Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Иан Кэмпбелл (26 сәуір 1926 – 9 қыркүйек 2007) – 1970 жылдан 1987 жылға дейін Ұлыбритания Парламентінің қатардағы Лейборист депутаты болған шотланд саясаткері.
Scottish politician (1926–2007)
Ian Campbell (26 April 1926 – 9 September 2007) was a Scottish politician who served as a backbench Labour Member of Parliament (MP) of the United Kingdom from 1970 to 1987.
Ерте өмір
Кемпбелл Думбартон қаласында Уильям Кемпбелл мен оның әйелі Хеленнің (қыз есімі Крокетт) төрт баласының екіншісі болып дүниеге келді. Ол Ноксленд бастауыш мектебінде және Думбартон академиясында оқыды, содан кейін Глазгодағы Корольдік ғылым және технология колледжінде (қазір Стратклайд университеті) электр инженериясын оқыды. Германиядағы Корольдік инженерлер қатарында әскери қызметтен кейін ол аттестатталған инженер атанды және 1948 жылдан 1965 жылға дейін Оңтүстік Шотландия электр энергиясы басқармасында жұмыс істеді. 1950 жылы Мэри Миллерге үйленді, олардың екі ұлы мен үш қызы болды.
Campbell was born in Dumbarton, the second of the four children of William Campbell and his wife Helen (née Crockett). He was educated at Knoxland Primary School and Dumbarton Academy, and studied electrical engineering at the Royal College of Science and Technology in Glasgow (now Strathclyde University). After National Service in Germany with the Royal Engineers, he became a chartered engineer, and worked for the South of Scotland Electricity Board from 1948 to 1965. He married Mary Millar in 1950; they had two sons and three daughters.
Саяси мансап
Кэмпбелл 1953 жылы Лейбористік партияға қосылды. 1958 жылы Думбартон бург кеңесіне сайланды және 1962 жылы алғаш рет Думбартон провисты болып сайланды. 1968 жылы қарсылығыз болмағандықтан үшінші мерзімге қайта сайланды. Осы жылдары Думбартондағы лейборист әкімшілігі шаруашылық емес үйлерді бұзу, үй салу және қала орталығын жаңарту бойынша маңызды бағдарламаны бастады. 1963 жылы Денни кеме құрылыс шебінің жабылуы қаладағы жұмыспен қамтудың басты көзі болған ауыр индустриядан өтудің ең маңызды белгісі болды, бұл кеңес пен оның экономикалық дамудағы басшылығынан үлкен күш-жігерді қажет етті. 1970 жылғы жалпы сайлауда Дунбартоншир-Уэсттен депутат Том Стил сайлаудан бас тартатынын мәлімдегенде, Кэмпбелл сайлау округінің Лейбористік партиясы тарапынан кандидат ретінде таңдалды. Ол сәтті сайланды және 1983 жылға дейін Дунбартоншир-Уэсттен, ал 1987 жылға дейін Думбартоннан депутат болып қызмет етті. Ол бес жалпы сайлауда жеңіске жетті, бірақ оның мандаты әрдайым сенімді болмады, әсіресе 1974 жылғы екі жалпы сайлауда: Шотландия Ұлттық партиясы 1974 жылғы қазан айындағы жалпы сайлауда оның көпшілігін 1800 дауысқа дейін азайтты. Парламент мүшесі ретінде ол сайлау округі мен сайлаушыларының мүдделеріне баса назар аударды. Парламентте болған кезінде ол Шотландия виски өнеркәсібіне қызығушылық танытты, ол округтің басты жұмыс берушісі болды. Фаслайндегі ядролық база да оның округінде орналасқан, ал оның сайлаушылары Төменгі Клайдтағы кеме құрылысы индустриясының құлдырауынан зардап шекті. Ол парламенттегі барлық уақытында оппозицияда болса да, 1976 жылдан 1979 жылға дейін Шотландияның мемлекеттік хатшысы Брюс Милланның парламенттік жеке хатшысы болды, сол кезде Лейборист үкіметі Шотландияның өзін басқаруын жүзеге асыруды ұсынды. Ол сонымен қатар көп жылдар бойы төрағалық кеңесінің мүшесі және ақырында Шотландияның Ұлы комитетінің тұрақты төрағасы болып қызмет етті. Ол абортқа қарсы науқанға қатысып, досы және әріптесі Джеймс Уайт, Глазго Поллоктан депутат, 1967 жылғы Аборт заңының талаптарын қатаңдатуға бағытталған, бірақ сәтсіз аяқталған жеке мүше заң жобасын қолдады. Кэмпбелл осы саладағы заңды күшейтуге бағытталған әртүрлі заң жобаларын қарастырған комитеттерде бейресми қамшы ретінде әрекет етті. 1979 жылғы парламенттің басында ол Шотландияның жергілікті билік органдарына психикалық мүгедектігі бар адамдарға жеңілдікпен көлік ұсынуға мүмкіндік беретін жеке мүше заң жобасын Коммундар палатасынан сәтті өткізді. 1983 жылғы жалпы сайлауға дейін ол өзінің сайлау округінің Лейбористік партиясы ішінде қайта сайлану үшін тартысқа түсті, сол кездегі солшыл кеңесші Лео Кроули оған қарсы шықты. Бұл сайлауда ол жаңа Думбартон округінен қайта сайланды, ол бұрынғы округімен шамалы ғана ерекшеленді, жалғыз өзгеріс Боулинг және Милтон ауылдарының қосылуы болды. Ол 1987 жылғы жалпы сайлауда зейнеткерлікке шықты және оның орнына Джон Макфолл келді.
