Кіріспе

Уолхалла – Австралияның Виктория штатындағы қала. 1862 жылдың соңында алтын өндірушілер қауымдастығы ретінде негіленген. 2023 жылғы мәліметтер бойынша, қалада 20 тұрақты тұрғын тұрады, бірақ көптеген үйлер демалыс орны ретінде меншікке алынған. Қала көптеген туристерді тартады және аймақтық туризм индустриясының маңызды орталығы болып табылады. Қаланың аты аймақтағы ерте замандағы алтын кенінен алынған, ол неміс пантеоны, Вальхалла ғибадатханасы (Скандинавия мифологиясы бойынша Вальхалла) деп аталған. Бұл қала штатының бас қаласы Мельбурннен шамамен 180 километр қашықтықта орналасқан. Ол Ұлы Бөліс жотасында, тік жарлы Стрингерс Крик аңғарында, Томсон өзенімен қосылатын жерден шамамен төрт километр жоғары орналасқан. Қала маңындағы аумақ тарихи аймақ болып белгіленген және Бау-Бау ұлттық паркіне іргелес жатыр. Қала көбінесе бір жол бойында орналасқан, ол аңғардың төменгі жағымен иіліп өтеді, себебі жер бедері тік. 52 жылдық кен өндіріс кезеңі 1914 жылдың желтоқсанында аяқталғаннан кейін Уолхалла халқы тез азайды және қала мен айналасындағы аймақ 1918 жылы Уолхалла округінің мәртебесін жоғалтты. 20 ғасырдың соңғы жартысында қалада тұрақты тұрғындар ретінде 20 адамнан да аз тұрды. Бұл кеніштің талабы 1863 жылдың 12 қаңтарында қазір Ситон деп аталатын Балд Хиллз пошталық бекетінде тіркелді. Кейіннен оның серіктері бұл жаңалық үшін 100 фунт стерлинг көлемінде ақшалай сыйлық алғанмен, Стрингер өзінің табылғандарынан пайда көре алмады және 1863 жылдың қыркүйегінде қайтыс болды. Жаңалық тарағаннан кейін, өзенге асығысқандар көбейді және шағын қала пайда болды. Алғашқыда бұл елді мекен Стрингер немесе Стрингер Крик деп аталды, бірақ қалашық зерттелгеннен кейін ол сол кездегі қаланың ең ірі кенішінің атымен – Уолхалла деп қайта аталды. Қаладан өтетін өзен әлі де оның есімін сақтап келеді. Алтын кен орнының шалғай және қол жетімсіз орналасуына байланысты, өзенге қол жеткізу қаланың алғашқы жылдарында үнемі қиындық тудырды. 1863 жылдың ақпан айында екі кенші, Джон Хинчклифф және Уильям Майерс, өзеннің үстіндегі төбеде өте бай кварц кенін тапты, ол Балд Хиллздегі дүкен иесінің құрметіне Коэн рифі деп аталды.

Тау-кен жұмыстары

Алтынды шұңқырлау және оған ұқсас әдістер тез арада барлық аллювиалды (үстіңгі) кен орындарын таусылды. 1863 жылдың соңына қарай кен өндіру жұмыстары басталды, себебі алтын іздеушілер алтынның жер астындағы тамырларын іздеп, оларды ұстанды. Вальхаллада бұл тік аңғарлардың қабырғаларына тоннельдер салуды, сондай-ақ дәстүрлі түрде төмен қарай қазуды білдіретін. Вальхалладан алтын өндірудің басым бөлігі Викториядағы ең ірі риф – Коэнс рифінде шоғырланды. 1900 жылға қарай рифтен 55 тонна алтын өндірілді (шамамен 1,8 миллион трой унция, 2005 жылы шамамен 790 миллион АҚШ долларына бағаланды). Жер астындағы алтын өндірудің жоғары шығындарына байланысты, жеке адамдар немесе шағын топтар басқаратын шағын кеніштер тез арада жабылып, олардың орнын "Long Tunnel Mining Company" сияқты ірі компаниялар басты. Осы компания ең бай кенішті – Ұзақ туннельді иеленді, ол 1865 және 1914 жылдар аралығында жұмыс істеу кезеңінде 30 тоннадан астам алтын өндірді және акционерлеріне 1,283,000 фунт стерлинг дивиденд ретінде төледі. Кварцты кеннен алтынды бөліп алуға қолданылатын ұнтақтау машиналарына көп мөлшерде энергия қажет болды, оны көбінесе ағашпен қыздырылатын бу машиналары қамтамасыз етті. Отынға деген қажеттілік қаланың төңірегіндегі төбелердің кең аумақта жойылмауына әкелді, ал ағаш трамвайлары қазандықтарға жаңадан кесілген ағаштарды жеткізді. Ағаштарды алыс жерлерден тасымалдаудың өсетін шығындары Вальхалладағы кен өндірудің аяқталуына себеп болған экономикалық қиындықтардың басты факторы болды.

