Жаңа Памбан көпірі: Үндістанды Pamban аралымен байланыстыратын теміржол көпірі. 1914 ж. салынған, қазір жаңасы салынуда. Тарихы, құрылысы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құрылыстағы жаңа Памбан көпірі – Памбан аралын Үндістан материгіне жалғайтын теміржол көпірі.
the new Pamban bridge under construction
Railway bridge connecting Pamban Island to mainland India
Памбан көпірі (айтылуы: /pɑːmbən/, латын әрпімен: pāmban) – Памбан аралындағы Рамесварам қаласын Үндістан материгіндегі Мандапаммен байланыстыратын теміржол көпірі. 1914 жылдың 24 ақпанында ашылған бұл көпір Үндістандағы алғашқы теңіз көпірі және 2010 жылы Бандра-Ворли теңіз жолы ашылғанға дейін Үндістандағы ең ұзын теңіз көпірі болды. Теміржол көпірінің көп бөлігі бетон тіреулерге орналасқан, бірақ ортасында кемелер мен баржалардың өтуі үшін көтерілетін екі жапырақты айналмалы бөлігі бар. 1988 жылға дейін Памбан көпірі Рамесварамды Үндістан материгімен байланыстыратын жалғыз құрлық көліктік жолы болды, содан кейін теміржол көпіріне параллель жаңа автомобиль көпірі салынды. 2020 жылы ескі көпірді ауыстыру жоспарланған, сол жерге жақын жаңа көпірдің құрылысы басталды. 2022 жылдың желтоқсанында коррозия салдарынан айналмалы бөлігі нашарлағандықтан көпірдегі теміржол қозғалысы тоқтатылды.
Pamban Bridge (pronounced: /pɑːmbən/ romanised: pāmban) is a railway bridge that connects the town of Rameswaram on Pamban Island with Mandapam in mainland India. Opened on 24 February 1914, it was India's first sea bridge, and was the longest sea bridge in India until the opening of the Bandra–Worli Sea Link in 2010. The rail bridge is, for the most part, a conventional bridge resting on concrete piers but has a double leaf bascule section midway, which can be raised to let ships and barges pass through. The Pamban bridge was the only surface transport link that connected Rameswaram to the mainland India till 1988 when a road bridge was constructed parallel to the railway bridge. In 2020, construction of a new bridge closer to the existing one began which was planned to eventually replace the existing bridge. In December 2022, rail transportation on the bridge was suspended permanently as the bascule section had weakened significantly due to corrosion.
Тарих
Британдық әкімшілік Цейлонмен сауда-саттықты ұлғайтудың жолдарын іздеген кезде, материкке қосылатын көпірді салу жоспары 1870 жылы ұсынылды. Құрылыс 1911 жылдың тамызында басталды. Көпір 1914 жылдың 24 ақпанында қозғалысқа ашылып, Памбан аралындағы Рамешварамды Үндістан материгімен байланыстырды. Көпір 1964 жылғы Рамешварам дауілі кезінде зақымданып, кең ауқымды жөндеу жұмыстарын қажет етті. Іргелес жол көпірі 1988 жылы ашылды. 2009 жылы Е. Шридхаранның бақылауымен көпірде қосымша нығайту жұмыстары жүргізілді, осы арқылы ауыр жүк пойыздарына төтеп беруге мүмкіндік болды. 2013 жылдың 13 қаңтарында көпір теңіз баржасынан ұсақ зақым алғаннан кейін тіректерін жөндеу жұмыстарын қажет етті. 2016 жылы Теміржол министрлігі қазіргі ұзын дөңгелек типті аралықты автоматты түрде ашылатын ұзын бір торлы аралықпен алмастыруға келісім берді. 2018 жылдың желтоқсанында көпірдің бір аралығында жарық байқалған кезде жөндеу жұмыстарын жүргізу үшін пойыз қозғалысы тоқтатылды және 2019 жылдың наурызында көпірдегі рельс қозғалысы қайта жаңғыртылды. 2020 жылы Үндістан үкіметі ескі Памбан көпірінің жанында жаңа теміржол көпірі салынатынын, оның құны белгілі бір соманы құрайтынын жариялады. 2022 жылдың желтоқсанында тотығу салдарынан көпірдің айналмалы бөлігі нашарлағандықтан көпірдегі теміржол көлігі тоқтатылды. 2023 жылдың ақпанында Үндістан теміржолы жаңа көпір аяқталғаннан кейін Рамешварамға пойыз қатынасы қайта жаңғыртылатынын мәлімдеді.
Plans for a bridge to connect to mainland was suggested in 1870 as the British Administration sought ways to increase trade with Ceylon. The construction began in August 1911. The bridge was opened for traffic on 24 February 1914 and connected Rameshwaram in Pamban Island with mainland India. The bridge was damaged during the 1964 Rameswaram cyclone and required extensive repair work. The adjacent road bridge was opened in 1988. In 2009, further strengthening work was carried out on the bridge under the supervision of E. Sreedharan to enable it to withstand heavier freight trains. On 13 January 2013, the bridge required repair work to the piers after suffering a minor damage from a naval barge. In 2016, the Ministry of Railways sanctioned to replace the existing long rolling type span with a long single truss span which could be opened automatically. In December 2018, train movement was halted to carry out repairs when a fissure was noticed on one of the spans and rail movement on the bridge was restored in March 2019. In 2020, Government of India announced that a new railway bridge will be constructed near the old Pamban Bridge at a cost of In December 2022, rail transportation on the bridge was suspended permanently as the bascule section had weakened significantly due to corrosion and in February 2023, the Indian Railways announced that the train traffic to Rameshwaram would be restored once the new bridge is completed.
Орналасқан жері
Памбан теміржол көпірі Үндістан құрлығы мен Рамесварам аралының арасындағы кең бұғазды көпірмен байланыстырады. Көпірдің құрлыққа жақын ұшы орналасқан... Көпір тотығуға бейім теңіз ортасында орналасқан, сондықтан күтіп ұстау қиын шаруа. Бұл аймақ сондай-ақ циклонға бейім, жоғары жел жылдамдығына ие аймақ. Көпір 143 тіректен тұрады және кемелердің өтуі үшін көтерілетін Шерцер айналмалы түріндегі көтеру бөлігі бар екі жапырақты айналмалы бөлігіне ие. Көтеру бөлігінің әр жартысы салмағы... Көпірдің екі жапырағы рычагтарды қолдану арқылы қолмен ашылады. 1964 жылғы Данушкоди циклоны кезінде Данушкодиге дейінгі теміржол желісі және Памбан-Данушкоди жолаушылар пойзы қирап, шамамен 200 адам қаза тапты.
The Pamban railway bridge spans a wide strait between the Indian mainland and Rameswaram Island. The mainland end of the bridge is located at The bridge is located in a corrosive marine environment, making its maintenance a challenging job. The location is also a cyclone prone, high wind velocity zone. The bridge consists of 143 piers and has a double leaf bascule section with a Scherzer rolling type lift span that can be raised to let ships pass. Each half of the lifting span weighs The two leaves of the bridge are opened manually using levers. The railway line to Dhanushkodi was destroyed during 1964 Dhanushkodi cyclone along with the Pamban Dhanuskodi passenger train, killing around 200 people.