Альберт Гроссман: Американдық музыка менеджерінің өмірі мен қызметі
Albert Grossman
Альберт Гроссман (1926-1986) – американдық музыка менеджері. Боб Дилан, Жанис Джоплин сияқты әйгілі музыканттармен жұмыстың шебері, фолк және рок музыкасын дамытқан.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық музыка менеджері (1926–1986)
American music manager (1926–1986)
Альберт Бернард Гроссман (21 мамыр 1926 – 25 қаңтар 1986) – американдық кәсіпкер және американдық халық музыкасы мен рок-н-ролл саласындағы менеджер. Ол халық және фолк-рок музыкасының ең танымал және сәтті орындаушыларының көптегенінің менеджері ретінде белгілі болды, олардың ішінде Боб Дилан, Янис Джоплин, Питер, Пол және Мэри, The Band, Одетта, Гордон Лайтфут және Иан мен Сильвия бар.
Albert Bernard Grossman (May 21, 1926 – January 25, 1986) was an American entrepreneur and manager in the American folk music and rock and roll scene. He was famous as the manager of many of the most popular and successful performers of folk and folk rock music, including Bob Dylan; Janis Joplin; Peter, Paul and Mary; the Band; Odetta; Gordon Lightfoot; and Ian & Sylvia.
Ерте өмір
Гросман 1926 жылы 21 мамырда Чикаго қаласында, тігіншілер болып жұмыс істеген орыс еврей иммигранттарының отбасында дүниеге келді. Ол Лэйн техникалық жоғары мектебін бітіріп, Чикагодағы Рузвельт университетін экономика мамандығы бойынша аяқтады.
Grossman was born in Chicago on May 21, 1926, the son of Russian Jewish immigrants who worked as tailors. He attended Lane Technical High School and graduated from Roosevelt University, Chicago, with a degree in economics.
Мансап
Колледжді бітіргеннен кейін Гроссман Чикаго тұрғын үй басқармасында жұмыс істеді, 1950 жылдардың соңында клуб бизнесіне ауысты. 1956 жылы фолк әншісі Боб Гибсонның Off Beat Room-да өнер көрсетуін көргеннен кейін Гроссман Гибсон мен басқа да таланттарды таныстыру үшін «тыңдау бөлмесі» идеясын ойлады, себебі американдық фольк музыкасының қайта жаңғыру қозғалысы күшейді. Осының нәтижесінде Райс қонақ үйінің жертөлесінде Gate of Horn ашылды, онда Джим (кейін Роджер) МакГинн 12 кыллы гитарист ретінде мансабын бастады. 1962 жылдың 20 тамызында Боб Дилан Гроссманды өзінің менеджері етіп тағайындаған келісімшартқа қол қойды. Гроссман сондай-ақ Диланға Нью-Йорк штатының солтүстігіндегі Вудсток қаласындағы үйінде жайлылық жасады. Дилан бұл аймақты қатты ұнатып, 1965 жылы онда үй сатып алды. Боб Дилан мен Питер, Пол және Мэриді басқарған Гроссман триоға Диланның «Blowin' in the Wind» әнін ұсынды, олар оны бірден жазып (бір ретте) және сәтті шығарды. 1969 жылдың тамызында Боб Дилан Уайт аралы фестивалінде өнер көрсетуге дайындалып тұрғанда, ағылшын сыншысы Майкл Грей Гроссманнан Битлз Диланмен сахнада көрінеді деген қауесет туралы сұрады. Гроссман жауап берді: «Битлз, әрине, Боб Диланмен сахнада болуға ынтақтанды. Мен Айға ұшып барғым келеді». Рундгреннің жеке және оның Utopia тобының жазбаларынан басқа, лейбл Джесси Винчестер, Фогхат, Гил Эванс, Пол Баттерфилд, Спаркс, Феликс Кавальер, Рэнди Ванвармер, Лазарус, Джесси Фредерик, Роджер Пауэлл, NRBQ және dB's сияқты артистерді де жазды. Майкл Фридман Гроссман кеңсесіне келгенде, ол Рундгренді өзімен бірге алып келді және оны Гроссманмен басқару шартына қол қойды. Бұл оның бастапқы тобы Nazz-дан кеткеннен кейін болды, ал 1970 жылдардың басында Рундгрен альбомдарды өндіру жобаларында, Bearsville лейблі үшін немесе Гроссманның басқа клиенттері үшін көп жұмыс істеді. Гроссман Джесси Винчестердің альбомының инженері ретінде Рундгренді The Band-тің Робби Робертсонға ұсынды, бұл өз кезегінде Рундгренді The Band-тің үшінші альбомы Stage Fright-те жұмыс істеуге алып келді. Рундгрен сондай-ақ Жанис Джоплиннің Pearl сессияларында қысқа уақыт жұмыс істеді, бірақ бұл жоба аяқталмады және кейін Пол А. Ротшильд оны өз қолына алды. Джоплиннің Рундгрен жазған «One Night Stand» әні 1970 жылдың 28 наурызында жазылып, он жылдан астам уақыт бойы сақтауға алынды, содан кейін ол оның өлімінен кейінгі Farewell Song альбомына енді. Bearsville лейблі 1980 жылдардың басына дейін жалғасты, 1984 жылы, Гроссман қайтыс болғаннан екі жыл бұрын жабылды. Bearsville Studios 1970-ші және 1980-ші жылдардың соңында Рундгреннің жазба базасы болды және көптеген танымал американдық және халықаралық артистер оны пайдаланды.