Көтеріліс кезең: 1863-1900

1863 жылдың соңына қарай Stringer's Creek-тен үш шақырым қашықтықтағы Happy Go Lucky және Cooper's Creek маңында қосымша кендер табылды, онда кейін мыс өте көп мөлшерде ашылды. 1864 жылдың наурызында Уолхаллада Тунгаббиден апталық почта қызметі болды, ал Уолхалла почта бөлімі 1864 жылдың 22 тамызында ашылды (1868 жылға дейін Стрингерс-Крик деп аталды). Happy Go Lucky 1865 жылдан 1916 жылға дейін почта бөліміне ие болды, сондай-ақ Купердің кеніші 1868 жылдан 1893 жылға дейін жұмыс істеді. Алғашқы қонақ үй, Риферс Армс, 1863 жылдың қыркүйегінде ашылды. Уақыт өте келе оннан астам қонақ үйлер, сыра қайнату заводтары және газдалған су шығаратын фабрикалар пайда болды. 1865 жылдың қыркүйегінде Виктория банкінің, ал 1866 жылдың ақпанында Австралазия банкінің бөлімшелері ашылды. Дүкеншілер, мейманхана иелері және басқа саудагерлер кен ашуға байланысты өркендеуге қолдау көрсету үшін қаланы жылдам дамытты. 1866 жылдың мамырына қарай Стрингерс-Крик кенті жоспарланып, сол кездегі ең өнімді кендердің бірі болған Уолхалла деп қайта аталды. Кенттік жерлердің алғашқы бөлігі қала тұрғындарына сатылды. Сол жылы Веслиан шіркеуі үшін шіркеу ғимараты салынды, полиция учаскесі және шағын сот құрылды. 1867 жылы Механиктер институты мен тегін кітапхана ашылғанда, олар мектеп ретінде де қызмет етті. Көп ұзамай Вальхалла бауырластық қоғамдарымен, пікірсайыс клубымен және (кем дегенде қысқа мерзімге) шахмат клубымен, хор ұйымымен және драмалық клубпен мақтана алды. 1870 жылдың қаңтарында «Уолхалла Хроника» газеті жарық көрді, ал сол жылдың желтоқсанында No. 957 мемлекеттік мектеп үшін екі акр (0,8 га) жер бөлінді, ол 1868 жылы алғашқы оқушыларын қабылдады. Өзін-өзі тағайындаған «Он кеңес» 1869 жылы Боро статусын алуға тырысты, бірақ қалалық мүлікті салық салу үшін қажетті халықтың қолдауын алмағандықтан таратылды, одан кейін қазіргі қала орталығында тұрған тас тіреу қабырғасының құрылысын тапсырудан басқа ештеңе істей алмады. Боро статусы 1872 жылдың соңында жарияланды, ал 1878 жылы штат үкіметінен Моеден қазіргі басты жолдың бірінші бөлігін аяқтау үшін сәтті өтініш жасады. 1879 жылдың соңына қарай Уолхалла Моедегі теміржол желісімен және шығыстағы Траралгонмен байланысты күнделікті автобус қызметіне ие болды, бұл оның шалқаруын едәуір азайтты. 1874 жылдың желтоқсан айының соңында бір саяхатшы Уолхалла туралы естелік жазды. Ол қалашықты «бір шақырымдай созылған көшеден тұратын, таудың етегінде орналасқан, оңтүстік-шығыстан және батыстан тік көтерілетін таулармен қоршалған» деп сипаттады. Саяхатшыға алғашқы әсер қалдырған үйлер – бұл ағаш бұтақтарындағы құстардың ұялары, өйткені олар тау беткейлерінде барлық мүмкін нұсқада салынған. «Long Tunnel Company» компаниясы шахтаға электр қуатын (1884) және телефонды (1891) енгізді. 1884 жылы Уолхаллада екі электрлі көше шамдары болғанымен, бұл қызмет қалаға таралмады. Бірақ қауымдастық өсе берді, үйлер мен бақтар аңғардың бойындағы төбелерді жабады, халық саны 2000-нан асып, одан да көп адам Маиден Таун, Мормон Таун, Happy Go Lucky және Пиг Пойнт таулы аудандарының «қалашықтарында» тұрды. Спорттық шараларға крикет және футбол клубтары кірді, крикет алаңы басқа жазық жер болмағандықтан жақын маңдағы төбенің үстін тегістеу арқылы салынды. Уолхалла футбол қауымдастығы 1888 және 1913 жылдар аралығында крикет алаңында жұмыс істеді.

