Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1954 жылы АҚШ Сенатының сенатор Джозеф Маккарти мен Армия арасындағы қайшылық айыптаулар бойынша өткен тыңдаулары.
1954 U. S. Senate hearings on conflicting accusations between Sen. Joseph McCarthy and the Army
Армия-Маккарти тыңдаулары – АҚШ Сенатының Тергеу жөніндегі кіші комитетінің (1954 жылғы сәуір-маусым) АҚШ Армиясы мен АҚШ сенаторы Джозеф Маккарти арасындағы қайшылық айыптауларды зерттеу үшін өткізген теледидарлық тыңдаулар сериясы. Армия Маккартиді және оның бас кеңесшісі Рой Кохнды бұрынғы Маккартидің көмекшісі және Кохнның досы Г. Дэвид Шайнға артықшылық беру үшін Армияға қысым көрсеткені үшін айыптады. Маккарти бұл айыптаулардың жаман ниетпен жасалғанын және оның Армиядағы коммунистерге күдіктілер мен қауіпсіздік тәуекелдерін анықтау бойынша жүргізген соңғы шабуылдық тергеуге жауап ретінде жасалғанын мәлімдеді. Сенатор Карл Мунт төрағалық еткен тыңдаулар 1954 жылғы 16 наурызда басталды және ABC және DuMont телеарналарында тікелей эфирде көрсетілді (22 сәуір – 17 маусым), бұл оған үлкен медиа назар аударды. Бұқаралық ақпарат құралдарының, әсіресе теледидардың көрсеткені, Маккартидің беделінің төмендеуіне және келесі желтоқсанда Сенаттың оны кінәлауына ықпал етті.
The Army–McCarthy hearings were a series of televised hearings held by the United States Senate's Subcommittee on Investigations (April–June 1954) to investigate conflicting accusations between the United States Army and U. S. Senator Joseph McCarthy. The Army accused McCarthy and his chief counsel Roy Cohn of pressuring the Army to give preferential treatment to G. David Schine, a former McCarthy aide and friend of Cohn's. McCarthy counter charged that this accusation was made in bad faith and in retaliation for his recent aggressive investigations of suspected communists and security risks in the Army. Chaired by Senator Karl Mundt, the hearings convened on March 16, 1954, and received considerable press attention, including gavel to gavel live television coverage on ABC and DuMont (April 22 – June 17). The media coverage, particularly television, greatly contributed to McCarthy's decline in popularity and his eventual censure by the Senate the following December.
Өмірбаян
1950 жылы ақпанда Маккарти Батыс Вирджиния штатының Уилинг қаласында сөйлеген сөзінен кейін ұлттық деңгейде танымал болды. Ол Мемлекеттік департаменттің 205 қызметкерінің тізімі бар екенін, олардың барлығы Коммунистік партия мүшелері екенін мәлімдеді. Маккарти бұл тізімді Мемлекеттік хатшы Дин Ачесон қабылдағанын, бірақ одан бас тартқанын айтты, сондай-ақ "Мемлекеттік департамент біздің сыртқы саясатымызды қалыптастыруға көмектесетін коммунистер мен коммунистік көзқарастарды қолдайтындардың ошағын қорғайды" деді. 1953 жылдың қаңтарында Маккарти екінші мерзімге сайланды және Республикалық партия Сенаттың бақылауын қайта алды. Республикалықтар көпшілікте болғандықтан, Маккарти Сенаттың Үкіметтік операциялар жөніндегі комитетінің төрағасы болды. Бұл комитет Тергеу жөніндегі тұрақты кіші комитетін қамтыды, ал осы кіші комитеттің өкілеттігі Маккартиге үкіметтегі коммунистерді тергеу үшін оны пайдалануға мүмкіндік берді. Маккарти 26 жасар Рой Кохнды кіші комитеттің бас кеңесшісі, ал болашақ Бас прокурор Роберт Ф. Кеннедиді көмекші кеңесші етіп тағайындады, ал Фрэнсис Фланаганды бас кеңесші лауазымына бекітті. 1953 жылы Маккарти комитеті АҚШ Армиясын тергеуді бастады, бұл Монмут фортындағы Армияның Сигнал корпусы зертханасына коммунистердің енуін тергеуден басталды. Маккартидің тергеулері көбінесе нәтижесіз аяқталды, бірақ Армия Маккарти мен оның қызметкерлерін Сенаттың Тергеу жөніндегі тұрақты кіші комитетінің бас кеңесшісі және Кохнның жақын досы болған рядовой Г. Дэвид Шайнға тікелей лауазым іздеуде айыптағаннан кейін, Маккарти бұл айыптаудың жаман ниетпен жасалғанын мәлімдеді.
