Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ньюингтон – Шотландияның Эдинбург қаласының оңтүстігіндегі аудан. XIX ғасырдың басында дамыған, ол әулетті, негізінен тұрғын үйлерден тұратын аудан. Эдинбург қаласының орталығынан оңтүстікке қарай 1 (1,5 км) және 2,5 миль (4 км) аралығында орналасқан Ньюингтон, шығысында Сент-Леонард және Престонфилдпен; оңтүстігінде Камерон Толл және Нетер Либертонмен; батысында Блэкфорд, Гранж және Сциенспен; ал солтүстігінде Саутсайд, Эдинбургпен шектеседі. Тарихи тұрғыдан Ньюингтон Мидлотиан графтығындағы Сент-Кутберт және Либертон приходтарының бір бөлігі болған және 1832-1896 жылдар аралығында Эдинбург қаласына қосылған. Басқаша айтқанда, атау Эдинбургтің 16 ғасырдағы феудалдық схемадағы рөліне сілтеме жасайтын «Жаңа қала шалғыны» деген сөзден шыққан. Мұндағы «инг» сөзі шалғынды білдіреді. Кейінгі 18-шы және 19-шы ғасырлардағы жылжымайтын мүлік тізімдерінде Ньюингтон аймағын көбінесе «Беллевилл» деп атаған. Бұл атаудың шығу тегі белгісіз, бірақ ол Холирудхаусқа жақын орналасқан Clockmiln (немесе Clockmill) сарайының басқа атымен байланысты болуы мүмкін. Бұл атау ұзақ уақыттан бері қолданылмайды, ол тек Блэкет даңғылындағы сарайдың атында сақталған.
Newington is a neighbourhood of southern Edinburgh, Scotland. Developed from the early 19th century, it is an affluent, predominantly residential area. Located between 1 (1.5km) and 2.5 miles (4km) south of Edinburgh city centre, Newington is bounded to the east by St Leonard's and Prestonfield; to the south by Cameron Toll and Nether Liberton; to the west by Blackford, the Grange, and Sciennes; and to the north by the Southside, Edinburgh. Historically part of the parishes of St Cuthbert's and Liberton in the county of Midlothian, Newington was incorporated into the city of Edinburgh between 1832 and 1896. Alternatively, the name derives from "New town meadow" in reference to Edinburgh's role in the 16th century feuing scheme. The "ing" here represents a meadow. Late 18th and early 19th century property records often refer to the area of Newington as "Belleville". The origin of this title is obscure but may be related to an alternative name for the mansion of Clockmiln (or Clockmill) near Holyroodhouse. The name has long since fallen out of use, being maintained only in the name of a mansion on Blacket Avenue.
Алғашқы жылдар
XVI ғасырға дейін Ньюингтон қазіргі орналасқан жері ежелгі Драмселх орманның ішінде жатқан. Орманға бөгет келтірген жалғыз нәрсе – 12 ғасырдан бастап дамыған Сент-Джайлздың жақын маңдағы шаруашылығы және Либертон мен Далкейт арқылы өтетін екі оңтүстік жолы болды. Бұл аймақ басқаша аталмаған, тек қазіргі Оңтүстік Оксфорд көшесіне жақын жерде орналасқан Лоузи Лоу ғана белгілі болған. 1571 жылы Мариан азамат соғысының шағын шайқасы осы жерде болды. 1586 жылы қалалық кеңес солтүстікте қазіргі Шығыс және Батыс Престон көшелерімен, шығысында Далкейт жолымен, оңтүстігінде Шығыс және Батыс Мейфилдпен, батысында Каузвейсайдпен шектелген Бург Мьюрдің өңделмеген аймағында алты учаскеге иелік құқығын берді. Сонымен қатар, Далкейт және Либертон жолдары кеңейтілді, ал соңғысы таспен төселді немесе «causeyed» деп аталды, осылайша «Causewayside» деген атқа ие болды. Бұл аймақ 18 ғасырдың соңына дейін ашық дала болып қала берді. 17- және 18-ғасырларда Маунтхули займы қазіргі Престон көшесіндегі бастауыш мектеп орналасқан жерде тұрған дарғасы үшін «Гиббет займы» деп белгілі болды. Осы дарғастың астында Джеймс Грэм, Монтроздың 1-маркизі жерленді, 1661 жылы Сент-Джайлсте қайта жерленгенге дейін. Ньюингтонның қазіргі шекарасында 18 ғасырдың соңына дейін шағын құрылыстар болды. Мейфилдтің егістік жерлері, бұрын Ньюлендс деп аталған, Мейфилд үйі мен Мейфилд займының төңірегінде орналасқан. Бұл жер 1530 жылы Бург Мьюрден бөліп алынған. 1800 жылға дейін Далкейт жолындағы Эхо Банк пен Мейфилд жолының жанындағы Поубернде де шағын үйлер болған. Сондай-ақ, Каузвейсайд бойында даму болды, оның ішінде үйдің екі бөлігі Бродстейрс Хаус және Вормвудхолл деп аталды. Бұл 1880 жылы бұзылғанға дейін Солсбери Плейс пен Дункан-стрит арасындағы жерде тұрды. Джеймс Грант үйді Джеймс IV немесе V дәрігеріне жатқызады, Грант үйдің 18 ғасырдың соңына дейін олардың отбасында болғанын, содан кейін ол құлдырап кеткенін айтады. Саммерхолл 1705 жылы иелікке берілді, ал 1739 жылы сыра қайнату зауыры тіркелген.
Until the 16th century, the area now occupied by Newington lay within the ancient forest of Drumselch. The only interruptions to the forest were the nearby Grange of St Giles, developed from the 12th century, and the two southern highways via Liberton and Dalkeith respectively. The area was otherwise unnamed save for Lowsie Law, which was likely located near modern South Oxford Street. A minor skirmish of the Marian civil war was fought here in 1571. In 1586, the town council feued six lots on an uncultivated area of the Burgh Muir bounded by what are today East and West Preston street in the north, Dalkeith Road in the east, East and West Mayfield in the south, and Causewayside in the west. At the same time, the Dalkeith and Liberton roads were widened and the latter metalled or "causeyed", giving it the name "Causewayside". The area remained open countryside until the end of the 18th century. During the 17th and 18th centuries, Mounthooly Loan was known as "Gibbet Loan" for the gallows which stood where Preston Street Primary School is now. Under these gallows, James Graham, 1st Marquess of Montrose was buried until his reinterment at St Giles' in 1661. The modern bounds of Newington contained some smaller development prior to the end of the 18th century. The farmlands of Mayfield, earlier known as Newlands, centred on Mayfield House on Mayfield Loan. This land had first been feued out of the Burgh Muir in 1530. Prior to 1800, there were also cottages at Echo Bank on Dalkeith Road and at the Powburn near Mayfield Road. There was also development along Causewayside, including a house whose two sections were known as Broadstairs House and Wormwoodhall. This stood on a site between Salisbury Place and Duncan Street until its demolition in 1880. James Grant attributes the house to a doctor of James IV or V, in whose family, Grant claims, the house remained until the end of the 18th century, after which it became slums. Summerhall was feued in 1705 and a brewery is recorded there as early as 1739.
18 ғасыр және 19 ғасырдың басында
18 ғасырдың ортасынан бастап Джордж алаңы және Николсон көшесі сияқты жаңалықтар Эдинбургтің бай азаматтарын Ескі қаладан Оңтүстік жаққа көшірді. Дегенмен, 1772 жылы Солтүстік көпірдің салынуы оңтүстікке қарайғы дамуды тоқтатты, бұл қаланың солтүстікке қарай, Жаңа қалаға қарай кеңеюіне көмектесті. 1788 жылдан бастап Оңтүстік көпірдің салынуымен оңтүстікке қарайғы даму қайта жанданды, ол Николсон көшесін Ескі қаламен байланыстырды. 1794 жылы Парламент қабылдаған заң Ньюингтон арқылы оңтүстікке қарай үлкен жол салуға дайындады, ол Николсон көшесінің бағытымен жалғасты. Минто көшесі 1795 жылы осы жобаның бір бөлігі ретінде жоспарланған, ал 1812 жылы ол Либертон және Гилмертон жолдарымен қосылды. 19 ғасырдың басында Жаңа қаланың көптеген тұрғындары Ньюингтонда шалғайдағы үйлер немесе солтүстік маңындағы тығыз орналасқан үйлерінің жалғасы ретінде үйлер салды. 1805 жылы Ньюингтонның барлық жерін хирург Бенджамин Белл сатып алды, ал оның іскерлік мәселелерінде әріптесі Александр Вуд көмектесті. Белл 1806 жылы қайтыс болғаннан кейін, 1808 жылы Грандтюллидің лорды, Сер Джордж Стюарт үйді және жерді сатып алды. Стюарт Блэкет даңғылы мен Мейфилд террасасының екі шетіне қақпалар мен қарауылдық үйлер салдырды. Қақпалар әр күннің кешкі уақытында жабылатын. 1817 жылғы Кирквуд картасы көрсеткендей, сол кезде осы аймақтағы қазіргі көшелердің көпшілігі жоспарланып, аттары берілген. Осы кезеңде Ньюингтон мен Оңтүстік жақтың дамуы 1823 жылы Хоуп Парк шіркеуінің Батыс шіркеуінің қосымша шіркеуі ретінде салынуына себеп болды. Шіркеу құрылған кезде Баклеуч шіркеуінің жерлеу орны толып кетті, сондықтан Батыс шіркеуі 1820 жылы Шығыс Престон көшесінде жаңа жерлеу орнын ашты. 1829 жылдың 12 ақпанында, Уильям Хэр өлім жазасын алғаннан бір апта өткен соң, Эдинбургтен келген наразылар Ньюингтон жолындағы Роберт Нокстың үйін қоршап алды. Берк және оның серіктесі Уильям Хейр Нокске денелерді ұсынған. Наразылар анатомия ғылымын зерттеушінің бейнесін өртеп жіберді, ал ол таулық киіммен қашып кетті.