Кедейлік шегі

Итальяндық қауым Вальхалланың дамуына маңызды үлес қосты, шахта басшылары, ағаш кесушілер мен тілгіштер, фермерлер, шахтерлер мен шахта жұмысшылары, саудагерлер және құрылысшылар сияқты түрлі жұмыстар атқарды. Бұл аймаққа алғашқы итальяндықтар 1873 жылы Пьетро Бомбардиери Кіші Джо төбесінің ішкі жағында трамвай стансасын ашқанда қоныстанды. Олар өте ердіңді және епті ел екендерін көрсетті, әсіресе егіншілік шеберліктерімен көзге түсті. 1882 жылы Энтони Симонин Альпілік қонақ үйін ашқанда қаланың кәсіпкерлік ортасында өкілдік етті. Олардың екі ауданы болды: біреуі Солтүстікке қарай Ұзын туннельді ұзартқан трамвай бойында, екіншісі қаланың оңтүстік жағында орналасқан. Бұл аудандар шамамен 1910 жылы өркендеді. Ағаш кесушілер мен тілгіштер жұмыс істейтін жерге жақын шабық үйлерде тұрып, қалаға көбінесе келмейтін болған. Ғасырдың басында осы отбасылардың бірнешеуі Томсон өзенінің бойындағы қашық стансада жер алып, оны Poverty Point деп атады.