McCarthy came to national prominence in February 1950 after giving a speech in Wheeling, West Virginia, in which he claimed to have a list of 205 State Department employees who were members of the Communist Party. McCarthy claimed the list was provided to but dismissed by Secretary of State Dean Acheson, saying that the "State Department harbors a nest of Communists and Communist sympathizers who are helping to shape our foreign policy". In January 1953, McCarthy began his second term and the Republican Party regained control of the Senate; with the Republicans in the majority, McCarthy was made chairman of the Senate Committee on Government Operations. This committee included the Permanent Subcommittee on Investigations, and the mandate of this subcommittee allowed McCarthy to use it to carry out his investigations of communists in the government. McCarthy appointed 26 year old Roy Cohn as chief counsel to the subcommittee and future Attorney General Robert F. Kennedy as assistant counsel, while reassigning Francis Flanagan to the ad hoc position of general counsel. In 1953, McCarthy's committee began inquiries into the United States Army, starting by investigating supposed communist infiltration of the Army Signal Corps laboratory at Fort Monmouth. McCarthy's investigations were largely fruitless, but after the Army accused McCarthy and his staff of seeking a direct commission for Private G. David Schine, a chief consultant to the Senate Permanent Subcommittee on Investigations and a close friend of Cohn's who had been drafted into the Army as a private the previous year, McCarthy claimed that the accusation was made in bad faith.
Тергеу
Сенат бұл қарама-қайшылықты айыптауларды тергеу керектігін шешті, ал мұны жүргізуге тиіс комитет – Сенаттың Тергеу жөніндегі тұрақты кіші комитеті болды, оның төрағасы көбінесе Маккарти болатын. Маккарти осы тыңдаулардың нысаналарының бірі болғандықтан, сенатор Карл Мунт төрағалыққа Маккартидің орнына тағайындалуға мәжбүр болды. Джон Адамс Армияның кеңесшісі болды. Арнайы кеңесші ретінде Бостон қаласындағы Hale & Dorr заң фирмасынан (қазір WilmerHale) Джозеф Уэлч тағайындалды. Тыңдаулар жаңа ABC және DuMont телеарналарында, сондай-ақ NBC телеарнасында толық көрсетілді. ABC жаңалықтарының директоры Фрэнсис Ньютон Литтлжон тыңдауларды тікелей эфирде, бастапқыдан соңғы сәттеріне дейін көрсету туралы шешім қабылдады. Телевизияда көрсетілген тыңдаулар 36 күнге созылды, және шамамен 80 миллион адам тыңдаулардың кем дегенде бір бөлігін көрді.
The Senate decided that these conflicting charges should be investigated and the appropriate committee to do this was the Senate Permanent Subcommittee on Investigations, usually chaired by McCarthy. Since McCarthy was one of the targets of the hearings, Senator Karl Mundt reluctantly accepted the appointment to replace McCarthy as chairman of the subcommittee. John G. Adams was the Army's Counsel. Acting as Special Counsel was Joseph Welch of the Boston law firm of Hale & Dorr (now called WilmerHale). The hearings were broadcast nationally on the new ABC and DuMont networks, and in part by NBC. Francis Newton Littlejohn, the news director at ABC, made the decision to cover the hearings live, gavel to gavel. The televised hearings lasted for 36 days and an estimated 80 million people saw at least part of the hearings.
