Кіріспе
Конрад фон Хохштаден (немесе Конрад Хохштадтский) (1198/1205 – 18 қыркүйек 1261) – 1238 жылдан 1261 жылға дейін Кельн архиепископы. Конрад Хохштадт графы Лотардың, Голландияның Санкт-Мария ад Градус және ескі Кёльн соборының каноны болған. Осы қызметтерінің иеленуі үшін Папа Иннокентий оны Германиядағы апостолдық легаты етіп тағайындады (14 наурыз 1249), бұл лауазым Майнц архиепископы Зигфрид III бес күн бұрын қайтыс болғаннан кейін бос қалды. Майнцтегі дін қызметкерлері мен миряндар өздерінің жаңа архиепископы ретінде Кёльннің қуатты Конрадын көруге ниеттенді. Конрад оларды құпия түрде қолдаған сияқты, бірақ дипломатиялық себептермен оларды Папаға жолдады, ол мейірімді бірақ бекем түрде Германияның ең маңызды екі шіркеу провинциясын бір адамның билігіне қоюдан бас тартты. Осы шешімнен кейін көп ұзамай Папа Иннокентий IV пен архиепископ арасындағы достық қарым-қатынас үзілді, ал 1250 жылдың сәуірінде Германиядағы апостолдық легация Альбано епископы Пьер де Колмиеге берілді. Осы кезде Конрадтың Вильгельм патшадан алшақтауы басталды, бұл ақырында ашық қарсылыққа әкелді. Конрад, күшті және принципсіз ханзаданың барлық мүмкіндіктерін пайдаланып, Вильгельмді тақтан түсіруге тырысты және, егер патшаның ерте қайтысы архиепископтың интригаларын қажетсіз етпеген болса, ол сәттілікке жетер еді. Вильгельм патшаның қайтысынан кейін (28 қаңтар 1256), Конрад жаңа патшаны сайлауда маңызды рөл атқарды. Ол өзінің дауысын Англияның Генрих III-нің інісі Корнуоллдың Ричардына үлкен сомаға сатты және оны 17 мамыр 1257 жылы Ахенде тәж кигізді. Бұл Конрадтың соңғы маңызды әрекеті болды. Ол 28 қыркүйек 1261 жылы қайтыс болды және 15 тамыз 1248 жылы іргетасы салынған Кельн соборында жерленді.
Konrad von Hochstaden (or Conrad of Hochstadt) (1198/1205 – 18 September 1261) was Archbishop of Cologne from 1238 to 1261. Konrad was a son of Count Lothar of Hochstadt, canon of St. Maria ad Gradus and of the old Cologne Cathedral, of Holland. In recognition of these services, Pope Innocent made him Apostolic legate in Germany (14 March 1249), an office which had become vacant by the death of Archbishop Siegfried III of Mainz, five days previously. The clergy and laity of Mainz desired to have the powerful Konrad of Cologne as their new archbishop. Konrad seems to have secretly encouraged them, but for diplomatic reasons referred them to the pope, who kindly but firmly refused to place the two most important ecclesiastical provinces of Germany under the power of one man. Shortly after this decision the hitherto friendly relations between Pope Innocent IV and the archbishop ceased, and in April 1250, the Apostolic legation in Germany was committed to Pierre de Colmieu, Bishop of Albano. At the same time began Konrad's estrangement from King William, which finally led to open rebellion. With all the means of a powerful and unscrupulous prince, Konrad attempted to dethrone William and probably would have succeeded had not the king's premature death made the archbishop's intrigues unnecessary. After the death of King William (28 January 1256), Konrad played an important role in the election of the new king. He sold his vote for a large sum to Richard of Cornwall, brother of Henry III of England, and crowned him at Aachen on 17 May 1257. This was the last important act of Konrad. He died on 28 September 1261 and is buried in the cathedral of Cologne, of which he laid the cornerstone on 15 August 1248.