2-ші брондық дивизия: «Төңкергіш дөңгелектер» тарихы

Кіріспе

АҚШ армиясының белсенді емес құрамасы – 2-ші бронетанкті дивизия («Бұрқыл дөңгелектердегі тозақ»)

2-ші бронетанкті дивизия «ауыр» бронетанкті дивизия ретінде құрылған, яғни құрамында екі бронетанкті полк болды; әр полк екі орта танктік батальон мен бір жеңіл танктік батальоннан тұрды, ал әр батальонда үш ротадан болды (барлығы 18 танктік рота). 3-ші бронетанкті дивизиямен бірге, ол Екінші дүниежүзілік соғыс бойында өз ұйымдамасын сақтап келді. АҚШ-тың қалған 14 бронетанкті дивизиясы «жеңіл» бронетанкті дивизиялар ретінде қайта ұйымдастырылды, олардың әрқайсысы үш орта танктік рота мен бір жеңіл танктік ротадан тұрды (барлығы 12 танктік рота). Екі типте де үш механикаландырылған батальоннан тұратын жаяу әскер бөлімшелері болды, бірақ ауыр дивизиялар «бронетанкті жаяу әскер полкі» ұйымдамасын сақтады. Дивизияның негізгі бөлімшелері: 41-ші бронетанкті жаяу әскер полкі, 66-шы бронетанкті полкі, 67-ші бронетанкті полкі, 17-ші бронетанкті инженерлік батальоны, 82-ші бронетанкті барлау батальоны және 142-ші бронетанкті байланыс ротасы. 82-ші бронетанкті барлау батальоны 2-ші бронетанкті дивизияның «көздері мен құлақтары» ретінде танымал болды. 2-ші бронетанкті дивизияда үш артиллерия батальоны болды: (14-ші, 78-ші және 92-ші). Дивизияның құрамында сондай-ақ 2-ші орднанс-жөндеу батальоны, 2-ші жабдықтау батальоны, 48-ші бронетанкті медициналық батальон, әскер полициясы взводы және оркестр болды. Әскери полиция мен оркестр 502-ші адъютант генерал компаниясының (502d AG) туы астында базалық операциялардың штабтарын қорғау міндетін атқарды.

Солтүстік Африкадағы ашық майдан

Дивизияның құрамындағы бөлімдер екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Еуропа және Жерорта теңізі аймағындағы шабуылдық жердегі ұрыс операцияларына қатысқан алғашқы АҚШ әскери құрамаларының ішінде болды. Қазір генерал-майор Эрнест Н. Хармон басқаратын 2-ші бронетанкті дивизия, 1-ші бронетанкті дивизиямен бірге Солтүстік Африкада дислокацияланды. Олар 1942 жылғы 8 қарашада Француз Мароккосының Касабланка қаласына түскен "Шамыл" операциясының Батыс топтамасының құрамында болды. "Шамыл" операциясының американдық бөлігінің қалған бөлігін 1-ші, 3-ші, 9-шы және 34-ші жаяу әскер дивизиялары құрады. Дегенмен, 2-ші бронетанкті дивизия Солтүстік Африкада көп ұрысқа қатыспады, оның орнына француз Солтүстік Африкасында гарнизондық және оқу міндеттерін атқарды. 1943 жылғы сәуірде генерал-майор Хармон дивизия басшылығын генерал-майор Хью Джозеф Гаффиге тапсырды. Сицилияға десантты дайындау мақсатында амфибиялық операцияларға оқыту басталды.

" Хаски " операциясы

Операция "Хаски" Батыс топтамасының резервтік күштері ретінде дивизия 1943 жылдың 10 шілдесінде Гела шайқасында 1-ші жаяу әскер дивизиясын қолдау үшін түсті. Содан кейін дивизия 21 шілдеде Сицилиядағы Ликатаға екінші рет қону кезінде әрекетке кірісті, бұл 10 шілдеде болған 3-ші жаяу әскер дивизиясының ертерек және жақсы белгілі қонуынан кейін болды. 82-ші әуе десанттық дивизиясының десантшыларымен тығыз байланыста жұмыс істейтін 2-ші бронетанкті дивизия Сицилияның Палермо астанасына дейін жорық жасады. Жол бойында 2-ші бронетанкті дивизия мыңдаған итальяндық әскери тұтқындарды ұстады. Сицилиядағы шайқас 17 тамызда аяқталды, ал 2-ші бронетанкті дивизия осы қысқа науқанда салыстырмалы түрде аз шығынға ұшырады, соның нәтижесінде сержант Джерри Х. Кистерге тиесілі Екінші дүниежүзілік соғыстың алғашқы "Құрмет медаліне" ие болды. Наурыз айында дивизия АҚШ-тың жетінші армиясының құрамына кірді, оған бұрын дивизия командирі болған генерал-лейтенант Джордж С. Паттон басшылық етті. Біраз уақыттан кейін 2-ші бронетанкті дивизия одақтастардың Нормандияға шабуылына дайындық үшін Англияға жіберілді және 1944 жылдың маусымына дейін онда қалды. Сәуір айында дивизияға жаңа командир тағайындалды – бірінші дүниежүзілік соғыстың қатысушысы, генерал-майор Эдвард Х. Брукс, ол генерал-майор Гаффейді алмастырды.

