Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық методист дінбасы және саясаткер
American Methodist clergyman and politician
Эндрю Хантер (1813–1902) – танымал методист уағыздаушысы, кейде "Арканзастың ұлы есі", "Методизмнің патриархы", "Арканзастағы методизмнің Несторы" және "Арканзастағы ең көрнекті шіркеу қайраткері" деп аталды.
Andrew Hunter (1813–1902) was a noted Methodist preacher, sometimes referred to as "The Grand Old Man of Arkansas", "The Patriarch of Methodism", "The Nestor of Methodism in Arkansas", and "The Foremost Churchman in Arkansas".
Өмірбаян
Хантер Ирландияның Баллимони, Антрим қаласында зығыр маталарын өндіретін Джон Хантердің ұлы болып дүниеге келді. Оның отбасы 1815 жылы, ол 2 жаста болғанда, Пенсильвания штатының Литтл-Йорк қаласына көшіп келді. Анасы Ирландияда Пресвитериан шіркеуінің мүшесі болған, ал әкесі ешқандай діни ағымға жатпаған. Андрю 8 жасқа келгенде әкесі ұзақ аурудан кейін қайтыс болды. Осы кезде отбасыға методист пасторы жиі келіп тұратын, соның нәтижесінде олар методист шіркеуіне мүше болды. Хантер 1835 жылы Сент-Луиске жақын Манчестер қаласына көшуге дейін Миссуридегі колледжде қысқа ғана оқыды. Сол жерде ол шіркеу газетінде Оңтүстік Үндістан миссионерлік округінің бастығы Питер Макгоуэннің үнді мектептеріне мұғалімдер қажет екені туралы хатын көрді. Хантер Форт Гибсонға орналасқан үнді миссиясына үш жүз миль сапар шегуге шешім қабылдады. Ол кезде бұл жол өте қиын болды, көбінесе өзендер бойымен жүретін, жиі ашық ауада түнеуге тура келетін. Мектеп шамамен 20 оқушыдан тұратын және Канзас, Миссури және Техас темір жолы Арканзас өзенін Маскогиге қарай кесіп өтетін жерге, Лотт мырзаның сыйға берген жеріне орналасқан. Хантер салыстырмалы түрде кедейлікте өмір сүрсе де, мектеп ғимаратында уақытша төсек жасайтын, тамақтанатын болған, бұл өмірінің ең бақытты кезеңі деп есептеді. 1836 жылы мектептегі қызметі үшін оған уағыз айтуға лицензия берілді және көбінесе үндістерден құралған тоқсандық конференциядан ұсыныс алды. Сол жылы Арканзас конференциясы құрылды, ал Хантер «сынақтан өтуге» қабылданды. Конференция төрт округке бөлінді, оларды жетекші ақсақалдар тоқсан сайын аралап жүрді. Хантер алғаш рет Байо Байнардтағы миссионерлік мектепке тағайындалды, осылайша методист пасторы ретіндегі ұзақ мансабы басталды. Ол 1839 жылы Арканзас штатының Файеттвилл қаласында дьякон болып тағайындалды, ал Арканзас штатының Литтл-Рок қаласында ақсақал болды. 1842 жылдың күзінде ол Оңтүстік Арканзастың үлкен бөлігін қамтитын Вашингтон округінің жетекші ақсақалы болып тағайындалды. Ол екі рет қазіргі Литтл-Роктағы Бірінші біріккен методист шіркеуінің пасторы болып қызмет етті, алғаш рет 1842 жылы тағайындалды. Ол Арканзастағы ең танымал уағыздаушылардың бірі болды және бүкіл елде құрметке ие болды. 1866 жылы ол Даллас және Брэдли округтерін Арканзас штатының сенатында өкілдік етіп сайланды және сол органның президенті болды. 1866 жылы Хантер Арканзас штатынан АҚШ сенаторы болып сайланды, ол Елиза Бакстермен бірге сайланды, бірақ Реконструкцияның басында Оңтүстік штаттардың сайлау құқығынан айырылуына байланысты Конгресстегі орынға отыруға рұқсат алмады. Оның орнына Огастус Хилл Гарланд келді. Доктор Хантер 1902 жылдың 3 маусымында 89 жасында қайтыс болды, ол шіркеуі ұсынған барлық лауазымдарда болды: мұғалім, миссионер, кіші және үлкен шіркеулердің пасторы, 20 жыл бойы ақсақалдықты басқарды, жылдық конференцияларға делегат, 12 жалпы конференцияның мүшесі және 1891 жылғы экуменикалық конференцияға қатысты. Ол Оукленд зиратында әйелінің қасында жерленді. Хантерлер 1844 жылы үйленді және төрт балалары болды. Хантердің әйелі 1878 жылы Литтл-Рок конференциясындағы әйелдер миссионерлік қоғамын құруға белсенді қатысты. 1879 жылы ұйымның президенті болып сайланды және бес жыл бойы осы лауазымда қызмет етті. Хантер қайтыс болған кезде доктор Джон Х. Риггин оны уағыздаушы ретінде сипаттап былай деді: «Оның жұмсақ, дыбысты дауысы оның сөйлеуін әсерлі етті. Оның тыңдаушылары оның сөзінде асығыс немесе ойсыздық жоқ екенін, ештеңе жеңіл немесе маңызсыз емес екенін, ештеңе көрсету үшін немесе тек баяндамашыға назар аудару үшін емес, хабарлама – өзі емес – оның қамқорлығында екенін тез түсінді».