Тау-кен өндірісінің аяқталуы және онжылдықтар бойы құлдырау: 1915-1980

Көп жылдар бойы бизнес мүдделерін қорғау үшін Виктория үкіметі қалаға темір жол салуға келісті. 1910 жылы Валхаллаға дейін желі аяқталды, бұл Виктория темір жолдары салған төрт тар телімді (2 фут (1 метр) темір жолдың соңғысы болды. 17 шағын 2-6-2 NA класындағы танк локомотивтері төрт желі арасында алмастырылды. Қалған алты NA класындағы локомотивтер Мельбурн маңындағы Puffing Billy Railway компаниясына тиесілі, оның бесеуі сақталып, жұмыс істейді. Моедегі негізгі Гиппсленд желісінен тармақталған Уолхалла желісі дөңгелек ауыл шаруашылығы жерлерін кесіп өтіп, Эрика қаласына жеткенше, ол қатты таулы аумаққа кірді, Томсон өзенін үлкен болат және бетон көпір арқылы кесіп өтіп, содан кейін Стрингерс Крик шатқалымен иректелген жолмен өтті. Бұл жол тік жартастардан жарылған тіреулер, өзен төсегінен бой көтерген құрғақ тас қабырғалар және қалаға соңғы жүз метрлік аралықта алты ағаштан жасалған көпірлер мен тіреулерден тұрды. Темір жол қоғамға жаңа өмір сыйлайды деп үміттенген, алайда алтын өндіру қазірдің өзінде пайдасыз болып кетті және соңғы ірі кендер 1914 жылы жабылды. Қаладағы негізгі өнеркәсіптің жойылуымен тұрғындардың басым бөлігі тез арада кетіп қалды. Валхалла округі 1918 жылы көршілес Наракан округіне қосылды. Темір жолдың негізгі мақсаттарының бірі ескі ғимараттарды қаладан алып тастау болды, ал бастапқы темір жол станциясы 1938 жылы Мельбурн маңындағы Хартвеллге көшірілді. 1944 жылы Платинадан Уолхаллаға дейінгі бөлім жабылды, ал Куперс-Крик кенті шағын мыс және әк өндіретін елді мекенді пайдаланып, 1952 жылы Платина мен Эрика арасындағы желі бөлімі жабылғанға дейін Платинаны жабдықтау нүктесі ретінде пайдаланды. Моеден Эрикаға дейінгі қызмет сол аймақтың ауыл шаруашылығы мен ағаш өнеркәсібін қамтамасыз етуді жалғастырды, бірақ ол 1954 жылы жабылып қалмайынша, үнемі төмендеді. 1958 жылдың соңында желі бұзылды. Бұрынғы Ұзақ туннель кенішінің ауласында (қазіргі Стрингер паркі) 1949 жылдан 1971 жылға дейін арақашықтықпен жұмыс істеген арақашықтықпен жұмыс істеген. Дәнекерлеу зауытының қарама-қарсысындағы бұрыштық дүкендер дәнекерлеу зауытының жұмысшыларына арналған казарма ретінде пайдаланылды және 1970 жылдардың басында Уолхалла мұралар лигасы сатып алған кезде нашар күйде болды. 1915 жылдан 1940 жылдардың басына дейін кен өндіруді қайта құруға күш-жігер жұмсалды, бірақ бұл шағын көлемде жүргізілген операциялар болды, олар тек аз мөлшерде алтын өндірді. Қала ешқашан елес қалаға айналған емес және халық почта, қонақ үй, шіркеу, дүкен және масондық ложа сияқты негізгі нысандарды қолдап, үнемі тұрып келеді. 1942 жылдың 10 наурызында капитан Джозеф П. Маклафлин ұшқан АҚШ Әскери-әуе күштері Curtiss P-40 Warhawk ұшағы Канберрадан Лавертонға ұшып бара жатқанда Уолхалла маңында апатқа ұшырады. Ол 1948 жылы ашылған. 2006 жылы оның сүйектері Арлингтон ұлттық зиратында жерленді. 1945 жылы Механика институтын, Австралия банкін және Сент-Патрикс католик шіркеуін мемлекеттік жерлер департаменті қызметкері басып кіретін қара жидектерді өртеп жіберген өрт жойды, ал көмір Механика институтына тарады. 1951 жылы желтоқсанда "Жұлдыз" қонақ үйі, "Оддфеллоуз" залы және "Валхалла" округтік залы да бұзылды. Себебі, ол кезде Артур Маллиге тиесілі "Жұлдыз" қонақ үйінде Рождестволық пудингтер жасағанда, ас үй пештерінде дұрыс емес отын қолданылған. Малли Элис пен Дэниел Барбердің ұрпағы болды, ол 1860-шы жылдардың басында Баверс мейрамханасы мен пансионатын иеленді. Ол 1957 жылы Виктория штатының Коллингвуд қаласында қайтыс болды. Мектеп 1965 жылы жабылды, ал су тасқыны мен қараусыз қалған қалалардың қалдықтары баяу бұзылып кетті. Уолхалладағы өрттен жойылған соңғы ғимараттар 1993 жылы ескі өрт сөндіру станциясының артындағы Фоулидің коттеджі (өрт шамнан пайда болды) және 2019 жылдың ақпан айында болған үлкен орман өрті кезінде жойылған батыс жағындағы трамвайдың үстіндегі алғашқы кенші үйі - Каммингс коттеджі болды.