2-ші бронетанктік дивизия (Алдыға)

1975 жылы 2-ші бронетанкті дивизияның үшінші бригадасы Батыс Германияға алға жылжып, НАТО-ның Солтүстік армиялар тобына (NORTHAG) қарастырылды. Бригада авиация, инженерлік, әскери барлау, медициналық және логистикалық қолдау бөлімшелерін қосымша алды және 2-ші бронетанкті дивизия (Алғы шеп) деп тағайындалды. Варшава шартының елдерімен қақтығыс болған жағдайда, бригада АҚШ-тан III корпустың орналасуы үшін әуежайлар мен базалық аймақтарды қамтамасыз етуге немесе Ішкі Германия шекарасына орналасып, НАТО жауынгерлік күшінің бір бөлігі ретінде кедергі қою позициясын құруға тиіс болды. 1975 жылдан 1978 жылға дейін бригада штабы Графенвёрт қаласында орналасқан, сонымен қатар айналымдағы бронетанкі және артиллерия батальондары, сондай-ақ инженерлік және кавалерия бөлімшелері де болды. Хоэнфельс және Вильсек қалаларында екі айналымды жаяу әскер батальоны орналасты. Алты айлық ротация 1978 жылға дейін жалғасты, Солтүстік Германиядағы тұрақты нысандарға көшуге дейін. 2-ші бронетанкті дивизия (Алғы шеп) Бремен қаласының солтүстігіндегі Гарльштедт ауылының жанындағы жаңа әскери нысанда орналасқан. Бұл нысанды салуға 140 миллион долларға жуық қаржы жұмсалды, оның жартысын Германия Федеративтік Республикасы төледі. Бригадада шамамен 3500 сарбаз және тағы да шамамен 2500 отбасы мүшесі мен азаматтық қызметкер болды. Германия үкіметі жақын маңдағы Остерхольц-Шармбек қаласында отбасылық тұрғын үйлер салды. Әскер казармаларынан, машина-парктерден, жабық атыс полигонынан, жөндеу және логистикалық нысандардан және жергілікті оқу алаңынан басқа, Гарльштедттегі нысандарға әскер медициналық клиникасы, дүкен, кітапхана, кинотеатр және офицерлер, сержанттар мен қатардағы әскерлер клубы кірді. Дивизияның сарбаздары мен отбасы мүшелері жақын маңдағы Бремерхавен портындағы AFN Bremerhaven филиалы арқылы The American Forces Network (AFN) – Europe радио және теледидар хабарларын алды. 1986 жылдың сәуір айында казармада Burger King рестораны ашылды. Бригада 1978 жылдың 25 шілдесінде Графенвёрт қаласында өткен салтанатты шарада ресми түрде 2-ші бронетанкті дивизия (Алғы шеп) деп аталды. Гарльштедт нысандары қазан айында Германия үкіметі ресми түрде АҚШ-қа тапсырылды. Сол кезде Гарльштедт казармасы (лагері) екінші дүниежүзілік соғыстан кейін американдық әскери қолбасшы ретіндегі рөлі үшін неміс халқы құрметтейтін генерал Люциус Д. Клейдің есімімен аталып, оның баласы, зейнеткер АҚШ армиясының генерал-майоры салтанатқа қатысты. 2-ші бронетанкті дивизияның (Алғы шеп) бригадир-генералы ерекше басшылыққа ие болды. Ауыр бригаданың басшысы болғаннан басқа, ол Маастрихт қаласындағы штаб-пәтері орналасқан III корпус (Алғы шеп) командирі, сондай-ақ Солтүстік Германиядағы барлық АҚШ әскерлерінің, соның ішінде Гарльштедт пен Бремерхавеннің әскери қауымдастықтарының командирі болды. III корпус және/немесе 2-ші бронетанкті дивизия АҚШ-тан жөнелтілген жағдайда, дивизия командирі 2-ші бронетанкті дивизияның операциялар жөніндегі командирінің орынбасары лауазымына қайта оралады. Бұл шара 1980 және 1987 жылдары REFORGER жаттығулары кезінде сынақтан өтті. Бұл лауазымды атқарған бригадир-генералдар: Джеймс Э. Армстронг, Джордж Р. Стотсер, Томас Х. Тайт, Уильям Ф. Стритер, Джон С. Хелдстаб және Джерри Р. Рутерфорд. Бригаданың бағынышты жауынгерлік бөлімшелері бастапқыда 41-ші жаяу әскердің 3-ші батальонынан, 50-ші жаяу әскердің 2-ші батальонынан, 66-шы бронетанкі (Темір аттылар) -ның 2-ші батальонынан, 14-ші далалық артиллерияның 1-ші батальонынан және 1-ші кавалерияның 2-ші эскадрильясының C взводынан құралды. 