Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Флюорометр – кейбір қосылыстардың флуоресценттік қасиеттерін пайдаланып, олардың концентрациясы және үлгідегі химиялық ортасы туралы ақпарат беруге арналған құрал. Белгілі бір қозу толқын ұзындығы таңдалады, ал эмиссия бір толқын ұзындығында байқалады немесе интенсивтілікті толқын ұзындығына қарай тіркеу үшін сканерлеу жүргізіледі, бұл эмиссия спектрі деп аталады. Бұл құрал флуоресценттік спектроскопияда қолданылады.
A spectrofluorometer is an instrument which takes advantage of fluorescent properties of some compounds in order to provide information regarding their concentration and chemical environment in a sample. A certain excitation wavelength is selected, and the emission is observed either at a single wavelength, or a scan is performed to record the intensity versus wavelength, also called an emission spectrum. The instrument is used in fluorescence spectroscopy.
Операция
Жалпы, спектрофлюорометрлер үлгіге мүмкіндігінше көп фотондармен бомбалау үшін жоғары интенсивті жарық көздерін қолданады. Бұл кез келген уақытта максималды мөлшердегі молекулалардың қоздырылған күйде болуына мүмкіндік береді. Жарық бірнеше нұсқа бойынша өтеді: белгілі бір толқын ұзындығын іріктеу үшін сүзгі арқылы немесе қызығушылық тудыратын толқын ұзындығын таңдауға мүмкіндік беретін монохроматор арқылы. Шығарылатын жарық, шығарылған сәулеге перпендикуляр бағытта жиналады. Эмиссия фотокөбейтуші түтікше, фотодиод немесе зарядталған құрылғы детекторы арқылы анықталмас бұрын сүзгі немесе монохроматор арқылы өтеді. Сигнал цифрлық немесе аналогтық сигнал түрінде өңделеді. Жүйелердің құрылымы әртүрлі, ал таңдау бірнеше факторға байланысты. Біріншісі – сигнал мен шу арақатынасы. Нақты бір жүйенің шу деңгейіне қатысты сигналды бағалаудың көптеген тәсілдері бар, бірақ қабылданған стандарт – судың Раман сигналын пайдалану. Сезімталдық немесе анықтау шегі – тағы бір маңызды сипаттама, яғни қаншалықты аз жарықты өлшеуге болады. Стандартты өлшем ретінде NaOH ерітіндісіндегі флуоресцеин қолданылады, ал жоғары сапалы құралдар үшін әдеттегі мәндер фемтомолярлық диапазонды құрайды.
Generally, spectrofluorometers use high intensity light sources to bombard a sample with as many photons as possible. This allows for the maximum number of molecules to be in an excited state at any one point in time. The light is either passed through a filter, selecting a fixed wavelength, or a monochromator, which allows a wavelength of interest to be selected for use as the exciting light. The emission is collected at the perpendicular to the emitted light. The emission is also either passed through a filter or a monochromator before being detected by a photomultiplier tube, photodiode, or charge coupled device detector. The signal can either be processed as digital or analog output. Systems vary greatly and a number of considerations affect the choice. The first is the signal to noise ratio. There are many ways to look at the signal to noise of a given system but the accepted standard is by using the Raman signal of water. Sensitivity or detection limit is another specification to be considered, that is how little light can be measured. The standard would be fluorescein in NaOH, typical values for a high end instrument are in the femtomolar range.