Кіріспе

Неміс хирургы (1861–1949)

Август Карл Густав Биер (24 қараша 1861 – 12 наурыз 1949) – неміс хирургы. Ол омыртқалық анестезияны және тамыр ішілік аймақтық анестезияны алғаш рет жасаған.

Медициналық мансабының алғашқы жылдары

Биер 1881 жылы Берлиндегі Charité – Universitätsmedizin медициналық білімін бастады, 1882 жылы Лейпциг университетіне, ал 1883 жылы Киль университетіне ауысты. 1886 жылы Киль университетінен медицина ғылымының дәрежесін алғаннан кейін, Биер Балтық теңізіндегі маңызды порт – Киль қаласының жанында жалпы тәжірибелі дәрігер және кемедегі хирург болып жұмыс істеді. Биер 1888 жылы Киль университетінің хирургиялық клиникасында Фридрих фон Эсмархтың жетекшілігімен тұрғын дәрігерлік тағылымын бастады. Грайфсвальд және Бонн университеттерінде профессор болып қызмет еткеннен кейін, Биер Charité – Universitätsmedizin-де бас хирург және құпия кеңесші профессор қызметіне тағайындалды.

Омыртқа анестезиясы

1898 жылғы 16 тамызда Биер Киль университетінің Корольдік хирургиялық ауруханасында омыртқа анестезиясымен алғашқы операцияны жасады. Пациенттің сол аяғының бір бөлігін туберкулезге байланысты кесіп тастау жоспарланған, бірақ ол жалпы анестезиядан қорқып, бұрынғы операциялар кезінде ауыр жағымсыз әсерлерге ұшыраған. Сондықтан Биер жалпы анестезияға орнына омыртқа миын "кокаинмен емдеуді" ұсынды. Биер 15 мг кокаинды интратекальді түрде енгізді, бұл операцияны жүргізу үшін жеткілікті болды. Операция кезінде пациент толыққанды ессіз болған жоқ, бірақ ешқандай ауыртпалық сезінбеді. Операциядан екі сағат өткен соң, ол құсу, қатты бас ауруы және арқасы мен аяғының ауыруынан шағымданды. Келесі күні құсу мен арқа және аяқ ауыруы басылды, бірақ бас ауруы сақталды. Биер төменгі аяқтарға жасалатын операциялар үшін тағы бес пациентке омыртқа анестезиясын қолданды, сондай-ақ ұқсас әдіс қолданып, ұқсас нәтижелерге қол жеткізді. Сол күні кешке олар табыстарын шарап пен темекімен тойлады. Биердің барлық бұрынғы тәжірибелік пациенттері сияқты, Биер мен Хилдебрандт екеуі де операциядан кейін қатты бас ауруына шалдықты. Хилдебрандттың симптомдары шамамен төрт күнге созылды, ал Биер тоғыз күнге төсекке жатты. Биер Вильгельм II императоры, Ресейдің Николай II отбасының мүшелері және Владимир Ленин сияқты көптеген маңызды тұлғаларды емдеді. 1925 жылғы 24 ақпанда Биер 1919 жылы Веймар конституциясына қол қойған Германияның бірінші президенті Фридрих Эбертке аппендицитті кесіп алды. Эберт аппендициттен екі апта бойы зардап шеккен, бірақ диагноз қойылғанға дейін ауруы анықталмады. Операциядан кейін төрт күннен кейін ол септикалық шоктан қайтыс болды. Биер 1928 жылға дейін Берлиндегі Charité ауруханасының бас хирургі болды, содан кейін Фердинанд Сауэрбрук (1875-1951) осы лауазымды иеленді. Биер 1932 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін Charité-де профессор-эмиритус ретінде қызмет етті.

Спорттық медицина

Биер спорт медицинасы саласындағы пионер болып есептеледі және оның қалыптасуында маңызды рөл атқарды. Артур Малвицпен (1880-1968) бірге Биер 1919 жылы Берлин университетінде спорт медицинасы бойынша алғашқы лекцияларды ұйымдастырды. Биер 1920 жылдан 1932 жылға дейін Берлиндегі Deutsche Hochschule für Leibesübungen ("Германия дене шынықтыру университеті") директоры қызметін атқарды. Сауербрук 1933 жылға дейін академияны уақытша басқарды, кейін директорлыққа Карл Гебхардт (1897-1948) тағайындалды. Гебхардт Берлинде спорт медицинасының алғашқы профессоры болды. Гебхардт Биердің әдістерін дамытып, спорт медицинасына ғылыми көзқарас енгізіп, дипломдар тапсырды. Бұл Адольф Гитлердің сол жылы Нобель сыйлығының орнына тағайындаған сыйлығы еді, оны немістерге қабылдауға тыйым салынған.

Өлім

1947 жылы Биердің әйелі Анна қайтыс болды. 1949 жылдың қаңтарында ол қан құйылудан (апоплексиядан) зардап шекті, кейіннен 1949 жылдың наурыз айында тұмау және пневмонияға шалдығып, Кеңес оккупациясы астындағы Сауэнде қайтыс болды. Ол 87 жаста болған. Олар өз иеліктеріндегі орманға жерленді.