1983 жылдың қазан айында армияның полк құрылымы бағдарламасы аясында 2-50 жаяу әскері 4-41 жаяу әскері және 1-14 далалық артиллерия 4-3 далалық артиллерия болып қайта құрылды. Бригаданың басқа бағынышты бөлімшелеріне 498-ші қолдау батальоны, 17-ші инженерлік батальонның D ротасы және 588-ші әскери барлау ротасы кірді. Бригадада әскери полиция взводы мен авиация бөлімі де болды. 1986 жылы армияның COHORT бөлімшесінің құрамы мен сақтау жоспарына сәйкес 3-41-ші жаяу әскері Форт-Худқа оралды және оның орнына 1-41-ші жаяу әскері келді. 1987 жылы 4-41-ші жаяу әскері Форт-Худқа (Техас штаты) қайтып оралды және 3-66-шы бронетанкіге (Бурт аттылары, 66-шы бронетанкі полкінің рота командирі капитан Джеймс М. Берттің есімімен аталып, ол екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Аахен шайқасында көрсеткен ерлігі үшін Құрмет медалімен марапатталған) алмастырылды. Қазіргі кезде бронетехникасы көп бригада болып, 2-ші бронетанкті дивизия (Алғы шеп) 116 M1A1 Abrams танкысымен және шамамен 70 M2/3 Bradley әскери машинасымен жабдықталған. Бригада Германияға алғашқы рет M60A1 Patton танкысымен және M113 бронетранспортёрымен келді. 4-3-ші далалық артиллерияда M109 155 мм өзі жүретін гаубица болды. 1984 жылы 2-66-шы бронетанкі M1/IPM1/M1A1 Abrams танкысына көшті. 1985 жылы 3-41-ші жаяу әскері және 4-41-ші жаяу әскері M2 Bradley әскери машинасына көшті, сондай-ақ 2-1 кавалериясының C взводы AH 1S Cobra шабуылдық тікұшақтарымен жабдықталған D/2 1 кавалериясымен ауыстырылды. Дивизия НАТО-ның көптеген ірі оқу жаттығуларына қатысты, соның ішінде "Trutzige Sachsen" (1985), "Crossed Swords" (1986) және "Германияға күштерді қайтару" (REFORGER) (1980 және 1987). Дивизияның бағынышты бөлімшелері Bergen Hohne оқу алаңындағы НАТО артиллериялық және маневрдік полигонда артиллериялық және маневрдік жаттығулар жүргізді, ал дивизия жыл сайын Оңтүстікке Графенвёрт және Хоэнфельс (Баварияда) оқу алаңдарына жылдық экипаждар мен бөлімдердің артиллериялық және маневрдік жаттығуларына қатысты. 2-ші бронетанкті дивизия (Алғы шеп) осы жаттығулар кезінде, әсіресе танк экипажының артиллериялық жаттығуларында өте жақсы нәтижелерге қол жеткізді. 2-66-шы, кейін 3-66-шы бронетанкі роталары екі жылда бір рет өткізілетін НАТО танк артиллериялық жарысы, Canadian Army Trophy (CAT) турниріне NORTHAG командасының құрамында қатысты. 2-66-шы ротаның C взводы алғаш рет 1983 жылы турнирде бақ сынасты. Bergen Hohne-де өткен сол жылы Батыс Германия танк взводы жеңіске жеткенімен, 2-66-шы рота ескі M60A1 танктерімен жақсы өнер көрсетіп, қарсыластарын таң қалдырды, ол танктерде екінші дүниежүзілік соғыс кезеңінен қалған оптикалық қашықтық өлшегіш технологиясы қолданылған. Бұл жергілікті маршруттарды білудің таза технологиядан артық екенін көрсетті. 2-66-шы ротаның C взводы 1985 жылы турнирде қайта қатысты, ал 2-66-шы ротаның D взводы 1987 жылы NORTHAG командасының құрамында болды. 1989 жылы 3-66-шы бронетанкі ротасының C взводы турнирде жеңіске жетті. "CAT" турниріне қатысу 2AD (FWD) танк экипажлары үшін үлкен мақтан тұтуға лайық болды. Дивизия жақын маңдағы Шваневеде қаласында штаб-пәтері орналасқан Panzergrenadierbrigade 32, Германия Федеративтік Республикасының Бундесверінің механикаландырылған жаяу әскер бригадасымен серіктес болды. Дивизия голланд, бельгиялық және британдық NORTHAG күштерімен бейресми қарым-қатынаста болды және көбінесе Bergen Hohne-де бірлескен оқу шараларын жүргізді.

