Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
The Well Tempered Synthesizer – американдық музыкант және композитор Венди Карлостың екінші студиялық альбомы, ол 1969 жылғы қарашада «Колумбия Мастерворкс» лейблында өзінің туған аты Уолтер Карлос атымен шығарылды. Алдыңғы «Switched On Bach» (1968) альбомының сәттілігінен кейін Карлос көптеген композиторлардың, соның ішінде Иоганн Себастьян Бах, Клаудио Монтеверди, Доменико Скарлатти және Георг Фридрих Гендельдің шығармаларынан классикалық музыканың екінші альбомын модульдік Moog синтезаторында жазды. Альбомның атауы Бахтың «Жақсы темперленген клавир» деп аталатын прелюдиялар мен фугалар жинағынан алынған сөз тіркесімен байланысты. Альбом шыққаннан кейін АҚШ Billboard 200 чартында 199-орынға жетті және екі Грэмми сыйлығына ие болды.
The Well Tempered Synthesizer is the second studio album from the American musician and composer Wendy Carlos, originally released under her birth name Walter Carlos, in November 1969 on Columbia Masterworks Records. Following the success of her previous album, Switched On Bach (1968), Carlos proceeded to record a second album of classical music performed on a modular Moog synthesizer from multiple composers, including Johann Sebastian Bach, Claudio Monteverdi, Domenico Scarlatti, and George Frideric Handel. Its title is a play on words from Bach's set of preludes and fugues named The Well Tempered Clavier. Upon its release, the album peaked at No. 199 on the US Billboard 200 chart and was nominated for two Grammy Awards.
Өндіріс
1969 жылы оның алғашқы студиялық альбомы Switched On Bach (1968) күтпеген коммерциялық сәттілікке ие болған кезде Карлос және оның досы, әріптесі және продюсері Рейчел Элкинд Switched On Bach сияқты формуламен, яғни классикалық музыканы модульді Moog синтезаторында орындау арқылы жаңа альбом жұмысын бастады. Карлос "амбициялы 19 ғасырлық туындыны" жазуды жоспарлаған, бірақ сол кездегі жеткілікті көпжолғы жазба мүмкіндіктерінің болмауы мұндай жобаны іске асыруға мүмкіндік бермеді. Карлос өзінің композицияларын жазу туралы ойлар "мерзімінен бұрын" болды және олар болашақ альбомдарға сақталып қойылды. Екеуі бірнеше композиторларды, соның ішінде Иоганн Себастьян Бах, Клаудио Монтеверди, Доменико Скарлатти және Георг Фридрих Гендельді қамтитын "жаңа барокко альбомын" жасауға келісті. Switched On Bach сияқты, бұл альбом да 8 тректі Ampex магнитофонында көптеген дубльдар мен үстемелерді пайдалана отырып жазылды. Карлос Гендельдің Су музыкасы сюиталарынан Moog синтезаторының мүмкіндіктеріне сәйкес келетін бөлімдерді таңдады. Канадалық пианист Гленн Гулд Карлостың "Бранденбург концерті №4 соль мажорда" орындауы туралы: "Шын айтқанда, мен естіген Бранденбургтердің ең керемет орындалуы осы" деді.
In 1969, during the unexpected commercial success of her debut studio album Switched On Bach (1968), Carlos and her friend, collaborator, and producer Rachel Elkind started work on a follow up using the same formula as Switched On Bach: performing selections of classical music on a modular Moog synthesizer. Carlos planned to record an "ambitious 19th century work", but the lack of sufficient multitrack recording capabilities at the time did not allow such an undertaking. Ideas for Carlos to record her own compositions seemed "untimely" and were shelved for potential future albums. The two decided on a "new switched on Baroque album" featuring multiple composers, including Johann Sebastian Bach, Claudio Monteverdi, Domenico Scarlatti, and George Frideric Handel. Like Switched On Bach, the album was recorded on an 8 track Ampex tape recorder using numerous takes and overdubs. Carlos chose pieces from Handel's Water Music suites as the music contained passages that suited the limitations of the Moog synthesizer. Canadian pianist Glenn Gould spoke about Carlos' rendition of Brandenburg Concerto No. 4 in G major: "To put it bluntly, the finest performance of any of the Brandenburgs—live, canned, or intuited—I've ever heard."