Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ортенбург императорлық графтығы – қазіргі Төменгі Баварияда орналасқан қасиетті Рим империясының бір мемлекеті. Ол Ортенбург қамалының төңірегінде, Пассау қаласынан батысқа қарай орналасқан. Ортенбург графтары 12-шы ғасырда Рейн өзені бойындағы Спонхайм (Спанхайм) әулетінің тармағы ретінде пайда болды. Бұл әулет сол кезде Каринтия герцогтығын басқарған, бірақ Каринтиялық Ортенбург әулетімен байланысты екенін растау мүмкін емес. Бірінші граф Рапото I Ортенбург 1134 жылы айтылады. Крайбургте туған, Каринтия герцогы Энгельберт II-нің төртінші ұлы, ол Спанхаймерлер әулетінің бавариялық бірнеше иелігін сақтап қалды, ал оның үлкен ағалары Ульрих және Энгельберт III әкесінен кейін Каринтия мен Истрияда билік етті. Рапото 1120 жылы Ортенбург қамалын тұрғызғаннан кейін өзін Ортенберг графы деп атауды бастады. 1173 жылы оның ағасы Энгельберт III мұрагерсіз қайтыс болғаннан кейін, ол көптеген аумақтарды біріктіріп, 1180 жылы Бавария герцогтығының титулы Виттельсбах әулетіне өткенде тәуелсіздігін растады. 1208 жылы Виттельсбахтың Отто VIII неміс королі Филипп Швабияны өлтіргеннен кейін, Рапотоның ұлы граф Рапото II тіпті Баварияның граф-палатині лауазымын атқарды. Дегенмен, Рапото II-нің ұрпақтары көршілес Пассау епископтарымен және күшті австриялық Бабенберг әулетімен қатаң қақтығыстарға түсті. 1248 жылы граф Рапото III қайтыс болғаннан кейін, оның иеліктері мен граф-палатин лауазымы қайтадан Виттельсбах әулетіне өтті. Ортенбург иеліктері Рапото III-нің туысы Генрих II мен оның ағалары арасындағы мұрагерлік даудан одан әрі азайды, нәтижесінде 1275 жылы аман қалған граф Рапото IV Ортенбург қамалының төңірегіндегі жерлерді ғана сақтап қалды. 1395 жылы граф Генрих IV Ортенбург қайтыс болғаннан кейін графтық Ортенбург Альтортенбург, Ортенбург Нойортенбург және Ортенбург Дорфбах болып бөлінді. 1444 жылы Этцель I қайтыс болғаннан кейін Нойортенбург тармағы қайтадан Альтортенбург графтығын, ал 1462 жылы граф Альрам II қайтыс болғаннан кейін Дорфбах графтығын мұра етті. Осы уақытқа дейін графтық Виттельсбах Бавария Ландшут герцогтығының ықпалына түсіп, 1503 жылғы Ландшут мұрагерлік соғысында Бавария герцогы Альберт IV Мюнхеннің жағына шықты. 1456 жылы граф Ульрих II-нің өлімімен Сельж графтарының әулеті жойылғандықтан, Ортенбург графтары Каринтия графшалығы Ортенбургке талап қойды, бірақ атаудың ұқсастығынан басқа туыстық байланысты дәлелдемеді. Ортенбург графы Иоахим Нойортенбург басшылығымен мемлекет 1563 жылы протестантизмге көшті, бұл Бавария герцогы Альберт V-тің қарсылығын тудырды, ол Ортенбургтің императорлық тікелейлігіне қарсы шықты, бірақ 1573 жылы Императорлық палата соты оны растады. Ол католик Бавария жерінде лютерандық анклав ретінде сақталды және Отыз жылдық соғыс кезінде қуылғандарға пана берді. Виттельсбах герцогтарына қарсы көптеген сот процестерінен кейін қарызға батқан болса да, Ортенбург Нойортенбург 1805 жылға дейін тәуелсіздігін сақтап, граф Жозеф Карл Леопольд оны Баварияның сайлаушысы Максимилиан I Жозефке сатты. 1806 жылы империяның тарауы кезінде графтық жаңадан құрылған Бавария Корольдігіне қосылды. Графтығы үшін өтеу ретінде граф 1806 жылы Франкониядағы бұрынғы Тамбах монастырын (қазіргі Вайтрамсдорфтың бөлігі) алды, ол Ортенбург Тамбах императорлық графтығының мәртебесіне көтерілді, бірақ көп ұзамай медиатизация салдарынан Вюрцбург Ұлы Герцогтығының құрамына енді, ал 1814 жылы Бавария Корольдігіне қарады. Осыдан бері Ортенбург графтары медиатизацияланған үйлерге жатады. 1827 жылы граф Жозеф Карл Бавариядан әулетінің ежелгі орны – Ортенбург қамалын сатып алды. Дегенмен, Рим-католик шіркеуіне өткен граф Алрам (1925–2007) оны 1971 жылы сатты. Оның ұлы, граф Генрих (т. 1956), Хогенцоллерн әулетінің Дезире ханшайымының бұрынғы күйеуі, бүгінгі күнге дейін Тамбах қамалын (бұрынғы монастырь) және оның кең иелігін иеленеді.