In 1975, the 2nd Armored Division's third brigade forward deployed to West Germany and was assigned to NATO's Northern Army Group (NORTHAG). The brigade received additional aviation, engineer, military intelligence, medical, and logistics support units and was additionally designated as the 2nd Armored Division (Forward). In case of conflict with the Warsaw Pact, the brigade was to either secure airfields and staging areas for the deployment of III Corps from the United States, or to deploy to the Inner German Border and establish a blocking position as part of a NATO combat force. From 1975 through 1978, the brigade headquarters was located at Grafenwöhr, along with the rotating armor and artillery battalions and the supporting engineer and cavalry units. Two rotating infantry battalions were based at Hohenfels and Vilseck. The six month rotations continued until 1978, immediately before the move to permanent facilities in northern Germany. 2nd Armored Division (Forward) was based at a new military facility near the village of Garlstedt just north of the city of Bremen. The facilities cost nearly $140 million to construct, half of which was paid for by the Federal Republic of Germany. The brigade had approximately 3,500 soldiers and another approximately 2,500 family dependents and civilian employees. The German government constructed family housing in the nearby city of Osterholz Scharmbeck. In addition to troop barracks, motor pools, an indoor firing range, repair and logistics facilities, and a local training area, facilities at Garlstedt included a troop medical clinic, post exchange, library, movie theater, and a combined officer/non commissioned officer/enlisted club. The division's soldiers and family members received radio and TV broadcasts from The American Forces Network (AFN) – Europe via the AFN Bremerhaven affiliate station located in the nearby port city of Bremerhaven. In April 1986, a Burger King restaurant opened on the kaserne. The brigade was officially designated as 2nd Armored Division (Forward) during ceremonies at Grafenwöhr, FRG on July 25, 1978. The Garlstedt facilities were officially turned over to the United States by the German government in October. At that time the Garlstedt kaserne (camp) was named after General Lucius D. Clay, revered by the German people for his role as the American military commander following World War II. His son, a retired U. S. Army major general, attended the ceremony. The brigadier general in charge of 2nd Armored Division (Forward) had a unique command. In addition to command of the heavy brigade, he also functioned as the Commander, III Corps (Forward), headquartered in Maastricht, Netherlands, and as commander of all US Army forces in Northern Germany, including the military communities of Garlstedt and Bremerhaven. In the event of the deployment of III Corps and/or the 2nd Armored Division from the United States, the division commander would revert to his job as assistant division commander for operations of 2nd Armored Division. This contingency was practised during REFORGER exercises in 1980 and 1987. Brigadier generals who held the position included James E. Armstrong, George R. Stotser, Thomas H. Tait, William F. Streeter, John C. Heldstab, and Jerry R. Rutherford. The brigade's subordinate combat units initially consisted of the 3d Battalion, 41st Infantry; 2d Battalion, 50th Infantry; 2d Battalion, 66th Armor (Iron Knights); 1st Battalion, 14th Field Artillery, and Troop C, 2d Squadron, 1st Cavalry. In October 1983, as part of the army's regimental alignment program, 2–50 Infantry was reflagged as 4–41 Infantry and 1–14 Field Artillery as 4 3 Field Artillery. Other brigade subordinate units eventually included the 498th Support Battalion, Company D, 17th Engineer Battalion, and the 588th Military Intelligence Company. The brigade also had a military police platoon and an aviation detachment. In 1986, under the army's COHORT unit manning and retention plan, 3–41st Infantry returned to Fort Hood and was replaced by 1–41st Infantry. In 1987, 4–41st Infantry returned to Fort Hood, Texas and was replaced by 3–66th Armor (Burt's Knights, named for Captain James M. Burt who was awarded the Medal of Honor as a company commander in the 66th Armored Regiment in the Battle of Aachen during World War II). Now an armor heavy brigade, 2nd Armored Division (Forward) fielded 116 M 1A1 Abrams tanks and nearly 70 M2/3 Bradley Fighting Vehicles. The brigade initially deployed to Germany with the M60A1 Patton tank and the M113 armored personnel carrier. 4–3rd Field Artillery had the M109 155 mm self propelled howitzer. In 1984, 2–66th AR transitioned to the M1/IPM1/M1A1 Abrams main battle tank. In 1985, 3–41st IN and 4–41st IN transitioned to the M2 Bradley Fighting Vehicle; also, C/2 1 Cavalry was replaced by an air cavalry troop, D/2 1 Cavalry, armed with AH 1S Cobra attack helicopters. The division participated in numerous major NATO training exercises, including "Trutzige Sachsen" (1985), "Crossed Swords" (1986) and the "Return of Forces to Germany" (REFORGER) (1980 and 1987). Division subordinate units used the NATO gunnery and maneuver ranges at the Bergen Hohne Training Area for gunnery and maneuver training and each year the division as a whole deployed south to Grafenwöhr and Hohenfels (both in Bavaria) training areas for annual crew and unit gunnery and maneuver qualification. 2nd Armored Division (Forward) developed a reputation for excellence during these deployments, particularly in tank crew gunnery. Tank companies from 2–66th, and later 3–66th, Armor competed in the bi annual NATO tank gunnery competition, the Canadian Army Trophy (CAT), as part of the NORTHAG team. C Company, 2–66th first contested for the trophy in 1983. And while a West German tank platoon won the competition that year at Bergen Hohne, 2–66th surprised the competition by performing well with its old M60A1 tanks, which used optical rangefinder technology from the World War II era. This showed the value of local course knowledge over pure technology. C Company, 2–66th contested for the trophy again in 1985, and D Company, 2–66th was part of the NORTHAG team in 1987. In 1989 C Company, 3–66th Armor won the competition outright. Participation in "CAT" was a source of great pride among the tank crews of 2AD (FWD). The division had a formal partnership with Panzergrenadierbrigade 32, a Federal Republic of Germany Bundeswehr mechanized infantry brigade headquartered in nearby Schwanewede. The division also had informal relationships with Dutch, Belgian, and British NORTHAG forces, often conducting joint training activities at Bergen Hohne.

