Университет қалаларындағы «қала» мен «ғалымдар» қауымдастығы тарихы. Оқу орнының киім-кешегінің шығу тегі, орта ғасырлардағы дәстүрлер мен қазіргі заманғы мағынасы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Университет қаласындағы екі ерекше қауымдастық
Two distinct communities of a university town
"Қала" және "университет" – университет қаласындағы екі ерекше қауымдастық; "қала" академиялық емес тұрғындарды, ал "университет" – университет қауымдастығын, әсіресе Оксфорд, Кембридж, Дурхам және Сент-Эндрюс сияқты ежелгі білім орталықтарында метафоралық түрде білдіреді. Бұл термин қазіргі университет қалаларын және маңызды мемлекеттік мектептері бар қалаларды сипаттау үшін де қолданылады. Бұл метафора тарихи мағынаға ие, бірақ қалалық жоғары білім туралы ғылыми еңбектерде және күнделікті тілде жиі қолданыла береді.
Town and gown are two distinct communities of a university town; 'town' being the non academic population and 'gown' metonymically being the university community, especially in ancient seats of learning such as Oxford, Cambridge, Durham, and St Andrews, although the term is also used to describe modern university towns as well as towns with a significant public school. The metaphor is historical in its connotation but continues to be used in the literature on urban higher education and in common parlance.
Терминнің шығу тегі
Орта ғасырларда Еуропа университеттеріне қабылданатын студенттер көбінесе төмен дәрежелі дін қызметкері мәртебесіне ие болып, дін қызметкерлері киетін киімге ұқсас киім киетін. Бұл киімдер академиялық ұзын қара көйлекке айналып, оны капюшон мен сырғанатпен бірге тағуға көшті. Көйлек жылытылмаған және желдеткішсіз ғимараттарда оқуға ыңғайлы болғандықтан университеттерде дәстүрге айналды. Көйлек сонымен қатар әлеуметтік белгі ретінде де қызмет етті, себебі ол физикалық еңбекке жарамсыз еді. Капюшон көбінесе колледждердің түстерімен әшекейленіп, жас ғалымның университетке қатыстылығын көрсететін. Осылайша, студенттер ерекше киімдері арқылы қала тұрғындарынан ерекшеленіп, бөлініп тұрды; содан "қала және студенттік киім" деген тіркес пайда болды.
During the Middle Ages, students admitted to European universities often held minor clerical status and donned garb similar to that worn by the clergy. These vestments evolved into the academic long black gown, worn along with hood and cap. The gown proved comfortable for studying in unheated and draughty buildings and thus became a tradition in the universities. The gown also served as a social symbol, as it was impractical for physical manual work. The hood was often adorned with the colours of the colleges and designated the young scholar's university affiliation. Thus by their distinctive clothing, the students were set apart and distinguished from the citizens of the town; hence the phrase "town and gown".
Университет - пана
Жоғары білім беру мектебі идеясы қалалық ортада өзіндік және дербес мекеме ретінде б.з.б. 387 жылы Платон құрған Академияға дейін жетеді. Академия Афина қаласының қабырғасынан тыс жерде білім алудың қасиетті орталығы ретінде құрылды. Академияның ізбасарлары тоғыз ғасырдан астам уақыт бойы сақталды, соңғы нұсқасы император Юстинианның 529 жылы басқа пұтқа табынушы мектептермен бірге жабылуымен аяқталды. 12 ғасырда, ортағасырлық университеттер пайда болған кезде – алдымен Италияда, содан кейін Еуропа бойынша – олар физикалық кампустарсыз құрылды. Профессорлар жай ғана қонақ қалаларда лекция залдарын жалға алды. Бастапқыда университеттерде кампусқа жататын ғимараттар аз болды (кейбір университеттерде құрылған жатақханалардан басқа). Көптеген студенттер университет қалаларында жатаққа орналасты. Ғалымдар көбінесе қалалардың белгілі бір аудандарында жиналатын, ең танымалсы – Париждегі Сена өзенінің сол жағалауы (Rive gauche), латын тілінің қолданылуына байланысты «Латын кварталы» (Quartier Latin) деп аталды. Осылайша, ортағасырлық мекемелер Академияға қарағанда қалалармен тығыз байланысты болды. Ортағасырлық университеттердің көпшілігі қалаларда құрылуы бекер емес. Мектептердің жұмыс істеуі үшін тұрақты халық және жанды базар мен басқару жүйесін қамтитын инфрақұрылым қажет болды, бірақ олардың қабылдаушы қалаларға тәуелділігі шектеулі болды. Көп жағдайда ортағасырлық университеттердің қаржысы негізінен, тіпті толығымен Католик шіркеуінің кірістерінен түсетін қаражат есебінен құрылды. Осының салдарынан университеттер муниципалдық кірістерден және, көбінесе, азаматтық биліктен тәуелсіз болды. Ортағасырлық студиум Католик шіркеуінің игілігін алушы және ғалымдардың азаматтық заңнан босатылуы арқасында киелі мәртебесін сақтап келді. Мұндай ерекше юрисдикциялар Орта ғасырларда сирек емес еді. Қолданылатын заң адамға, ұйымға және аймаққа қарай өте әртүрлі болды: қалалардың өзіндегі құқықтық жүйелер қоршаған ауылдық жерлерден мүлдем өзгеше болды, тіпті қала ішінде әр гильдияның әдетте өз ерекше артықшылықтары мен құқықтары болды. Университеттердің тәуелсіз юрисдикциясы осы жүйенің бір бөлігі болды.
