Кіріспе

Анатомия және зоологияда қабық – ағзаның ең сыртқы (немесе беткі) қабаты. Жақсы дамыған қабық қабаттары бар органдарға бүйректер, бүйрекүсті бездер, жұмыртқалықтар, тимус және мидың бөліктері, оның ішінде ми қабығы жатады, ол барлық қабықтардың ең танымал мысалы.

Этимология

Бұл сөз латын тілінен шыққан және қабық, тегі, қабықша немесе қауынша деген мағынаны білдіреді.

Ми қабығы

Ми қабығы әдетте үш бөліктен тұрады: сезімталдық, моторлық және ассоциациялық аймақтар. Бұл сезімталдық аймақтар сезімдерден ақпаратты қабылдайды және өңдейді. Көру, есту және қозғалыс сезімдері негізгі көру қабығы, негізгі есту қабығы және негізгі соматосенсорлық қабық арқылы қамтамасыз етіледі. Мишық қабығы – мишықтың жұқа сұр қабатты беті, ол сыртқы молекулалық қабаттан (молекулалық қабаттан), Пуркинье жасушаларының бір қабатынан (ганглионарлық қабаттан) және ішкі түйіршікті қабаттан (түйіршікті қабаттан) тұрады. Кортекс – мидың сыртқы беті, ол сұр заттан құралған. Моторлық аймақтар ми қабығының екі жарты шарында орналасқан. Кортекске қатысты екі аймақ жиі моторлық деп аталады: ерікті қозғалыстарды орындайтын негізгі моторлық қабық; және ерікті қозғалыстарды іріктейтін қосымша моторлық аймақтар мен премоторлық қабық. Бұған қоса, моторлық функциялар ерікті қозғалыстарды бағыттайтын артқы париеталдық қабыққа және жоғары деңгейдегі нұсқаулар, ережелер мен өздігінен туындаған ойларға сәйкес ерікті қозғалыстарды таңдайтын дорсолатеральды префронталдық қабыққа жатқызылады.