Сурет
Сот отырысы жалғасып жатқанда, Шийннің суреті ұсынылды, ал Джозеф Уэлч Кохнды Шийннің Армия министрі Роберт Т. Стивенспен жеке суретке түскендей көріну үшін суретті өңдеген деп айыптады. Куәгер ретінде Кохн мен Шийн екеуі де сотқа ұсынылған суретті (тек Шийн мен Стивенс) Стивенс өтінгенін және суреттен ешкімді алып тастамағанын мәлімдеді. Содан кейін Уэлч Стивенс пен Шийннің басқа бір суретін көрсетті, онда МакГайр әуе базасының қанат командирі полковник Джек Брэдли Шийннің оң жағында тұрды. Суреттен төртінші адам да өңделген, оның жеңі Уэлч көрсеткен суретте Брэдлидің оң жағында көрінеді, ол Маккартидің көмекшісі Франк Карр екені анықталды.
While the hearings went on, a photograph of Schine was introduced, and Joseph Welch accused Cohn of doctoring the image to show Schine alone with Army Secretary Robert T. Stevens. On the witness stand Cohn and Schine both insisted that the picture entered into evidence (Schine and Stevens alone) was requested by Stevens and that no one was edited out of the photograph. Welch then produced a wider shot of Stevens and Schine with McGuire AFB wing commander Colonel Jack Bradley standing to Schine's right. A fourth person also edited out of the picture (his sleeve was visible to Bradley's right in the Welch photograph) was identified as McCarthy aide Frank Carr.
Гувердің ескертуі
Фотосурет сенімсіздікке ұшырағаннан кейін, Маккарти ФБР директоры Дж. Эдгар Гувердің 1951 жылғы 26 қаңтарда генерал-майор Александр Р. Боллингке жіберген құпия хаттың көшірмесін ұсынды, онда Армиядағы субверсивтер туралы Армияның барлау қызметін ескертеді. Маккарти 1953 жылы Стивенс министр болған кезде бұл хат Армияның ішінде болғанын және Стивенс оны әдейі назардан тыс қалдырғанын мәлімдеді. Уэлч алғашқы болып хаттың рас екендігіне күмән келтірді, Маккартидің "көшірмесінің" Армияның файлдарынан шықпағанын айтты; Маккарти ФБР-ден ешқандай құжат алмағанын мәлімдеді, бірақ Сенаттың арнайы кеңесшісі Рей Дженкинстің сұрақтарына және Уэлчтің қарсы сұрақтарына жауап берген кезде, Маккарти құжатты барлау офицері бергенін мойындады, бірақ көзін ашудан бас тартты. Рей Дженкинстің көмекшісі Роберт Коллиер Бас прокурор Герберт Брауннеллдің кіші хатын оқыды, онда Гувер бұл құжатты қарап шыққан, оны өзі жасамағанын және бұйрық бермегенін, сондай-ақ ФБР файлдарында мұндай көшірме жоқ екенін, осылайша Маккартидің мәлімдемесін негізсіз деп, ал хатты жалған деп таныды делінген.
After the photograph was discredited, McCarthy produced a copy of a confidential letter he claimed was a January 26, 1951, memo written and sent by FBI Director J. Edgar Hoover, to Major General Alexander R. Bolling, warning Army Intelligence of subversives in the Army Signal Corps. McCarthy claimed the letter was in the Army files when Stevens became secretary in 1953, and that Stevens willfully ignored it. Welch was the first to question the letter's validity, claiming that McCarthy's "purported copy" did not come from Army files; McCarthy stated he never received any document from the FBI, but when questioned on the stand by special Senate counsel Ray Jenkins and cross examined by Welch, McCarthy, while admitting the document was given to him by an intelligence officer, refused to identify his source. Robert Collier, assistant to Ray Jenkins, read a letter from Attorney General Herbert Brownell Jr., in which he stated that Hoover examined the document and that he neither wrote nor ordered the letter, and that no such copy existed in FBI files, rendering McCarthy's claims meritless, and the letter spurious.
