Кіріспе

Марк Уитакер (1957 жылдың 7 қыркүйегінде туған) – американдық жазушы, журналист және медиа басшысы. Ол 1998 жылдан 2006 жылға дейін Newsweek журналының редакторы болды, ұлттық жаңалықтар журналын басқарған тұңғыш афроамерикалық. 2004-2006 жылдары Уитакер Америка журнал редакторлары қоғамының президенті қызметін атқарды. Ол NBC News-тің Вашингтондағы бюросының аға вице-президенті және басшысы болды. 2011 жылдан 2013 жылға дейін CNN Worldwide атқарушы вице-президенті және бас редакторы болып жұмыс істеді. Уитакер «Менің ұзақ сапарым үйге» (2011) отбасылық естеліктер кітабын, «Косби: Оның өмірі мен заманы» (2014) Билл Косбидің өмірбаянын, «Смоктаун: Питтсбург афроамерикалық қауымдастығының басқа ұлы қайта жаралуының айтылмаған тарихы» (2018) және «Дүркір етіп айту: 1966 жылғы қара күш азаматтық құқық қозғалысына қарсы тұрған жыл» (2023) кітаптарын жазды. 2008 жылы Essence журналы оны ең ықпалды 25 афроамерикалықтың бірі деп атады.

Ерте өмір және білім

Уитакер Филадельфия, Пенсильвания штатының шеңберінен тыс жерде дүниеге келген. 1979 жылы ол Гарвард колледжін әлеуметтік пәндер мамандығы бойынша summa cum laude деген жоғары наградамен бітірді және «The Harvard Crimson» газетінің редакциялық алқасында жұмыс істеді. Одан кейін 1979 жылдан 1981 жылға дейін Оксфорд университетінің Баллиол колледжінде халықаралық қатынастарды оқыды, ол Маршалл стипендиясын жеңіп алған.

БАҚ басшылығы

Ол Newsweek журналының редакторы, ұлттық жаңалықтар журналын басқарған алғашқы афроамерикандық болды. Журналды басқарған кезеңінде, 1998 жылдан 2006 жылға дейін, ол 11 қыркүйек оқиғасы, Ирак соғысы, Моника Левински дастаны және 2004 жылғы сайлау туралы жариялағандары үшін төрт Ұлттық журнал сыйлығын жеңіп алды. 2004-2006 жылдары Уитакер Америка журнал редакторлары қоғамының президенті қызметін атқарды. 2008 жылдың маусымында жүрек талмасынан қайтыс болған Тим Рассерттің орнын басып, Уитакер NBC News аға вице-президенті және Вашингтон бюросының басшысы болды. Осы қызметте ол 2008 жылғы сайлау және Обама президенттігінің алғашқы жылдарында NBC және MSNBC үшін Вашингтондағы барлық жаңалықтар мен өндірістің бақылауын жүзеге асырды, сонымен қатар телеарнада сарапшы ретінде де сөйледі. Вашингтонға көшер алдында ол Нью-Йорктегі NBC News президентінің бас орынбасары болып жұмыс істеді. 2011 жылдан 2013 жылға дейін ол CNN Worldwide атқарушы вице-президенті және бас редакторы болды, онда ол күнделікті жаңалықтарды қадағалап, желіге тамақ және саяхат жазушысы Энтони Бурденді шақыруға және «Энтони Бурден: Белгісіз аймақтар» бағдарламасын жасауға ықпал етті. 2018 жылы Бурденнің өзін-өзі өлтіруінен кейін Уитакер Ливан сияқты жақсы жарияланбаған елдерді жариялағандығы үшін шеф-аспазды мақтап, «Бұл тағамдық шоу емес, бұл журналистика» деді.

Автор

2011 жылы Уитакер отбасылық естеліктерін жариялады – «Менің ұзақ сапарым». Онда Африканы зерттеген, бірақ өзін-өзі жойған қара ғалым мен ақ француз иммигранты арасындағы аралас некеде туған бала ретіндегі қиын өсіп-өнуі туралы айтылады. Оның әкесі Эдуард Тейс – француз дін қызметкері, ол екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Францияның Ле-Шамбон-сюр-Линьон қаласында еврейлердің өмірін сақтауға көмектескен. Кітап сыншылардың жоғары бағасына ие болды және «Лос-Анджелес Таймс» кітап сыйлығының, сондай-ақ афроамерикандық авторларға арналған Хёрстон Райт мұра сыйлығының финалисі атанды. 2014 жылы Уитакер Билл Косби туралы «Косби: Өмірі мен заманы» атты биографиялық еңбегін жариялады. CBS News хабарлағандай, «кейбір сыншылар оны жоғары бағалады». Нейл Драмминг «Нью-Йорк Таймс» газетінде оны «тамаша зерттелген» деп атады, ал «Киркус Ревьюс» басылымы «көзді ашатын және оқуға ләззат алатын кітап» деді. Ол бірнеше рет «Нью-Йорк Таймс» бестселлер тізіміне енді, ал Amazon.com оны екі «үздік» тізімге қосты. Кітаптың шамамен 6000 данасы сатылды. 2018 жылы Уитакер Питтсбург қаласының афроамерикандық қауымдастығының тарихына арналған «Smoketown: Басқа Ұлы қара өркендеуінің айтылмаған тарихы» еңбегін жариялады, онда оның әкесі өскен және ата-анасы жерлеу бюросын иеленген қала туралы айтылады. Кітап Питтсбургте өскен көрнекті өнер қайырмандары туралы әңгімелерді байланыстырады, олардың ішінде музыканттар – Билли Стрейхорн, Билли Экстин, Эрл Хайнс, Мэри Лу Уильямс, Рой Элдридж, Кенни Кларк, Рэй Браун, Эрролл Гарнер; суретші Ромаре Бирден және драматург Август Уилсон; сондай-ақ «Питтсбург Курьер» қара газетінің ықпалды журналистері – Роберт Ли Ванн, Вендел Смит және Эвелин Каннингхэм; және Питтсбургпен байланысы олардың мансабын қалыптастырған тарихи тұлғалар – Джо Луис, Жакки Робинсон, Дюк Эллингтон және Лена Хорн. Қара тарихының ғалымдары мен Питтсбургтің жергілікті тарихы бойынша сарапшылар бұл кітапты 20 ғасырдың ортасында афроамерикандықтардың жетістіктері мен күресін зерттеуге маңызды үлес деп бағалады. 2023 жылы Уитакер «Saying It Loud: 1966» атты еңбегін жариялады. Кітапта сол бір шешуші жылы американдық нәсілдік және саяси тарихтың бағытын өзгерткен оқиғалар тізбегі баяндалады, соның ішінде Студенттік зорлық-зомбылықсыз үйлестіру комитетінің төрағасы болып Стокли Кармайклдың тағайындалуы және Кармайклдың «Қара күш» ұранын танымал етуі; Хьюи Ньютон мен Бобби Силдің Қара пантералар партиясын құруы; мәдени ұлтшыл Маулана Каренганың алғашқы Кванзаа мерекесін тойлауы; және 1966 жылғы ара сайлаудағы «Ақ қарсылық» Рональд Рейганды Калифорния губернаторы етіп сайлауға көмектескен және 1968 жылы Ричард Никсон мен Джордж Уоллестің президенттік сайысына жол ашқан оқиғалар.

Марапаттар

Уитакер 2008 жылы Essence журналының ең ықпалды 25 афроамерикалықтың бірі деп танылды.

Жеке өмір

Уитакер Алексис Гелберге үйленген, ол Newsweek журналында бұрынғы қарым-қабілетті редактор болып жұмыс істеген.