Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Филип Олин Кини (1891–1962) және оның әйелі Мэри Джейн Кини 1940 жылдары Silvermaster тыңшылар желісіне қатысқан кітапханашылар болды. Кини 1929 жылы Мичиган университетінде кітапханашы болып жұмыс істеген кезде Мэри Джейнмен танысты. 1931 жылы ол Миссуладағы Монтана мемлекеттік университетінің (қазіргі Монтана университеті) бас кітапханашысы және кітапхана экономикасының профессоры болды, онда бірнеше жақсартулар жасады. 1930 жылдардың ортасына қарай Кини мен оның әйелі солшыл саяси қозғалыстарға қатысты. 1937 жылы Кини, қызмет мерзімі болса да, жергілікті саясаткердің кітап цензурасына қарсы шыққандықтан және Американдық мұғалімдер федерациясының жергілікті бөлімін қайта жаңғырту туралы ұсынысты қолдағандықтан жұмысынан тоқтатылды. Америка азаматтық бостандықтар одағы және Америка университет профессорлары қауымдастығының қолдауымен Кини заңсыз босатуға шағымданып сотқа жүгінді және 1939 жылы Монтананың Жоғарғы соты оның пайдасына шешім шығарды, оны қайта жұмысқа алуға бұйрық берді. Алайда, стрестен денсаулығы нашарлап, көп ұзамай қызметтен кетті. 1939 жылы Кинилер Прогрессивті кітапханашылар кеңесін (ПЛК) құрды. Сол жылы ПЛК Конгресс кітапханашысы Арчибальд МакЛишті қолдады, ол 1937 жылы "1935 жылы коммунистердің қолдауымен құрылған" Америка жазушылар лигасының екінші съезінің алғашқы ашық отырысын төрағалық еткен еді, деді 1942 жылғы президент Рузвельттің Бас прокуроры Фрэнсис Биддлдің баяндамасында. МакЛиш кітапханашы болмағандықтан, Америка кітапханалар қауымдастығы (АЛА) оның кандидатурасына қарсы болды, бірақ FDR оны тағайындағанда, ПЛК-ның кандидаты мақұлданды. ПЛК сонымен қатар Испания азамат соғысынан кейін Францияға жер аударылған Эмилио Андреске қаржылай көмек берді. Гитлер-Сталин келісімі кезінде ПЛК Рузвельттен Польшаға, Францияға немесе Ұлыбританияға көмектеспеуді сұрап хат жіберді, олардың барлығы нацистік агрессияға қарсы күресіп жатқан еді. (Хат АЛА-дан келгендей көрінді, бірақ бұл ұйым президентке ПЛК АЛА атынан сөйлемейтінін түсіндіріп, өз хатын жіберді.) Келісім бұзылып, Германия Кеңес Одағына шабуыл жасағаннан кейін ПЛК өз ұстанымын өзгертті, соғысқа АҚШ-тың қатысуын қолдады. 1944 жылы Биддл және 1948 жылы Трумэн әкімшілігінің Бас прокуроры Том Кларк оны субверсивті ұйым деп атады. 1940 жылы "Кини мен оның әйеліне "көршілер" қол қойды", - деп жазылған 1944 жылғы НКВД агенты Сергей Курниковтың есебінде, бұл Кеңес әскери барлау қызметінің (ГРУ) кодолық атауы еді.
Philip Olin Keeney (1891–1962), and his wife, Mary Jane Keeney, were librarians who became part of the Silvermaster spy ring in the 1940s. Keeney met Mary Jane when both were working as librarians at the University of Michigan in 1929. In 1931, he became head librarian and professor of library economy at Montana State University (now known as the University of Montana) at Missoula, where he made several improvements. By the mid 1930s, both Keeney and his wife were involved with left wing political movements. In 1937, Keeney, although tenured, was summarily terminated after questioning book censorship by a local politician and supporting a proposal to revive a local chapter of the American Federation of Teachers. Supported by the American Civil Liberties Union and the American Association of University Professors, among others, Keeney brought a wrongful dismissal suit and, in 1939, the Montana Supreme Court ruled in his favor and mandated reinstatement. But, made ill by the stress, he soon resigned. In 1939, the Keeneys founded the Progressive Librarians' Council (PLC). That year, the PLC endorsed for Librarian of Congress Archibald MacLeish, chairman in 1937 of the first open meeting of the Second Congress of the League of American Writers, which was "founded under Communist auspices in 1935," according to a 1942 report by President Roosevelt's Attorney General Francis Biddle. As he was not a librarian, the American Library Association (ALA) opposed MacLeish's candidacy, but when FDR made his appointment, the PLC candidate got the nod. The PLC also smuggled money to Emilio Andrés, in exile in France after the Spanish Civil War. During the Hitler Stalin pact, the PLC sent a letter to FDR urging him not to aid Poland, France or the United Kingdom, all fighting for their lives under the Nazi onslaught. (The letter had been phrased in such a way that it appeared to be from the ALA, but that group sent the President its own missive clarifying that the PLC did not speak for the ALA.) Once the pact broke down, and Germany invaded the Soviet Union, the PLC altered its position, advocating American participation in the war. identified in 1944 by Biddle and in 1948 by Truman administration Attorney General Tom Clark as a subversive organization. In 1940, "Keeney and his wife were signed on apparently by the Neighbors,"—code name for Soviet military intelligence (GRU)—according to a 1944 report by NKVD agent Sergey Kurnikov.