From the mid 18th century, developments such as George Square and Nicolson Street had brought wealthy Edinburgh citizens out of the Old Town and into the Southside. Further development south, however, was stalled by the opening of the North Bridge in 1772, which aided the northward development of the city into the New Town. From 1788, southward development resumed with the building of the South Bridge, which connected Nicolson Street to the Old Town. In 1794, an act of Parliament prepared for a great road south through Newington, continuing in the line of Nicolson Street. Minto Street had been planned as part of this by 1795; in 1812, the street was connected to the Liberton and Gilmerton roads. By the turn of the 19th century, many inhabitants of the New Town had developed houses in Newington either as country residences or as more secluded successors to their residences in the dense northern suburb. In 1805, the entire Newington estate was bought by the surgeon Benjamin Bell, who was assisted in his business dealings by his fellow surgeon Alexander Wood. After Bell's death in 1806, Sir George Stewart of Grandtully bought the house and estate in 1808. Stewart constructed gates and lodges at either end of Blacket Avenue and Mayfield Terrace. The gates were closed at dusk every evening. The Kirkwood map of 1817 shows that, by this date, most present day streets in this area had been laid out and named. The development of Newington and the Southside in this period occasioned the construction in 1823 of the Hope Park Chapel as a chapel of ease of the West Kirk. Around the time of the chapel's establishment, the burial ground the Buccleuch Chapel had become overcrowded and the West Kirk parish established a new burial ground at East Preston Street in 1820. On 12 February 1829, a week after the execution of William Hare, a mob from Edinburgh surrounded the house of Robert Knox on Newington Road. Burke and his accomplice William Hare had supplied corpses to Knox. The mob burned an effigy of the anatomist, who escaped in the guise of a Highlander.
Виктория дәуірі
Ньюингтонның дамуы 1830 және 1850 жылдар аралығында баяулады, бірақ көп ұзамай қарқынды жалғасты. Осы кезеңде Блэкет Плейстің оңтүстік бөлігіндегі және Мейфилд Террасының виллалары салынды. 1865 жылы Генри Литтлжонның баяндамасында Ньюингтон Эдинбургтың оңтүстік маңындағы қалалардың ішіндегі ең тығыз орналасқан жері деп табылған. Кеңейіп жатқан қала маңында жерлеу жұмыстары 1846 жылы ашылған Ньюингтон зираты арқылы жүзеге асырылды. 1848 жылы Дэвид Кузин салған Уорристон зиратынан кейін Ньюингтон Эдинбургтің жеке басқарылатын қала маңындағы зираттарының екіншісі болды. Әсіресе, 1850 жылдан бастап Каузуэйсайдтегі жолдар тығырылып, тәртіпсіздік орнады. Дункан көшесі мен Солсбери-плейс көшелерінде аудан тұрғындарының Минто көшесінің бай тұрғын үйлеріне кіруіне кедергі жасау үшін тосқауылдар орнатылды. Ньюингтон шіркеуі 1866 жылдан бастап осы аймақта миссионерді қолдады және 1886 жылы Каузуэйсайдте тұрақты миссионерлік ғимараттар салынды. 1892 жылы Ньюингтон әлеуметтік одағы құрылды. Қаламен көліктік байланысты жақсарту Ньюингтонның осы кезеңде тез дамуына көмектесті. 1850 жылдары автобустар, ал 1871 жылы трамвайлар осы аймаққа жетіп келді. Эдинбург қала маңындағы және Саутсайдты байланыстыратын теміржолдың Ньюингтон теміржол станциясы 1884 жылы ашылды. Еркін шіркеу 1875 жылы Мейфилдте қауым құрды, ал Чемберс-стриттен шыққан Еркін қауым 1898 жылы Саффолк-роудтағы жаңа ғимараттарға көшіп, Крейгмиллар Парк Еркін деген ат алды. Шотландия шіркеуі 1879 жылы Крейгмиллер паркінде Мейфилд деген атпен миссия құрды. Сент-Петр шіркеуі 1857 және 1865 жылдар аралығында Луттон-плейсте салынды, ал Сент-Колумбаның Рим-католик шіркеуі 1889 жылы Жоғарғы Грей көшесінде құрылды. Жақын жерде, Дункан көшесінде, 1841 жылы баптистер шіркеуі ашылған. 1847 жылы шіркеуді Біріккен пресвитериандар сатып алды, олар 1863 жылы Сциеннстегі Каузевейсайд пен Гранж-роуд бұрышында жаңадан ашылған Грандж-роуд Біріккен пресвитериан шіркеуіне көшіп барды. Осыдан кейін Дункан көшесіндегі шіркеуді баптистер қауымы қайтадан иеленді. 1862 жылдан бастап Уэверли паркі айналасындағы аумақ Дэвид Кузиннің жоспарына сәйкес құрылды. 1864 жылы Кузин бұл жоспарды түбегейлі өзгертіп, Уэверли паркіндегі қоғамдық меншіктегі жасыл кеңістікті ортаға алған қисық көшелер жоспарын жасады. Бұл лондондық Лэдброк Гроувтағы ұқсас жобадан шабыттанған болуы мүмкін. Кузин солтүстікке қарайғы Блэкет құрылысына ұқсас, бұл жобаға кіру қақпалар мен сарайлар арқылы қорғалатындығын ұсынды. Ложалар Корольдің Жарты айға кіретін Далкит жолы мен Пил Террасасында сақталған. Макларен 1863 жылы Мейфилд қожалығын сатып алғаннан кейін, ол тағы да Кузинге фю жоспарын жасауға тапсырыс берді; алайда, Мейфилд бағдарының шығыс жағындағы екі терраса ғана Кузиннің жоспарына сәйкес салынды. Дегенмен, бұл аймақ 1886 жылы Макларен қайтыс болған кезде толығымен дамыған болатын. Маклареннің жеке басы мен саясаты ол жасаған көшелердің атауларында көрініс табады: Кобден жолы, Пил террасасы және Брайттың жарты айлықтары реформашы саясаткерлердің есімдерімен аталады; Королеваның террасасы королева Викторияға деген адалдығы үшін; Уэверли паркі әдебиетке деген сүйіспеншілігі үшін; және Ментон және Вентор террасалары оның сүйікті демалыс орындары үшін. Маклареннің Мейфилд жобасының табысына сүйенген сэр Роберт Гордон Гилмор 1876 жылы оңтүстікке қарай шығыс және батыс Крейгмиллер паркі деп аталатын аймақты ашты. Алайда, даму баяу болды және қалған жерді 1895 жылы тоғыз тесік гольф алаңына айналдырды. 1904 жылы оның бір алаңы тұрғын үй үшін дамығаннан кейін клуб Блэкфордқа көшіп барды, ал қалған аумақ спорт алаңдарына айналды. Сол жылы Батыс Крейгмиллер паркіне бос орынға Крейгмиллер паркі боулинг клубы ашылды. Бұл спорттық нысандар 1885 жылы құрылған Уэверли Лаун Теннис және Скуош клубын толықтырды. XIX ғасырда Ньюингтонда бірнеше денсаулық сақтау және білім беру мекемелері құрылды. 1877 жылы Powburn-дегі ескі қоныстың орнында аяқталған, West Craigmillar Asylum for Blind Females Николсон көшесіндегі соқырлар паналау орнын алмастырды. Джон Александр Лонгмордың мұрасы бойынша құрылған аурухана бірнеше үйдің бұрынғы жерін және Уилсон академиясы деп аталатын ұлдар мектебін алып тұрды. Сондай-ақ 1890 жылы Крауфурд жолда қыздар интернаты ретінде Мадам Мурисеттің Крейгмиллер парк колледжі құрылды. Ол 1932 жылы Мурисет зейнеткерлікке шыққаннан кейін жабылып, ол кезде ол ұлдарды да қабылдады. 1896 жылы Ньюингтон мен Саутсайдта жаңа мемлекеттік мектептің қажеттігі танылды, нәтижесінде Preston Street School East Preston Street пен Dalkeith Road бұрышында салынды. Ол 1897 жылы ашылды және қазіргі күні бастауыш мектеп ретінде пайдаланылуда. Сент-Колумбаның Рим-католик шіркеуі Стратерн Роудтағы Марчмонтта 1889 жылы жанындағы мектепті ашқан, ол 1897 жылы Ньюингтон Роудқа, ал 1924 жылы Каузуэйсайдтегі бұрынғы мектеп ғимаратына көшірілді. Ол 1941 жылы жабылды.
