Кіріспе

Рехобот – Намибияның орталық бөлігінде, Козерог тропигінің солтүстігінде орналасқан қала. Намибия астанасы Виндхуктен оңтүстікке қарай 90 шақырым қашықтықта жатқан Рехобот, бірнеше табиғи ыстық су бұлақтары бар биік жазықта орналасқан. Орташа жылдық жауын-шашын мөлшері аз, бірақ 2010/2011 жылғы жаңбырлы маусымда рекордтық жауын-шашын мөлшері тіркелді. 2005 жылы халық саны 21 378 адамды құрады, ал 2011 жылғы Намибия халық санағы бойынша 28 843 адамға дейін өсті. 2023 жылы халық саны 40 788 адамға жетті. Рехобот қаласынан солтүстіктен оңтүстікке қарай Б1 ұлттық тас жолы өтеді, ол қаладағы екі сайлау округі – Рехобот қалалық батыс және Рехобот қалалық шығыс округтерінің шекарасы болып табылады. Рехобот – бастер қауымының негізгі мекені, олар әлі де 1872 жылы қабылданған Әкелік заңдары бойынша өмір сүреді.

Әкімшілік

Рехобот сегіз ауданға бөлінген, олар "блоктар" деп аталады. Қаланың ең көне бөлігі – А, В және С блоктары, олардың ішінде В блогында көптеген мемлекеттік қызметтер мен дүкендер орналасқан. Д блогында қаланың ең бай тұрғындары тұрады. Е блогы – ең кедей аудан және бастапқыда (апартеид тұсында) қара нәсілділерге арналған деп белгіленген. F, G және H блоктары – ең жаңа аудандар. Қазіргі қала әкімі – Питерс мырза, ол Е блогында тұрады.

Қоғамдық нысандарға мемлекеттік аурухана, бастауыш және орта мектептер, сондай-ақ тұрақты судьясы бар аудандық сот кіреді. Рехоботтан шамамен алты шақырым (төрт миль) қашықтықта орналасқан Оаноб бөгеті қалаға таза сумен қамтамасыз етеді. Халықтың көп бөлігін бастерлер құрайды.