Гомосексуализм
Тыңдаулар кейде үкіметтің құлатуына қатысты болғанымен, кейде олар тыйым салынған айыптауларға да толып жатты: тыңдаулардың бір бөлігі үкіметтегі гомосексуалдардың қауіпсіздік қаупін бағалады. Бұл мәселе тыңдаулардың астында жасырынып қалды. Осының бір мысалы сенатор Маккарти мен Джозеф Уэлч арасындағы әңгіме болды. Уэлч Маккартидің қызметкері Джеймс Джулианадан Стивенс пен Брэдлимен бірге Шийннің өңделмеген суреті туралы сұрап, одан: "Бұл 'пикси' камерасынан түскен деп ойладыңыз ба?" (сол кезде танымал камера түрі) деп сұрады. Сонда Маккарти сұрақты қайта оқып беруді өтінді:
Though the hearings were sometimes about government subversion, they occasionally took on accusations of a more taboo nature: a portion of the hearings assessed the security risk of homosexuals in government. The issue remained an undercurrent throughout the hearings. One such example of this undercurrent was an exchange between Senator McCarthy and Joseph Welch. Welch was questioning McCarthy staff member James Juliana about the unedited picture of Schine with Stevens and Bradley, asking him "Did you think this came from a Pixie?" (a type of camera popular at the time), at which point McCarthy asked to have the question re read:
Маккарти. Адвокат [яғни Уэлч] мен үшін – менің ойымша, ол бұл жағынан сарапшы болуы мүмкін – 'пикси' дегеніміз не екенін анықтап бере ала ма?
Уэлш. Иә. Мен айтайын, мырза Сенатор, 'пикси' – ертегідегі перидің жақын туысы. (Залда күлкі) Мен жалғастыра берейін бе, мырза? Сізді түсіндірдім бе?
Маккарти. Мен айтқанымдай, сіздер 'пикси' дегеннің не екенін білушілердің қатарындасыз.
McCarthy. Will counsel [i. e. Welch] for my benefit define – I think he might be an expert on that – what a pixie is? Welch. Yes. I should say, Mr. Senator, that a pixie is a close relative of a fairy. (Laughter from the chamber) Shall I proceed, sir? Have I enlightened you? McCarthy. As I said, I think you may be an authority on what a pixie is.
Кохн, Шайн және Маккарти
Әскердің айыптауларының кем дегенде бір бөлігі дұрыс болды. Рой Кон Шайнға ерекше қарау сұрау үшін қадамдар жасады, тіпті бір рет Маккартидің білмеуімен Шайнға Сенаторлар ваннасына, бассейнге және бу бөлмесіне кіруге рұқсат беру туралы өтінішке оның атын қойған. Кон, Маккарти және Шайн арасындағы нақты қарым-қатынас әлі де белгісіз. Кон мен Шайн әлбетте жақын болды, және Сенат кеңселерінде жұмыс істеудің орнына, екеуі жақын жерде кеңсе жалдап, шығындарын бөлісті. Маккарти Конның Шайнмен байланыста ақылға сыймайтындықтарын айтты. Шайнның жасырын гомосексуал болған Конмен романтикалық немесе сексуалдық қарым-қатынаста болғаны белгісіз. (Шайн тыңдаудан үш жыл өткен соң үйленді және бес балаға әке болды.) Кейбіреулер Маккартидің де гомосексуал болуы мүмкін екенін және тіпті Шайн немесе Конмен байланыста болғанын айтты.
At least a portion of the Army's allegations were correct. Roy Cohn did take steps to request preferential treatment for Schine, going so far on at least one occasion to sign McCarthy's name without his knowledge on a request for Schine to have access to the Senators' Baths, a pool and steam room reserved exclusively for senators. The exact relationship between Cohn, McCarthy and Schine remains unknown. Cohn and Schine were certainly close, and rather than work out of the Senate offices, the two rented nearby office space and shared bills. McCarthy commented that Cohn was unreasonable in matters dealing with Schine. It is unclear if Schine ever had a romantic or sexual relationship with Cohn, who was a closeted homosexual. (Three years after the hearings, Schine married and eventually had six children.) Some have also suggested that McCarthy may have been homosexual, and was even possibly involved with Schine or Cohn.