Hunter was born in Ballymoney Antrim, Ireland, the son of John Hunter, a linen textiles manufacturer. His family immigrated to the United States in 1815, when he was 2 years old, settling in Little York, Pennsylvania. While his mother had been a member of the Presbyterian Church while in Ireland, her husband was not affiliated with any sect. His father died when Andrew was 8 years old after a long illness. During this time the family was frequently visited by a Methodist minister, which resulted in the family becoming Members of the Methodist Church. Hunter attended college in Missouri for a short time before moving in 1835 he moved to Manchester, Missouri, near St. Louis, and began teaching school. While there he saw in a church paper a letter from Peter McGowan, the Superintendent of South Indian Missionary District urgently calling for teachers in Indian Schools. Hunter decided to travel the three hundred miles to the Indian Mission in Fort Gibson. At the time this was over very rough terrain through routes that typically followed streams, often having to sleep out in the open. The school consisted of around 20 students, and was located near where Kansas, Missouri and Texas Railroad crossed the Arkansas River North to Muskogee, in a yard donated by a Mr. Lott. Although Hunter was living in relative poverty, sleeping in a makeshift bed in the school house and eating with whoever would have him, Hunter considered this the happiest time of his life. In 1836, due to his service in the school, he was give a license to preach and a recommendation from the quarterly conference, which consisted mostly of Indians. The Arkansas Conference had been set up the same year, and Hunter was received "on trial." The conference was divided into four districts, over which the presiding elders traveled quarterly. Hunter was first appointed to a missionary school at Bayou Baynard, and this began his long career as a Methodist minister. He was ordained a deacon in Fayetteville, Arkansas in 1839 he became an elder in Little Rock, Arkansas. In the fall of 1842 he was made presiding elder of the Washington District, which comprised a large portion of Southern Arkansas. He served as pastor of what is now First United Methodist Church in Little Rock twice, first appointed in 1842. He became one of the most popular preachers in Arkansas as well being well respected throughout the country. In 1866 67 he was elected to represent Dallas and Bradley Counties in the Arkansas State senate and was president of that body. In 1866 Hunter was elected US Senator from Arkansas by the State Legislature along with Elisha Baxter, however he was not allowed to take his seat in Congress due to disenfranchisement of Southern States at the beginning of Reconstruction. Augustus Hill Garland took his place instead. Dr. Hunter died on June 3, 1902, in his 89th year, after having held almost every office his church offered: teacher, missionary, pastor of both small and great churches, presiding elder for 20 years, delegate to Annual Conferences, a member of 12 General Conferences, and of the 1891 Ecumenical Conference. He was laid to rest in Oakland Cemetery, beside his wife. The Hunters were married in 1844 and had four children. Mrs. Hunter was active in establishing the Woman's Missionary Society of the Little Rock Conference in 1878. Elected president of the organization in 1879, she served in that office for five years. At the time of Hunter's death, Dr. John H. Riggin described him as a pulpiteer, saying: "His mellow, vibrant voice made his speech impressive. His hearers soon understood that there was nothing rash or inconsiderate in his words, nothing light or trifling, nothing for show or merely to attract attention to the speaker, that the message – not himself – was his concern "
Эндрю Хантер үйі, ол өмір сүрген үй, Брайант, Арканзасқа жақын орналасқан, шамамен 1870 жылы салынған, АҚШ Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілген.