Development in Newington slowed between 1830 and 1850 but soon after resumed at pace. In this period, properties in the southern part of Blacket Place and the villas of Mayfield Terrace were developed. By 1865, a report by Henry Littlejohn found Newington to be the most densely populated of Edinburgh's southern suburbs. In the expanding suburb, burials were accommodated by the establishment of Newington Cemetery, which opened for interments in 1846. After Warriston Cemetery, Newington, which was laid out by David Cousin from 1848, was the second of Edinburgh's privately managed suburban cemeteries. Causewayside, in particular, had, from 1850, become overcrowded and unruly. Barriers were erected in Duncan Street and Salisbury Place to prevent the district's inhabitants from accessing the wealthier residences of Minto Street. Newington Parish Church supported a missionary in this area from 1866 and permanent mission buildings were established on Causewayside in 1886. In these, the Newington Social Union was established in 1892. Improved transport links to the city aided Newington's rapid development in this period. Buses reached the area in the 1850s and tramcars in 1871. Newington Railway Station on the Edinburgh Suburban and Southside Junction Railway opened in 1884. The Free Church went on to establish a congregation at Mayfield in 1875 while a Free congregation from Chambers Street moved to new buildings on Suffolk Road in 1898 under the name Craigmillar Park Free. The Church of Scotland established a mission under the name of Mayfield on Craigmillar Park in 1879. St Peter's, an Epsicopal church, was built on Lutton Place between 1857 and 1865 while St Columba's Roman Catholic Church was established on Upper Gray Street in 1889. Nearby, on Duncan Street, a Baptist church had opened in 1841. In 1847, the church was purchased by the United Presbyterians, who moved out in 1863 to the newly opened Grange Road United Presbyterian Church on the corner of Causewayside and Grange Road in Sciennes. After this, the Duncan Street church was again occupied by a Baptist congregation. From 1862, the area around Waverley Park was feued to a plan by David Cousin. In 1864, Cousin radically revised this scheme to create a plan of curving streets centring on a communally owned green space at Waverley Park. This may have been inspired by a similar scheme at London's Ladbroke Grove. Cousin also proposed that, like the Blacket development to its north, entry to this scheme would be guarded by gates and lodges. Lodges remain at the Dalkeith Road entrance to Queen's Crescent and on Peel Terrace. After McLaren acquired the Mayfield estate in 1863, he again commissioned Cousin to produce a feu plan; however, only two terraces on the east side of Mayfield Gardens were laid out to Cousin's plan. Nevertheless, the area had been developed almost entirely by the time of McLaren's death in 1886. McLaren's personality and politics are reflected in the names of the streets he developed: Cobden Road, Peel Terrace, and Bright's Crescent are named for fellow reformist politicians; Queen's Terrace for his loyalty to Queen Victoria; Waverely Park for his love of literature; and Mentone and Ventnor terraces for his favourite holiday resorts. Encouraged by the success of McLaren's Mayfield scheme, Sir Robert Gordon Gilmour feued the area to its south as East and West Craigmillar Park, beginning in 1876. Development was, however, slower and the remaining unfeued land was turned into a nine hole golf course in 1895. After one of its fairways was developed for housing in 1904, the club moved to Blackford and the remaining area became sport fields. In the same year, Craigmillar Park Bowling Club opened on vacant space in West Craigmillar Park. The creation of these sporting facilities supplemented the Waverely Lawn Tennis and Squash Club, which had been founded in 1885. The 19th century saw the establishment in Newington of several health and educational institutions. Completed in 1877 on the site of the old settlement at the Powburn, the West Craigmillar Asylum for Blind Females superseded the blind asylum on Nicolson Street. Founded by a bequest of John Alexander Longmore, the hospital occupied the former site of several houses and a boys' school known as Wilson's Academy. Also in 1890, Madame Muriset's Craigmillar Park College was established on Crawfurd Road as a girls' boarding school. It closed at Muriset's retirement in 1932, by which time it was also accepting boys. By 1896, the need for a new public school in Newington and the Southside was recognised by the foundation of Preston Street School on the corner of East Preston Street and Dalkeith Road. It opened in 1897 and remains in use as a primary school. St Columba's Roman Catholic Church had opened an attached school the previous year on Strathearn Road in Marchmont. In 1897, this moved to Newington Road, moving again to the former Causewayside School building in 1924. It closed in 1941.
20 және 21 ғасырлар
1907 жылдан бастап Ньюингтон үйінде картограф Джон Джордж Бартоломей тұрды. Бартоломей Морнингсайдтағы Falcon Hall үйінен көшіп келді, ол көшкеннен кейін көп ұзамай бұзылды. Бартоломей отбасылық картографиялық фирмасын Дункан көшесіне көшіріп, жаңа ғимараттардың фасадына Falcon Hall портигін қайта орнатты. 1915 жылы Бартоломей Ньюингтон үйін Шотландияның Соғыс Соқырлары Ұлттық институтына сатты. 1913 жылы Шығыс Крейгмиллар паркіндегі жерді Эдинбург қауымдастығы әйел студенттерге жатақханалар салу үшін сатып алды. Жатақханалар 1915 жылы ашылды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде олар неміс теңізші офицерлері үшін тұтқын лагері ретінде пайдаланылды. 1945 жылы студенттер жатақханасы ретінде қайта ашылды және 2004 жылға дейін солай болды. 1900 жылы Ерақылы және Біріккен Пресвитериан шіркеулері біріккенде, Ньюингтонның Ньюингтон, Крейгмиллар паркі және Мейфилдтегі Ерақылы қауымдары Хоуп Паркінің Біріккен Пресвитериан қауымымен бірге жаңа Біріккен Ерақылы шіркеуге қосылды. 1929 жылы бұл Біріккен Ерақылы қауымдары екі конфессияның бірігуімен Шотландия шіркеуіне қосылды. Келесі онжылдықтарда қауымдардың бірігуі жалғасты. Ньюингтон Әлеуметтік Одағы да 1931 жылы қызметін тоқтатты. 1940 жылы бұрынғы Хоуп Парк Біріккен Пресвитериан шіркеуі бұрынғы Гранж Роуд Біріккен Пресвитериан шіркеуімен бірігіп, Ньюингтон Оңтүстік және Хоуп Парк шіркеуін құрды. Хоуп Паркі ғимараттары 1949 жылы бұзылды. 1966 жылы бұрынғы Мейфилд шіркеуі, сол кезде Мейфилд Оңтүстік деп аталған, Шығыс Саффолк жолындағы бұрынғы Крейгмиллар паркі Ерақылы шіркеуімен бірікті. Шығыс Саффолк жолындағы ғимараттар Сент-Маргарет мектебіне сатылды және біріккен қауым Крейгмиллар паркі деген атты қабылдады. 1932 жылы Сент-Леонард шіркеуімен біріккен Ньюингтон шіркеуі 1976 жылы таратылды. Бұрынғы Ньюингтон Ерақылы шіркеуі, сол кезде Сент-Пол Ньюингтон деп аталған, 1984 жылы Саутсайдтағы Кирк о'Филдпен бірікті. Сент-Пол Ньюингтон ғимараттарын келесі жылы деноминациялық емес шіркеу Эдинбург Сити Феллоушипі сатып алды. 1979 жылы Хоуп Парк Террасындағы Конгрегациялық шіркеу ғимараттарын тастап, Ескі қаладағы Джордж IV көпіріндегі Августин Бристо Конгрегациялық шіркеуімен бірікті. ХХ ғасырдың соңы мен ХХІ ғасырдың басында Ньюингтонның мекемелері мен ыңғайлылықтарында басқа да өзгерістер болды. 1950-1956 жылдар аралығында Ньюингтон арқылы трамвай қызметі біртіндеп тоқтатылды. Ньюингтон станциясы 1962 жылдың 10 қыркүйегінде жолаушыларға жабылды. Шотландия Соғыс Соқырлары Ньюингтон үйін тастады, ол 1966 жылы бұзылды және жері Эдинбург университетіне сатылды. Оның қарамағысында Шотландия Ұлттық кітапханасының Каузуэйдс ғимараты 1984 және 1987 жылдар аралығында салынды және 1991 және 1994 жылдар аралығында кеңейтілді. Ол 1974 жылдан бері кітапхананың қосымшасы ретінде пайдаланған Миддлмас печенье фабрикасының бұрынғы орнында орналасқан. Пиланс & Уилсон 1987 жылы Бернард Террас ғимараттарын босатты. Оның орны мен іргелес жиһаз қоймасы Джон Синклер үйі ретінде қайта құрылды, ол 1991 жылы Шотландияның Ежелгі және Тарихи Ескерткіштер жөніндегі Корольдік комиссиясының штаб-пәтері ретінде ашылды. Бартоломев 1987 жылы жабылды. Географиялық институт сақталды және мыңжылдық ауысында тұрғын үйге айналдырылды. Сонымен қатар, оның артқы жағындағы ғимараттар бұзылды және жері пәтерлер салу үшін пайдаланылды. Білім беру саласында Сент-Маргарет мектебі 2010 жылы әкімшілікке өткеннен кейін жабылды. Оның Шығыс Саффолк жолындағы ғимараттары күтім үйіне айналдырылды, ал бұрынғы Крейгмиллар паркі Ерақылы шіркеуіндегі мектеп ғимараттарын қазір Икра академиясы: мешіт және исламдық білім беру және қоғамдық орталық алып жатыр. Мектептің ойын алаңдары 2015 жылдан бастап тұрғын үйлер салу үшін пайдаланылды. Корольдік (Дик) ветеринариялық оқу мектебі, 1914 жылдан бері Саммерхолл сыраханасының бұрынғы орнында орналасқан, 2011 жылы ғимараттарын босатты. Одан кейін бұл орталықтар шығармашылық орталық ретінде дамыды. Корольдік Соқырлар мектебі 2014 жылы бұрынғы Батыс Крейгмиллар ауруханасын тастады. 2019 жылы қалалық кеңес ғимараттарды пәтерлер ретінде қайта дамытуды мақұлдады.