Джозеф Уэлч Маккартимен бетпе-бет келеді
Сот отырысының ең драматикалық эпизоды болған оқиғада Маккарти Армия кеңесшісі Джозеф Уэлчтің қатысты сұрақтарына жауап берді. 1954 жылдың 9 маусымында, сот отырысының 30-шы күні Уэлч Кохнға "күн батпай тұрып" ФБР және Қорғаныс министрлігіне қорғаныс өнеркәсібіндегі 130 бүлікшінің тізімін, Маккарти жасаған тізімді беруді талап етті. Уэлчтің Кохнға жасаған шабуылына жауап ретінде Маккарти Уэлчтің Бостондық заң фирмасындағы жас заңгер Фред Фишерді "тексеруге" шақырды, оны Уэлч сот отырысына өз штатына алуды жоспарлаған еді. Фишер бұрын Ұлттық Заңгерлер Гильдиясының (NLG) мүшесі болған, ал Бас Прокурор Брауннелл бұл ұйымды "Коммунистік партияның заңдық тірегі" деп атаған. Маккарти бұрын Фишердің Уэлчтің заң фирмасындағы және NLG-дегі қатысы туралы мәліметті құпия ұстауға келіскен. Ал Уэлч Кохнның әскери қызметке қабылдану мәселесін соттан тыс қалдыруға келісті. Уэлч Фишердің Ұлттық Заңгерлер Гильдиясының бұрынғы мүшесі екенін сот отырысы басталар алдында шамамен алты апта бұрын растағанын мәлімдеді. Фишер Ұлттық Заңгерлер Гильдиясына мүше екенін мойындағаннан кейін, Уэлч оны Бостонға қайтаруға шешім қабылдады. Оның Велчтің штатындағы басқа бір әріптесімен ауыстырылуы туралы мәліметтерді "The New York Times" газеті де жариялады. Содан кейін Уэлч Маккартиді Фишерге қажетсіз шабуыл жасағаны үшін айыптады: "Осы сәттен бастап, сенатор, сіздің қатыгездігіңізді немесе бейсақтығыңызды бағалай алмадым деп ойлаймын". Маккарти Уэлчтің сот отырысын кешіктіргені және Кохнды қауғатыны үшін айыптап, Фишерге шабуылдарын жалғастырды, сол кезде Уэлч ашуланып, оны сөзін кесті: "Мырза Маккарти, мен бұл мәселені сізбен одан әрі талқыламаймын. Сіз осы істің [Фишер/NLG ісі] жария еттіңіз, егер аспанда Құдай болса, бұл сізге де, сіздің мақсатыңызға да пайда бермейді! Мен осыны одан әрі талқыламаймын. Сіз, төраға мырза, келесі куәні шақырыңыз!". Уэлч төраға Мундтқа келесі куәні шақыруды тапсырғаннан кейін, зал аплодисменттерге толы болды.
In what played out to be the most dramatic exchange of the hearings, McCarthy responded to aggressive questioning from Army counsel Joseph Welch. On June 9, 1954, day 30 of the hearings, Welch challenged Cohn to give McCarthy's list of 130 subversives in defense plants to the office of the FBI and the Department of Defense "before the sun goes down". In response to Welch's badgering of Cohn, McCarthy suggested that Welch should "check" on Fred Fisher, a young lawyer in Welch's own Boston law firm whom Welch had planned to have on his staff for the hearings. Fisher had once belonged to the National Lawyers Guild (NLG), a group which Attorney General Brownell had called "the legal bulwark of the Communist Party". McCarthy had previously agreed to keep Fisher's involvement in both Welch's law firm and the NLG confidential. In exchange, Welch agreed to leave a controversy regarding Cohn's draft status out of the hearings. Welch revealed he had confirmed Fisher's former membership in the National Lawyers Guild approximately six weeks before the hearings started. After Fisher admitted his membership in the National Lawyers Guild, Welch decided to send Fisher back to Boston. His replacement by another colleague on Welch's staff was also covered by The New York Times. Welch then reprimanded McCarthy for his needless attack on Fisher, saying "Until this moment, Senator, I think I never really gauged your cruelty or your recklessness." McCarthy, accusing Welch of filibustering the hearing and baiting Cohn, resumed his attack on Fisher, at which point Welch angrily cut him short: "Mr. McCarthy, I will not discuss this further with you You have seen fit to bring [the Fisher/NLG affair] out, and if there is a God in heaven, it will do neither you nor your cause any good! I will not discuss it further You, Mr. Chairman, may as you will, call the next witness!" After Welch deferred to Chairman Mundt to call the next witness, the gallery burst into applause.
