Ensatina – Калифорния, Британдық Колумбияда кездесетін өкпесіз саламандрлар түрі. 7 түршесі бар, эволюциясы 21.5 млн жыл бұрын басталған. Биологиялық мағлұматтар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Амфибиялардың түрлері
Species of amphibians
Энсатина (Ensatina eschscholtzii) – Британ Колумбиясынан Вашингтон, Орегон арқылы Калифорнияға дейін (барлық жеті түршесі осы жерде кездеседі), Мексикадағы Баха-Калифорнияға дейін таралған өкпесіз (плетдонтид) саламандралардың түрлер тобы. Ensatina туысы шамамен 21,5 миллион жыл бұрын пайда болған. Ол көбінесе бір түрлі деп есептеледі, яғни Ensatina eschscholtzii түрімен және бірнеше түршелері сақина тәрізді түр құрайды.
The ensatina (Ensatina eschscholtzii) is a species complex of plethodontid (lungless) salamanders from British Columbia, through Washington, Oregon, across California (where all seven subspecies variations are located), all the way down to Baja California in Mexico. The genus Ensatina originated approximately 21.5 million years ago. It is usually considered as monospecific, being represented by a single species, Ensatina eschscholtzii, with several subspecies forming a ring species.
Тұрғылықты жері мен сипаттамасы
Ensatina түрінің төменгі түрі E. e. eschscholtzii, немесе Монтерей ensatina, Санта-Круз, Монтерей және Калифорнияның жағалау таулы аймақтарында кездеседі. Олардың жалпы ұзындығы 3-5 дюймға жетеді және оларды негізінен құйрығының құрылымымен, әсіресе табанында тарлауымен анықтауға болады. Бұл саламандраның жалғыз түрі осындай құйрық құрылымымен және артқы аяқтарында бес саусағымен ерекшеленеді. Әдетте, еркектердің құйрықтары әйелдерге қарағанда ұзын болады, ал көптеген саламандралардың аяқтары денесінің қалған бөлігіне қарағанда ашық түсті болып келеді. Саламандралар жұмыртқаларын жер астына, көбінесе үштен біріне салады, содан кейін олар тікелей саламандраларға айналады, су фазасын өткізіп кетеді. Ensatina klauberi, немесе үлкен дақты ensatina, Оңтүстік Калифорнияның тау тізбектерінде, сондай-ақ Баха-Калифорнияның солтүстігіндегі Сиерра-Хуарес тау тізбегінің шағын аймағында кездеседі. Ensatina klauberi көлемі жағынан E. eschscholtzii-ге ұқсас; олар орташа өлшемде, ересектерінің ұзындығы 3-6 дюйм аралығында болады. Әйелдердің денелері еркектерге қарағанда қысқарақ және кеңірек болады. Бұл төменгі түр E. eschscholtzii-ден түсімен ерекшеленеді. Олардың денесі қара түсті, құйрығынан бастап басына дейін қызғылт-сары дақтары бар, ал көздері қара болып келеді. Олар, әдетте, 520-2400 метр биіктікте, қылқан жапырақты ормандар мен еменді тоғайларда кездеседі деп есептеледі. Алайда, Баха-Калифорнияда орналасқан Вулкан Ривероллдың жағалауында да популяциялар табылды, ол – вулкандық аймақ. Бұл аймақта олардың тіршілік етуіне жағалаудан келетін жоғары ылғалдық деңгей себеп болуы мүмкін. Бұл популяциялар осы жағалау аймағына қалай келгені белгісіз, бірақ бұрынғылар кеңірек таралған және Плейстоцен мен Голоцен кезеңдеріндегі климаттың өзгеруі салдарынан оқшауланған деген гипотеза бар. Егер бұл рас болса, онда Ensatina klauberi мыңдаған жылдар бойы осы аймақта өмір сүрген болуы мүмкін.