Перс шығанағындағы соғыс

1990 жылы тамызда Саддам Хусейннің Кувейтке басып кіруі АҚШ армиясының суық соғыстан кейінгі қайта құрылуының ортасында дивизияны тапты. Қорғаныс министрі Ричард Чейни күштерді қысқартуды бастады, бұл 2-бригаданың таратылу процесінде екенін білдірді. Осылайша, 2-бригаданы толық құрамда орналастыру мүмкін болмады. 2-бригаданың бір бөлімі, "А" батареясы, 92-шы далалық артиллерия полкі 10-шы теңіз жаяу әскер полкіне қосылды, ал қалғандары дивизияның 1-бригадасына ("Тайгер бригадасы") қосылды. Сауд Арабиясына орналасқан 1-бригада тек "Тайгер бригадасы" деп белгілі болды. Полковник Джон Б. Сильвестр басқаратын "Тайгер бригадасы" Сауд Арабиясына жөнелтіліп, Кувейтке шабуыл жасаған АҚШ теңіз жаяу әскерлеріне ауыр бронетехникалық қолдау көрсетті. "Тайгер бригадасы" құрамына 67-ші бронетанкті полкінің 1-ші және 3-ші батальондары, 3-ші жаяу әскер полкінің 41-ші взводы және 3-ші далалық артиллерия полкінің 1-ші батальоны кірді. Олар Кувейт халықаралық әуежайы шайқасына қатысты. "Тайгер бригадасы" 181 жау танкісін, 148 БТР-ді, 40 артиллериялық құралды, 27 зениттік орналасуды жойды немесе басып алды, 263 ирактық сарбазын өлтірді және 4051 сарбазды тұтқынға алды. Дивизияның 3-бригадасы Германияда орналасқан, 1990 жылдың күзінде Сауд Арабиясына жөнелтіліп, Форт Райлиден (Канзас штаты) келген 1-ші жаяу әскер дивизиясының үшінші маневрлік бригадасы ретінде әрекет етті. Бригаданың батальондық тапсырма тобының бірі, 1-41-ші жаяу әскер тобы, 1991 жылдың 15 ақпанында Сауд Арабиясының шекарасын бұзып, 1991 жылдың 17 ақпанында Иракта тікелей және жанама атыспен жауынгерлік операциялар жүргізген алғашқы коалициялық күш болды. Олар Ирактың алғашқы қорғаныс позицияларын тазалау үшін алты сағаттық шайқасқа қатысты. Бастапқыда оларға ирактық барлау бөлімшелеріне қарсы барлау және контрбарлау міндеттері жүктелді. Бригада 73-ші Шығыс шайқасында 1-ші жаяу әскер дивизиясымен (механикаландырылған) және 2-ші бронетанкті полкімен бірге қызмет етті. Олар Республика гвардиясының "Тәуакульна" механикаландырылған жаяу әскер дивизиясының 18-ші механикаландырылған және 9-шы бронетанкті бригадаларын, сондай-ақ 26-шы жаяу әскер дивизиясын жойды. Олар 12-ші бронетанкті дивизияны жоюда маңызды рөл атқарды, кемінде 80 жауынгерлік көлікті жойды. Бригада ИПСА құбыр желісі бойымен 60 ирактық танкісін және 35 жаяу әскер көлігін жойды. Бұл Норфолк шайқасы деп аталады. Дивизияның 