Тарих

Рехобот және оның айналасындағы жергілікті тұрғындар қазір көзден жойылып кеткен немесе күшті ассимиляцияға ұшыраған Сан (Хайǁом) және Дамара тайпалары, ǃАйнь дәстүрлі қауымдастығы (немесе ǃАйб Дама [aka ǀHūǃgaoben]), ǀГовань тайпасының (Құм Дамаралары/Калахари Дамаралары) кіші тайпасы. Олар алғаш рет 16 ғасырда Дамара бірлестігінің ыдырауынан кейін ыстық су бұлақтарын танып, осы жерді ǀГаоǁнāǀаус (Құлайтын бұқаның қайнар көзі) деп атады. ǃАйнь тайпасы 1725 (1750) жылдары шамамен 1700-ші жылдардың ортасында Хомаǀхаб басшылығымен (басшылық тізімі бойынша үшінші) Рехоботтың солтүстік-шығысынан ǃНавасес ауданына қоныстанды. Тәуелсіздік алғаннан кейінгі Намибия заңнамалық шеңберіне сәйкес, дәстүрлі қауымды дәстүрлі билік (ǃАйнь дәстүрлі билігі) басқарады, оның билігінде Каи ǀГаруб (әкімшілік атағы "Ұлы Леопард") бас Ханс Айхаб тұр. ǀГаоǁнāǀаус кейіннен Кайǁхаун тайпасы (ǃХоахаǃнās Роойнаси Намалары) оны ǀАнес (Түтін орны) деп атады, олар қысқа мерзімге сонда қоныстанды, содан кейін Хоачанасқа көшіп кетті. "Түтін" дегеніміз - қыстың суық күндері ыстық су бұлақтарынан көтерілетін бу. ǀHūǃгаoben Рехоботтың жануарларға толы бұлақтарынан алыстау орналасуға шешім қабылдады, осылайша осы жерде мал өсіретін жануарларды қорқытпау үшін. 1845 жылы Виллем Швартбуй (ǃХуйсеб ǂХаобемāб) және неміс Рейн миссионерлік қоғамының Франц Генрих Клейншмидт басшылығымен ǁХауǀгоан (Швартбуй) тайпасы келді. Клейншмидт сол жылы осы жерге Рехобот деген ат қойды және Рейн миссионерлік станциясын құрды. 1864 жылы Орлам африканерлерінің шабуылынан кейін Нама тайпасы осы аймақты тастап кетті. Рехобот 1870 жылғы 23 қыркүйекте Окаханджа бейбітшілік конференциясына қатысушылар үшін "көшелер" деген мағынаны білдіреді. Бірнеше жыл ішінде Бастерлер Рехобот қаласымен тығыз байланысты болды және Рехобот Бастерлері немесе Рехобот тұрғындары деп танылды. Халық саны 1870 жылы 333, 1874 жылы 800, ал 1885 жылы 1500 адамға дейін тез өсті. Бастерлердің саны артып, Рехобот аймағы ("Gebiet": аймақ) деп аталатын аймақтарға қоныстанды. 1885 жылы Бастер капитан Герман ван Вайк Германия империясымен "Қорғау және достық туралы шартқа" қол қойды, бұл оған отаршылдық билікті мойындау шартымен белгілі бір дәрежеде автономияны сақтауға мүмкіндік берді. Рехобот пен Германия арасындағы қарым-қатынас жиырма жылдан астам уақыт бойы тығыз болды, бірақ 1914 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін Германияның Оңтүстік Африка тұтқындарын күзету үшін Бастер солдаттарын пайдалануы – олардың әскери қызметке қабылдану шарттарына қайшы болды – қарулы көтеріліске әкелді. Содан кейін неміс әскері Рехоботқа шабуыл жасап, Бастер азаматтарына қарсы қиянат жасады және Сам Хубис тауында кемпінг құрған босқындарға шабуыл жасады, бірақ қайталанған шабуылдарға және жоғары қару-жарақтарға қарамастан, Бастерлердің позициясын жоя алмады. Келесі күні немістер шегінді, ал Рехоботтың Бастер қауымы кешірілді. 1915 жылы Намибияны Оңтүстік Африка басып алды, ал он жылдан кейін Рехобот қаласында екінші көтеріліс болды. Алайда, колониялық күштер автоматтармен қаруланып, екі ұшақтың қолдауымен қалаға кіріп, 600-дан астам адамды тұтқындаған кезде бұл көтеріліс тоқтатылды.

Саясат

Әкімшілік тұрғысынан Рехобот 7 сайланған мүшеден тұратын өз кеңесі бар қала ретінде жіктеледі. 2015 жылғы жергілікті билік сайлауында SWAPO партиясы төрт орынды жеңіп алды (4,519 дауыс), ал жергілікті Біріккен халық қозғалысы (БХҚ) үш орынды жеңіп алды (3,101 дауыс). 2020 жылғы жергілікті билік сайлауында жаңа құрылған Жерсіз халық қозғалысы (ЖҚҚ) тарбелек жеңіске жетті және Хардап аймағында жақсы нәтижелер көрсетті. ЖҚҚ қалалық кеңесте екі орынды жеңіп алды (2,468 дауыс), одан кейін SWAPO екі орынды және 2,322 дауысты жеңіп алды. Жергілікті Рехобот тәуелсіз қала басқару қауымдастығы да екі орынды жеңіп алды (1,523 дауыс), ал қалған орын БХҚ-ға бұйырды (841 дауыс).

Көлік

Қала Рехобот теміржол станциясымен қамтамасыз етілген. Оаноб бөгетінің жанында шағын ұшақтарға арналған жеке қону алаңы да бар. Батысқа қарай Гамсберг табиғат қорығы орналасқан.