда тастап кетті. Ол балық аулап, рационын толықтыру үшін жаңбыр суын жинады. 3000 мильдік (4828 км) сапар Сент-Мартенге 72 күнде жетті. Сапардың соңында ол «8 күшті жел, соққысы 9 күшке дейін» болатын дауылға тап болды, ол шаршау мен ұйқысыздықтан туындаған галлюцинация кезінде екі рет құлады. Кейде ол тантрикалық немесе өзгертілген саналық күйлер сияқты нәрселерді сипаттады – бірнеше күн бойы дауылдар ашулы болғанда, ылғалды каягының коконында қауіпсіз сезінді. Ол тірі қалу жағдайында сананың денеден (немесе тіпті қолөнерден) бұрын қарсы берілетініне сенді, сондықтан екінші сапарды сәтті аяқтау үшін ұйқыдан айыруды және психикалық жаттығуларды жасады, оны кейде дұға, медитация, автогенді жаттығу және «Мен жетемін» және «Батысқа қарай жүре бер» сияқты ұрандарды санасына сіңіру деп сипаттады. Осы тәжірибелерге сүйене отырып, Линдеманн Ален Бомбард екі рет таза сумен және басқа да азық-түлікпен қамтамасыз етілгенін, тұзды су мен балықпен өмір сүре алмағанын айтты.
Hannes Lindemann (28 December 1922 – 17 April 2015) was a German doctor, navigator and sailor. He made two solo transatlantic crossings, one in a sailing dugout canoe made while working in Liberia and the second in a 17 foot Klepper Aerius II double folding kayak, modified to carry two masts and an outrigger. His book Alone at Sea documents the trips, which were totally unassisted. He was motivated to make the trips by an interest in how the human body and mind respond to survival at sea, a theme which the Kon Tiki (1947) and Alain Bombard (1952) explored in earlier ocean voyages. His kayak was delivered to the Canary Islands, before sailing to the Caribbean. He very rarely paddled, though used a paddle when rudders broke. He carried of supplies, much of it canned comestibles, some of which he ditched on setting out as the kayak was too heavy. He caught fish and gathered rainwater to supplement his rations. The 3000 mile (4828 km) crossing to Saint Maarten took him 72 days. Towards the end of that trip he encountered storms of "wind force 8, gusting to force 9" when he capsized twice during a period of hallucinations brought on by fatigue and sleep deprivation. At times he described what might be described as tantric or altered states – safe in the cocoon of his sodden kayak while storms raged around him for days. He was convinced that in a survival situation the mind gave up long before the body (or indeed the craft), and to help accomplish the second trip he trained himself in sleep deprivation as well as mentally, which he described at times as prayer, meditation, autogenic training and ingraining his sub conscious with affirmational mottos like "I will make it" and "Keep going west". In the light of these experiences, Lindemann concluded that Alain Bombard had been supplied with fresh water and some other food supplies on two occasions, and could not have survived on salt water and fish, as claimed.