Шығыс Африка фольклорындағы Нанди аюы – Кениядағы Нанди тайпасы атымен аталатын құпиялы, қаһарлы аң. Сипаттамалары: зор денелі, ет жеуші, ерекше құрылыс.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шығыс Африка фольклорындағы мақұлық
Creature from east African folklore
Шығыс Африка фольклорында Нанди аюы – Шығыс Африкада мекендейтін, деп айтылатын жаратылыс. Ол Кенияның батысында, Нанди аюының кездесетін аймағында тұратын Нанди халқының атымен аталған. Оны Хемозит деп те атайды. Самбуру тайпасының "Нкампит" атауы да осы жаратылыстың бір түрі болуы мүмкін.
In east African folklore, the Nandi bear is a creature said to live in East Africa. It takes its name from the Nandi people who live in western Kenya, in the area the Nandi Bear is reported from. It is also known as Chemosit,). The Samburu "Nkampit" appears also to be a version of this creature.
Сипаттама
Нанди аюының сипаттамалары: жоғары алдыңғы иықтары бар (төрт футтан биік) және көлбеу арқасы бар, қатыгез, күшті денелі ет жейтін жануар. Нанди аюы туралы әңгімелерде ол қаһарлы, түнгі өмір сүретін, артқы аяқтарымен тұрып, жануарларды өлтіре алатыны айтылады. Чарльз Уильям Хобли 1913 жылы оның болжамды аяғының суретін жасады. Нанди халқы оны "керит" деп атайды. Жергілікті аңыз бойынша, Нанди аюының қызғылт түсті жүні, ұзын аяқтары бар және ол адамдардың басын терісінен айырады деседі. Нанди аюын көру жиілігі уақыт өте келе азайды. 1905 жылы Ричард Майнерцхаген оның "жаңбырдың азаюына байланысты қазір жойылып кеткен антропоид маймыл" болуы мүмкін деп болжады.
Descriptions of the Nandi bear are of a ferocious, powerfully built carnivore with high front shoulders (over four feet tall) and a sloping back. Stories of the Nandi bear state that it is fierce, nocturnal, stands on its hind legs and can kill animals. Charles William Hobley authored a diagram of its supposed foot in 1913. The Nandi people call it "kerit". Local legend holds that the Nandi bear has reddish hair, long feet and is said to scalp people. Sightings of the Nandi bear decreased over time. In 1905, Richard Meinertzhagen speculated that it may have been an "anthropoid ape now extinct on account of decreased rainfall."
Ғылыми бағалау
Нанди аюының бар екеніне ғылыми дәлел жоқ. Көрінгендердің барлығы белгілі түрлерді жаңылыстырып танудың нәтижесі болуы мүмкін. 1923 жылы Чарльз Уильям Эндрюс Нанди аюының жойылып кеткен халикотерлердің қалған өкілі болуы мүмкін деген болжам жасады. 1930 жылдары Луис Лики Нанди аюының сипаттамасы халикотерлердің сипаттамасына ұқсас екенін айтты, бірақ халикотерлер шөппен қоректенетін жануарлар еді. Кейіннен халикотер гипотезасы қабылданбады. 2000 жылы палеонтолог Луис Л. Джейкобс: «Егер халикотерлер әлі де болса тірі болғанда, олар алып орман шошқасы сияқты табылған болар еді» деді. Ал палеонтолог Джордж Гейлорд Симпсон Нанди аюының «көп жағдайда, тіпті барлық жағдайда ратель [балбарса], 1776 жылдан бері ғылыми зоологтарға белгілі жануар екені анықталды» деді. Стерлинг Э. Ланьердің заманауи фантастикалық әңгімелер жинағы «Бригадир Ффеллоустың ерекше оқиғалары» кітабында «Оның жалғыз сафариі» атты әңгіме бар, онда басты кейіпкер қысқа ғана уақытқа «керит» көреді және осындай жаратылыстар Мысырлық Анубис туралы аңыздардың негізін құрады деп болжайды. 1963 жылғы наурызда шыққан Tarzan #134 (Gold Key Comics) комиксінде Тарзан Нанди аюымен кездесіп, одан кейін онымен күреседі, ол салбыраған құлақтары бар, ұзын жүнді жалқы есік сияқты бейнеленген. 2009 жылы Paizo Publishing баспасынан шыққан Pathfinder Roleplaying Game фантастикалық рөлдік ойынында Кемосит сипатталады: «үлкен, ұзын жүнді аң, артқы аяқтарына көтерілу үшін ұзын және бұлшықетті алдыңғы қолдарын пайдаланады және горилла сияқты кеудесін соғады. Маймылға ұқсас тұрғанына қарамастан, оның денесі әлдеқайда салмақты және сыртқы түрі көбірек примитивті». Сиқырлы аңның ерекше қабілеті – «Ми жегіш» (Brain Eater). Егер Кемосит қарсыласын соңғы соққымен өлтірсе, ол жаратылыстың бас сүйегін ашып, ішіндегісін жейді. 1956 жылғы 22 мамырда шыққан «Нағыз өмірдің оқиғалары» күнделікті комиксінде Нанди аюы бейнеленген.
There is no scientific evidence that the Nandi bear exists. Alleged sightings are suggested to be misidentification of known species. In 1923, Charles William Andrews suggested that the Nandi bear may be a surviving representative of the extinct Chalicothere. In the 1930s, Louis Leakey suggested that Nandi Bear descriptions matched that of the Chalicothere, though chalicotheres were herbivores. The Chalicothere hypothesis was later abandoned. In 2000, paleontologist Louis L. Jacobs commented that "if chalicotheres existed now, they would have been found out just like the giant forest hog was." Vice versa, paleontologist George Gaylord Simpson commented that the Nandi bear "turned out to be in most if not all cases a ratel [honey badger], an animal which had been known to scientific zoologists since 1776." The Peculiar Exploits of Brigadier Ffellowes, a collection of contemporary fantasy stories by Sterling E. Lanier, includes a short story called "His Only Safari", in which the title character briefly sights a "kerit" and speculates that such creatures formed the basis for the Egyptian legends of Anubis. Tarzan #134 (Gold Key Comics), March 1963, features Tarzan meeting and later battling a Nandi bear which is pictured as a shaggy slothbear like creature with floppy ears. Pathfinder Roleplaying Game, a fantasy role playing game published in 2009 by Paizo Publishing, features the Chemosit, described as a "massive, shaggy beast, uses long and muscular forearms to raise itself onto its hind legs and beats its chest like a gorilla. Despite its ape like stance, its frame is far heavier and its features more primitive". The magical beast’s special ability is the 'Brain Eater' if the Chemosit kills an opponent with a coup de grâce attack, then it breaks open the creature's skull and devours what is inside. The daily comic panel True Life Adventures for May 22, 1956, featured the Nandi bear.