Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Құрама Штаттарының әскери офицері
United States Army officer
Чарльз Шуто Грацио (1786 жылғы 29 тамыз – 1855 жылғы 18 мамыр) Испанияның Жоғарғы Луизиана аймағындағы Сент-Луис қаласында, қазіргі Миссури штатында дүниеге келді. Ол Америка революциясы кезінде Иллинойс аймағында тері саудасымен айналысқан Чарльз Грацио және көрнекті саудагерлік отбасынан шыққан Виктория Шутоның ұлы болды. Оның әкесі Сент-Луис қаласының алғашқы жылдарында бай саудагерге айналды. 1796 жылдан кейін Чарльз Миссисипи өзенінің жанындағы Сент-Луисте әкесі сатып алған үлкен тас үйінде өсті. Ол АҚШ Армиясының әскери инженері болып мансап жасады, АҚШ Инженерлер корпусының бас инженеріне дейін жетті және бірнеше маңызды жобалардың құрылысын бақылады. Уильям Генри Харрисон оны қызметтен босатып, соның салдарынан ұзаққа созылған дау туды.
Charles Chouteau Gratiot (August 29, 1786 – May 18, 1855) was born in St. Louis, Spanish Upper Louisiana Territory, now the present day State of Missouri. He was the son of Charles Gratiot, Sr., a fur trader in the Illinois country during the American Revolution, and Victoire Chouteau, who was from an important mercantile family. His father became a wealthy merchant, during the early years of St. Louis. After 1796, Charles was raised in the large stone house purchased by his father in St. Louis, near the Mississippi River. He made a career out of being a U. S. Army military engineer, becoming the Chief Engineer of the United States Corps of Engineers, and supervised construction of a number of important projects. He was dismissed by William Henry Harrison, which led to a protracted controversy.
Әскери мансап
Президент Томас Джефферсон оны (және басқа 3 жас Миссури жігітін) 1804 жылдың шілдесінде АҚШ Әскери академиясының кадеті етіп тағайындады. АҚШ-тың Вест-Пойнт қаласындағы Әскери академиясы АҚШ-тағы алғашқы инженерлік мектеп болды және 1802 жылы алғашқы түлектерін шығарды. 1812 жылғы соғыста генерал Уильям Генри Харрисонның бас инженері ретінде ол 1813 жылы Форт-Мейгсті жоспарлау және салу арқылы көзге түсті. Ол сондай-ақ өзінің құрметіне кейіннен Форт Грациот деп аталған Сент-Джозеф фортын қайта салды. 1814 жылы Маккинак аралы шайқасына қатысты. Ол соғыстағы еңбегі үшін Конгресс тарапынан алғыс айтылды. "Ол 1819–1829 жылдары Хэмптон-Роудс қорғанысын салуды басқаратын инженер болды. 1828 жылдың мамырында армияның бас инженері болып тағайындалды және бригада генералы шеніне ие болды. Грациоттың есептеріндегі келіспеушіліктерді сылтау етіп, ол 1838 жылы әскерден шығарылды. Содан кейін ол Вашингтондағы Жер басқармасында кеңсе қызметкері болып жұмыс істеді. Ли Грациоттың жұмыстан босатылуына қатты қайғырды және бұл мәселені мұқият зерттеді. Ол Грациоттың адал адам екеніне, ол жала жапқандардың құрбаны болғанына көз жеткізді. Джордж В. Каллумның «Уэст-Пойнттегі АҚШ Әскери академиясының офицерлері мен түлектерінің өмірбаяндық тізілімі» (Нью-Йорк, 1868, 2 том), 1, 99–100 беттерді қараңыз. Сондай-ақ, Дуглас С. Фрименнің «Р. Э. Ли: Биографиясы» (Нью-Йорк, 1934–1935, 4 том), 1, 157–158 беттерді қараңыз."
President Thomas Jefferson personally appointed him (and 3 other young Missouri men) as a United States Military Academy cadet in July 1804. The U. S. Military Academy at West Point, New York, was the first school of engineering in the United States and graduated its first class in 1802. As General William Henry Harrison's Chief Engineer in the War of 1812, he distinguished himself by planning and building Fort Meigs in 1813. He also rebuilt Fort St. Joseph, later renamed Fort Gratiot in his honor. In 1814 he took part in the attack of the Battle of Mackinac Island. He received the Thanks of Congress for his efforts during the war. "He was superintending engineer of the construction of the defenses of Hampton Roads, 1819–1829. He became chief engineer of the army in May, 1828 and was brevetted brigadier. On the pretext of discrepancies in Gratiot's accounts, he was dismissed from the army in 1838. Thereafter, he worked as a clerk in the General Land Office in Washington. Lee was much shaken by Gratiot's dismissal and studied the matter closely. He came to the conclusion that Gratiot was an honest man, the victim of a cabal. See George W. Cullum, Biographical Register of the Officers and Graduates of the U. S. Military Academy at West Point (New York, 1868, 2 vols. ), 1, 99–100. See also Douglas S. Freeman, R. E. Lee: A Biography (New York, 1934–1935, 4 vols. ), 1, 157–158."