The idea of a school of higher learning as a distinct and autonomous institution within an urban setting dates back to the Academy founded by Plato c. 387 BC. The Academy was established as a sacred sanctuary for learning outside the city walls of Athens. Successors of the Academy existed over nine centuries until the final iteration was closed, along with other pagan schools, by Emperor Justinian in AD 529. In the 12th century, when the early medieval universities came into existence – first in Italy and then across Europe – they were founded without physical campuses. The masters simply rented lecture halls in the host cities. Early on, there were few identifiable campus buildings (other than the residential colleges that were established at some universities). Most students took lodging in the university towns. The scholars often congregated in identifiable areas of cities, most famously the Left Bank (Rive gauche) of the Seine in Paris – what became known as the Quartier Latin ("The Latin Quarter", due to the use of spoken Latin). Thus, the medieval institutions were more integrated into the cities than in the case of the Academy. It is no accident that most medieval universities were founded within cities. The schools' existence required a permanent population and an infrastructure that included a vibrant marketplace and system of governance, but their dependence on the host towns was limited. In most instances, the endowment of the medieval universities was drawn largely, if not entirely, from the revenues of the Catholic Church. Consequently, the universities were largely independent of municipal revenues and, to a great extent, of civil authority. The medieval studium remained a sanctuary in its status as beneficiary of the Catholic Church and in the scholars' exemption from civil law. Such special jurisdictions were by no means uncommon in the Middle Ages. The applicable law varied greatly by person, organisation and area: the towns themselves had legal systems totally different from the surrounding countryside, and even inside the town, every guild usually had its own special privileges and rights. The independent jurisdiction of the universities essentially was part of this system.
Қарсы қатынастың анатомиясы
Ортағасырлық университеттер мен қала арасындағы алғашқы қарым-қатынас түрлі себептермен қарсыластыққа толы болды, ал уақыт өте келе университеттердің артқан автономиясы мен жергілікті биліктен тәуелсіздігі қалалармен арадағы шиеленісті күшейтті. Сонымен қатар, университеттердің көршілес аймақтарға қадам басқандары қала мен университет арасындағы келіспеушіліктерге себеп болды (бұл жағдай бүгінде де сақталуда). Ортағасырлық университеттер шеберлердің (оқытушылардың) және/немесе студенттердің гильдиясы ретінде, қолөнер гильдияларының үлгісімен құрылды. Оқушылар жарғы алғаннан кейін, лекциялық залдар мен басқа да жеңілдіктер үшін қалалық билікпен әділ жалдау ақысын келісіп алуға кірісер еді. Олар физикалық кампусқа инвестиция жасамағандықтан, талаптары орындалмаса, басқа қалаға көшіп кетумен қорқытатын. Бұл тек қана сөз емес еді. Португалиядағы Лиссабон университетінің ғалымдары Коимбраға көшіп, кейін 14 ғасырда Лиссабонға қайта оралды. Ғалымдар ереуілге шығып, қаладан кетіп, жылдар бойы қайтып оралмайтын жағдайлар да болды. Мұндай оқиға 1229 жылы Париж университетінде (студенттер бастаған) көтерілістен кейін болды. Университет екі жыл бойы Парижге оралмады. Университет студенттерінің көпшілігі шетелдіктер еді, олар ерекше мінез-құлықтарымен, киімдерімен және ортағасырлық Батыс Еуропадағы жоғары білімнің лингва франкасы – латын тілінде сөйлеп, жазатын. Студенттер көбінесе жергілікті диалектте сөйлей алмайтын, ал қала тұрғындарының көпшілігі латын тілін білмейтін. Тілдік кедергілер мен мәдени айырмашылықтар ғалымдар мен қала тұрғындары арасындағы қарым-қатынасты жақсартпады. Қала мен университет арасындағы қарым-қатынас бір жағынан мақтанға, екінші жағынан наразылыққа толы болды. Ортағасырлық университет студенттері қарапайым азаматтық соттардың құзыретінен белгілі бір босатуларға ие болды. Бұл артықшылықтарды әдетте Папа тағайындаған епископ немесе архиепископ – Апостольдық консерватор қорғады. 