Мемлекеттік қызмет
Кинидің радикалды саяси көзқарастарына, бірнеше "халық фронты" тобындағы қызметіне және кеңес тыңшылығымен байланысты көптеген адамдармен араласуына қарамастан, ол және оның әйелі 1940 және 1947 жылдар аралығында түрлі федералдық жұмыс орындарында жұмыс істеуге қол жеткізді. ПЛК МакЛишты Конгресс кітапханашысы лауазымына ұсынғаннан кейін бірнеше ай өткен соң Кини Вашингтондағы Конгресс кітапханасында жұмыс істеді, онда НКВД агенты Яков Голоспен кездескені хабарланды. АҚШ Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысқаннан кейін Кини Ақпаратты үйлестіру кеңсесіне ауысты, кейіннен ол Стратегиялық қызметтер кеңсесіне (OSS) қосылды, яғни жаңадан жұмысқа алу жұмыстары жүргізіліп жатты. АҚШ криптографтарының жазбасында: "КИНИ: Егер дұрыс болса, бұл Филип Олин КИНЕЙ болуы мүмкін". 1943 жылдан 1945 жылға дейін Кини Сыртқы экономикалық басқармадағы Құжаттар қауіпсіздігі бөлімінің бастығы болды. Ал оның әйелі Экономикалық соғыс бюросында жұмыс істеді. 1945 жылы Кини ГРУ-дан НКВД-ға ауыстырылды деген күдік туды. Кейіннен ол SCAP Азаматтық ақпарат және білім беру бөлімінде "Кітапханалық қызметкер" лауазымына тағайындалды, ол Жапонияда кітапханалық қызметті жаңарту мен реформалауда маңызды рөл атқарды. Ол әскери үкімет тәркілеген кітапхана ғимараттарын қайтару бойынша келіссөздер жүргізді және Жапон кітапханалар қауымдастығының жаңаруына көмектесті. Оның 1946 жылғы 8 сәуірдегі "Жапония үшін біріктірілген кітапханалық қызметтер" меморандумы (Кинни жоспары) Калифорния округтік кітапхана жүйесіне негізделген ұсыныстар жиынтығы болды және жаңа кітапхана заңнамасын талқылауға серпін берді, бірақ 1950 жылғы Кітапхана заңында толыққанды көрініс таппады. Оның әйелі Франциядағы Одақтас әскерлердің репарация жөніндегі штабында жұмыс істеді. 1946 жылы Мемлекеттік департамент 124 адамды қамтитын адалдық немесе қауіпсіздік мәселелерін анықтаған құпия кесте дайындады. Сол жылдың соңында Мемлекеттік департамент қызметкері Сэмюэл Клаус кестеде тізілген әрбір жағдай бойынша қауіпсіздік деректерін жинақтаған 106 беттік құпиялық есеп дайындады. Олардың бірі Мэри Джейн Кини болды. 1946 жылғы Конгресс есебінде Кинидің әйелі аталды, ал 1947 жылы екеуі де федералдық жұмыстан босатылып, паспорттары алынды. Үш ай ішінде Кини жарамсыз паспортсыз елден кетуге тырысты, ол Коминтерн агенты Герхардт Эйслер Шығыс блогына қашып кеткен поляк кемесімен сапар жасады; оның бұл сәтсіз әрекетіне көмектескен адвокат Эйслердің адвокаты болды. Осының бәріне қарамастан, келесі жылы Мэри Джейн Біріккен Ұлттар Ұйымының хатшылығының Құжаттарды бақылау бөлімінде жұмыс істеді.
Despite Keeney's radical political views, activities in several "popular front" groups and socialization with numerous people involved in Soviet espionage activities, both he and his wife were able to obtain a variety of federal jobs between 1940 and 1947. Within months of the PLC's endorsement of MacLeish for Librarian of Congress, Keeney was working at the Library of Congress in Washington D. C., NKVD agent Jacob Golos allegedly met with him there. After the United States became involved in World War II, Keeney transferred to the Office of the Coordinator of Information, which was later transferred to the Office of Strategic Services (OSS), meaning that recruitment was being undertaken. A note from U. S. cryptographers states "KINI: If correct, probably Philip Olin KEENEY." From 1943 to 1945, Keeney was Chief of the Document Security Section in the Foreign Economic Administration. His wife, meanwhile, worked in the Bureau of Economic Warfare. In 1945, Keeney was allegedly transferred from the GRU to the NKVD. Later, designated "Libraries Officer" in the SCAP Civil Information and Education Section, he played an important role in promoting the revival and reform of library services in Japan. He negotiated the return of library buildings requisitioned by the Military Government and fostered the renewal of the Japan Library Association. His memorandum "Unified Library Services for Japan" of 8 April 1946 (aka The Keeney Plan) was a set of recommendations based on the California County Library System and stimulated discussion of new library legislation but was very incompletely reflected in the eventual Library Law of 1950. His wife worked in France for the Allied Staff on Reparations. In 1946, the State Department prepared a Top Secret chart identifying 124 loyalty or security cases on the department payroll. Later that year, State Department official Samuel Klaus prepared a 106 page confidential memo summarizing security data on each of the cases listed on the chart. One of these was Mary Jane Keeney. A 1946 congressional report named Keeney's wife, and in 1947 both lost their federal jobs and were denied passports. Within three months, Keeney attempted to leave the country without a valid passport, on the same Polish ship on which Comintern agent Gerhardt Eisler had escaped to the East bloc; the lawyer who encouraged him in this unsuccessful attempt to leave the country was Eisler's attorney. Despite all this, by the following year, Mary Jane was working in the Document Control Section of the United Nations secretariat.