The Andrew Hunter House, a house he lived in, is near Bryant, Arkansas, built in c.1870 is listed on the U. S. National Register of Historic Places.
Хантер Мемориалдық методистік шіркеу
1898 жылдың 3 желтоқсанында жарияланған газет кесімінде былай делінген: "Өткен жексенбі күні тарихында маңызды күні болуы керек және Оңтүстіктегі Хантер еске алу методист епископ шіркеуінің мүшелері есте сақтауы тиіс. Сол күні Литтл-Рок қаласындағы ең әдемі, таза, ыңғайлы және толыққанды Құдайға арналған үйлердің бірі ресми түрде құлшылық етуге ашылды. Хантер еске алу шіркеуінің жақсы адамдары мақтан тұтуға лайық. Олар, лайықты тартымдылықпен, жасалған жұмыстың құрметін өздеріне алғысы келмейді, алдымен осы жұмысты істеуге және олардың құрметті меценаты Леон Ле Феврдің ойына салып, жоспарлауға мүмкіндік бергені үшін Құдайға мақтау айтады." 1947 жылғы басылымдағы қосымша мәліметте "Леон Ле Февр, Литтл-Рок аймағы американдық территория болмас бұрын осы жерге қоныстанған француз отбасының мүшесі, методист шіркеуін салу үшін 2800 доллар ақша және плантация мүлікті сыйлаған" делінген. 1945 жылдан 1948 жылға дейін Хантер шіркеуінің пасторы болған Джеймс Мейджор шіркеудің 50 жылдығына арналған тарихын жазды, онда мынадай мәлімдемелер келтірілген: "Эндрю Хантердің өмірі Леон Ле Февр есімді бай адамды өсиетімен 5000 долларлық мүлікті сатуға және түскен қаражатты қазіргі МакАртур паркінен шығысқа және 9-шы көшенің оңтүстігіне салынған методист шіркеуіне пайдалануға шабылдады." Бірінші шіркеудің іргетасы 1897 жылдың 27 наурызында Барбер даңғылында, 11-ші және 12-ші көшелердің арасында салынды. Доктор Хантер барлық қарыздар төленгеннен кейін 1901 жылдың наурыз айының соңғы жексенбісінде шіркеуді киелі деп жариялады.
A newspaper clipping dated December 3, 1898, reads: "Last Sunday should be a red letter day in its history and one to be remembered by members of Hunter's Memorial Methodist Episcopal Church, South. On that day was formally opened for public worship one of the prettiest, neatest, most comfortable and, in everything, completest houses dedicated to God that Little Rock has yet had built within her bounds. Well may the good folks of Hunter Memorial feel proud. With becoming modesty, they are loath to assume the credit for what has been done, giving praise to God first for enabling them to carry our that work which He has put in the mind of their reverend benefactor, Leon Le Fevre to design and plan for the,." Aside note appeared in the 1947 publication stating that "Leon Le Fevre, member of a French family that had settled at the Little Rock site before the region became American territory, had bequeathed $2,800 in cash and a plantation, for the construction of a Methodist Church ." The Rev. James Major, pastor of Hunter Church from 1945 to 1948, wrote a history of the church for the 50th anniversary celebration which included the following statements: "It was the life of Andrew Hunter that inspired a wealthy man by the name of Leon Le Fevre to leave in his will property valued at $5,000 to be sold and the proceeds used for the building of a Methodist Church east of what is now McArthur Park and south of East 9th Street." The cornerstone for the first church was laid on March 27, 1897, on Barber Avenue, between 11th and 12th streets. Dr. Hunter dedicated the church on the last Sunday in March 1901, after all the indebtedness was paid.