Жеймс Андерсон: Шотландия тарихшысы және антиквары
James Anderson (lawyer)
Джеймс Андерсон (1662-1728) – шотландтық тарихшы, ежелгі құжаттарды зерттеуші. Шотландия парламентінің тапсырысымен ел тарихын жазған, бірақ аяқтамаған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотландтық антиквари және тарихшы (1662–1728)
Scottish antiquary and historian (1662–1728)
Джеймс Андерсон (5 тамыз 1662 – 3 сәуір 1728), шотландтық антиквари және тарихшы, Эдинбургте дүниеге келді. Оның әкесі, Уолстондық Патрик Андерсон, шіркеу пасторы, біраз уақыт Форт фиордындағы Хаддингтонширдегі Басс тасында түрмеге қамалған болатын.
James Anderson (5 August 1662 – 3 April 1728), Scottish antiquary and historian, was born at Edinburgh. His father was Patrick Anderson of Walston, a church minister, who was for some time imprisoned on the Bass Rock on the Firth of Forth in Haddingtonshire.
Білім және мансап
Ол заң бойынша білім алып, 1691 жылы шотландтық адвокаттың (солиситор немесе патша кеңесінің хатшысы) жазушысы болды. Оның кәсібі оған ежелгі құжаттарды зерттеуге деген құштарлығын қанағаттандыруға мүмкіндік берді; ал 1707 жылғы Одақ туралы актіге дейін Шотландия Парламенті оған Шотландия Корольдігінің мемлекеттік тізілімдерінің қалған бөлігін жариялауға дайындауды тапсырды және соңғы отырысында оның шығындарын жабу үшін 1940 шотланд фунт стерлингі бөлді. Ол бұл жұмыста бірнеше жыл бойы еңбек етті, бірақ 1728 жылы қайтыс болғанда оны аяқтамады. Кітап 1739 жылы Томас Руддиман редакциялаған «Selectus Diplomatum et Numismatum Scotiae Thesaurus» деген атпен жарық көрді. Руддиман сонымен қатар шотланд тіліне аударма жасады. Бұл ұлы ұлттық еңбекті дайындау қымбатқа түсті, және оның қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай Джон Стюрт салған көптеген гравюралар 530 фунтқа сатылды. Бұл гравюралар қазір жоғалып кетті, ал кітап өте сирек кездеседі. Андерсон 1715 жылы Шотландияның Бас почта директоры болып тағайындалды, бұл оның еңбегі үшін біршама өтемақы болды; бірақ 1717 жылғы саяси тартыстар кезінде ол бұл лауазымынан айырылды және қызметі үшін ешқашан сыйлық алмады. Андерсонның үлкен жеке кітапханасы болды, онда ағылшын тарихшыларының еңбектерінің мол жинағы бар еді.
He was educated for the law, and became a writer to the signet (Scottish solicitor or attorney) in 1691. His profession gave him the opportunity of gratifying his taste for the study of ancient documents; and just before the Act of Union 1707 the Parliament of Scotland commissioned him to prepare for publication what remained of the public records of the Kingdom of Scotland, and in their last session voted a sum of £1940 pound Scots to defray his expenses. At this work he laboured for several years; but it was not completed at his death in 1728. The book was published posthumously in 1739, edited by Thomas Ruddiman, under the title Selectus Diplomatum et Numismatum Scotiae Thesaurus. Ruddiman also produced a translation into Scots. The preparation of this great national work was expensive; and soon after his death, the numerous plates, engraved by John Sturt, were sold for £530. These plates are now lost, and the book has become exceedingly scarce. Anderson was appointed in 1715 Postmaster General for Scotland, as some compensation for his labours; but in the political struggles of 1717 he was deprived of this office, and never again obtained any reward for his services. Anderson had a significant personal library which included a substantial collection of works by English historians.
Шотландияның тәуелсіздігін қорғау
Шотландия 1701 жылғы Елдестіру актісіне бағынышты ма, жоқ па деген дау кезінде ол «Шотландия Корольдігі мен тәжінің императорлық және тәуелсіз екенін көрсететін тарихи эссе» (Эдинбург, 1705) және кейін «Шотландия королевасы Мэри тарихына қатысты жинақтар» (4 томдық, Эдинбург, 1727–1728) жариялады. Бұл еңбектердің екеуі де кейін оның шөбересі, тарихшы Уильям Робертсон тарапынан кеңінен пайдаланылды.
He published, during the controversy about whether Scotland was bound by the Act of Settlement 1701 or not, An Historical Essay showing that the Crown and Kingdom of Scotland is Imperial and Independent (Edinburgh, 1705), and later Collections relating to the History of Mary Queen of Scotland (in 4 vols, Edin., 1727–1728), both of which were later used extensively by his great nephew, the historian William Robertson.