Қайта өрлеу: 1980 жылдан қазіргі уақытқа дейін

1977 жылдан бері Уолхалла жаңа өркендеуді басынан өткеріп келеді, оның ішінде көптеген тарихи ғимараттар қалпына келтірілді немесе қайта жаңартылды, соның ішінде Star қонақ үйі, Механика институты және бұрынғы тар теміржолдың Томсон-Уолхалла бөлігін қайта құру. 1994 жылы Викториядағы жергілікті басқару біріктірілгеннен кейін Уолхалла және Эрика/Роусон аймақтары батысқа қарай 80 км қашықтықтағы Уаррагулдағы алыс Бау Бау округінің басқаруына берілді. Жергілікті өкілдердің көптегені көршілес Латроб аңғарындағы Мо, Морвелл және Траралгон қалаларымен жақын және мықты тарихи, әлеуметтік және экономикалық байланыстарын көрсеткеніне қарамастан, сол кездегі Кеннеттің Либералды/Ұлттық коалициялық үкіметі Уолхалланы Бау Бау округіне қосуды жөн көрді. Алтын дәуірі дүкендері Уолхалла мұрагерлік лигасының күшімен қалпына келтірілді және қазір почта бөлімі, мұражай және сыйлық дүкені ретінде жұмыс істейді. 1991 жылы мүдделі тараптар тобы Уолхалла теміржолын туристік тартымдылық ретінде қайта құруды зерттеу үшін арнайы топ құрды, бұл бұрын кем дегенде бір рет сәтсіз аяқталған болатын. Жаңадан құрылған Уолхалла Голдфилдс теміржолының жұмысы 1993 жылы бұрынғы Томсон станциясының орнында, Томсон өзенінің жанында, көпірге дейін басталды. Томсон өзенінің көпірі қалпына келтірілгеннен кейін пойыздар туристерді Стрингерс-Крик шатқалына қайта бастады, ал қалаға саяхатты аяқтау үшін ағаштан жасалған көпірлерді қайта құру қажет болғандықтан Хэппи-Крикте уақытша аялдама құрылды. Бұл аялдама 1996 жылдан 2002 жылға дейін Томсон көпірінен туристік пойыздар үшін соңғы нүкте болды, содан кейін желі Уолхалладағы ескі станция орнына дейін ашылды. Қазіргі станция ғимараты түпнұсқаның нақты көшірмесі болып табылады, бірақ ауланың орналасуы едәуір өзгеше, өйткені бұрынғы станция орналасқан жердің бір бөлігі Уолхаллаға кіретін басты жолдың бұрынғы ауытқуларымен жабылған. 1998 жылдың желтоқсанында Уолхалла Австралиядағы соңғы электр желісіне қосылған қала болды, бірақ Ликола сияқты басқа да қалаларда электр желісі жоқ, олар қоғамды қамтамасыз ететін орталық генераторлық қондырғыға ие. Уолхалла ерекше болды, өйткені өздеріне электр қуатын қосуды қалаған әрбір жеке меншік өз генераторын қамтамасыз етуі керек болды. Электр қуатын (тіпті көршіге де) (бұрынғы) S.E.C.V. (Виктория мемлекеттік электр энергиясы комиссиясы) рұқсатысыз қайта тарату заңсыз болды. S.E.C.V. 1970-ші жылдардың басында Уолхалланы желіге қосуды ойластырған, бірақ бұл ешқашан іске аспады, өйткені S.E.C.V. мұнда қызығушылық танытпады, ал сол кездегі қала халқы электр бағаналары мен сымдары басты көшеде Уолхалланың мұралық көрінісін бұзады деп уайымдады. 1990-шы жылдардың ортасында электр қуатын жекешелендіру Уолхалланың Eastern Energy (TXU-ға тиесілі) компаниясымен байланысын қайта қарастыруға мүмкіндік берді. Жаңа ұсыныс - кабельдерді жақын маңдағы Роусоннан 4WD жолдары арқылы және содан кейін негізгі көше бойымен жер астынан жүргізу. Роусоннан жалпы 6 940 метр кабель төселді; бұл жол қашықтығының жартысынан да аз және Уолхалланы желіге қосу үшін 640 000 доллар жұмсалды. Star қонақ үйі 16 желтоқсанда алғашқы болып қосылды, ал ресми қосылу 21 желтоқсанда өтті. Уолхалла аймағында коммерциялық алтын өндіруді қайта жандандыруға бірнеше маңызды әрекеттер жасалды, Walhalla Resources және Goldstar Resources 1980 және 2002 жылдары елеулі көлемде инвестиция салды. Екі компания да қаладағы алтын дәуірінде экономикалық тұрғыдан тиімді емес алтын кеніне қол жеткізу үшін заманауи тау-кен техникасын пайдалануға үміттенді. 