Кіріспе
Голланд архитектор Петрус Иосиф Юбертус "Пьер" Куйперс (16 мамыр 1827 – 3 наурыз 1921) – голланд архитектор. Оның есімі ең көп Амстердам орталық вокзалымен (1881–1889) және Амстердамдағы Риксмузеймен (1876–1885) байланысты. Дегенмен, оның туындыларын толық көрсететін көптеген шіркеулер бар, олардың 100-ден астамын ол жобалаған. Сонымен қатар, ол көптеген ескерткіштерді қайта жаңартуға қатысты.
Petrus Josephus Hubertus "Pierre" Cuypers (16 May 1827 – 3 March 1921) was a Dutch architect. His name is most frequently associated with the Amsterdam Central Station (1881–1889) and the Rijksmuseum (1876–1885), both in Amsterdam. More representative for his oeuvre, however, are numerous churches, of which he designed more than 100. Moreover, he restored many monuments.
Өмірбаян
Куйперс Роермондта, шіркеу суретшісінің ұлы болып дүниеге келді және өнерге қызығушылықты қолдайтын ортада өсті. Роермонд қаласындағы қалалық колледжде оқығаннан кейін, 1844 жылы Антверпенге көшіп, Корольдік өнер академиясында сәулет өнері бойынша білім алды. Ол Франс Андриес Дурлеттен, Франс Стооптан және Фердинанд Беркманстан, Бельгиядағы неоготика сәулетінің негізін қалаушылардан сабақ алды. Куйперс жақсы оқушы болды; 1849 жылы академияның «Prix d'Excellence» сыйлығын жеңіп алды. Германияның Рейнланд аймалына сапардан кейін ол Роермондқа оралды, 1851 жылы қала архитектор болып тағайындалды. 1852 жылы ол шіркеу өнері шеберханасын ашты. Куйперстің шіркеу жұмысына бастапқыда 13 ғасыр француз сәулеті және оның достары Эжен Виолет ле Дюк пен Дж. А. Альбердинк Тхимнің еңбектері зор әсер етті. Куйперс Нидерландыда көптеген шіркеулер салды, оларда француздық ықпал маңызды рөл атқарды. Осы алғашқы кезеңнің ең танымал туындылары – Вегельдегі Ламберт шіркеуі және Эйндховендегі Синт Катаринакерк (Эйндховен) шіркеулері. 1870 жылдан бастап Куйперстің стилі Нидерландының жергілікті готика стиліне, сондай-ақ Норвегия мен Италия сияқты елдердің готика стиліне көбірек бейімделді. Ол орталықтандырылған жоспарлармен және басқа да дәстүрден тыс құрылымдармен тәжірибе жасады. Мансабының осы екінші кезеңінде ол өзінің ең жақсы жұмыстарын жасады. 1883 жылдан кейін ұлы Жозеф Куйперс оның көптеген жұмыстарында көмектесті. Куйперс көптеген реставрациялық жұмыстарға жетекшілік етті. Оның реставрацияға қатысты көзқарастары жиі сыналып келді; реставрация көбінесе ғимараттың қирап бұзылғандығын білдірді, бірақ Куйперс ғимараттың сәулеттік эволюциясын сақтаудың орнына стильдің идеалданған бейнесін немесе бастапқы құрылысшылардың ғимаратты қалай салуды жоспарлағанын көрсетуге тырысты. Бұған ерте мысал – Роермондтағы Мюнстер шіркеуінің кең ауқымды реставрациясы, онда Куйперс түпнұсқа мұнараларды жаңаларымен ауыстырды. 1875 жылдан бастап ол Майнц соборының шығыс фасадын реставрациялады, оны роман стилінде өз жоспарлары бойынша орындады. Осылайша ол батыс мұнаралар тобына қарама-қарсы, биік готикалық шығыс мұнарасын жасады, бұл қоңырау қабаты мен Мёллердің темір күмбезін алмастырды. Пьер Куйперс – Эдуард Куйперстің сіңілісі, ол жас кезінде оның шеберханасында тәлім алған. Архитектор болған туыстарының арасында оның немерелері Пьер Куйперс кіші және Тео Таен де бар. Куйперс католик дінін ұстанды және доминикандықтардың мүшесі болды. Сондықтан ол доминикандық киіммен жерленді. Ол 93 жасында туған қаласы Роермондта қайтыс болды.
"Кайперлер жылы" айрықша мерекелік шаралар
2007-2008 жылдар Нидерландыда "Cuypersjaar" (Cuypers жылы) деп жарияланды. Осы тақырыпқа арналған көптеген іс-шаралар мен көрмелер ұйымдастырылды, оның ішінде Роттердам және Маастрихттегі Нидерланд сәулет институтында Куйперстің архитектурасына арналған көрме де бар.