4-ші 3-ші ФА батальоны жаудың 50 танкісін, 139 БТР-ін, 30 әуе қорғаныс жүйесін, 152 артиллериялық құралды, 27 зымырандық шабуыл платформасын, 108 миномет пен 548 дөңгелекті көлікті, 61 траншеялық және бункерлік позицияны, 92 қазылған және ашық жаяу әскер нысаналарын және жауынгерлік операциялар кезінде 34 логистикалық нысандарды жоюда үлкен рөл атқарды. Жауынгерлік операциялар аяқталғанға дейін 2-ші бронетанкті дивизиясы (Алғы шеп) барлығы 11 ирактық дивизиясымен күресті. Құрлықтағы науқанның үшінші күні таңертең 2-ші бронетанкті дивизиясы (Алғы шеп) төрт ирактық танктік және механикаландырылған бригадасын және екі дивизияны жоюға қатысты. Атысты тоқтату келісіміне қол қойылғаннан кейін және 1991 жылдың сәуір айында соғыс ресми аяқталғаннан кейін, 2-ші бронетанкті дивизиясы (Алғы шеп) Кувейтте бейбітшілікті сақтау үшін қауіпсіздік операцияларына қатысты. Содан кейін дивизия Сауд Арабиясына қайта орналасты, онда оның кейбір сарбаздары Раффия қаласының жанында үш босқындар лагерін құрып, басқарды. Дивизияның көмекші қызметкерлері 15 сәуір мен 10 мамыр аралығында 22000-нан астам ирактық босқындарды тіркеді. Лагерьлерді Сауд Арабия үкіметіне тапсырғаннан кейін, бөлімше Германияға қайта орналасты. Дивизияның шабуылдық тікұшақ батальоны, 1-ші батальон, 3-ші авиация полкі, 1990 жылдың күзінде Форт-Худтан Сауд Арабиясына 1-ші кавалерия дивизиясының қолдауымен (Форт-Худта орналасқан) орналасты. Батальон McDonnell Douglas AH-64 Apache шабуылдық тікұшақтарымен жабдықталған. Батальон науқанның әуе бөлігі кезінде шекара аймағында көптеген әуе шабуылдарына қатысты. Бөлімше құрлық әскерлері Иракқа шабуыл жасағанда, олардың ілгерілеуін қамтамасыз ету үшін жасырын міндеттерді орындады. 1-ші батальон, 3-ші авиация полкі атысты тоқтатудан кейін Сауд Арабиясына қайта тартылды, егер жаулық әрекеттер қайта басталса, батальон тікұшақтарына жанармай құю және қайта қарулану үшін Кувейтте екі отряд орналасты. Бөлімше 1991 жылдың сәуір айында Форт-Худқа (Техас штаты) оралды және Ирактың Кувейтке басып кіруі салдарынан тоқтатылған таратылу процесін жалғастырды. Бөлімше 1991 жылдың 16 қыркүйегінде таратылды, ал полк туы Германиядағы 3-ші авиация полкінің 3-ші батальонына тапсырылды. Бөлімше 1991 жылдың тамызында Кентукки штатындағы Форт Кэмпбеллге толық құрамда көшіріліп, 101-ші авиация полкінің 2-ші батальонына (101-ші әуе шабуылы дивизиясының құрамында) айналды.