2008 жылы GoldStar компаниясы тау-кен өндіруге лицензия алуға жақын болды, бірақ компания 2009 жылдың басында қаржы тапшылығынан, ішінара 2007-2008 жылдардағы қаржылық дағдарыстан туындаған, жұмысын тоқтатты. Компания кейін жаңа басқару тобымен Orion Gold NL болып қайта құрылды және Уолхалла мен оның айналасындағы алтын өндіруді қайта бастауға аз агрессивті тәсіл қабылдады. 2016 жылдың ақпан айында Orion Gold өзінің Уолхалла пәтерлерін A1 Consolidated Gold Limited (A1 Gold) компаниясына 850 000 долларға сатты. Қазіргі уақытта Уолхаллада немесе оның айналасында белсенді кен іздеу жұмыстары жүргізілмейді. Уолхалла 2005, 2006/07, 2009, 2013 және 2019 жылдары ірі өрт оқиғаларынан зардап шекті, бірақ қаланың өзі өрттен зардап шекпеді. 2006/07 жылғы өртте Уолхалла Голдфилдс теміржолындағы кішкентай көпір қирады және тез жөнделді, ал 2019 жылдың ақпан айындағы өртте бір үй жойылды. 24 қараша 2013 жылы Уолхаллада жаңа CFA өрт сөндіру станциясы ашылды. Бұл қаланың 150 жылдық тарихындағы өрт сөндіру бригадасының бесінші орны және Эрика және округтік өрт сөндіру бригадасының серігі, өйткені Уолхалла өрт сөндіру бригадасы 1961 жылы тіркелмеген. Бұл 112 жыл ішінде Уолхалладағы екінші ресми өрт сөндіру станциясы. Біріншісі 1901 жылы салынған және қазір мұражай болып табылатын, қалпына келтірілген 1903 жылғы Merryweather өрт машинасына ие. 2016 жылдың қазан айында, көп жылдар бойы Уолхалла тұрғыны, бизнес иесі және қоғамдық жақтас болған Майкл Лини Бау Бау округі кеңесіне жаңадан құрылған округтің өкілі ретінде сайланды. Бұл округтің ауданы шамамен 3 200 шаршы километрді құрайды, ал Уолхалла округтегі толыққанды жолмен қол жетімді ең шалқақ қала. Уолхалладан округ кеңесінде өкілдік еткен соң 50 жыл өтті. [Сол кездегі] Уолхалла Lodge қонақ үйінің иесі Фил Муриц 1960-шы жылдардың ортасында Нарракан округі кеңесінің кеңесшісі болды. 3 ақпан 2019 күні Уолхалла тікелей өрт қаупіне тап болды. Қаланың шығысына қарай бес күн бұрын шағын соққыдан туған өрт қаладан оңтүстік-шығысқа қарай өрлеген кезде күтпеген шығыс желдік соққы өрттің алдыңғы шебін батысқа қарай жылдам өрлетуге себеп болды. Қала күні бойына көбінесе эвакуацияланды, тек бірнеше тұрғындар және CFA тобы қалды. Сағат 17:23-те қаланың өрт дабылы естілді, екі сағаттан кейін от Маидеттаунға жақын қаланың шығысындағы төбеде көрінді. Көптеген шағын өрттер шығыс және батыс жағындағы аңғарда басталды, сондықтан өрт сөндіру күштері Уолхаллаға бағытталды. Сағат 20:37-де жаңбыр жауа бастады, ал сағат 21:45-ке дейін 15 мм-ден астам жаңбыр жауып, өрттің күшін басып тастады. Уолхаллада [Long Tunnel Extended кенішінің солтүстігіндегі батыс төбесінде] бір үй жойылды, ал Маидеттаунда бес ғимарат қирады. Уолхалла Stoney Creek Road өрті бес аптадан астам уақыт бойы белсенді болды және 8775 гектарды өртеді. 16 шілде 2019 күні Уолхаллада ұялы телефон байланысы пайда болды, Telstra мұнарасының ресми ашылуымен, Black Spot бағдарламасы бойынша тапсырылған 600-ші мұнара. Қоғам осы аңғарға ұялы телефон байланысын алу үшін шамамен он жыл бойы күресті, бұл тік топографияға байланысты бірқатар техникалық қиындықтар тудырды. 2020 жылдың қазан айында Майкл Лини Бау Бау округі кеңесіне екінші мерзімге қайта сайланды, ал 2021 жылдың қараша айында ол мэр сайланды. 1918 жылдан бері Уолхалладан шыққан алғашқы мэр ол. 9/10 маусым күні түнгі дауылдардан кейін 2021 жылы 204 мм жаңбыр жауып, үлкен су тасқыны болды. Су тасқыны қаланың бірнеше аймақтарындағы өзен арналарын қиратып, үлкен зардап келтірді. Солтүстік бақшадағы кемпинг аймағына су шайылып, кіреберіс көпіріндегі қиындықтардан кейін су ағыны кемпинг аймағынан өтіп, өзен жағасын бұзды. Төменде, Валхалла үйіне жақын жол шеті, Star қонақ үйі және Уолхалла Lodge қонақ үйіне жақын CFA қоймасы өзен арнасының қирауынан зардап шекті. Уолхалла Голдфилдс теміржолы көпірлерге зардап келтірді. Қоғамдық қайырымдылық теміржолдың жөндеу шығындарын өтеуге көмектесті...