1231 жылғы Папаның Parens scientiarum ("Ғылымдардың әкесі") булымен, Париж университетінің жарғысы бойынша Папа Григорий IX магистрлерге, егер біреу ғалымға қарсы зәбір көрсетсе және он бес күн ішінде түзетілмесе, лекцияларын тоқтатуға рұқсат берді. Лекцияларды тоқтату құқығы қала мен университет арасындағы қақтығыстарда жиі қолданылды. Папалар да бірнеше рет ғалымдарды жергілікті биліктің қол сұғуынан қорғау үшін араласты. 1288 жылы Папа Николай IV қалалық билік он бес күн ішінде ғалымдарға қарсы қабылданған жарлықтарды жоймаса, Падуадағы оқу орталығын жабумен қорқытты. Университет қалалық билікке қарсы шағымдарын Әулие Таққа жеткізуі жиі болды және оның шағымдары көбінесе қабылданды. (Толығырақ ақпарат алу үшін "Католик энциклопедиясын" қараңыз.) Осылайша, ортағасырлық студенттер дін қызметкерлерінің заңдық қорғауында болды, олар оларды зияннан сақтады. Олар тек шіркеу сотында, канондық заң бойынша сотталуы мүмкін. Азаматтық заңнан қорғаныш студенттерге қала маңында заңды бұзуға еркіндік берді. Бұл көбінесе студенттердің арасында, олар азаматтық биліктен иммунитеттің арқасында қылмыстық әрекеттер жасауына әкеп соқты. Бұл ерекше құқықтық жағдай қала мен университет арасындағы шиеленісті одан әрі күшейтті.
The initial relationship between the medieval universities and the host town was adversarial for various reasons, and over time, the universities' growing autonomy and independence from local control led to increasing tensions with host towns. Also, the steady encroachment of universities upon neighbouring areas created a point of contention between town and gown (continuing to the present). The medieval universities formed as guilds of masters (teachers) and/or students on the model established by the crafts guilds. Once the scholars were able to receive a charter, they would begin negotiations with municipal authorities to secure fair rents for lecture halls and other concessions. Because they had no investment in a physical campus, they could threaten to migrate to another town if their demands were not met. This was not an empty threat. The scholars at the University of Lisbon in Portugal migrated to Coimbra, and then later back to Lisbon in the 14th century. Scholars would also go on strike, leave the host city, and not return for years. This happened at the University of Paris after a riot in 1229 (started by the students). The university did not return to Paris for two years. Many university students were foreigners with exotic manners and dress who spoke and wrote Latin, the lingua franca of medieval higher education in Western Europe. Students often could not speak the local dialect, and most uneducated townspeople spoke no Latin. The language barrier and the cultural differences did nothing to improve relations between scholars and townspeople. The tenor of town–gown relations became a matter of arrogance on the one hand and resentment on the other. Students in the medieval universities enjoyed certain exemptions from the jurisdiction of the ordinary civil courts. These privileges were normally safeguarded by a conservator Apostolic, usually a bishop or archbishop appointed by the pope. By the Papal bull Parens scientiarum ("Father of the Sciences") (1231), the charter of the University of Paris, Pope Gregory IX authorised the masters, in the event of an outrage committed by anyone upon a scholar and not redressed within fifteen days, to suspend their lectures. This right of cessation of lectures was frequently made use of in conflicts between town and gown. On various occasions, the popes themselves intervened to protect the scholars against encroachments by the local civil authorities. Pope Nicholas IV in 1288 threatened to disrupt the studium at Padua unless the municipal authorities repealed within fifteen days ordinances they had framed against scholars. It became quite common for the university to lay its grievances against the city fathers before the Holy See, and its appeal was usually successful. (See The Catholic Encyclopedia for a more in depth discussion.) Thus, medieval students were under the legal protection of the clergy, who protected them from physical harm. They could be tried for crimes only in a church court under canon law. The protection from civil law gave students free rein in the urban environs to break secular laws with near impunity. This often led to abuses and outright criminal behaviour among students who realised they enjoyed immunity from civil authorities. The anomalous jurisdictional situation only exacerbated tensions between town and gown.