The invasion of Kuwait by Saddam Hussein in August 1990 caught the division in the midst of the post Cold War drawdown of the U. S. Army. Secretary of Defense Richard Cheney had begun force reductions which meant the 2nd Brigade was in the middle of inactivating. Thus the 2nd Brigade could not be deployed as a whole. A unit of the 2nd Brigade, Battery "A", 92nd Field Artillery Regiment, was attached to the 10th Marine Regiment, and others were attached to the Division's 1st Brigade ("Tiger Brigade"). The 1st Brigade during the Saudi Arabia deployment was known almost exclusively as the Tiger Brigade. The Tiger Brigade, commanded by Colonel John B. Sylvester, deployed to Saudi Arabia and provided heavy armor support for United States Marine Corps forces in their attack into Kuwait. The Tiger Brigade included two battalions of the 67th Armor Regiment, the 1st and 3rd, TF 3 41 Infantry and 1st Battalion, 3rd Field Artillery Regiment. It served at the Battle of Kuwait International Airport. The Tiger Brigade was credited with destroying or capturing 181 enemy tanks, 148 APCs, 40 artillery pieces, 27 AA emplacements, and 263 Iraqi soldiers killed with an additional 4,051 captured. The division's 3rd brigade, based in Germany, deployed to Saudi Arabia in the fall of 1990 and acted as the third maneuver brigade of the 1st Infantry Division from Fort Riley, KS. One of the brigade's battalion task forces, Task Force 1 41 Infantry, was the first coalition force to breach the Saudi Arabian border on 15 February 1991, and conduct ground combat operations in Iraq engaging in direct and indirect fire fights with the enemy on 17 February 1991. It was involved in a six hour battle to clear Iraq's initial defensive positions. Initially it was tasked with performing counter reconnaissance and reconnaissance missions against Iraqi reconnaissance units. The brigade served at the Battle of 73 Easting with the 1st Infantry Division (Mechanized) along with the 2nd Armored Cavalry Regiment. They were responsible for destroying the Iraqi 18th Mechanized and 9th Armored Brigades of the Republican Guard Tawakalna Mechanized Infantry Division and the Iraqi 26th Infantry Division. They played a key role in the destruction of the 12th Armored Division destroying no less than 80 combat vehicles. The brigade destroyed 60 Iraqi tanks and 35 infantry vehicles along the IPSA pipeline. This is known as the Battle of Norfolk. The division's 4 3 FA battalion played a large role in the destruction of 50 enemy tanks, 139 APCs, 30 air defense systems, 152 artillery pieces, 27 missile launchers, 108 mortars, and 548 wheeled vehicles, 61 trench lines and bunker positions, 92 dug in and open infantry targets, and 34 logistical sites during combat operations. Before the end of combat operations the 2nd Armored Division(Forward) would engage a total of 11 Iraqi divisions. By dawn of the third day of the ground campaign, the 2nd Armored Division (Forward) had a hand in the destruction of four Iraqi tank and mechanized brigades and two divisions. Between the cease fire and the official end of the war in April 1991, 2nd Armored Division (Forward) took part in security operations to ensure peace in Kuwait. The division then redeployed to Saudi Arabia, where some of its soldiers established and ran three refugee camps near Raffia, Saudi Arabia. Division relief workers processed over 22,000 Iraqi refugees between 15 April and 10 May. After turning the camps over to the Saudi Arabian government, the unit redeployed to Germany. The division's attack helicopter battalion, 1st Battalion, 3rd Aviation Regiment, deployed from Fort Hood to Saudi Arabia in fall 1990 attached to and with support from the 1st Cavalry Division (also based at Ft. Hood). The battalion was equipped with McDonnell Douglas AH 64 Apache attack helicopters. The battalion participated in many air strikes along the border region during the air portion of the campaign. The unit provided covering missions when the ground forces advanced into Iraq. 1st Battalion, 3rd Aviation Regiment was pulled back into Saudi Arabia after the cease fire, with two squads staging in Kuwait to provide refueling and rearming services for battalion aircraft if hostilities resumed. The unit returned to Fort Hood, Texas, in April 1991 and continued the inactivation that was interrupted when Iraq invaded Kuwait. The unit was inactivated on 16 September 1991, and the regimental flag transferred to sister unit 3rd Battalion, 3rd Aviation Regiment based in Germany. The unit was transferred as a whole to Fort Campbell, Kentucky, in August 1991 and became the 2nd Battalion of the 101st Aviation Regiment (part of the 101st Airborne Division).

