Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Музыкалық аспап
Musical instrument
Пирофон, сондай-ақ "өрт/жарылыс органы" немесе "өрт/жарылыс каллиопасы" деп те аталады, – жарылыстар немесе оған ұқсас жылдам жану, жылдам қызу сияқты құбылыстар арқылы дыбыс шығаратын музыкалық аспап. Мысалы, цилиндрлі шыны түтіктердегі жанарлар жарық пен дыбыс тудырады. Оны физик және музыкант Жорж Фредерик Евгений Кастнер (1852 жылы Францияның Страсбург қаласында туған – 1882 жылы Германияның Бонн қаласында қайтыс болған), композитор Жан Жорж Кастнердің ұлы, шамамен 1870 жылы ойлап тапқан.
A pyrophone, also known as a "fire/explosion organ" or "fire/explosion calliope" is a musical instrument in which notes are sounded by explosions, or similar forms of rapid combustion, rapid heating, or the like, such as burners in cylindrical glass tubes, creating light and sound. It was invented by physicist and musician Georges Frédéric Eugène Kastner (born 1852 in Strasbourg, France – died 1882 in Bonn, Germany), son of composer Jean Georges Kastner, around 1870.
Дизайн
Егер сутек газының жалыны шыны немесе басқа түтікке енгізілсе және ол дірілдей алатын етіп орналастырылса, онда осы жалынның айналасында, яғни оның бүкіл жабынды бетінде сутек газының атмосферасы пайда болады. Ол түтік ішіндегі ауадағы оттегімен қосылып, әрқайсысы сутектің екі бөлігінен оттегінің бір бөлігін құрайтын кішкентай порцияларда жанады. Газдардың бұл қоспасының жануы бірнеше жеңіл жарылыстар немесе детонацияларды тудырады. Егер газды қоспа бір мезгілде шағын порцияларда жарылса, түтіктің ұзындығының үштен бір бөлігіне жуық нүктеден түтіктің түбінен енгізілсе, және егер бұл жарылыстардың саны түтікте дыбыс тудыру үшін қажетті дірілдердің санына тең болса, музыкалық дыбыс шығару үшін қажетті барлық акустикалық шарттар орындалады. Бұл дыбысты тоқтатуға болады, біріншіден, жалынның биіктігін арттыру немесе азайту арқылы, содан кейін оның жабынды бетін ұлғайту немесе азайту арқылы, нәтижесінде детонациялардың саны енді түтіктегі музыкалық дыбысты тудыру үшін қажетті дірілдердің санына сәйкес келмейді, немесе, екіншіден, жалынды түтіктегі биіктікте орналастыру арқылы, бұл жабынды қабықшаның дірілдеуіне жол бермейді. Физик Джон Тиндалл көрсеткендей, егер жалын(дар) түтіктің ұзындығының үштен бір бөлігіне жақын орналасса, түтікте дыбыс тудыруға болады. Жарылыс түтіктің негізгі жиілігіне немесе оның бір гармоникасына сәйкес келетін жылдамдықпен жүреді, ал жалынның көлемі тым үлкен болмауы керек. Ол 1874 жылғы Рождество қарсаңында патент алды. Шарль Гуно өзінің «Жанна д'Арк» (1873) операсына орган қосуға тырысты, ал аспап 1878 жылғы Париж көрмесінде көрсетілді.
Quote|It is well known that if a flame of hydrogen gas be introduced within a glass or other tube, and if it be so placed as to be capable of vibrating, there is formed around this flame—that is to say, upon the whole of its enveloping surface—an atmosphere of hydrogen gas, which, in uniting with the oxygen in the air of the tube, burns in small portions, each composed of two parts of hydrogen to one of oxygen, the combustion of this mixture of gases producing a series of slight explosions or detonations. If such a gaseous mixture, exploding in small portions at a time, be introduced at a point about one third of the length of the tube from the bottom, and if the number of these detonations be equal to the number of vibrations necessary to produced a sound in the tube, all the acoustic conditions requisite to produce a musical tone are fulfilled. This sound may be caused to cease either, first, by increasing or reducing the height of the flame, and consequently increasing or diminishing its enveloping surface, so as to make the number of detonations no longer correspond with the number of vibrations necessary to produce a musical sound in the tube, or, secondly, by placing the flame at such a height in the tube as to prevent the vibration of the enveloping film.|Kastner's patent first pointed out that if flame is placed in a glass tube sound may be produced in 1777 and in 1818 Michael Faraday attributed the tones to very rapid explosions. Physicist John Tyndall demonstrated that flame(s) in a tube may be made to sound if they are placed close to one third the length of the tube, the explosion occurs at a rate which matches the fundamental or one of the harmonics of the tube, and the volume of the flame is not too great. and he filed a patent on Christmas Eve of 1874. Charles Gounod attempted to include the organ in his opera Jeanne d'Arc (1873) and the instrument was shown in the Paris Exhibition (1878).
Пирофондық отын көздері
Пирофондар көбінесе пропанмен жұмыс істейді, бірақ бензинмен жұмыс істейтін мобильді құрылғылар да жасалған, олар автомобильдің жанармай құбырларына қосылып, бір немесе бірнеше камераларды жару үшін тұтандыру шамдары мен сымдарын пайдаланады. Сутек пирофондары көбінесе жану камералары ретінде кері тік бұрылған шыны сынақ құбыларын қолданады. Кастнер заманында әртүрлі түстерге қол жеткізу мүмкін болмаған, бірақ отқа тұздар қосу арқылы оны жасауға болар еді.
Pyrophones are usually powered by propane, but gasoline powered mobile units have been built, to connect to automobile fuel intake manifolds and use the spark plugs and wiring, etc., to detonate one or more of the chambers. Hydrogen pyrophones are often made using upside down glass test tubes as the combustion chambers. Different colors were probably not achieved in Kastner's time, but would be possible with the addition of salts to the flames.