Қала мен киімді салыстыру
Орта ғасырдағы университет қалаларында әртүрлі басымдықтары мен адалдығы бар екі бөлек басқарушы орган бірдей шектеулі кеңістікті бөліскен кезде қақтығыс сөзсіз туындады. Бұған қоса, орта ғасырлық өмірде зорлық-зомбылық жиі кездесетін, ғалымдар мен қала тұрғындары ғана емес, сонымен қатар қарапайым азаматтардың, тіпті Еуропаның әртүрлі аймақтарынан келген университет студенттерінің арасында да кең таралған құбылыс еді. Қала мен университет арасындағы зорлық-зомбылыққа толы қақтығыстар үнемі қайталанып тұрды. Осы оқиғалардың ең танымалдарының бірі – 1355 жылғы 10 ақпанда Оксфорд университетінде болған Сент-Схоластика күні шайқасы. Әдеттегідей, мейрамханадағы дау екі күнге созылған шайқасқа ұласты, онда садақпен қаруланған жергілікті тұрғындар академиялық ауылға шабуыл жасап, көптеген ғалымдарды өлтірді немесе мүгедек қалдырды. Қайғылы оқиғаға қатысушылар қатаң жазаланды, содан бері қала әкімі мен сот өкілдері Сент-Схоластика күнінде қаза тапқандардың жаны үшін дұға оқу рәсіміне қатысып, университеттің құқықтарын сақтауға жыл сайын ант беруге міндетті болды. Оксфорд 500 жыл бойы осы трагедияға байланысты аза тұту күнін атап өтті. Кембридж университеті алғаш рет 1209 жылы Оксфорд қаласының тұрғындары мен Оксфорд университетінің ғалымдары арасындағы ұрыс-керіс салдарынан көптеген ғалымдардың жаңа орынға қашуға мәжбүр болуынан құрылды. Кейіннен Кембридж университетіндегі ғалымдар мен қала тұрғындары арасындағы шиеленіс патшаны Кембридж университетіне ерекше құқықтар мен қорғау беруге итермеледі, бұл университеттің өмір сүруіне және болашақ жетістіктеріне зор үлес қосты. 15 ғасырдың ортасына қарай патшалар университеттердегі студенттердің билігін шектеуге кірісті. Олар папаның өкілдеріне университеттерді реформалауды тапсырды және студенттердің бойкоттары мен ереуілдерін тыйымлады. Содан бері, патша билігінің немесе революциялық үкіметтің, диктатордың немесе парламенттің кезінде Еуропалық университеттер әдетте орталық билік тарапынан басқарылды, бірақ бақылау деңгейі уақыт өте келе және әртүрлі аймақтарда әртүрлі болды. Жоғары орта ғасырдың құлшыныстарынан кейін Еуропа университеттері мен қабылдаушы қалалар арасындағы қарым-қатынас өзара қолдау көрсетуге қарай дамыды. Кейбір жағдайларда қалалар жалақы төлеуге және несие беруге кірісіп, сонымен қатар кітап саудасын, тұрғын үйлерді және студенттерге қажетті басқа да қызметтерді реттеді. Ақырында, қалалар өз университеттеріне қарсылас ретінде емес, мақтан тұтуға бастады.
Conflict was inevitable in the medieval university towns, where two separately governed bodies with different priorities and loyalties shared the same restricted space. Moreover, violence was commonplace in medieval life, not only between scholars and townsmen, but also among ordinary citizens, as well as between scholars from different regions of Europe who attended the universities. Violent confrontations between town and gown erupted on a recurring basis. One of the most famous was the Battle of St. Scholastica Day, which occurred on 10 February 1355, at the University of Oxford. An argument in a tavern – a familiar scenario – escalated into a protracted two day battle in which local citizens armed with bows attacked the academic village, killing and maiming scores of scholars. The rioters were severely punished, and thenceforth, the mayor and bailiffs had to attend a Mass for the souls of the dead every St. Scholastica's Day thereafter and to swear an annual oath to observe the university's privileges. For 500 years, Oxford observed a day of mourning for that tragedy. The University of Cambridge was originally set up after a fight between the townspeople of Oxford and scholars from the University of Oxford forced many scholars to flee to a new location in 1209. Later, the tension between the scholars at Cambridge and the townspeople forced the king to grant special privileges and protection to Cambridge University, which helped enormously in the survival and future success of the university. By the mid 15th century, kings were putting an end to student power within the universities. They ordered papal legates to reform the universities and restricted student boycotts and strikes. From then on, whether under king or revolutionary government, dictator or Parliament, European universities would customarily be ruled by the central authority – although the degree of control varied widely over time and place. Following the upheavals of the High Middle Ages, relations between the European universities and the host towns evolved toward a pattern of mutual support. Cities, on some occasions, took over payment of salaries and provided loans, while regulating the book trade, lodgings, and the various other services students required. Eventually, cities began to take pride in their universities rather than look upon them as adversaries.