The Imperial County of Ortenburg was a state of the Holy Roman Empire in present day Lower Bavaria, Germany. It was located on the lands around Ortenburg Castle, about west of Passau. Though the Counts of Ortenburg—formerly Ortenberg—emerged in the 12th century as a cadet branch of the Rhenish House of Sponheim (Spanheim) who then ruled over the Duchy of Carinthia, an affiliation with the Carinthian Ortenburger comital family is unverifiable. The first Count Rapoto I of Ortenburg was mentioned about 1134. Born at Kraiburg, the fourth son of Duke Engelbert II of Carinthia, he retained several Bavarian territories held by the Spanheimer family, while his elder brothers Ulric and Engelbert III succeeded their father in Carinthia and Istria. Rapoto had the Ortenburg Castle erected about 1120 whereafter he began to call himself a Graf von Ortenberg. When his brother Engelbert III died without heirs in 1173 he could unite a significant number of territories under his rule and confirmed his independence when the Bavarian ducal title passed to the House of Wittelsbach in 1180. After Otto VIII of Wittelsbach had assassinated the German king Philip of Swabia in 1208, Rapoto's son Count Rapoto II even held the office of a Count Palatine of Bavaria. Rapoto's II descendants, however, soon entered into fierce conflicts with the neighbouring Bishops of Passau and also with the mighty Austrian House of Babenberg. Upon the death of Count Rapoto III in 1248, his territories as well as the office of the Count Palatine again passed to the Wittelsbachs. The Ortenburg territory was further diminished by an ongoing inheritance conflict between Rapoto's III nephew Henry II and his brothers, of which the surviving Count Rapoto IV in 1275 could only retain the lands around Ortenburg Castle. Upon the death of Count Henry IV of Ortenburg in 1395, the county was partitioned into Ortenburg Altortenburg, Ortenburg Neuortenburg and Ortenburg Dorfbach. The Neuortenburg branch again inherited the Altortenburg county in 1444 following the death of Etzel I and Dorfbach county in 1462 following the death of Count Alram II. Meanwhile, the county had fallen under the influence of the Wittelsbach Bavaria Landshut duchy, and also sided with Duke Albert IV of Bavaria Munich in the 1503 Landshut War of Succession. Since the dynasty of the Counts of Celje had become extinct with the death of Count Ulrich II in 1456, the Ortenburg counts had claimed the Carinthian Grafschaft Ortenburg, but failed to prove any kinship apart from the name similarity. Under Count Joachim of Ortenburg Neuortenburg, the state turned to Protestantism in 1563, fiercely opposed by Duke Albert V of Bavaria challenging Ortenburg's Imperial immediacy which, however, was confirmed by the Imperial Chamber Court in 1573. The county remained a Lutheran enclave within the mainly Catholic Bavarian lands and became a refuge for expellees during the Thirty Years' War. Though deeply in debt after numerous lawsuits against the Wittelsbach dukes, Ortenburg Neuortenburg retained its independence until in 1805 Count Joseph Charles Leopold finally sold it to Elector Maximilian I Joseph of Bavaria. The county was incorporated into the newly established Kingdom of Bavaria in the course of the Empire's dissolution in 1806. In exchange for his county, the count received the former monastery of Tambach (today part of Weitramsdorf) in Franconia in 1806, which was elevated to the status of Imperial County of Ortenburg Tambach, but shortly later became part of the Grand Duchy of Würzburg by mediatisation, and in 1814 fell to the Kingdom of Bavaria. Since then the counts of Ortenburg belong to the Mediatized Houses. In 1827 count Joseph Carl bought his family's ancestral seat, Ortenburg Castle, back from the Bavarian Crown. Count Alram (1925–2007), however, who converted to the Roman Catholic Church, sold it in 1971. His son, count Heinrich (b. 1956), the former husband of Princess Désirée of Hohenzollern, owns Tambach Castle (the former monastery) and its vast estate to this day.