The ensatina subspecies E. e. eschscholtzii, or Monterey ensatina, can be found in Santa Cruz, Monterey, and the California coastal mountains. They reach a total length of three to five inches, and can be identified primarily by the structure of the tail, and how it is narrower at the base. This salamander is the only type that has this tail structure and five toes on the back feet. Males often have longer tails than the females, and many of the salamanders have lighter colored limbs in comparison to the rest of the body. The salamanders lay their eggs underground, often in threes, which then hatch directly into salamanders, skipping the usual aquatic phase. The ensatina subspecies Ensatina klauberi, or large blotched ensatina, can be found along the mountain ranges in Southern California, as well as a small region in Sierra Juarez, a mountain range located in northern Baja California. Ensatina klauberi are similar in size to E. eschscholtzii; they are mid sized with adults ranging from 3 6 inches in length. Females tend to have shorter and wider bodies compared to their male counterparts. This subspecies differs from E. eschscholtzii in their coloration. They are nearly black in color with blotches of orange that are present from their tail to their heads, and they have dark eyes. They are generally thought to be found in high elevations, from 520 to 2400m, in conifer forests and oak woodlands. However, populations were discovered along the coast in Volcán Riveroll, a volcanic area located in Baja California. It is thought that they are able to survive in this anomalous region due to the high moisture that comes in from the coast. It is unclear how these populations were able to end up in this coastal region, but it is hypothesized that “the subspecies was once more broadly distributed and became isolated as a result of climate change during the late Pleistocene and Holocene.” If this is true, then it is estimated that Ensatina klauberi has been living in this region for thousands of years.
Сақина түрлері ретінде
Ensatina eschscholtzii Калифорнияның Орталық аңғарының төңірегіндегі тауларда сақина тәрізді түр ретінде сипатталған. Бұл кешен таулардың бойымен жалғасып, атқосшы пішін құрайды. Атқосшының бойындағы 19 популяцияның арасында шағылысу мүмкін болғанымен, атқосшының батыс жағындағы Ensatina eschscholtzii түршесінің шығыс жағындағы Ensatina klauberiмен шағылысуына болмайды. Сондықтан, бұл түрленудің бастапқы кезеңінің мысалы деп есептеледі және "түрлену процесінің дерлік барлық сатыларын" (Добжанский, 1958) көрсетеді. Ричард Хайтон Ensatinaның бір түрдің үздіксіз тізбегі емес, бірнеше түрдің жағдайы екенін (яғни, дәстүрлі анықтамалар бойынша, бұл сақина тәрізді түр емес) дәлелдеді.
Ensatina eschscholtzii has been described as a ring species in the mountains surrounding the Californian Central Valley. The complex forms a horseshoe shape around the mountains, and though interbreeding can happen between each of the 19 populations around the horseshoe, the Ensatina eschscholtzii subspecies on the western end of the horseshoe cannot interbreed with the Ensatina klauberi on the eastern end. As such, it is thought to be an example of incipient speciation, and provides an illustration of "nearly all stages in a speciation process" (Dobzhansky, 1958). Richard Highton argued that Ensatina is a case of multiple species and not a continuum of one species (meaning, by traditional definitions, it is not a ring species).
Адаммен байланыс
Энсатинаны әдетте ағаш кестелерінің немесе бұталардың астында, өзендер мен көлдердің жанында немесе ішінде, сондай-ақ ылғалды жерлерде кездестіруге болады. Оларды дұрыс ұстамағанда оңай қорқытуға болады, себебі олар тері арқылы тыныс алады, олардың жұқа терісі қыздыруға, кебуге және жылы қолдардан шығатын химиялық заттарға өте сезімтал. Олар құйрықтарынан жабысқақ, сүттей сұйықтық бөліп шығаруы мүмкін.
Ensatina can usually be found under logs or brush, by or in streams and lakes, and in other moist places. They are easily distressed by improper handling, because they rely on cutaneous respiration, their thin skin is very sensitive to heating, drying and exposure to chemicals from warm hands. They may exude a sticky milky secretion from the tail
Кіші түрлер
Сары дақты энсатина – E. e. croceater (Cope, 1868)
Монтерей энсатинасы – E. e. eschscholtzii Gray, 1850
Ірі дақты энсатина – E. e. klauberi Dunn, 1929
Орегон энсатинасы – E. e. oregonensis (Girard, 1856)
Суреттелген энсатина – E. e. picta Wood, 1940
Сьерра-Невада энсатинасы – E. e. platensis (Jiménez de la Espada, 1875)
Сары көзді энсатина – E. e. xanthoptica Stebbins, 1949
Yellow blotched ensatina — E. e. croceater (Cope, 1868)
Monterey ensatina — E. e. eschscholtzii Gray, 1850
Large blotched ensatina — E. e. klauberi Dunn, 1929
Oregon ensatina — E. e. oregonensis (Girard, 1856)
Painted ensatina — E. e. picta Wood, 1940
Sierra Nevada ensatina — E. e. platensis (Jiménez de la Espada, 1875)
Yellow eyed ensatina — E. e. xanthoptica Stebbins, 1949