Ерте заманауи
Ғасырлар бойы қала мен университет арақатынасы екіұшты болып келді. Кейде дағдарысқа ұшыраған университетті оны қоршаған қаланың дамуы құтқарып қалады, ал кейде қаланың өркендеуі университет тұрақтылығына қауіп келтіреді. Сонымен қатар, университет қаланың мәдени өміріне бағыт-бағдар беріп, үйлесімділікке қол жеткізген кездер де болды, бірақ басқа уақытта ол өзіне жұмылып, қалалық мәдениеттің ыдырауына себепкер болды. Орта ғасырдан кейінгі дәуірде қала мен университет арасындағы қарым-қатынас жақсарғанмен, дау-дамайлар мен қақтығыстар жиі қайталанды. Оксфорд қалалық кеңесі Оксфорд университетімен көптеген келіспеушіліктерге тап болды, мысалы, 1675 жылы екі тарап та түрлі салалардағы азаматтарға лицензия беру құқығы үшін күресті. Бұл дау университеттің шеберлерге жеңілдік беру құқығын сақтап қалуымен аяқталды (ол құқыққа 14 ғасырдан бері ие болған), ал қала азаматтарға университетке қатысы жоқ кәсіптерді таңдау құқығын берді.
Over the centuries, the relationship between town and gown has remained ambivalent. There have been points where a university in crisis has been rescued by the urban dynamics surrounding it, while at other times, urban developments have threatened to undermine the stability of the university. Conversely, there have been occasions where the university provided a focus and coherence for the cultural life of the city; though at other times, it has withdrawn into itself and undermined urban culture. Despite generally improved relations between town and gown in the post medieval era, disputes and conflicts were a recurring phenomenon. The City Council of Oxford had numerous quarrels with the University of Oxford, one such incident saw both parties pressing their rights to license citizens in different trades in 1675. The dispute ended with the university keeping its right to grant privileges to craftsmen (a right it had enjoyed since the 14th century) while the city held the power to grant freemen the right to pursue trades that were without reference to the university.
Йель және Нью-Хейвен
Йель колледжінің студенттері мен Нью-Хейвен, Коннектикут тұрғындары арасындағы оқиғалардың тағы бір қысқаша тарихы қала мен колледж арасындағы қарым-қатынастың үнемі шиеленісіп тұрғанын көрсетеді. Осы даулардың мәні діни мәселелерден бастап, тікелей қақтығыстарға дейін жетеді. 1701 жылы негісталған Йель 1716 жылы Нью-Хейвенге көшірілді. 1753 жылы президент Томас Клап студенттер үшін алғашқы шіркеудің орнына колледж ішінде жеке жексенбілік құлшылық өткізуді бастады, себебі ол Джозеф Нойес дін қызметкерінің теологиялық тұрғыдан күдікті деп санады. (Йель университеті конгрегациялық пасторлармен құрылған, бірақ қазіргі уақытта діни байланысы жоқ.) Бұл қадам Коннектикут дін қызметкерлерін наразылыққа толтырып, Йель студенттерінің Нью-Хейвен қаласымен күрделі қарым-қатынасының бастауын берді. Бір ғасыр бойы Нью-Хейвен студенттер мен "қалалықтар" арасында ортағасырлық университеттердегідей зорлық-зомбылыққа толы бірнеше қақтығыстарды бастан өткерді. 1806 жылы толыққанды көтеріліс – көптеген осы сияқты оқиғалардың біріншісі – теңізшілер мен Йель студенттері арасында жұмсақ ұрыс, таяқтармен және пышақтармен болды. 1841 жылы қалалық өрт сөндірушілермен қақтығыс орын алды. Йель студенттері өрт сөндіру станциясына шабуыл жасап, жабдықтарды бүлдіргеннен кейін, қала тұрғындарынан құралған топ колледжді өртеп жіберумен қорқытты. Тәртіп сақтау үшін әскери бөлімдер шақырылды. 1854 жылы Нью-Хейвен театрында студенттер мен қала тұрғындары арасындағы қақтығыстан кейін кірпіштер мен оқтар ұшып кетті. Қалалық топтың басшысы пышақталғаннан кейін студенттер колледжге шегінді. Жергілікті тұрғындар екі милиция зеңбірегін әкеліп, колледжге бағыттады, бірақ полиция оларды атуға рұқсат бермеді. 1919 жылға дейін жағдай салыстырмалы түрде тыныш болды, сол кезде Йель студенттерінен келген деп санайтын қорлауларға ашуланған жергілікті әскерлер Олд Кампусқа шабуыл жасады. Қақпалардың құлыпталғанын көрген олар жүздеген терезелерді сындырып, қаладағы театрлар мен мейрамханаларға өтіп, кездескен студенттерге шабуыл жасады. 1959 жылы студенттердің қала көшелерінде өткізген қар добы лақтыруы бақылаудан шығып, Нью-Хейвен полициясының ұстауына әкелді. Студенттер Сент-Патрик күні шеруі кезінде полиция қызметкерлеріне қар шары лақтырды. "Қарлы көтеріліс" деп аталған бұл оқиға ұлттық БАҚ-тың назарын аударды – 1960 жылдардың аласапыранының алғы көрінісі.