Campbell joined the Labour Party in 1953. He was elected to Dumbarton Burgh Council in 1958 and was first elected as Provost of Dumbarton in 1962. In 1968, was re elected unopposed for an almost unprecedented third term. The Labour administration in Dumbarton during these years embarked on a significant programme of slum clearance, house building, and town centre redevelopment. The closure of the Denny Shipyard in 1963 was the most significant sign of a shift from heavy industry as the major source of employment in the town requiring a major investment of effort from the council and its leadership in economic development. When Tom Steele, the Labour MP for Dunbartonshire West, indicated that he would stand down at the 1970 general election, Campbell was selected by the Constituency Labour Party as their candidate. He was duly elected, serving as MP for Dunbartonshire West until 1983 and then for the successor seat, Dumbarton, until 1987. He won at five general elections, although his seat was not always particularly safe, particularly in the two general elections of 1974: his majority was reduced to just over 1,800 votes by the Scottish National Party at the October 1974 general election. As a Member of Parliament, his focus was firmly on the interests of his constituency and constituents. Throughout his time in parliament, he took a keen interest in the Scotch whisky industry, which was the key employer in the constituency. The nuclear base at Faslane was also in his constituency, and his constituents were also affected by the decline of the shipbuilding industry on the Lower Clyde. Although a backbencher for all of his time in the Commons, he was Parliamentary Private Secretary to the Secretary of State for Scotland, Bruce Millan, from 1976 until 1979, during the period when the Labour government was proposing to implement Scottish devolution. He also served for many years as a member of the Chairman's panel, and eventually as the regular Chairman of the Scottish Grand Committee. He was involved in the campaign against abortion, co sponsoring an ultimately unsuccessful private member's bill introduced by his friend and colleague, James White, MP for Glasgow Pollok, to tighten the requirements of the Abortion Act 1967. Campbell acted as an informal whip in the committees considering various bills aimed at tightening the law in this area. Early in the 1979 parliament, he successfully piloted a private member's bill through the House of Commons to enable Scottish local authorities to offer concessionary transport to people with mental disabilities. In the run up to the 1983 general election, he narrowly won a re selection battle within his own Constituency Labour Party, against a challenge from a Leo Crawley, later a left wing councillor in the constituency. In that election he was re elected for the new Dumbarton constituency, which was practically the same as his old constituency, the only change was the addition of the villages of Bowling, and Milton. He retired at the 1987 general election and was replaced by John McFall.
Кейінгі өмірі
Парламент қызметінен шыққаннан кейін, Кэмпбелл Дэмбартондағы Риверсайд шіркеуінде ақсақал ретінде белсенді болды. Ол сондай-ақ Думбартон округінің кәсіпорын қорының мүшесі, Стратклайд жергілікті бағалау тақтасының мүшесі және судья болды. 2007 жылы оған простата қатерлі ісігі диагнозы қойылып, Дэмбартонда қайтыс болды. Оның өмірден өткеннен кейін әйелі, бес баласы және он үш немересі қалды.
After he retired from Parliament, Campbell he was active as an elder at Riverside Church in Dumbarton. He was also a member of the Dumbarton District Enterprise Trust, a member of the Strathclyde Local Valuation Panel, and a magistrate. He was diagnosed with prostate cancer in 2007, and died in Dumbarton. He was survived by his wife, five children and thirteen grand children.