Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Чикаго американдық гиганттары – Чикаго қаласындағы негр лигасы бейсбол командасы. 1910 жылдан 1930 жылдардың ортасына дейін «Американдық гиганттар» командасы қара бейсболындағы ең күшті команда болды. 1911 жылдан 1926 жылға дейін ойыншы-басқарушы Эндрю «Руб» Фостерге тиесілі болған және оның басқаруында болған бұл команда, Фостердің Негр Ұлттық лигасының негіздейтін мүшелерінің бірі еді. «Американдық гиганттар» сол лигада бес рет жеңімпаз атанды, сондай-ақ 1932 жылы Негр Оңтүстік лигасының біріншілігін және 1934 жылы Гас Гринлидің Негр Ұлттық лигасының екінші жартысының чемпионы атанды.
American professional baseball team
The Chicago American Giants were a Chicago based Negro league baseball team. From 1910 until the mid 1930s, the American Giants were the most dominant team in black baseball. Owned and managed from 1911 to 1926 by player manager Andrew "Rube" Foster, they were charter members of Foster's Negro National League. The American Giants won five pennants in that league, along with another pennant in the 1932 Negro Southern League and a second half championship in Gus Greenlee's Negro National League in 1934.
Негізін қалау
1910 жылы Чикаго "Лиланд Гигантс" командасының капитаны Фостер команда иесі Франк Лиландтан "Лиланд Гигантс" атауын заңды түрде өндіріп алды. Атақ-даңқ залына енген қысқа тоғыздық шебер Джон Генри Ллойд, сыртқы шабуылшы Пит Хилл, екінші базамен ойнаған Грант Джонсон, қақпашы Брюс Петвей және тастаушы Фрэнк Виквар қатысқан сол маусымда "Лиланд Гигантс" 123 ойын жеңіп, тек 6 ойында жеңіліс тартты. 1911 жылы Фостер клубты "Американдық Гиганттар" деп атады.
In 1910, Foster, captain of the Chicago Leland Giants, wrestled legal control of the name "Leland Giants" away from the team's owner, Frank Leland. That season, featuring Hall of Fame shortstop John Henry Lloyd, outfielder Pete Hill, second baseman Grant Johnson, catcher Bruce Petway, and pitcher Frank Wickware, the Leland Giants reportedly won 123 games while losing only 6. In 1911, Foster renamed the club the "American Giants".
Франчайзингтің жалғасуы
Чикаго Юнионс және Чикаго Колумбия Гиантс командалары 1901 жылғы маусымда бірігіп, Chicago Union Giants құрды, кейін олар өз атауын Лиланд Гиантс деп өзгертті. Лиланд Гиантс 1910 жылғы маусымда екі командаға бөлініп, Чикаго Гиантс және жаңа Лиланд Гиантс құрды, олар кейіннен Чикаго Американ Гиантс деп аталды.
The Chicago Unions and the Chicago Columbia Giants merged for the 1901 season creating the Chicago Union Giants, who later changed their name to the Leland Giants. The Leland Giants then split into two teams for the 1910 season creating the Chicago Giants and the new Leland Giants, who later changed their name to the Chicago American Giants.
Ертедегі үстемдік
Шорлинг паркінде (бұрынғы "South Side Park III", Америка лигасының "Чикаго Уайт Сокс" командасының үй алаңы) ойнаған Фостердің клубы филдингке, питчингке, жылдамдыққа және "ішкі бейсболға" сүйеніп, жас Негро Ұлттық лигасында (NNL) табысқа жетті, 1920, 1921 және 1922 жылдары чемпионаттарды жеңіп алды. 1923 жылы "Канзас-Сити Монархтары" "Америкалық алыптарды" басым команда ретінде ығыстырғанда, Фостер команданы қайта құруға тырысты, бірақ 1926 жылға қарай оның денсаулығы (физикалық және психикалық) нашарлай бастады. Осыған байланысты оның шәкірті Дейв Маларчер команданың алаңдағы басқаруын өз қолына алды. Маларчер Фостердің үлгісін ұстанды, питчинг пен қорғанысқа баса назар аударды және "Америкалық алыптарды" Негр лигасының жоғарғы деңгейіне қайтаруға жетекшілік етті, 1926 және 1927 жылдары жеңімпаз атанды. Екі маусымда да "Америкалық алыптар" Атлантик-Ситидің "Бахарах Гиганттарын", Шығыс Түсті лигасының чемпиондарын, Негр лигасының Әлемдік сериясында жеңді.