Another brief chronicle of incidents involving Yale College students and residents of New Haven, Connecticut, illustrates the continuing strain upon town–gown relations. The nature of these disputes ranged from theological to martial. Founded in 1701, Yale moved to New Haven in 1716. In 1753, President Thomas Clap began holding separate Sunday worship services for students in the college instead of at First Church, because he felt that the minister, Joseph Noyes, was theologically suspect. (Yale was founded by Congregational ministers but currently has no religious affiliation.) This move alienated the Connecticut clergy and marked the beginning of the Yale undergraduates' ambivalent relationship with the town of New Haven. Over the course of a century, New Haven witnessed a series of violent confrontations between students and "townies" that recall the confrontations in the medieval university towns. In 1806, a full scale riot – the first of many – fought with fists, clubs, and knives, broke out between off duty sailors and Yale students. In 1841, a clash with city firefighters took place. After Yale students attacked the firehouse and destroyed equipment, a town mob threatened to burn the college. Military companies had to be called in to keep the peace. Then in 1854, bricks and bullets flew after a confrontation between students and townspeople at a New Haven theatre. When the leader of the town group was stabbed, students retreated to the college. The locals actually brought in two militia cannons and aimed them at the college but were stopped by constables before they could fire them. Things were relatively quiet until 1919, when returning local servicemen, angry over perceived insults from Yale students, attacked the Old Campus. Finding the gates locked, they broke hundreds of windows and moved on to theatres and restaurants in the town, assaulting any students they could find. In 1959, a student snowball fight on city streets got out of hand and resulted in arrests by New Haven police. Students then pelted police officers with snowballs during the St. Patrick's Day parade. The so called "snowball riot" attracted national media attention – a preview of the tumultuous 1960s.
Қазіргі заманғы
1960 жылдары Солтүстік Америка мен Еуропада, Парижден Мексика қаласына, Калифорнияға дейін студенттік наразылықтар толқыны өтті. Калифорния университеті Берклиде құрылған Сөз бостандығы қозғалысы көбінесе осы наразылықтардың бастауы деп есептеледі. АҚШ студенттік қозғалысы негізінен кампуста еркіндік пен шешім қабылдауға қатысу құқығын талап етумен байланысты болды, бірақ оған екі маңызды мәселе түрткіс берді – афроамерикандықтардың азаматтық құқықтары және Вьетнам соғысына қарсылық. Ең қауырсыны оқиғалар 1970 жылғы көктемде Огайо штатындағы Кент мемлекеттік университетінде Ұлттық гвардия әскерлері төрт студентті атқанда, ал Миссисипи штатындағы Джексон мемлекеттік университетінің жатақханаларына полиция шабуыл жасағанда болды, нәтижесінде екі бейкүнә адам қаза тапты. «Қала мен университет» арасындағы айырма көптеген көне университеттерде байқалады. Швецияның Уппсала қаласында дін қызметкерлері, патшалар мен ғалымдар тарихи түрде Фирис өзенінің батыс жағалауында, қаланың қалған бөлігінен шалғай орналасқан. Собор (1435 жылы қасиеттендірілген), қамал және университет (1477 жылы негісталған) ансамблі бүгінгі күнге дейін көбінесе өзгеріссіз сақталған. Орта ғасырлардан бері сауда белсенділігі географиялық тұрғыдан өзеннің шығыс жағында шоғырланған. Көптеген ортағасырлық дәстүрлер қазіргі заманға дейін жетіп келді, ал университеттер белгілі бір тарихи жеңілдіктерді сақтап келеді. Мысалдар: 1) Кейбір университеттерде студенттерді 1960 жылдарға дейін университет басшылығына анықталуы үшін манта киюге мәжбүр еткен. 2) Ресей патшалары тұсында полицияға университеттерге кіруге тыйым салынған, бұл дәстүр 1968 жылғы жазда Прагадағы репрессия кезінде де сақталды.
