Кіріспе

Солтүстік Американың жергілікті халқы

Баннок тайпасы бастапқыда Солтүстік Пайют тайпасынан шыққан, бірақ мәдени жағынан Солтүстік Шошоне тайпасымен тығыз байланысты. Олар Ұлы Аймақ (Great Basin) жергілікті халықтарының жіктемесіне жатады. Олардың дәстүрлі жерлері Неваданың солтүстігі, Орегонның оңтүстік-шығысы, Айдахоның оңтүстігі және Вайомингтің батысы кіреді. Бүгінде олар Идахо штатындағы Форт-Холл үнді резервациясындағы федералды мойындалған Шошоне-Баннок тайпаларына тіркелген.

Тарих

Солтүстік Пайют тайпасы көршілес тайпалармен сауда-саттық қарым-қатынасын жүргізіп келген. 1700 жылдары Орегон штатының шығысындағы рулар солтүстіктегі тайпалармен сауда жасады, олар 1730 жылға қарай жылқыға ие болды. 18 ғасырдың ортасында кейбір рулар жылқы мәдениетін дамытып, Баннок тайпасынан бөлініп шықты. Жылқы тайпаның Орегоннан Солтүстік Невада, Оңтүстік Айдахо және Батыс Вайомингке дейін кең аумақта көш-қон жасауына мүмкіндік берді. Олар Монтана мен Канадаға бизон аулау үшін Баннок жолымен шабуыл жасады. Банноктар дәстүрлі түрде қыш ыдыстар, үлкен мүйізді қойдың мүйіздерінен жасалған құралдар және лосось терісінен тігілген сөмкелер жасады. Олардың петроглифтері еуропалықтар келгенге дейін жаратылған, ал шыны моншақтар пайда болғаннан кейін олар геометриялық өрнектерін моншақтарға көшірді. Су тасымалы үшін олар түле қамысынан салдар жасады. 19 ғасырдың соңына дейін Баннок халқы Айдахо штатындағы Жылан өзенінде лосось балығы аулап, күзде бизон тобын аулады. Бизон терісі киіз үйлер жасауға қолданылды. Банноктар 1878 жылғы Баннок соғысының арқасында американ тарихында танымал. Соғыстан кейін Баннок халқы Солтүстік Шошон тайпасымен бірге Форт-Холл үнді резервациясына көшіп, олардың тайпалары біртіндеп бірікті. Бүгінде олар Шошон-Баннок тайпасы деп аталады. Банноктар Идахо штатының оңтүстік-шығысындағы 544 000 акр (2 201 км²) аумақты құрайтын Форт-Холл үнді резервациясында тұрады.