Көрнекі орындар мен туристік ақпарат

Тарихи ғимараттармен қатар, қалада көптеген кен орындары мен шахталар бар, ал таулы жерлер туристер мен жаяу саяхатшылар арасында танымал. Бұл 650 км Австралия Альпі жаяу жүру жолының бастапқы нүктесі, ол Канберраға қарай жалғасады. Уолхаллада екі кемпинг орналасқан: Солтүстік бақтар (тегін) және Қытай бақтары (ақылы). Қазіргі теміржол станциясы – бұл Виктория теміржолдарының бастапқы станса ғимаратының (қазір Мельбурн қаласының Хартвелл ауданында орналасқан) нақты көшірмесі, бірақ ішкі құрылымы бастапқы нұсқадан өзгеше. Ол станса ауласының бастапқы орналасқан жерінен қарама-қарсы жағында салынған, себебі 1960 жылдары Уолхаллаға кіретін басты жол Стрингерс сағасы арқылы өтетін жерге қайта орнатылды. Уолхалла Голдфилдс теміржолы Уолхалла мен Томсон арасындағы қалпына келтірілген учаскеде пойыз қатынасын жүзеге асырады. Ұзақ туннельді кен орнына күн сайын экскурсиялар ұйымдастырылады, онда алғашқы алтын өндірісі, Коэннің кен қабаттары және таудан қазылған әсерлі машиналар залы тамашаланады. Уолхалла бұрыштық дүкендерін 1970 жылдардың басында Уолхалла мұрасы және даму лигасы (WHDL) сатып алып, бастапқы дизайнына сәйкес қайта жаңартып, қалпына келтірді. Қазіргі уақытта Corner Store пошта бөлімшесі, дүкен және туристік ақпарат орталығы ретінде жұмыс істейді, ал жанындағы дүкенде мұражай орналасқан. Қаланың ішінде алтын дәуіріндегі нысандар мен ғимараттарды түсіндіретін суреттері мен мәтіндері бар 30-дан астам түсіндірмелік тақтайшалары бар Мұралық саябақ бар. Бұл тақтайшалар алғаш рет 1996 жылы WHDL-мен сынақтан өтті, ал Федерация қорынан алынған грант Мұралық саябақтың кеңейтілуіне мүмкіндік берді. Соңғы жылдары қосымша тақтайшалар қосылды, соның ішінде Австралия Альпі жаяу жүру жолындағы Poverty Point көпіріне дейін 8 км қашықтықтағы саябаққа да орнатылды. Қалада тегін таратылатын Уолхалла келушілер картасында осы тақтайшалардың орналасқан жерлері көрсетілген. Уолхалла өрт сөндіру станциясы Стрингерс сағасының үстінде салынған және қазір мұражай ретінде жұртшылыққа ашық. Ол көп жылдық тоқыраудан кейін 1960 жылдардың басында толығымен қайта құрылды, ал бүгін көрініс тапқан құрылым еденнен бастап қайта салынған. Музыканттар оркестрінің тапсырысымен 1896 жылы Стрингерс сағасының сол және оң тармақтарының қиылысында салынған Банд-ротонданың дизайны үшін бәйге ұйымдастырылды. Банд-ротонданың қарама-қарсы жағында екі қонақ үй орналасқан: өзеннің бұрылысының солтүстік жағында Стар-Отель, ал оңтүстік жағында Гранд-Джанкшн-Отель. Бастапқы Star Hotel 1951 жылдың желтоқсанында ақаулы ыстық су жүйесінен туған өрт салдарынан өртенді, бірақ 1999 жылы бастапқы фасадының көшірмесімен қайта құрылды. Американдық актер Патрик Суэйз жастық шағында Уолхаллаға сапар шегіп, ауылды және жергілікті тарихты зерттеуден ләззат алды. Виндзор үйін 1878 және 1888 жылдар аралығында неміс Йоханнес Глоз шамамен 90 000 қолмен жасалған кірпіштен салды, бұл қаладағы жалғыз сақталған кірпіш үй. Глоз ғимараттың үстіндегі беткейде жүзімдік шаруашылығын жүргізіп, 1880 жылы шамамен 900 бөтелке рислинг өндірді. Таудың үстінде, Стрингерс сағасының шығыс және батыс тармақтарының қиылысынан солтүстік-шығысқа қарай орналасқан Уолхалла крикет алаңына аңғардың түбінен 45 минуттық саяхатпен жетуге болады.