After finishing college Grossman worked for the Chicago Housing Authority, leaving in the late 1950s to go into the club business. Seeing folk star Bob Gibson perform at the Off Beat Room in 1956 prompted Grossman's idea of a "listening room" to showcase Gibson and other talent, as the American folk music revival movement grew. The result was the Gate of Horn in the basement of the Rice Hotel, where Jim (later Roger) McGuinn began his career as a 12 string guitarist. On August 20, 1962, Bob Dylan signed a contract that made Grossman his manager. Grossman also extended hospitality to Dylan at his home in Woodstock in upstate New York. Dylan liked the area so much he purchased a house there in 1965. When managing both Bob Dylan and Peter, Paul and Mary, Grossman brought the trio Dylan's song "Blowin' in the Wind" which they promptly recorded (on a single take) and successfully released. When Bob Dylan was about to perform at the Isle of Wight Festival in August 1969, English critic Michael Gray asked Grossman about the rumor that the Beatles might appear on stage with Dylan. Grossman replied, sotto voce: "Of course the Beatles would like to join Bob Dylan on stage. I should like to fly to the moon." In addition to Rundgren's solo recordings and those of his band Utopia, the label also recorded acts including Jesse Winchester, Foghat, Gil Evans, Paul Butterfield, Sparks, Felix Cavaliere, Randy Vanwarmer, Lazarus, Jesse Frederick, Roger Powell, NRBQ and the dB's. When Michael Friedman joined the Grossman office he brought Rundgren with him and signed him to a management contract with Grossman. This was soon after leaving his original group Nazz and during the early 1970s Rundgren worked extensively on record production projects, either for the Bearsville label or for Grossman's other clients. It was Grossman who recommended Rundgren to Robbie Robertson of the Band as the engineer on an album by Jesse Winchester, which in turn led to Rundgren working on the Band's third LP Stage Fright. Rundgren also worked briefly on the early Pearl sessions with Janis Joplin, but these came to nothing and the project was subsequently taken over by Paul A. Rothchild. Joplin's Rundgren produced recording of the song "One Night Stand" from March 28, 1970 stayed in a vault for more than a decade, then became part of her posthumous Farewell Song album. The Bearsville label continued into the early 1980s, folding in 1984, two years before Grossman's death. Bearsville Studios became Rundgren's recording base through the late 1970s and 1980s and was used by a slew of top line American and international acts.
Басқару стилі
Гроссман клиенттерді тарту әдісінде де, олардың мансабын басқаруда да агрессивтілік танытқан. Осы агрессияның көп бөлігі Гроссманның өзінің эстетикалық талғамына деген сеніміне негізделген. Фильмдегі ойдан шығарылған халық әншісі Льюин Дэвис (Оскар Айзек сомдаған) Бад Гроссманға өтініш білдіреді, ол: "Мен мұнда көп ақша көріп тұрған жоқпын" деп жауап береді. Бұл сөз Дейв Ван Ронктың өмірдегі оқиғасына сілтеме жасайды. Осы жауаптан кейін Гроссман Дэвиске екі жігіт пен бір қызға арналған топқа қатысуды ұсынады, бір журналист бұл туралы: "Бұл 1961 жылы Альберт Гроссман құраған Питер, Пол және Мэри триосына сілтеме" деп жазады, сондай-ақ Гроссман Ван Ронкты да қарастырғанмен, үшінші мүше ретінде оның орнына Ноэл Пол Стукиді таңдағанын айтады. Дэвис бұл ұсыныстан бас тартады.
Grossman had a reputation for aggressiveness in both his method of acquiring clients and the handling of their careers. That aggression was based in large measure on Grossman's faith in his own aesthetic judgments. In the film, fictional folk singer Llewyn Davis (played by Oscar Isaac) auditions for Bud Grossman, who replies: "I don't see a lot of money here." This comment refers to the experience of Dave Van Ronk, After this comment, Grossman offers Davis a part in a band he is about to put together, consisting of two guys and a girl, which one journalist notes is "a reference to Peter, Paul, and Mary, the trio that Albert Grossman put together in 1961—ultimately choosing Noel Paul Stookey as the third member of the group, rather than Van Ronk, whom he also considered." Davis turns down the offer.
Жеке өмір
Гросман 1986 жылғы 25 қаңтарда Конкорд ұшағымен ұшып бара жатқанда, 59 жасында жүрек талмасынан қайтыс болды. Ол Лондонға жол тартқан еді және Францияның Канн қаласында өтетін музыкалық конвенцияға қатысуды жоспарлаған. Ол Нью-Йорк штатының Вудсток қаласының жанындағы өзіне тиесілі Беарсвилл театрының артында жерленген.
Grossman died of a heart attack on January 25, 1986, while flying on the Concorde, aged 59. He was en route to London and was planning to make a trip to Cannes, France, to attend a music convention. He is buried behind his own Bearsville Theater near Woodstock, New York.