From 1907, Newington House was occupied by the cartographer John George Bartholomew. Bartholomew moved to the house from Falcon Hall in Morningside, which was demolished shortly after the move. Bartholomew relocated his family's cartographic firm to Duncan Street, reincorporating the portico of Falcon Hall in the façade of the new works. In 1915, Bartholomew sold Newington House to the Scottish National Institution for the War Blinded. In 1913, undeveloped land at East Craigmillar Park was purchased by the Edinburgh Association for the Provision of Hostels for Women Students. Residences were developed and first opened in 1915. During the Second World War, they served as a prisoner of war camp for German naval officers. They resumed use as student residences in 1945 and remained as such until developed as private housing in 2004. When the Free and United Presbyterian churches united in 1900, Newington's Free congregations of Newington, Craigmillar Park, and Mayfield had joined the new United Free Church along with the United Presbyterian congregation of Hope Park. In 1929, these United Free congregations joined the Church of Scotland at the union of the two denominations. The following decades saw further congregational unions. The Newington Social Union also ceased operations in 1931. In 1940, the former Hope Park United Presbyterian Church united with the former Grange Road United Presbyterian Church to form Newington South and Hope Park Church. The Hope Park buildings were demolished in 1949. In 1966, the former Mayfield established church, by then known as Mayfield South, united with the former Craigmillar Park Free Church on East Suffolk Road. The East Suffolk Road buildings were sold to St Margaret's School and the united congregation adopted the name Craigmillar Park. Newington Parish Church, which had united with St Leonard's Parish Church in 1932, was dissolved in 1976. The former Newington Free Church, by then known as St Paul's Newington, united with Kirk o' Field in the Southside in 1984. The St Paul's Newington buildings were acquired by Edinburgh City Fellowship, a non denominational church, the following year. In 1979, the Congregationalist church on Hope Park Terrace left its buildings to unite with Augustine Bristo Congregational Church on George IV Bridge in the Old Town. The late 20th and early 21st centuries saw other changes in Newington's institutions and amenities. Tram services through Newington were gradually cut between 1950 and 1956. Newington station closed to passengers on 10 September 1962. The Scottish War Blinded vacated Newington House, which was demolished in 1966 and the land sold to the University of Edinburgh. Opposite this, the National Library of Scotland's Causewayside building was erected between 1984 and 1987 and extended between 1991 and 1994. It occupies the former site of the Middlemass biscuit factory, which the library had used as an annex since 1974. Pillans & Wilson vacated its Bernard Terrace premises in 1987. The site and an adjoining furniture depository were redeveloped as John Sinclair House, which opened as the headquarters of the Royal Commission on the Ancient and Historical Monuments of Scotland in 1991. Batholomew's closed in 1987. The Geographical Institute was retained and converted to housing around the turn of the millennium. At the same time, the works to its rear were demolished and the land developed for flats. In education, St Margaret's School closed in 2010 after going into administration. Its East Suffolk Road buildings have been converted into a care home while the school's buildings at the former Craigmillar Park Free Church are now occupied by Iqra Academy: a mosque and Islamic education and community centre. The school's playing fields were developed for housing from 2015. The Royal (Dick) School of Veterinary Studies, which had stood on the former site of the Summerhall brewery since 1914, vacated its buildings in 2011. These were then developed as a creative centre. The Royal Blind School vacated the former West Craigmillar Asylum in 2014. In 2019, the city council approved the redevelopment of its buildings as flats.
География
Аймақ оңтүстікке қарай бұрылып, жұмсақ еңіспен орналасқан және A701 (Оңтүстік Клерк көшесі / Ньюингтон жолы / Минто көшесі / Мейфилд бақтары / Крейгмиллер паркі) арқылы солтүстіктен оңтүстікке қарай кесіледі. Эдинбургтен Либертонға дейінгі ежелгі солтүстік-оңтүстік жолы (Causewayside / Ratcliffe Terrace / Mayfield Road) Ньюингтонның батыс шекарасын Sciennes, Grange және Blackford аудандарымен бөліседі, ал Далкитке дейінгі параллельді ежелгі жол (St Leonard's / Dalkeith Road) Ньюингтонның шығыс шекарасын St Leonard's және Prestonfield аудандарымен бөліседі. A701 және Dalkeith жолдары Ньюингтоннан 1 (1,5 км) және 2,5 миль (4 км) қашықтықта орналасқан Эдинбург қаласының орталығына бағытталған маңызды жолдар болып табылады. Саутсайд Ньюингтонмен Хоуп Парк Террас / Бернард Террас тұсында солтүстік жағынан шектеседі. Камерон Толл және Нетер Либертон Ньюингтонның оңтүстігінде және Леди Роуд пен Либертон Роудтың көлік қозғалысы көп болатын бағыттарының батысында орналасқан. «Эдинбургтегі ғимараттар» атты нұсқаулық Ньюингтонның дамуын «виллалар мен террасаларды тартып, кейіннен оларды сауда мен көлік қысымына ұшырату» деп сипаттайды. Ньюингтон негізінен тұрғын үйлерден тұратын маңай. Оңтүстік Клерк көшесі мен Ньюингтон жолы – негізгі сауда көшелері, ал Causewayside көшесінде мамандандырылған дүкендер орналасқан. Сонымен қатар, Солсбери Плейс және Минто көшесінде, Батыс Мейфилд бұрышына жақын жерде шағын дүкендер бар. Минто көшесінде көптеген қонақ үйлер табылады. Мемлекеттік мекемелерге Саммерхолл өнер орталығы және Historic Environment Scotland ұйымының Лонгмор үйі кіреді. Жетілген ағаштардың көп болуына, сондай-ақ жол бойындағы «табиғат жолақтарына» және жеке бақтарға қарамастан, жалғыз қоғамдық саябақ Ньюингтонның оңтүстік ұшындағы Брейд Берн өзенінің маңындағы шағын аумақтан ғибарат. Шығыс Престон көшесінің зираттары солтүстік Ньюингтонның дамуын бөліп тұрады, ал Ньюингтон зираты ауданның оңтүстік-шығыс шетіндегі ерекше ландшафттық ерекшелік болып табылады.
The area lies on a gentle, south facing slope and is intersected from north to south by the A701 (South Clerk Street/Newington Road/Minto Street/Mayfield Gardens/Craigmillar Park). The ancient north–south route from Edinburgh to Liberton (Causewayside/Ratcliffe Terrace/Mayfield Road) forms Newington's western boundary with Sciennes, the Grange, and Blackford while the parallel ancient route to Dalkeith (St Leonard's/Dalkeith Road) forms Newington's eastern boundary with St Leonard's and Prestonfield. The A701 and Dalkeith Roads represent major routes into Edinburgh city centre, which is between 1 (1.5km) and 2.5 miles (4km) north of Newington. The Southside borders Newington north of Hope Park Terrace/Bernard Terrace. Cameron Toll and Nether Liberton border Newington south and west of the busy thoroughfares of Lady Road and Liberton Road. The Buildings of Scotland guide to Edinburgh summarises Newington's development as "attracting villas and terraces and then subjecting them to the pressures of commerce and traffic". Newington is a predominantly residential suburb. South Clerk Street and Newington Road form the main shopping street with specialised shops on Causewayside. There is also a small row of shops on Salisbury Place and on Minto Street near the corner with West Mayfield. There are many guest houses on Minto Street. Institutional buildings include the Summerhall arts centre and Historic Environment Scotland's Longmore House. Despite mature tree growth throughout as well as a number of roadside "nature strips" and communal private gardens, the only public park is a small area around the Braid Burn at the southern tip of Newington. The green space of East Preston Street Burial Ground interrupts development of northern Newington while Newington Cemetery forms a prominent landscape feature at the south eastern edge of the district.