Playing in spacious Schorling's Park (formerly "South Side Park III", the home field of the American League's Chicago White Sox), Foster's club relied on fielding, pitching, speed, and "inside baseball" to succeed in the young Negro National League (NNL), winning championships in 1920, 1921, and 1922. When the Kansas City Monarchs supplanted the American Giants as the dominant team beginning in 1923, Foster tried rebuilding but by 1926 his health (physical and mental) was failing. Accordingly, his protégé Dave Malarcher took over on field management of the team. Malarcher followed Foster's pattern, emphasizing pitching and defense, and led the American Giants back to the top tier of the Negro leagues, winning pennants in 1926 and 1927. Both seasons also saw the American Giants defeat the Bacharach Giants of Atlantic City, champions of the Eastern Colored League, in the Negro League World Series.
Коулдың "Америкалық алыптары"
NNL 1931 жылы тарап кетті, ал 1932 жылы команда Коулдың «Американдық алыптары» ретінде Негро Оңтүстік лигасының жеңімпаз туын жеңді. Келесі маусымда «Американдық алыптар» жаңа Негро Ұлттық лигасына қосылды, бірақ лига президенті Гас Гринлидің (Кроуфордтардың иесі) тарапын алушылық шешімімен Питтсбург «Кроуфордтарына» жеңіліс тапты. 1933 жылғы маусымда «Гиганттар» мамыр айының соңында өз алаңынан қуылды; парк иелері қалған жаз айларында жерді иттер бәйгесі үшін пайдалануды ұйғарды. Бұл «Гиганттарды» сол маусымның қалған бөлігінде көптеген үйіндегі ойындарын Индианаполисте өткізуге мәжбүр етті. 1934 жылы «Американдық Гиганттар» NNL-дің екінші жартысын жеңіп алды, бірақ чемпиондық үшін өткен жеті ойындық плей-оффта Филадельфия «Жұлдыздарына» есе жіберді. 1937 жылы, тәуелсіз клуб ретінде бір жыл ойнағаннан кейін, «Американдық Гиганттар» тағы бір лиганың, Негро Америка лигасының негізін қалаушы мүшесі атанды.
The NNL collapsed in 1931, and in 1932 the team won the Negro Southern League pennant as Cole's American Giants. The next season the American Giants joined the new Negro National League, losing the pennant to the Pittsburgh Crawfords in a controversial decision by league president Gus Greenlee (owner of the Crawfords). The 1933 season saw the Giants get kicked off of their home field after the end of May; the park owners preferred to use the land as a dog racing track for the remaining summer months. This forced the Giants to play the majority of their home games in Indianapolis for the balance of that season. In 1934, the American Giants won the NNL's second half title, then fell to the Philadelphia Stars in a seven game playoff for the championship. In 1937, after a year spent playing as an independent club, the American Giants became a charter member of yet another circuit, the Negro American League.
