Кіріспе
Артиллериялық бригада – артиллериялық қолдауды жүзеге асыратын әскери бригаданың мамайланған түрі. Басқа бригадаларда артиллерия бөлімшелері болуы мүмкін, бірақ артиллериялық бригада артиллерияға толық арналған және жаяу әскерді қолдау үшін басқа бөлімшелерге, әсіресе шабуыл кезінде сүйенуді қажет етеді. Бастапқыда бригада әдетте шабуыл немесе қорғаныс мақсатында құрылған, бірақ 20-шы ғасырда соғыс көбінесе жылдам және бекіністердің маңызы азайғандықтан, артиллериялық бригадалар екі мақсатта да құрылды, ерекше жағдай – жағалау қорғанысы. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде артиллериялық бригадаларды пайдалану және құру (әдетте 3000-нан 4000-ға дейін әскери қызметкер, 24-тен 70-ке дейін артиллериялық құралдар) кеңінен таралды, себебі оларды қажетті дивизияларға қосып, қажет болған жағдайда бөліп, басқа жерге қайта қосуға болатын. Артиллериялық бригаданың мамайланған түрі – зениттік бригада. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде көптеген зениттік бригадалар әуе шабуылынан қорғану және бронетранспортты жою мақсатында қолданылды, бұл тиімді неміс артиллериясы үшін ерекше маңызды болды. Қазіргі артиллериялық бригадалар бұрынғыларына қарағанда кішірек және одан да мамайланған, көбінесе бір немесе екі типті артиллерияны пайдалануға арнайы дайындалған. Тактикалық тұрғыдан алғанда, тікұшақтың қолданылуы артиллериялық бригаданың тарихи артықшылықтарының көп бөлігін алмастырды.
the Finnish unit
An artillery brigade is a specialised form of military brigade dedicated to providing artillery support. Other brigades might have an artillery component, but an artillery brigade is a brigade dedicated to artillery and relying on other units for infantry support, especially when attacking. Initially, a brigade was normally formed for either offence or defence, but in the 20th century, as warfare became generally more mobile and fixed fortifications became less useful, artillery brigades were formed for either purpose, the main exception being coastal defence. During the Second World War, the use and formation of artillery brigades (normally having between 3,000 and 4,000 personnel, with between 24 and 70 guns) gained prominence, as they could be attached to divisions that needed them, then detached and re attached elsewhere as the need arose. A specialised type of artillery brigade is the anti aircraft brigade. During the Second World War, many anti aircraft brigades served both to defend from air attack and as offensive units against armoured vehicles this was especially true with the effective German artillery. Modern artillery brigades tend to be smaller and even more specialised than in the past, often specifically trained to handle just one or two types of artillery. In tactical terms, the use of helicopters has taken over much of the historic advantage of the artillery brigade.
Корольдік артиллерия
1859 жылдан 1938 жылға дейін "бригада" ("бригадалық дивизия" 1885–1903) термині Ұлыбритания армиясының Корольдік артиллериясының батальон деңгейіндегі бөлімшесін атау үшін де қолданылды. Бұл, жаяу әскер батальондары мен атты әскер полктерінен өзгеше, тұрақты құрамы бар болғандықтан, артиллерия бөлімшелері жеке нөмірленген батареялардан құрылып, біріктіріліп "бригада" деп аталды. Мұндай бригаданың командирі подполковник болды. 1938 жылы Корольдік артиллерия осы деңгейдегі бөлімшелерді атау үшін "полк" терминін қабылдады, ал "бригада" сөзі әдеттегі мағынасында, әсіресе бригада командирі басқаратын зениттік артиллерия полктерінің топтарын атау үшін қолданыла бастады.
Артиллериялық дивизия
Қызыл Армия екінші дүниежүзілік соғыс кезінде 1942 жылдың қазан айында арнайы артиллерия дивизияларын құрды. Бастапқыда сегіз полктан тұрған, олар 1942 жылдың желтоқсанына қарай төрт бригадалық артиллерия дивизиясымен күшейтілді. Олар көбінесе үлкен аумақты қорғауға және көптеген әскер резервіне ие үлкен армиялар тарапынан қолданылады. Мысалы, 34-ші артиллерия дивизиясы және 51-ші гвардиялық артиллерия дивизиясын атауға болады. Артиллерия дивизияларына әдетте корпус, операциялық командалар немесе театрлар сияқты жоғары деңгейдегі бірлестіктерге шоғырланған оттық қолдау көрсету міндеті жүктеледі. 1988 жылдан бері Үндістан армиясы (екі артиллерия дивизиясы), 1985 және 1998 жылдар аралығында Ирак армиясы, ал 1971 және 2006 жылдар аралығында Вьетнам Халық армиясы да осындай дивизиялар құрды. Артиллерия дивизиясының концепциясы кеңестік әскери доктринасына терең сіңген, артиллерияны өзінің ресурстарымен маңызды нәтижелерге жете алатын жеке жауынгерлік күш ретінде қарастыруға негізделген. Бұл жаудың қорғанысында стратегиялық бұзушылық жасау үшін шағын географиялық аймаққа зор атыс күшін шоғырландырудың бір жолы.