Қала көрінісі
Ньюингтонның солтүстік бөлігі, Бернард Террасасы / Хоуп Парк Террасасы мен Солсбери Плейс / Солсбери Роуд арасындағы үлкен, үздірілмейтін блоктармен сипатталады. Оңтүстік Клерк көшесі мен Каузвейсайдтағы ғимараттар тротуар жиегімен тікелей тұр, ал қалған жерлерде блоктар көбінесе кішкентай алдыңғы бақтардың артына орналасқан. Солсбери Плейс/Солтсбери Роудтан солтүстікке қарайғы ғимараттар екі жарым мен бес қабат аралығында, орташа биіктігі төрт қабатты. Ньюингтонның оңтүстік бөлігінде, Далкейт Роуд және Минто Стрит негізгі солтүстік-оңтүстік бағыттары арасындағы аймақ тыныш тұрғын үй көшелерімен кесіледі. Бұл үлгідегі ерекшеліктерге 1930 жылдары салынған синагог және Солсбери Роудтағы бес қабатты медбикелер үйі жатады. Минто Стриттың батыс жағында, Блэкет құрылысына қарама-қарсы, Оңтүстік Грей Стрит және Дункан Стрит айналасындағы аймақ тұрғын және тұрғын емес ғимараттардың үйлесімімен ерекшеленеді: оларға телефон станциясы және Дункан Стриттегі баптист шіркеуі кіреді. Бұл аймақта бұрынғы өнеркәсіптік ғимараттар да бар, олар тұрғын үйге қайта жаратылған: мысалы, автобус паркі мен Эдинбург географиялық институты. Ньюингтонның оңтүстік бөлігінде алдыңғы бақтардың артында орналасқан төмен қабатты үйлер мен жасыл ағаштардың көптігі байқалады. Ньюингтонның солтүстік жартысындағы жергілікті атақты орындарға Луттон Плейстегі Санкт-Петер епископ шіркеуінің биік шпилі және Каузвейсайд пен Солсбери Плейстің қиылысындағы Шотландия Ұлттық кітапханасының Каузвейсайд ғимараты кіреді.
The northern portion of Newington, between Bernard Terrace/Hope Park Terrace and Salisbury Place/Salisbury Road, is characterised by large, uninterrupted blocks. Buildings on South Clerk Street and Causewayside align to the heel of pavement while elsewhere blocks are mostly set back behind small front gardens. Buildings north of Salisbury Place/Salisbury Road range between two and a half and five storeys with an average height of four storeys. In this southern part of Newington, the area between the major north–south thoroughfares of Dalkeith Road and Minto Street is crossed by quieter residential streets. Interruptions to this pattern include the 1930s additions of the synagogue and the five storey nurses' housing block on Salisbury Road. On the western side of Minto Street, opposite the Blacket development, the area around South Gray Street and Duncan Street is defined by a mix of residential and non residential buildings: these include the telephone exchange and Duncan Street Baptist Church. This area also contains former industrial buildings which have been converted to residential use: the coach works and the Edinburgh Geographical Institute are examples. A similar combination of low rise housing set back behind front gardens and mature tree growth characterises the southern portion of Newington. Local landmarks in the northern half of Newington include the prominent spire of St Peter's Episcopal Church on Lutton Place and, on the corner of Causewayside and Salisbury Place, the National Library of Scotland's Causewayside building.
Жергілікті
Жергілікті басқаруда Ньюингтон Эдинбург қалалық кеңесінің төрт мүшелі Саутсайд/Ньюингтон округімен қамтылған. Қазіргі кеңесшілер: Камерон Роуз (консерватор); Элисон Дики (ҰСҚ); Стив Берджесс (жасылдар); және Ян Перри (лейборист). 2017 жылғы соңғы кеңес сайлауында округ бойынша нәтижелер:
In local government, Newington is covered by the four member Southside/Newington ward of the City of Edinburgh Council. The current councillors are Cameron Rose (Conservative); Alison Dickie (SNP); Steve Burgess (Green); and Ian Perry (Labour). At the last council elections in 2017, the results for the ward were:
Блэкфорд, Гранж, Сциенн және Престонфилдпен бірге Ньюингтонның көп бөлігі Гранж/Престонфилд қоғамдық кеңесімен қамтылған. Ньюингтонның Солсбери Плейс және Солсбери Роудтың солтүстігіндегі бөлігі Саутсайд қоғамдық кеңесімен қамтылады. Екі қоғамдық кеңес те қазіргі уақытта белсенді жұмыс істейді. 19 ғасырға дейін қазіргі Ньюингтон аумағы Мидлотиан графтығының бір бөлігі болды және Сент-Кутберт және Либертон приходтары арасында бөлінген. 1832 жылы қала шекарасы кеңейген кезде, Пау Берннің солтүстігіндегі Ньюингтон ауданы Эдинбургке қосылды, ал 1882 жылы шекараны одан әрі кеңейту қазіргі Эсслемонт жолының солтүстігіндегі барлық қала маңындағы елді мекендерді қамтыды. Ньюингтонның оңтүстік ұшы 1896 жылы қала құрамына қосылды.
Along with Blackford, the Grange, Sciennes, and Prestonfield, most of Newington is covered by the Grange/Prestonfield Community Council. The portion of Newington north of Salsibury Place and Salisbury Road is covered by the Southside Community Council. Both community councils are currently active. Prior to the 19th century, the area currently covered by Newington was part of the county of Midlothian and divided between the parishes of St Cuthbert's and Liberton. With a large expansion of the burgh's boundaries in 1832, the area of Newington north of the Pow Burn was annexed to Edinburgh while a further boundary extension in 1882 incorporated all the suburb north of what is now Esslemont Road. The southern tip of Newington was added to the city in 1896.
Парламент
Шотландия парламентінде Ньюингтонның көп бөлігі 2016 жылдан бері Дэниел Джонсонның (Лейборист партиясы) өкілдік ететін Эдинбург Оңтүстік сайлау округіне кіреді. Блэкет Плейс және Дункан-стриттен солтүстікке орналасқан Ньюингтонның бөлігі 2021 жылғы сайлаудан бері Ангус Робертсонның (Ұлттық Шотландия партиясы) өкілдік ететін Эдинбург Орталық сайлау округіне кіреді. Екі сайлау округі де Лотиан сайлау аймағының құрамында. Иан Мюррей (Лейборист партиясы) 2010 жылдан бері осы мандатты иеленуде. Ньюингтонның қалған бөлігі Эдинбург Шығысына кіреді. Бұл мандатты 2015 жылдан бері Томми Шеппард (Ұлттық Шотландия партиясы) иеленуде. Ньюингтонның көп бөлігі Эдинбургқа қосылғаннан кейін, аймақтың парламенттегі өкілдігі Эдинбург сайлау округінің құрамында болды. Эдинбургтің 1885 жылы сайлау округтеріне бөлінгеннен бері Ньюингтонның көбі Эдинбург Оңтүстігінің құрамында болды.
In the Scottish Parliament, most of Newington lies within the Edinburgh Southern constituency, which has been represented by Daniel Johnson (Labour) since 2016. The portion of Newington north of Blacket Place and Duncan Street lies within the Edinburgh Central constituency, which has been represented by Angus Robertson (SNP) since the 2021 election. Both constituencies are part of the Lothian electoral region. Ian Murray (Labour) has represented this seat since 2010. The remainder of Newington lies within the Edinburgh East. This seat has been represented by Tommy Sheppard (SNP) since 2015. With the incorporation of most of Newington into Edinburgh, the area's representation in parliament was as part of the Edinburgh constituency. Since the division of Edinburgh into constituencies in 1885, almost all of Newington has been part of Edinburgh South.