A wave of student unrest took place in North America and Europe during the 1960s, from Paris to Mexico City to California. The Free Speech Movement, centred at the University of California, Berkeley, has often been cited as the starting point of the unrest. The US student movement was ostensibly about demands for more freedom and a share in decision making on campus, but it was stoked by two broader issues – civil rights for African Americans and protest of the Vietnam War. The most violent incidents occurred when National Guard troops fired upon and killed four students at Kent State University in Ohio and when police fired on dormitories at Jackson State University in Mississippi in the spring of 1970, killing two bystanders. The town and gown divide is visible in numerous older universities globally. In the university town of Uppsala in Sweden, clergy, royalty and academia historically reside on the western shore of the river Fyris, somewhat separated from the rest of the city, and the ensemble of cathedral (consecrated 1435), castle and university (founded in 1477) has remained mostly undisturbed until today. Since the Middle Ages, commercial activity has been geographically centred on the eastern side of the river. Many of the medieval traditions have carried into the modern era, and universities retain certain historical privileges. Two examples are illustrative: 1) Students in some universities were compelled to wear gowns up to the 1960s to make them identifiable to the university authorities. 2) Under the Russian tsars, police were forbidden to enter the universities, a tradition that was respected during the Russian repression of Prague in the summer of 1968.
1960 жылдан кейінгі кезең: климаттың өзгеруі, мәселелердің өзгеруі
Қалалар мен университеттер жоғары орта ғасырлардағы тұрғын үйлердің біртұтас орналасу үлгілерінен ерекшеленіп, бөлініп кетті. Колледждер физикалық құрылыстарды иеленген сайын, студенттер санына жақын кампустар қалыптасты. Еуропа университеттерінде жатақ үйлер кеңінен таралған, ал американдық колледждер (көбінесе шағын қалаларда орналасқан) студенттерді жатақ үйлерге қатаң бақылаумен орналастырды. Екі қауымдастықтың шекаралары анық белгіленді, бірақ 1970-ші жылдарға қарай және содан кейінгі сот шешімдерімен бұл ерекшелік күшін жойды. Маятник ортағасырлық үлгіге қайта бұрылып, студенттерге тұратын жері мен мінез-құлқында айтарлықтай тәуелсіздік беруге мүмкіндік берді. Америкалық студенттердің кампустан тыс тұру тенденциясы Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезеңде пайда болды. "Әскери қызметтен қайтқандарды қайта оқуға бейімдеу туралы" заң, халық арасында "G.I. заңы" деп танылған, көптеген ардагерлерге колледжді бітіруге қаржылай көмек көрсетті. Көптеген ардагерлер дәстүрлі студенттерден үлкен болды немесе күтіп отырған отбасылары болды, бұл кампустан тыс тұрғын үйдің өсуіне серпін берді. Ғасыр соңына қарай американдық колледж студенттерінің 85%-ы кампустан тыс тұрды деп есептелді (Карнеги комиссиясы). Бұл тұрғын үй тенденциясы және басқа да факторлар қала мен университет арасындағы айырмашылықты азайтуға (бірақ міндетті түрде шиеленісті емес) ықпал етті. Университеттер қалаларға енгізілді, ал қалалар университеттерді сіңіріп, бейімдеді. Сан-Франциско мемлекеттік университеті сияқты қашықтықтан келетін, сабақтарға қатысу үшін кампусқа барып, оқу күні аяқталғаннан кейін кететін студенттерді көптеп қабылдайтын қашықтықтан білім алатын колледждер пайда болды. Сонымен қатар, американдық университеттер филиалдар ашып, тіпті сабақтарды дүкендердегі үй-жайларда өткізеді. Дегенмен, кампус пен қоғамның соңғы кездегі интеграциясы проблемасыз болған жоқ. Біріншіден, қалалық университет үлкен көлік қозғалысын тудырып, жақын аудандардағы тұрақ мәселесін ушықтыруы мүмкін. Университетке жақын аудандардың сапасы нашарлауы мүмкін. Биотехнология сияқты жоғары білімді жұмыс күші қажетті салалар колледж