Ұзын туннельді кен орнын кеңейту

Ұзақ туннельді кеңейтілген кен орны (LTEM) Вальхалланың ең бай кен орындарының бірі болды. Вальхалладағы алтынға толы негізгі риф – Коэнс рифі деп аталады. LTEM кен орнын 1863 жылы Hercules United Gold Co. компаниясы іске қосты. Сегіз жылдан кейін алтын таба алмағандықтан компания құлдырап кетті. Содан кейін 1871 жылы шахта Long Tunnel Extended Company компаниясына өтті. Олар қарсы бағытта іздеп, рифтің табысты бөлігін тапты. Бұл кен орны көп ұзамай аймақтағы ең өнімді кен орындарының екіншісіне айналды (Ұзақ туннельден кейін) және 1911 жылы жабылғанға дейін барлығы 13 695 кг алтын өндірді. Жалпы алғанда, Ұзақ туннельді кеңейтілген кен орны колониялық дәуірде Викторияның бесінші ірі алтын кені болды. Бүгінде оны Виктория халқының атынан Вальхалла басқару кеңесі туристік нысан ретінде басқарады. Жер астына түсетін экскурсиялар күнделікті өткізіледі. Кен орнының 8,5 километрлік жер асты жұмыстарының тереңдігі машиналар бөлімінен 923 метрге жетеді, ал машиналар бөлімі табиғи беттен 150 метр төмен орналасқан. Экскурсия келушілерді бір ғасыр бұрын тасқа қазылған алып жер асты машиналар бөліміне 300 метрге дейін алып барады. Ескі кен қазу әдістері талқыланады және кен орнында әйгілі Коэнс рифінің үлкен бөлігі көрінеді.

Атақты тұрғындар

Уильям "Барлоу" Каркик, австралиялық тесттік крикетші, 1878 жылдың 17 қазанында Уолхаллада дүниеге келген. Сюзанна Беннетт (туған аты Сюзанна Кэтрин Эванс) – Бродвей актрисасы және әншісі, саяхатшы сэр Хьюберт Уилкинсқа үйленген. Ол 1893 жылы Уолхаллада дүниеге келген.