Қорғалатын аумақтар
Ньюингтонның солтүстік бөлігі, Бернард террасасы/Хоуп Парк террасасы мен Солсбери Плейс/Солсбери Роуд арасында орналасқан және 1975 жылы белгіленген Оңтүстік жақ қорғау аймағының оңтүстік бөлігінде жатыр. Осыдан оңтүстікке қарай, Ньюингтонның шығыс және батыс Мейфилдтен солтүстікке қарай орналасқан бөлігі Блэкет қорғау аймағымен қамтылған. 1972 жылы тағайындалған бұл аймақ Салисбери Гринін, Санкт-Леонардтың және Престонфилдтің солтүстік шетіндегі Марчхолл Плейс айналасындағы аумақты қамтиды, бірақ Шотландия Ұлттық кітапханасының Каузвейсайд ғимаратының оңтүстігіндегі Каузвейсайд/Ратклиф террасасының батыс жағын қоспайды. Ньюингтонның оңтүстік бөлігі 1997 жылы белгіленген Крейгмиллар паркі қорғау аймағымен қамтылған. Аймақтың шекарасы батысқа қарай Батыс Мейфилд бойымен, оңтүстікке қарай Мейфилд жолымен, солтүстікке қарай A701 бойымен, шығысқа қарай Леди жолымен, батысқа қарай теміржол желісімен, содан кейін солтүстікке қарай A701 бойымен Батыс Мейфилдтегі бастапқы нүктесіне дейін созылады. Далкит жолынан батысқа қарай қалған аумақ 1977 жылы белгіленген Уэверли паркі қорғау аймағында орналасқан. Аймақ салыстырмалы түрде өркендеген. 2020 жылғы мәліметтер бойынша, деректер аймақтарының барлығы, біреуін қоспағанда, Шотландияның көп өлшемді кемсіту индексінің тоғызыншы және оныншы децильдерінде орналасқан – индекстің ең кемсітуден таза децильдері. Тек бір ерекшелік – Ньюингтон және Далкейт жолы – 05, ол сегізінші децильде; бұл деректер аймағы Луттон Плейс, Оксфорд көшесі және Далкейт жолының солтүстік бөлігін қамтиды. 2018 жылы Ньюингтондағы үйдің орташа бағасы 403,948 фунт стерлинг болды, ал Эдинбург қаласы бойынша 208,643 фунт стерлинг, ал Шотландия бойынша 181,457 фунт стерлинг құрады. Саутсайд/Ньюингтон сайлау округінде 2011 жылғы санақ бойынша халықтың 9,9% Азиядан шыққан, ал Эдинбургтің қалған бөлігінде 5,5% құрады. Африка/Карибтік тегінен шыққандар округ халқының 0,9% құрады; Басқа/Аралас – 2,5%; ал ақ нәсілділер – 86,6%. Southside/Newington сайлау округі Newington-мен қатар Southside, St Leonard's, Prestonfield, Cameron Toll, Nether Liberton, Blackford, the Grange және Sciennes аудандарын қамтиды. Шіркеудің мұнарасы жергілікті жердің ерекше белгісі болып табылады. Сент-Петр епископ шіркеуі, Луттон Плейс: 1857 және 1867 жылдар аралығында Лондондық сәулетші Уильям Слейтердің ерте геометриялық готикалық дизайнымен салынған. Мұнараның биіктігі 56 метр (184 фут) және ол солтүстік Ньюингтонның ерекше белгісі болып табылады. Мұнарада Дороти М. Маккейдің 1935 жылғы Қасиетті Петір мүсіні орналасқан. Ішкі кеңістікке Питерхед гранит бағаналарына тірелген аркадалар, Клейтон мен Беллдің боялған шынылары және шанцельдегі Минтонның энкаустикалық плиткалары кіреді. Ғимарат шотланд епископальдықтарына Оксфорд қозғалысының әсерінің алғашқы мысалы ретінде ерекшеленеді. Дж. Брайан Кросленд оны: "он тоғызыншы ғасырдағы англикан шіркеуін құрудағы экклезиологиялық ықпалға ақыл мен шамадан тыс кетпеушілік рұқсат еткендей жақын" деп атады. Крейгмиллар паркі шіркеуі, Крейгмиллар паркі: 1878 жылы Мейфилд шіркеуі ретінде ашылған, ол Харди & Райттың готикалық дизайнымен салынған. Ішкі кеңістік 1956 жылы Ян Гордон Линдсеймен қайта ұйымдастырылды және Маргарет Чилтон мен Марджори Кемптің 1927 және 1945 жылдар аралығында қосылған витраждары бар. Мұнара жоспарланған, бірақ ешқашан салынбаған. Икра академиясы, Шығыс Саффолк жолы: Сидней Митчелл мен Уилсонның крест тәрізді перпендикулярлы готикалық дизайнымен Крейгмиллар паркі еркін шіркеуі ретінде салынған және 1898 жылы ашылған. Крейгмиллар паркі шіркеуі сияқты, мұнараның негізі толық емес: мұнара мен сегізбұрышты шпильді қолдау үшін жасалды. Бұрынғы шіркеу залы сегізбұрышты еден жоспарымен ерекшеленеді. Ғимаратты Сент Маргарет мектебі сатып алғаннан кейін, киелі үйдің ішкі кеңістігі 1976 жылы Р. Д. Камеронмен екі қабатқа бөлінді. Камерон үлкен балғалы төбелі төбелі сақтап қалды. Сент-Колумбаның Рим-католик шіркеуі, Жоғарғы Грей көшесі: 1888 жылы Родерик Кэмеронның француздық ренессанс дизайнымен аяқталды, ол фронтонды қасбетті қамтиды. Зал 1927 жылы Реджинальд Фэрлидің жобасына қосылды. Эдинбург еврей қауымы, Солсбери жолы: 1932 жылы ашылды және Джеймс Миллердің қарапайым византиялық дизайнымен қызыл кірпіштен салынды. 1979 жылы Дик Педди & МакКей екі қабатқа бөлген интерьерге Уильям Уилсонның 1957 жылғы витражы кіреді. Король залы, Оңтүстік Клерк көшесі: 1843 жылы Дэвид Кузиннің жобасына Ньюингтон еркін шіркеуі ретінде ашылды және 1847 жылы қайта құрылды. 1907 жылы Генри мен Макленнан интерьерге шанцель қосты және 16 ғасырлық шотланд готикалық стилінде готикалық қасбет қосты. Бұрынғы Хоуп Парк және Баклюх Конгрегациялық шіркеуі, Хоуп Парк террасасы: 1876 жылы Сатерленд пен Уокердің Ломбард дизайнымен аяқталды, ол қысқа мұнараны қамтиды. Дункан көшесі баптист шіркеуі, Дункан көшесі: шамамен 1843 жылы аяқталды, үш бөліктен тұратын ауыр, созылған классикалық қасбеті бар. Ішкі кеңістік 1888 жылы қайта құрылды, екі жағынан галерея алынып тасталды. Хоуп Парк Біріккен Пресвитериан шіркеуі (бұзылған), Каузвейсайд: Педди & МакКеймен жобаланған және 1867 жылы ашылған, ғимараттың романдық дизайны жоғары қабатта дөңгелек терезелері бар қабатталған нишалардан тұрады, сондай-ақ қысқа шпилі бар биік мұнарадан тұрады. Ғимарат 1940 жылы конгрегациясымен тасталды және 1949 жылы бұзылды.
The northern portion of Newington, between Bernard Terrace/Hope Park Terrace and Salisbury Place/Salisbury Road, lies within the southern portion of the South Side Conservation Area, designated in 1975. Immediately south of this, the area of Newington north of East and West Mayfield is covered the Blacket Conservation Area. Designated in 1972, this incorporates Salisbury Green in St Leonard's and the area around Marchhall Place at the northern tip of Prestonfield while excluding the west side of Causewayside/Ratcliffe Terrace south of the National Library of Scotland's Causewayside building. The southern part of Newington is covered by the Craigmillar Park Conservation Area, which was designated in 1997. The area's boundary runs west along West Mayfield, south along Mayfield Road, north along the A701, east along Lady Road, west along the railway line, then north along the A701 to its starting point at West Mayfield. The remaining area west of Dalkeith Road lies within the Waverley Park Conservation Area, which was designated in 1977. The area is relatively prosperous. As of 2020, all but one of the data zones are in the ninth and tenth deciles of the Scottish Index of Multiple Deprivation: the least deprived deciles of the index. The only exception is Newington and Dalkeith Road – 05, which is in the eighth decile; this data zone covers Lutton Place, Oxford Street, and the northern end of Dalkeith Road. In 2018, the mean house price in Newington was £403,948 relative to £208,643 in Edinburgh as a whole and £181,457 across Scotland. In the Southside/Newington ward, the 2011 census found 9.9% of the population was of Asian descent relative to 5.5% in the rest of Edinburgh. The African/Caribbean category accounted for 0.9% of the ward's population; Other/Mixed for 2.5%; and White for 86.6%. efn|name=Southside|The Southside/Newington ward covers Newington as well as the Southside, St Leonard's, Prestonfield, Cameron Toll, Nether Liberton, Blackford, the Grange, and Sciennes. The church's spire is a prominent local landmark. St Peter's Episcopal Church, Lutton Place: constructed between 1857 and 1867 to an early Geomteric Gothic design by London based architect William Slater. The steeple rises to 56m (184ft) and is a prominent landmark in northern Newington. The tower incorporates a 1935 statue of Saint Peter by Dorothy M. McKay. The interior includes arcades supported on Peterhead granite columns, stained glass by Clayton & Bell, and encaustic tiles by Mintons in the chancel. The building is notable as an early example of the influence of the Oxford Movement on Scottish Episcopalianism. J. Brian Crossland called it: "probably as nearly approaches the ecclesiological influence in creating a nineteenth century Anglican church as reason and moderation would allow". Craigmillar Park Church, Craigmillar Park: opened in 1878 as Mayfield Church, it was built to a Gothic design by Hardy & Wright. The interior was reorganised by Ian Gordon Lindsay in 1956 and includes stained glass by Margaret Chilton and Marjorie Kemp, added between 1927 and 1945. A steeple was planned but never built. Iqra Academy, East Suffolk Road: built as Craigmillar Park Free Church to a cruciform Perpendicular Gothic design of Sydney Mitchell & Wilson and opened in 1898. Like Craigmillar Park Church, it has an incomplete tower base: this was meant to support a turreted tower and octagonal spire. The former church hall is notable for its octagonal floor plan. After the building was purchased by St Margaret's School, the interior of the sanctuary was divided into two storeys by R. D. Cameron in 1976. Cameron retained the large hammerbeam ceiling. St Columba's Roman Catholic Church, Upper Gray Street: completed in 1888 to a French Renaissance design by Rhoderic Cameron, which incorporates a pedimented façade. The hall was added in 1927 to a design by Reginald Fairlie. Edinburgh Hebrew Congregation, Salisbury Road: opened in 1932 and built in red brick to a simplified Byzantine design of James Miller. The interior, which was divided into two storeys by Dick Peddie & McKay in 1979, includes stained glass of 1957 by William Wilson. King's Hall, South Clerk Street: opened as Newington Free Church in 1843 to a design of David Cousin and recast in 1847. In 1907, Henry & Maclennan added a chancel to the interior and added a Gothic frontage in the 16th century Scottish Gothic style. The former Hope Park & Buccleuch Congregational Church, Hope Park Terrace: completed in 1876 to a Lombard design by Sutherland & Walker, incorporating a short tower. Duncan Street Baptist Church, Duncan Street: completed around 1843, it has a heavy, attenuated classical façade of three bays. The interior was recast in 1888, including the removal of the gallery on two sides. Hope Park United Presbyterian Church (demolished), Causewayside: designed by Peddie & McKay and opened in 1867, the building's Romanesque design incorporated a rood of pitched bays with wheel windows in the upper storey as well as a tall tower with a short spire. The building was vacated by its congregation in 1940 and demolished in 1949.
