Кіріспе

Судың таяды-келіп өзгеріске ұшырайтын батпақ

Таяды батпағы (сонымен қатар "таяды жер" деп те аталады) – өзендер, жағалаулар мен сағалар бойында орналасқан, жақын маңдағы сағаның, теңіздің немесе мұхиттың таяды қозғалысымен суға батып, суы тартылатын батпақ. Таяды батпақтарында күндізгі және жартылай күндізгі таяды, күндізгі және түнгі температураның ауытқулары, көктемгі және құрғақшылық таяды, маусымдық өсімдіктердің өсуі мен ыдырауы, жоғары жатқан жерлерден су ағыны, онжылдық климаттық өзгерістер және теңіз деңгейі мен климаттың жүз жылдықтан мың жылдыққа дейінгі үрдістері сияқты көптеген бір-бірімен байланысты тұрақты циклдар болады. Таяды батпақтары толқындардан қорғалған жерлерде (мысалы, шығанақтардың шеттерінде), таяды аймақтарының жоғарғы бөліктерінде және судың тұзды немесе тәтті болған жерлерде қалыптасады. Олар сондай-ақ дауылдар, су тасқындары, жаңбырлы дауылдар және таулардағы өрттер сияқты уақытша бұзылыстарға ұшырайды. Таяды батпақтарының жағдайы табиғи және антропогендік процестерге байланысты болуы мүмкін. Соңғы кезеңдерде адамның шағын және ірі масштабтағы әрекеттері экожүйелерде өзгерістерге әкеліп, таяды батпақ экожүйелерін сақтауға елеулі әсер етті, сондай-ақ жағалауды дамытуға да ықпал жасады. Жүйедегі үлкен өзгерістерге ластану және климаттың өзгеруінен туындаған теңіз деңгейінің көтерілуі жатады. Бұл өзгерістердің барлығы таяды батпақтарына қысым түсіреді.

Түрлері

Сағалық батпақтар негізінен екі жерде кездеседі: жағалаулар мен сағалар. Жағалаудағы сағалық батпақтар жағалау бойында, ал сағалық батпақтар саға аймағында ішкі жерлерде орналасқан. Жағалаудағы су бассейндерінде кездесетін жағалаулық сағалық батпақтар түрлі типтерді қамтиды, оның ішінде тұщы және тұзды батпақтар, төмендіктегі қатты ағаш батпақтары, мангр батпақтары және палустриналық ылғалды жерлер. Сағалық сағалық батпақтар саз сулы аймақтарға құятын тұщы су ағындары орналасқан жерлерде кездеседі. Оларды тұздылық деңгейі, биіктігі және теңіз деңгейі бойынша жіктеуге болады. Сағалық батпақтар әдетте теңіз деңгейінен биіктігіне байланысты төменгі (сонымен қатар тасқын батпақтары деп те аталады) және жоғарғы/биік батпақтар болып аймақталған. Тұщы сулы сағалық батпақтар үшін ортаңғы батпақ аймағы да бар. Орналасқан жері сағалық батпақтардың бақылау процестерін, жасын, бұзылу режимін және болашақтағы сақталуын анықтайды. Сағалық батпақтар судың тұздылығына қарай тұщы, тұзды және ащы суларға бөлінеді. Ішкі жерде орналасқандықтан, судың көп бөлігі тұщы су ағындарынан түседі, демек тұздың мөлшері төмен. Бұл аймақтар тарихи орманды жою және қарқынды ауыл шаруашылығының нәтижесінде қалыптасқан. Тұщы сулы сағалық батпақтар өте өнімді және түрлі организмдердің мекені болып табылады. Тұщы сулы батпақтарда әртүрлі өсімдіктер өседі. Сондай-ақ, құстарды, мысалы, торғайлар мен құсқұйрықтарды тартатын көптеген жәндіктер бар. Олар сонымен қатар қалдықтарды өңдеуге жақсы жарайтын аймақтар болып табылады.

Тұзды сулы сағалық батпақтар жоғары ыдырау деңгейімен және төмен денитрификация деңгейімен байланысты. Көптегендері жоғары толқын кезінде толығымен су астында қалады және төмен толқын кезінде тікелей құрлыққа бекітіледі. Барьерлік аралдардың қалыптасуына теңіздегі барлар теориясы, түйірлену теориясы және климаттың өзгеруі сияқты механизмдер кіреді.

Экожүйелік қызметтер

Жауын-шашын батпақтары экожүйелері көптеген пайдалы қызметтерді атқарады, оның ішінде түрлі-түрлі флора мен фаунаға тіршілік ету ортасын ұсыну да бар. Басқа экожүйелік қызметтерге олардың маңызды көміртегі жинағыш және жағалауды бекітуші рөлі жатады. Жауын-шашын батпақтары жер асты суларын сақтап, жоғары жатқан жерлерді су тасқынынан қорғайды, сондай-ақ жақын маңдағы жағалауларға келетін дауылдық толқындардың күшін азайтады. Бұл аймақтар биік жерлерден ашық суға ағып келетін судың зиянды заттарын сіңіріп алып, тоқтатады.

Антропогендік қауіптер

Тарихи тұрғыдан алғанда, әлемдік деңгейде таяпшаштардың жоғалуы, жабыншаштарды шектеу және басқа да кептіру шараларын енгізуге байланысты. Жабыншаштарды шектеу әдістеріне бөгет салу, жабыншаштар қақпалары және су жинау құрылыстары жатады, олар халықаралық жағалау аймақтарында ауыл шаруашылығы жерлерін құру мақсатымен қолданылған, мысалы Атлантикалық Канада мен АҚШ-та (мысалы, Фанди шығанағында) кең ауқымды бөгет салу жүзеге асырылды. Тарихи өзгерістер (антропогендік қызмет нәтижесінде) таяпшаштарға бүгінгі күнге дейін әсер етеді. Таяпшаштар алтын іздеу кезеңін бастан өткерді, нәтижесінде эрозия салдарынан кейбір таяпшаштар шөгіндімен толды. Орман шаруашылығы да таяпшаштардың ыдырауы мен толуына байланысты оларға зиян келтірді. Таяпшаштардың антропогендік әрекетке сезімталдығы ұзақ мерзімді әсерлерге алып келді. Қазіргі уақытта, жаһандық жылыну мен климаттың өзгеруі салдарынан теңіз деңгейінің көтерілуі таяпшаштарға төнетін ең маңызды қауіптердің бірі болып табылады. Қалалық дамудың нәтижесіндегі ластану да таяпшаштар экожүйесіне қауіп тудыруда.

Қалпына келтіру

Жауын-шашынды сулы-сазды алқаптарды жауын-шашын шектеулерін жою арқылы қалпына келтіру, бұзылған экожүйелік қызметтерді қайта орнату мақсатында, халықаралық деңгейде ондаған жылдардан бері жүргізіліп келеді. АҚШ, Ұлыбритания, Еуропа және Канадада әдейі және табиғи қалпына келтіру шаралары қолданылып келеді. Зерттеулер көрсеткендей, жауын-шашынды сазды алқаптарды қалпына келтіруді өсімдік жамылғысы, биогеохимиялық өзгерістер (мысалы, тұздылық, шөгінділердің жиналуы, pH және көміртекті секвестрациялау), гидрологиялық өзгерістер және жануарлар қоғамдастығының жағдайы сияқты түрлі факторлар арқылы бағалауға болады.