Инженерлер бөлімінің бастығы
1828 жылы 24 мамырда Грацио инженерлер полковнигі, штаб-бригадир генерал және бас инженер болып тағайындалды. Армияның генерал-майтабы Александр Макомб президент Мартин Ван Бюреннің іс-әрекеттері тым қатал болды деп санайтын болған. Олардың екі баласы болды: Мари Виктория Грацио (1820–1878). Шарль Франсуа Фредерик, Монтолон-Семонвилл маркизіне үйленді. Балалары болды. Джулия Огюста Грацио (1824–1895). Шарль Пьер Шотоға үйленді. Балалары болды.
On May 24, 1828, Gratiot was appointed colonel of engineers, brevet brigadier general, and Chief Engineer. It is said that the General of the Army, Alexander Macomb, was of the opinion that President Martin Van Buren's actions were too harsh. They had two children:
Marie Victoire Gratiot (1820–1878). Married Charles François Frédéric, marquis de Montholon Sémonville. Had issue. Julia Augusta Gratiot (1824–1895). Married Charles Pierre Chouteau. Had issue.
Өлім және мұра, құрмет көрсетулер мен естеліктер
Оның сүйегі Сент-Луис, Миссури штатындағы Кальварий қорымының 13-бөлімінде жерленген. Мичиган штатындағы Форт Гратиот 1814 жылы Хьюрон көліндегі Сент-Клэр өзенінің сағасын күзету үшін оның қайта құрылуын бақылаған Гратиоттың есімімен аталған. Гратиот даңғылы, Детройт пен Порт-Хюрон, Мичиган арасындағы ертедегі жол, Порт-Хюрон маңындағы форттың атымен аталған, ол өз кезегінде Гратиоттың атымен аталған. Құрылыс 1829 жылы Детройтте басталды, ал сол жылы Маунт Клеменсқа дейінгі жол аяқталды. Қалғаны 1833 жылы аяқталды. Жолдың бөліктері M 3 немесе M 19 мемлекеттік тас жолдары ретінде белгіленеді, ал I 94 салынғанға дейін Гратиот даңғылы екі қала арасындағы негізгі байланыс болды. Гратиот – Огайо штатының Гратиот ауылының атасы. Пойнт Гратиот, Пойнт Гратиот маяғы (сонымен қатар Дюнкерк маяғы деп те аталады) және Нью-Йорктегі Дюнкерктегі Пойнт Гратиот паркі де оның құрметіне аталған. Мичиган штатының Гратиот округі Гратиоттың есімімен аталады. Ол 1831 жылы Аймақтық заң шығарушы органмен сипатталған. 1837 жылы Аймақ Одаққа штат ретінде қабылданды; 1855 жылы Штаттық заң шығарушы орган округтің атауын алған Гратиот округін құруға рұқсат берді – округ атауын алған адамның қайтыс болған жылы.
His remains are interred in section 13 of Calvary Cemetery in St. Louis, Missouri. Fort Gratiot, Michigan, was named after Gratiot, who oversaw its reconstruction in 1814 to guard the mouth of the St. Clair River at Lake Huron. Gratiot Avenue, an early roadway between Detroit and Port Huron, Michigan, was named for the fort near Port Huron, which was in turn named for Gratiot. Construction started in Detroit in 1829, and the roadway was completed in the same year to Mount Clemens. The rest was finished in 1833. Sections of the roadway are designated as state highways M 3 or M 19, and before I 94 was built, Gratiot Avenue was the main link between the two cities. Gratiot is the namesake of the village of Gratiot, Ohio. Point Gratiot, Point Gratiot Light (a/k/a Dunkirk Lighthhouse) and Point Gratiot Park in Dunkirk, New York are also named for him. Gratiot County, Michigan is named for Gratiot. It was described by the Territorial Legislature in 1831. By 1837, the Territory had been admitted to the Union as a state; in 1855 the State Legislature authorized the organization of Gratiot County—the death year of the county's namesake.
Цитаталар
Бұл мақалада «Бас инженерлердің портреттері мен профильдері» еңбегінен алынған, авторлық құқығы бұзылмаған мәтін бар: Полковник Чарльз Грациот. Оның ата-анасы туралы ақпарат Ұлттық саябақтар қызметінің Льюис және Кларк экспедициясы бетінде келтірілген.
This article contains public domain text from Portraits and Profiles of Chief Engineers: Colonel Charles Gratiot. Information about his parents at the Lewis and Clark Expedition page from National Park Service.