Ішкі
Ньюингтондағы ғимараттардың көбі 19-ғасырдың басынан салынған. 18-ғасырға тән үйлер 21–25 Causewayside және бір Ratcliffe Terrace орналасқан. Біріншісі 18-ғасырдың соңында салынған және екі қабырғалық мұржасы бар. Сонымен қатар, Causewayside-та Broadstairs House және Wormwoodhall үйлері болған, олар 16-ғасырға дейін салынған болуы мүмкін және 1880 жылы бұзылған. Оның алды жағы орталық қақпадан тұрады, есігіне орман баспалдағымен көтеріледі және басқа қақпалармен шектеледі. Солтүстік Ньюингтонда 1805 жылдан бастап South Clerk Street және Newington Road бойында екі және үш қабатты үйлер салынды. Көп жағдайда, осы үйлердің алдыңғы бақшаларына бір қабатты дүкендер орналастырылған. Lutton Place және Oxford Street-тегі ерте викториялық үйлер, алдыңғы грузин дәуіріне ұқсас классикалық стильде салынған. Кейінгі викториялық үйлер, мысалы, 1887–1888 жылдардағы Dalkeith Road-тағы үйлер, шпильді мұнаралар мен мансардты шатырлар сияқты ерекшеліктерге ие. Preston Street-тің оңтүстігінде және Minto Street-тің батысында үлкен учаскелерде, қазір толыққан ағаштардың арасында грузин және викториялық үйлер тұр. Олардың біріншісі Newington House болды: оның алғашқы иесі Бенджамин Белл жобалаған болуы мүмкін. Dalkeith Road-тағы James Gowans және Arthur Lodge салған 23–25 Blacket Place, Thomas Hamilton салған 1830 жылы аяқталған грек қайта өркендеуі стиліндегі вилла. 1825 жыл шамасында Blacket құрылысына кіруді шектеу үшін Dalkeith Road және Minto Street-те үш Tudor Gothic қақпасы мен кіреберістері салынған. Minto Street-тегі кіреберістер 1925 жылы бұзылса да, Dalkeith Road-тағы үшеуі сақталған, бұл бастапқы құрылыстың ерекше сипатына куәлік етеді. Осы аймақтың оңтүстігінде викториялық виллалар мен террасалар біршама тығыз салынған: 1862 жылғы East Mayfield және Peel Terrace-тегі David Cousin салған террасасы осыған мысал. Оңтүстік Ньюингтондағы басқа да ерекше террасаларға 2–28 Moston Terrace-тегі эклектикалық стильдегі үйлер кіреді. Тағы бірі – East Suffolk Road-тағы бұрынғы әйелдер жатақханасы. 1914 жылы салынған, ол жасыл алаңның ортасында орналасқан. Голландтық қақпалы және мансардты шатырлары бар бөлмелер A. K. Robertson жобалаған, ол Robert Lorimer-ден шабыттанған, «Өнер және қолөнер» стилінде салынған. Кейінгі құрылыстарға 1930 жылдардағы Bernard Terrace және Dalkeith Road бұрышындағы пәтер блогы кіреді, оны қала архитектор Эбенезер Джеймс МакРей салған. Қазіргі заманғы құрылыстар Causewayside, East Newington Place және Peel Terrace сияқты жерлерде орналасқан. Көптеген жеке және жартылай жеке үйлер 20-ғасырдың соңынан бастап бірінші қабатқа қосымша бөлмелермен кеңейтілген.
Almost all buildings in Newington date from the early 19th century onwards. There are significant 18th century vernacular houses at 21–25 Causewayside and one Ratcliffe Terrace. The former dates to the late 18th century and displays two wall head chimneys. Also on Causewayside was Broadstairs House and Wormwoodhall, which may have dated to the 16th century and which was demolished in 1880. Its front consisted of a central gable with a door accessed by a forestair and flanked by other gables. In northern Newington, two and three storey houses were developed along South Clerk Street and Newington Road from 1805. In many cases, single storey shops were constructed on the front gardens of these properties. Early Victorian tenements, as at Lutton Place and Oxford Street, adopt a classical idiom similar to that of the preceding late Georgian era. Later Victorian tenements, such as those of 1887–1888 along Dalkeith Road, display features such as spired towers and mansard roofs. South of Preston Street and west of Minto Street, Georgian and Victorian houses stand in larger plots amid now mature tree growth. The first of these was Newington House: an imposing neoclassical mansion, which may have been designed by its first owner, Benjamin Bell. 23–25 Blacket Place, by James Gowans and Arthur Lodge on Dalkeith Road, a low Greek revival villa by Thomas Hamilton, completed in 1830. Three sets of Tudor Gothic gates and lodges on Dalkeith Road and two on Minto Street were constructed around 1825 to restrict access to the Blacket development. Though the Minto Street lodges were demolished in 1925, all three on Dalkeith Road remain, testament to the exclusive character of the original development. South of this area, Victorian villas and terraces tend towards slightly denser development: David Cousin's terrace of 1862 at East Mayfield and Peel Terrace is an example. Other notable terraces in southern Newington include the eclectically detailed range at 2–28 Moston Terrace. Another is the former women's halls of residence on East Suffolk Road. Begun in 1914, it centres on a green. The blocks, which incorporate Dutch gables and mansard roofs, were designed in the Arts & Crafts style by A. K. Robertson, drawing inspiration from Robert Lorimer. Later developments include a 1930s tenement block on the corner of Bernard Terrace and Dalkeith Road, which is the work of City Architect, Ebenezer James MacRae. Modern infill developments stand on sites including Causewayside, East Newington Place, and Peel Terrace. Many detached and semi detached properties were augmented by ground floor extensions from the later 20th century onwards.
Автобустар
Lothian Buses A701 бағыты бойынша Ньюингтон арқылы 3 (Кловенстоун–Мейфилд/Далкит), 7 (Ньюхейвен–Корольдік ауруханасы), 8 (Мюирхаус–Корольдік ауруханасы), 29 (Сильверкноуз–Горебридж), 31 (Ист-Крейгс–Боннириг/Полтон Милл), 37 (Сильверкноуз–Пенникуик Динберн/Истер Буш), 47 (Грантон–Пенникуик Ледивуд), 49 (Роузвелл–Форт Киннард) автобустарымен қызмет көрсетеді. Borders Buses сондай-ақ X62 (Эдинбург–Галашиелс) Ньюингтон арқылы A701 жолымен, ал X95 (Эдинбург–Карлайл) Далкит Роуд арқылы жұмыс істейді.
Lothian Buses serves the route of the A701 through Newington is with the 3 (Clovenstone–Mayfield/Dalkeith), 7 (Newhaven–Royal Infirmary), 8 (Muirhouse–Royal Infirmary), 29 (Silverknowes–Gorebridge), 31 (East Craigs–Bonnyrigg/Polton Mill), 37 (Silverknowes–Penicuik Deanburn/Easter Bush), 47 (Granton–Penicuik Ladywood), 49 (Rosewell–Fort Kinnaird). Borders Buses also operates the X62 (Edinburgh–Galashiels) via the A701 through Newington as well as the X95 (Edinburgh–Carlisle) via Dalkeith Road.
Темір жол
Қазір жүк пойыздары пайдаланатын бұрынғы Эдинбург қала маңы және Саутсайд қосылыс темір жолы Ньюингтонның оңтүстік бөлігі арқылы шығыстан батысқа қарай өтеді. Крейгмиллер паркіндегі Ньюингтон теміржол станциясы 1884 жылдан 1962 жылға дейін жолаушыларға қызмет көрсетті. 2020 жылдың қараша айында Net Zero, Энергия және Көлік министрі Майкл Мэтисон жолаушылар тасымалы үшін желіні қайта ашу, Шотландия үкіметінің екінші стратегиялық көлік жобаларын қарау барысында қарастырылып жатқан жоспарлардың бірі екенін мәлімдеді.
Now used by freight trains, the former Edinburgh Suburban and Southside Junction Railway travels east–west through the southern part of Newington. Newington railway station on Craigmillar Park served passengers between 1884 and 1962. In November 2020, Cabinet Secretary for Net Zero, Energy and Transport, Michael Matheson claimed the reopening of the line to passenger was one of a number of plans being considered by the Scottish Government as part of its second Strategic Transport Projects Review.