Қорытынды және соңынан
Отырыстың соңына қарай Маккарти мен сенатор Стюарт Саймингтон Маккартидің қызметкерлерінің құпия файлдарды қалай басқарғаны туралы пікір алмасты. Маккарти штабының директоры Франк Карр куәлік берді, Маккарти штабында жұмыс істегендердің барлығы, олардың қауіпсіздік деңгейіне қарамастан, құпия файлдарға қол жеткізе берген. Саймингтон Маккартидің кейбір қызметкерлерінің өзі де диверсант болуы мүмкін екенін айтты және Маккартидің олардың есімдерін ашу үшін куәлік беруге келіскен құжатқа, ал Маккарти осы құжатқа қол қоюға келісімін берсе, оның қызметкерлерін тергеуге келісетінін жазған құжатқа қол қойды. Бірақ Маккарти Саймингтонды "әуекей Стю" деп атағаннан кейін келісімге қол қоюдан бас тартты, оның ішінде жалған мәлімдемелер бар екенін мәлімдеді және айыптауларды өз адамына жасалған "негіссіз жала" деп атады. Содан кейін ол Саймингтонда: "Сен ешкімді алдамайсың!" деді. Бірақ Саймингтон өзінің болжамды сөзімен жауап берді: "Сенатор, американ халқы сізге алты апта бойы қарап отыр, сіз де ешкімді алдамайсыз". 1954 жылғы қаңтардағы Gallup сауалнамасы бойынша Маккартиге қолдау 50% құрады, ал қарсы дауыс бергендердің саны 29% болды. Маусым айына қарай екі көрсеткіш те 16%-ға өзгерді, көбінесе (34% қолдау, 45% қарсылық) енді Маккарти мен оның әдістерін қабылдамайтын болды. 32 куәгерді тыңдағаннан және екі миллион сөзді жазбаға алғаннан кейін комитет Маккартидің өзі Шайннің ісінде ешқандай заңсыз ықпал көрсетпегенін, бірақ Маккартидің бас кеңесшісі Рой Кон Шайн үшін "шамадан тыс жабырқау немесе агрессивті күш-жігер" жұмсағанын қорытындылады. Сонымен қатар, комитет армия тарапынан күмәнді әрекеттер болғанын хабарлады: Стивенс хатшысы және армия кеңесшісі Джон Адамс "Форт-Монмуттағы тергеу мен тыңдауларды тоқтатуға немесе оларға ықпал етуге тырысты" және Адамс "Армия адалдығы және тексеру кеңесінің мүшелеріне шақыру қағаздарын жіберуге қарсы жеке өтініш арқылы [Маккарти] комитетінің кейбір мүшелеріне күшпен әрекет етті". Ресми есептер жарияланғанға дейін Кон Маккартидің бас кеңесшісі лауазымынан кетті, ал сенатор Ральф Фландерс (R-Вермонт) Сенатта Маккартиге қарсы сенімсіздік резолюциясын ұсынды. Маккарти Шайн ісі бойынша қылмыстық құқық бұзғаны үшін ақталғанына қарамастан, Армия-Маккарти тыңдаулары Маккартидің саяси биліктен құлауының басты себебіне айналды. Күнделікті газеттерде Маккартиге қатысты жағымсыз пікірлер көбейді, ал теледидар көрермендері Висконсин штатынан келген кіші сенатордың әдепсіз тактикасын өз көзімен көрді. 1954 жылғы 2 желтоқсанда Сенат 67-22 дауыспен Маккартиді сенімсіз деп жариялады, осылайша оның ықпалын жойды, бірақ оны қызметтен шығармады. Маккарти 1955 жылғы 3 қаңтарда, 84-ші АҚШ Конгресі ашылған күнгі дейін Тергеу жөніндегі кіші комитеттің төрағасы қызметін атқаруын жалғастырды; сенатор Джон Л. Макклеллан (D-Арканзас) Маккартидің орнына төраға болды. Фред Фишер Маккартидің айыптауларынан көп зардап көрмеді және Бостонның беделді Hale & Dorr заң фирмасының серіктесі болды, сондай-ақ оның коммерциялық құқық бөлімін ұйымдастырды. Ол Массачусетс адвокаттар қауымдастығының президенті және Америка және Бостон адвокаттар қауымдастықтарының көптеген комитеттерінің төрағасы болды. Сенатор Маккарти сенімсіздік жарияланғаннан кейін де коммунизмге қарсы сөздерін жалғастырды, көбінесе Сенат палатасында бос немесе жартылай толған кезде сөйлейтін. Алкогольге құмарлығы күшейіп, Маккарти 1957 жылғы 2 мамырда 48 жасында гепатиттен қайтыс болды.