Қиындық пен жойылу
1950 жылы Тед "Дабл Дьюти" Рэдклифф менеджер болып тағайындалды. Команданың иесі, доктор Дж. Б. Мартин, ірі лига командаларына қара терілі ойыншылардың қосылуынан алаңдады, сондықтан Рэдклифке ақ терілі ойыншыларды іздеуді тапсырды. Рэдклифф кем дегенде бес жас ақ терілі ойыншыны (Лу Чирбан, Лу Кларицио, Аль Дубетс, Фрэнк Дайалл және Стэнли Миарка) шақырды. Спорт кәсіпкері Әбе Саперштейн 1952 жылы «Америкалық алыптар» командасының иесі болды, ол «Негро Америка Лигасындағы» соңғы маусымы болды. Оның ойыншылары 1953 жылғы маусымда қалған төрт NAL командасына таратылды. «Негро Америка Лигасынан» шыққаннан кейін «Америкалық алыптар» командасы тәуелсіз болып, Орта Батыста ойындар өткізе бастады. Команда 1956 жылғы маусымнан кейін таратылды, бірақ 1958 жылы қайта құрылып, 1961 жылға дейін Оңтүстік аймағында өнер көрсетті.
Ted "Double Duty" Radcliffe was appointed manager in 1950. The team's owner, Dr. J. B. Martin, was concerned about black players joining major league teams so he instructed Radcliffe to sign white players. Radcliffe recruited at least five young white players (Lou Chirban, Lou Clarizio, Al Dubetts, Frank Dyall, and Stanley Miarka). Sports entrepreneur Abe Saperstein owned the American Giants in 1952, its last season in the Negro American League. Its players were dispersed to the four remaining NAL teams for the 1953 season. After dropping out of the Negro American League, the American Giants became unaffiliated and turned to barnstorming, playing games in the Midwest. The team disbanded after the 1956 season, then was revived in 1958, playing throughout the South until 1961.
Үй өсіру орындары
Американдық Гиганттар 1911–1940 жылдары Шорлинг паркінде, ал 1933 жылы Перри стадионында (Индианаполис) ойнады, осы жылы маусым ортасында Шорлинг паркі қысқа мерзімге қайта қолданылған болатын. Соңында, Шорлинг паркінде болған өрттен кейін, олар 1941–1950 жылдары Comiskey Park (I) стадионын White Sox командасы сапарда болған кезде бөлісіп пайдаланды. 1911 жылға дейін, осы команданың алдағы Union Giants клубы түрлі шағын жергілікті ареналарда ойнаған, негізінен Чикагоның оңтүстік жағындағы Оберн Парк ауданындағы 79-шы көше мен Уентворт даңғылында орналасқан алғашқы "Шорлинг паркі" (Schorling's Park), сондай-ақ "Оберн Парк" деп белгілі болған жерде ойнаған.
The American Giants played at Schorling's Park (1911–1940) and Perry Stadium (Indianapolis) (1933), when Schorling's Park was briefly re purposed mid season in 1933. Finally, after a destructive fire at Schorling's Park, they shared Comiskey Park (I) (1941–1950), playing when the White Sox were on the road. Prior to 1911, the predecessor Union Giants club had played in various small local venues, primarily the first "Schorling's Park", a. k. a. "Auburn Park", at 79th Street and Wentworth Avenue in the Auburn Park neighborhood of Chicago's south side.
MLB ретро футболкалары
Чикагоның "Ақ сокс" командасы бірнеше рет Америкалық гиганттар құрметіне арнап, реплика формаларын киіп, регби ойындарының барысында осындай шаралар өткізді, соның ішінде 2007 жылдың 1 шілдесінде (Канзас-Ситиде), 2008 жылдың 26 шілдесінде (өзге командамен – Детройтпен өзара кездесуде), және 2011 жылдың 16 шілдесінде Детройтте өткен Негро лигасының 9-шы жылдық мерекесінде. Бұл күні үй командасы да 17-ші жылдық Негро лигасына арналған ойында Детройт Старс командасының формаларын киді.
The Chicago White Sox have honored the American Giants by wearing replica uniforms during regular season baseball games on several occasions, including July 1, 2007 (at Kansas City), July 26, 2008 (at home vs. Detroit), and July 16, 2011, during the 9th Annual Negro League weekend at Detroit, where the home team also wore the jerseys of the Detroit Stars during the 17th annual Negro League Tribute Game.