Трамвайдың ұзартылуы
Эдинбург трамвайларының бастапқы жоспарларының бір бөлігі ретінде Эдинбург қалалық кеңесі Уэверли станциясын Ньюингтон арқылы Ньюкрайхоллмен байланыстыратын бағытты ұсынды. 2005 жылдың ақпан айында жергілікті референдумда жол төлемі енгізу туралы ұсыныс қабылданбады, бұл жобаға қаржыландырудың мүмкін көзін жойды. Келесі айда Шотландия үкіметінің одан әрі қолдау көрсетуден бас тартуынан кейін, жоспар мерзімсіз тоқтатылды. Дегенмен, бұл жоспар 2010 жылы Эдинбург трамвайларының басқарушы директоры Аластер Ричард ұсынған, іске асырылғанды тілектесетін жобалардың тізіміне енді. Жоспарлар 2019 жылы қалалық кеңестің Эдинбург қалалық орталығын трансформациялау стратегиясында қайта қарастырылды. 2021 жылы Эдинбург қалалық кеңесінің қалалық мобильділік жоспарына Эдинбург трамвай желісін A701 тас жолымен Ньюингтон арқылы Эдинбург Биоквартарына дейін кеңейту жоспарлары енгізілді.
As part of the initial plans for Edinburgh Trams, the City of Edinburgh Council proposed a route to connect Waverley Station with Newcraighall via Newington. In February 2005, a proposal to impose road tolls was defeated in a local referendum, removing a potential source of funds for the scheme. With the Scottish Executive's refusal of further support the following month, the plan was indefinitely shelved. The plan was, however, included among a "wish list" of further routes offered by Alastair Richard, Edinburgh Trams' managing director, in 2010. The plans were revived in the city council's 2019 Edinburgh City Centre Transformation Strategy. In 2021, the City of Edinburgh Council's City Mobility Plan included plans for an extension of the Edinburgh Trams network along the A701 through Newington to the Edinburgh BioQuarter.
Дін
Ньюингтонда Шотландия шіркеуінің екі қауымы бар. Мейфилд жолы мен Батыс Мейфилд бұрышында Мейфилд Солсбери қауымдық шіркеуі орналасқан. Шіркеу алғаш рет 1875 жылы Ерақыт шіркеуінің миссиясы ретінде құрылды. Сондай-ақ, бұл ғимаратта қытайлық евангелистік қауым құлшылық ету үшін жиналады. Крейгмиллар паркіндегі Крейгмиллар паркі шіркеуі 1879 жылы миссионерлік қызмет ретінде құрылды. Санкт-Петер шіркеуі, Шотландия епископ шіркеуінің қауымы, Луттон-плейс орналасқан, ал Рим католик шіркеуі – Санкт-Колумба шіркеуі – Верхняя Грей-стритте орналасқан. Бұл шіркеулер 1865 және 1889 жылдары ашылды. Тағы бірі – Икра академиясы, ол мешіт ретінде де, исламдық білім беру және мәдени орталық ретінде де қызмет етеді. Ол Шығыс Саффолк жолындағы бұрынғы Крейгмиллар паркі Ерақыт шіркеуінің ғимараттарын алып жатыр, оны 2010 жылы жабылып, Санкт Маргарет мектебі босатқан. Солтүстікке қарай, Далкит жолы мен Шығыс Престон көшесінің бұрышында, 1820 жылы Сент-Кутбертс приходының ішінде жерлеу орны ретінде құрылған Шығыс Престон көшесі жерлеу орны орналасқан. Екеуі де жаңа қабірлерге жабық және оларды Эдинбург қалалық кеңесі күтіп ұстайды.
There are two congregations of the Church of Scotland based in Newington. On the corner of Mayfield Road and West Mayfield stands Mayfield Salisbury Parish Church. The church was first established as a mission of the Free Church in 1875. A Chinese evangelical congregation also meets for worship in the building. Craigmillar Park Church on Craigmillar Park was established as a mission in 1879. St Peter's, a congregation of the Scottish Episcopal Church, is located on Lutton Place while a Roman Catholic church, St Columba's, is located on Upper Gray Street. The churches opened in 1865 and 1889 respectively. The other is Iqra Academy, which serves as a mosque as well as an Islamic educational and cultural centre. It occupies the former Craigmillar Park Free Church buildings on East Suffolk Road, which were vacated by St Margaret's School at its closure in 2010. Further north, at the corner of Dalkeith Road and East Preston Street, is East Preston Street Burial Ground, founded as a burial site within the parish of St Cuthbert's in 1820. Both are closed to new graves and are maintained by the City of Edinburgh Council.
Білім
Ньюингтондағы жалғыз мектеп – 1897 жылы ашылған, Шығыс Престон көшесі мен Далкейт жолының қиылысында орналасқан Престон көшесіндегі бастауыш мектеп. Діни бағытталған мемлекеттік мектептерде Ньюингтон толығымен Морнингсайдтағы Санкт-Петер Рим-католик бастауыш мектебінің аймағына кіреді, ол Лористондағы Сент-Томас Аквин орта мектебіне білім беруге бағытталған. Эдинбург университетінің негізгі кампусы Саутсайд пен Ескі қалада орналасқан; оның негізгі жатақханасы – Сент-Леонардтағы Поллок залдары; ал ғылымға арналған кампусы – Блэкфордтағы Король ғимараттарында орналасқан, бәрі де Ньюингтонға жақын жерде. Дегенмен, Ньюингтонның өзіндегі университеттің ғимараттары – Оңтүстік Клерк көшесіндегі, Шығыс Ньюингтон орнындағы, Блэквуд Айдамындағы, Ратклифф террасасындағы, Крейгмиллар паркі мен Гордон террасасындағы жатақ үйлер ғана.
The only school in Newington is Preston Street Primary School on the corner of East Preston Street and Dalkeith Road, which opened in 1897. In denominational state schools, Newington is entirely covered by the catchment area of St Peter's Roman Catholic Primary School in Morningside, which feeds into St Thomas of Aquin's High School in Lauriston. The University of Edinburgh's main site in the Southside and Old Town; its main accommodation of the Pollock Halls in St Leonard's; and its sciences site at the King's Buildings in Blackford are all located near Newington. Nevertheless, the only sites of the university in Newington itself are accommodation blocks on South Clerk Street, East Newington Place, Blackwood Crescent, Ratcliffe Terrace, Craigmillar Park, and Gordon Terrace.
Мәдениет және демалыс
Корольдік (Дик) ветеринариялық колледжінің бұрынғы ғимараттары 2011 жылдан бері Саммерхолл ретінде қолданылып келеді: өнер мен іс-шаралар орталығы. Шотландия Ұлттық кітапханасының карталар оқу залы оның Каузвейсайд ғимаратында орналасқан. Крейгмиллер паркінің боулинг клубы Батыс Крейгмиллер паркіндегі Гилмор жолында орналасқан. Суффолк жолындағы Уэверли Лаун теннис, сквош және спорт клубында теннис, сквош және жаттығу залы бар.
The former buildings of the Royal (Dick) Veterinary College on Causewayside have been used since 2011 as Summerhall: an arts and events venue. The National Library of Scotland's maps reading room is located in its Causewayside building. Craigmillar Park Bowling Club is located on Gilmour Road in West Craigmillar Park. There are tennis, squash, and gym facilities at the Waverley Lawn Tennis, Squash and Sports Club on Suffolk Road.
Атақты тұрғындар
Ньюингтонның алғашқы көрнекті тұрғыны хирург Бенджамин Белл болды, ол Ньюингтон үйін салдырды. Ньюингтон үйінде Беллдің ізбасарлары либерал саясаткер Дункан Макларен және үйдің соңғы жеке меншік иесі картограф Джон Джордж Бартоломей болды. Ньюингтонның басқа да белгілі ерте тұрғындарының қатарында осы атпен аталатын баспа үйінің негізін қалаушы Уильям Блэквуд және Берк пен Харьер ісімен аты шыққан анатомист Роберт Нокс та бар. 1878 жылы француз тілінің мұғалімі Юджин Шантрелл Ньюингтон жолындағы үйлерінде әйелі Елизавета Каллен Дуайерді өлтірді. 20-ғасырда осы жерде ойын-сауық шебері Уилл Файф, спортшы және миссионер Эрик Лидделл, генетик Ч. Х. Уоддингтон, хореограф Линдсей Кемп, «Корри» халық әншісі Ронни Браун және жазушы Ян Ранкин сияқты тұлғалар тұрды.
The first prominent inhabitant of Newington was the surgeon Benjamin Bell, who constructed Newington House. Bell's successors at Newington House included the Liberal politician Duncan McLaren and the house's last private owner, the cartographer John George Bartholomew. Other prominent early inhabitants of Newington included William Blackwood, founder of his namesake publishing house, and Robert Knox, the anatomist infamous for his involvement in the Burke and Hare murders. In 1878, French teacher Eugene Chantrelle murdered his wife Elizabeth Cullen Dwyer at their house on Newington Road. In the 20th century, inhabitants included the entertainer Will Fyffe, athlete and missionary Eric Liddell, geneticist C. H. Waddington, choreographer Lindsay Kemp, Corries folk singer Ronnie Browne and author Ian Rankin.