Near the end of the hearings, McCarthy and Senator Stuart Symington sparred over the handling of secret files by McCarthy's staff. McCarthy staff director Frank Carr testified that everyone who worked on McCarthy's staff had access to classified files regardless of their level of security clearance. Symington hinted that some members of McCarthy's own staff might themselves be subversive and signed a document agreeing to take the stand in the hearings to reveal their names in return for McCarthy's signature on the same document agreeing to an investigation of his staff. But McCarthy, after calling Symington "Sanctimonious Stu", refused to sign the agreement, claiming it contained false statements, and called the accusations an "unfounded smear" on his men. He then rebuked Symington by saying "You're not fooling anyone!" But Symington retaliated with a prophetic remark of his own: "Senator, the American people have had a look at you now for six weeks; you're not fooling anyone, either." In Gallup polls from January 1954, McCarthy's approval rating was at 50%, with only 29% disapproving. By June, both percentages had shifted by 16%, with more people (34% approving, 45% disapproving) now rejecting McCarthy and his methods. After hearing 32 witnesses and two million words of testimony, the committee concluded that McCarthy himself had not exercised any improper influence on Schine's behalf, but that Roy Cohn, McCarthy's chief counsel, had engaged in some "unduly persistent or aggressive efforts" for Schine. The conclusion also reported questionable behavior on the part of the Army: that Secretary Stevens and Army Counsel John Adams "made efforts to terminate or influence the investigation and hearings at Fort Monmouth", and that Adams "made vigorous and diligent efforts" to block subpoenas for members of the Army Loyalty and Screening Board "by means of personal appeal to certain members of the [McCarthy] committee". Before the official reports were released, Cohn had resigned as McCarthy's chief counsel, and Senator Ralph Flanders (R Vermont) had introduced a resolution of censure against McCarthy in the Senate. Despite McCarthy's acquittal of misconduct in the Schine matter, the Army–McCarthy hearings ultimately became the main catalyst in McCarthy's downfall from political power. Daily newspaper summaries were increasingly unfavorable toward McCarthy, while television audiences witnessed firsthand the unethical tactics of the junior Senator from Wisconsin. On December 2, 1954, the Senate voted 67–22 to censure McCarthy, effectively eradicating his influence, though not expelling him from office. McCarthy continued to chair the Subcommittee on Investigations until January 3, 1955, the day the 84th United States Congress was inaugurated; Senator John L. McClellan (D Arkansas) replaced McCarthy as chairman. Fred Fisher was relatively unaffected by McCarthy's charges and went on to become a partner in Boston's prestigious Hale & Dorr law firm and organized its commercial law department. He also served as president of the Massachusetts Bar Association and as chairman of many committees of the American and Boston bar associations. After his censuring, Senator McCarthy continued his anti communist oratory, often speaking to an empty or near empty Senate chamber. Turning increasingly to alcohol, McCarthy died of hepatitis on May 2, 1957, at the age of 48.