Кіріспе
Сеговия герцогы, Анжу герцогы (1908–1975)
Испанияның инфанте Хайме, Сеговия герцогы (испанша: Дон Хайме Леопольдо Изабелино Энрике Алехандро Альберто Альфонсо Виктор Акасио Педро Пабло Мария де Борбон Сеговия и Баттенберг; французша: Жак Леопольдо Изабелин Анри Александр Альберт Альфонс Виктор Акас Пьер Поль Мари де Бурбон; 23 маусым 1908 – 20 наурыз 1975), Испания королі Альфонсо XIII және оның әйелі Баттенбергтің ханшайымы Виктория Евгенияның екінші ұлы болды. Ол Сеговия провинциясындағы Ла Гранья де Сан-Ильдефонсо корольдік сарайында дүниеге келді, сол себепті оған "Сеговия герцогы" атағы берілді, ол француз тағына легитимисттік талап етуші ретінде "Анжу герцогы" атағымен бірге берілді. Хайме Ұлыбританияның королева Викторияның шөбересі еді.
Мұрагерлік
Балалық шағында өткізілген операция нәтижесінде саңырау болғандықтан, ол 1933 жылғы 21 маусымда өзі және ұрпақтары үшін Испания тағына құқығынан бас тартты. Содан кейін король Альфонсо XIII оған "Сеговия герцогы" атағын берді. 1941 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін, ол өзін Капе әулетінің ең үлкен заңды ер адам мұрагері, Франция тағының мұрагері және Бурбон әулетінің басшысы деп жариялады. Ол содан кейін "Анжу герцогы" атағын алды және француз легитимистерінің пікірінше, Францияның заңды королі "Генрих VI" болды, бірақ аз ғана топқа "Жак II" ретінде танылды (1957 жылдан бастап ол барлық құжаттарға Жак Анри деп қол қойды). Дегенмен, оның әкесінің әкесінің заңды емес екендігі туралы қауесеттерге байланысты, оның талабын күмәнді көретін легитимистер де болды. 1921 жылы ол Алтын Жүн орденінің 1153-ші рыцарі, Карл III орденінің мойындық рыцарі және 1925 жылы Католик Изабелла орденінің Ұлы кресті болды (1931 жылы Католик Изабелла орденінің мойындығы). Кейін 1941 жылы әкесі қайтыс болғаннан және Франция королі атағына ие болғаннан кейін Хайме Франция тағына құқығы арқылы Киелі Рух орденін қабылдады.
Неке және балалылық
1935 жылы 4 наурызда Римде Хайме Виктория Жанна Эммануэль (Эммануэла) Жозефин Пьер Мари де Дампиерге (8 қараша 1913 жылы Римде – 3 мамыр 2012 жылы Римде) үйленді. Дон Хайме мен Донна Эммануэланың екі ұлы болды, олар Хаймедің бауырлары Альфонсо мен Гонсалоның есімдерімен аталады: Альфонсо, Анжу және Кадис герцогы (20 сәуір 1936 – 20 қаңтар 1989); ол 1972 жылы 8 наурызда Мария дель Кармен Мартинес Бордиу и Франкомен үйленді және 1986 жылы ажырасты. Олардың екі ұлы және төрт немересі болды. Гонсало, Аквитания герцогы (5 маусым 1937 – 5 наурыз 2000); ол 1983 жылы 18 сәуірде Мария Кармен Харто Монтеалегреге үйленді. 1984 жылы 25 маусымда Мария де лас Мерседес Лисер Гарсияға қайта үйленді, 1989 жылы 31 қаңтарда ажырасты. 1984 жылы 30 маусымда Емануэла Мария Праталонгомен қайта үйленді, ал 1986 жылы 7 наурызда олар ажырасты. Гонсало мен Эмануэла 1992 жылы 17 қыркүйекте діни рәсім бойынша да үйленді. Оның заңды емес қызы және бес немересі бар. Дон Хайме мен Эммануэль де Дампиер 1947 жылы 6 мамырда Бухарест қаласында ажырасты (Италия соттары 1949 жылы 3 маусымда Туринде мойындады, бірақ Испанияда ешқашан мойындалмады) және 1949 жылы 3 тамызда Инсбрук қаласында Дон Хайме ажырасқан әнші Шарлотта Луиза Аугуст Тидеманнмен (2 қаңтар 1919 жылы Кенигсбергте – 3 шілде 1979 жылы Берлинде) азаматтық некеге тұрды. Рим-католик шіркеуі мен француз легитимистерінің пікірінше, Эммануэль де Дампиер әрқашан оның әйелі болып қалды. Екінші некеде бала болған жоқ. Оның бірінші әйелі 1949 жылы 21 қарашада Венада Антонио Соццанимен (12 шілде 1918 жылы Миланда – 6 қаңтар 2007 жылы Миланда) қайта үйленді, олардан бала болған жоқ.
Alfonso, Duke of Anjou and Cádiz (20 April 1936 – 20 January 1989); he married María del Carmen Martínez Bordiú y Franco on 8 March 1972 and they were divorced in 1986. They had two sons and four grandchildren. Gonzalo, Duke of Aquitaine (5 June 1937 – 5 March 2000); he married María Carmen Harto Montealegre on 18 April 1983. He remarried María de las Mercedes Licer García on 25 June 1984 and they were divorced on 31 January 1989. He remarried again Emanuela Maria Pratolongo on 30 June 1984 and they were separated on 7 March 1986. Gonzalo and Emanuela were also married in a religious ceremony on 17 September 1992. He has an illegitimate daughter and five grandsons. Don Jaime and Emmanuelle de Dampierre divorced on 6 May 1947 in Bucharest (recognized by the Italian courts on 3 June 1949 in Turin but never recognized in Spain) and, on 3 August 1949 in Innsbruck, Don Jaime remarried civilly to divorced singer Charlotte Luise Auguste Tiedemann (2 January 1919 in Königsberg – 3 July 1979 in Berlin), daughter of Otto Eugen Tiedemann and wife Luise Amalia Klein. In the eyes of the Roman Catholic Church and of the French legitimists, Emmanuelle de Dampierre remained always his wife. The second marriage produced no children. His first wife remarried in Vienna, on 21 November 1949, to Antonio Sozzani (12 July 1918 in Milan – 6 January 2007 in Milan), son of Cesare Sozzani and wife Cristina Alemani, without issue.
Бас тарту
1949 жылы 6 желтоқсанда Дон Хайме Испания тағының қалпына келтірілгенінен бас тартуын кері қайтарды. 1964 жылы 3 мамырда ол испандық мұрагерлік шежіресінің карлист тармағының басшысы ретінде "Мадрид герцогы" атағын алды (1936 жылы Сан-Хайме герцогы Альфонсо Карлос қайтыс болғаннан кейін Бурбон-Парманың талаптарын қолдамаған карлисттердің легитимист тобы мойындады). 1969 жылы 19 шілдеде Дон Хайме аға ұлы Альфонсо де Борбонның өтініші бойынша Испанияның болашақ королі Хуан Карлос I немересінің пайдасына испандық мұрагерліктен түпкілікті бас тартты. Дон Хайме 1975 жылы 20 наурызда Швейцариядағы Сент-Галл кантонының ауруханасында қайтыс болды. Ол Сан-Лоренцо-де-Эскориал корольдік монастырында жерленген.