Белсенділендіру

Перс шығанағындағы соғыстан кейін дивизия бірнеше рет тоқтатылып, қайта құрылды. АҚШ Армиясының Суық соғыс аяқталғаннан кейінгі реструктуризациясының нәтижесінде дивизия әскер тізімінен шығарылып, 50 жылдан астам үздіксіз қызмет көрсетуі аяқталды. 1991 жылы Форт-Худқа оралғанда, АҚШ-тағы дивизияның қалдығы болған Тайгер бригадасы және 3-ші авиациялық полктің 1-ші батальоны тиісінше 1-ші кавалерия дивизиясының 3-ші бригадасы және 101-ші авиациялық полктің 2-ші батальоны болып қайта ұйымдастырылды. 1991 жылдың 1 қыркүйегінде Германиядағы 2-ші бронетанкті дивизия (Алдыңғы қатар) Форт-Худтағы 2-ші бронетанкті дивизияның негізгі бөлімдері таратылғаннан кейін ресми түрде 2-ші бронетанкті дивизияға айналды. 1992 жылдың жазы мен күзінде 2-ші бронетанкті дивизия таратылды. Люциус Д. Клей казармасы Германия үкіметіне қайтарылды және кейіннен Германия Армиясының Логистика және Жабдықтау мектебінің (Logistikschule der Bundeswehr) және Жабдықтау әскерлерінің бас штабының орны болды. 1992 жылдың желтоқсанында Луизиана штатындағы Форт-Полктағы 5-ші жаяу әскер дивизиясы (Механикаландырылған) 2-ші бронетанкті дивизия болып қайта құрылды. 1993 жылы бөлім Форт-Худқа көшірілді. 1995 жылдың желтоқсанында 2-ші бронетанкті дивизия тағы да қайта құрылып, бұл жолы Колорадо штатындағы Форт-Карсонға дислокацияланған 4-ші жаяу әскер дивизиясы (Механикаландырылған) болды. Осылайша 2-ші бронетанкті дивизияның 55 жылдық тарихы ресми түрде аяқталды. 2-ші бронетанкті дивизиямен тарихи байланысы бар бірнеше бөлімшелер, соның ішінде Техас штатындағы Форт-Худтағы 66-шы бронетанкті полктің батальондары, Колорадо штатындағы Форт-Карсонның 41-ші жаяу әскер полкі, Техас штатындағы Форт-Блисс 1-ші бронетанкті дивизиясы және Германиядағы Графенвёрдегі 172-ші жаяу әскер бригадасы (2013 жылдың 31 мамырында таратылды). Люциус Д. Клей есімі кейін Висбаден әскери әуежайына қайта қолданылды. Таратылғанына қарамастан, дивизия көптеген жетістіктері мен ұзақ тарихына байланысты АҚШ Армиясы Әскери тарих орталығының шежіре схемасындағы ең жоғары басымдыққа ие төртінші белсенді емес дивизия ретінде танылды. Дивизияның барлық тулары мен геральдикалық заттары таратылғаннан кейін Форт-Мурдағы Ұлттық жаяу әскер мұражайына көшірілді. Егер АҚШ Армиясы болашақта қосымша дивизияларды құруды шешсе, орталық алғашқы жаңа дивизияны 9-шы жаяу әскер дивизиясы, екіншісін 24-ші жаяу әскер дивизиясы, үшіншісін 5-ші жаяу әскер дивизиясы және төртіншісін 2-ші бронетанкті дивизия деп ұсынады.

After the Gulf War the division went through a series of inactivations and reflaggings. Due to the restructuring of the U. S. Army after the end of the Cold War, the division was ordered off the active duty rolls, ending more than 50 years of continuous service. On return to Fort Hood in 1991, the Tiger Brigade and 1st Battalion of the 3rd Aviation Regiment, all that remained of the U. S. based division, were reflagged as the 3d Brigade, 1st Cavalry Division, and the 2d Battalion, 101st Aviation Regiment respectively. On 1 September 1991, 2nd Armored Division (Forward), in Germany, officially became 2nd Armored Division after main elements of 2nd Armored Division at Fort Hood inactivated. Over the summer and fall of 1992, 2nd Armored Division was inactivated. Lucius D. Clay Kaserne was turned back over to the German government and was later to become home of the German Army Logistics and Supply School (Logistikschule der Bundeswehr) as well as the seat of General der Nachschubtruppe. In December 1992, the 5th Infantry Division (Mechanized) at Fort Polk, Louisiana, was reflagged as the 2nd Armored Division. In 1993, the unit moved to Fort Hood. In December 1995, the 2nd Armored Division was again reflagged, this time as the 4th Infantry Division (Mechanized), stationed at Fort Carson, CO. This formally ended the 2nd Armored Division's 55 year history. Several units historically associated with the 2nd Armored Division, including battalions from the 66th Armored Regiment at Fort Hood, TX, the 41st Infantry Regiment at Fort Carson, Colorado, the 1st Armored Division at Fort Bliss, Texas, and the 172nd Infantry Brigade at Grafenwöhr, Germany (inactivated 31 May 2013). Lucius D. Clay's name was later reused for Wiesbaden Army Airfield. Though it was inactivated, the division was identified as the fourth highest priority inactive division in the United States Army Center of Military History's lineage scheme due to its numerous accolades and long history. All of the division's flags and heraldic items were moved to the National Infantry Museum at Fort Moore, Georgia following its inactivation. Should the U. S. Army decide to activate more divisions in the future, the center will most likely suggest the first new division be the 9th Infantry Division, the second be the 24th Infantry Division, the third be the 5th Infantry Division and the fourth be the 2nd Armored Division.

Белгілі тұлғалар

Пол Д. Филлипс, бұрынғы әскери қызметкерлер жөніндегі офицер және жоспарлау офицері (G 3); бұрынғы ең қарт Вест-Пойнт түлегі, бригадир генерал шенімен зейнетке шықты.