қауымдастықтарына тартылуы мүмкін. Бұл білім экономикасының өсуі және қосымша жақсы жағдайға ие тұрғындар қоғамдық кеңістік үшін бәсекелестікті күшейтуі немесе жер құнын арттыруы мүмкін. Университеттердің кеңеюі кейбір аудандардың бұзылуына және қала тұрғындарының көптеген адамдарының қоныс аударуына әкелді. Бұл факторлар қала мен университет арасындағы шиеленісті күшейтеді, бірақ кейбір жағдайларда университет пен жергілікті қоғамдық ұйымдар қайта жандандыру жобаларында бірлесіп жұмыс істейді. Жергілікті тұрғындар мен университет қауымдастығының мүшелері басқа саяси, экономикалық және демографиялық мәселелер бойынша қақтығысуы мүмкін. АҚШ-тың Солтүстік-Шығысындағы кейбір жерлерде студенттерді сайлауға тіркелуіне кедергі келтіруге тырысты, оның орнына олар ата-аналарының үйінде дауыс беруді талап етті. Колледж қалаларындағы көптеген университеттер корпорацияланбаған жерлерде орналасқан, бұл кампуста тұратын студенттердің қалалық сайлауда дауыс беруіне кедергі келтіреді. Қалалық университеттердің көлемі мен күрделілігі артуымен олар қала тұрғындарының көптеген қызметкерлерін жұмысқа алады. Кәсіпорындарда кәсіподақтар құрылып, келісімшарттар бойынша ұжымдық сауда-саттық жүргізеді. 1971 жылы Йель университетінің қызметкерлері арасындағы 53 күндік ереуіл мектеп тарихындағы ең ұзақ ереуіл болды. Кәсіподақ жетекшілері Йельдің Нью-Хейвенге деген әлеуметтік міндеттемесі ереуілдің негізгі мәселесі деп мәлімдеді. Нью-Хейвендегі университет қызметкерлері 1970, 1980 және 1990 жылдары қайта-қайта ереуілге шықты. Тарихи тұрғыдан алғанда, АҚШ-тағы барлық колледж студенттерінің жартысынан астамы кампустан тыс дербес тұрған. Алайда, оқу орындарында оқушылар саны артып, студенттерге баспана жетіспейтін жерлерде студенттер мен тұрғындардың арасында кампустан тыс студенттерге баспана алу үшін бәсекелестік қала мен университет арасындағы қарым-қатынаста жиі туындайтын шиеленістің себебіне айналды. Қалалық және университеттер полициялық юрисдикция мәселесін шешу үшін келіссөздер жүргізуді жалғастыруда. Бүгінде көптеген университеттер мен колледждер өздерінің полиция күштерін ұстап тұрады. Студенттердің көпшілігі кампустан тыс жерлерде тұратын қалаларда университет полициясы осы аудандарды патрульдеуге рұқсат етілуі мүмкін, бұл қосымша қауіпсіздік шарасын қамтамасыз етеді. Алайда, азаматтық еркіндік жақтастары мектеп басшылары адамдардың қауіпсіздігін қорғау үшін ғана жергілікті құқық қорғау органдарына араласуға шақыруы керек деп санайды. Мұндай араласу кейбір юрисдикцияларда мектеп басшыларының студент заң бұзып жатыр деген негізді күмәні болған жағдайда заңмен міндеттелген. Әдетте, колледж өз қауіпсіздік күштерін ұстаса, жергілікті полиция кампусқа баруға құлшынбайды (Кент штаты және Джексон штатындағы оқиғалар араласу трагедияға айналғанының мысалы). Кампустан тыс өткізілетін шулы кештер мен олармен байланысты артық шу және қоғамдық мастық қала мен университет арасындағы антагонизмді тудыруы мүмкін. Колорадо университеті (Боулдер, Колорадо, АҚШ) және Куинс университеті (Кингстон, Канада) көшедегі кештер тәртіпсіздікке ұласқан жағдайлардың мысалы болып табылады. 1995 жылы Вотерлу қаласындағы Уилфрид Лауриер университетінде "Эзра көшесіндегі тәртіпсіздік" оқиғасы болды, онда Эзра көшесіндегі студенттердің жыл соңындағы кешінде 1500 адам келді. Кештің қатысушылары көп мөлшерде сыра ішіп, бөтелкелер лақтырып, 42 адамның қамауға алуына және екі ауыр жарақат алуына әкелді - біреуі кешке лақтырылған бетон сынығынан әйелдің зардап шегуі, екіншісі джип машинасының басып өтуі. Нәтижесінде университет студенттік мінез-құлықты реттеу үшін жаңа "Жүргізу кодексін" қабылдады. Тұрақты, аз деңгейдегі бұзылыстар да жергілікті қоғамдық ұйымдармен шиеленісті күшейтеді. Мысалы, Йорк университеті құрылғаннан бері Хеслингтон жергілікті халқы пабтардың жұмыс уақытын ұзартуға жасалған әрекеттерге қарсы наразылық білдірді, себебі пабтар жабылатын кезде бұзылыстар туындайды. 1970 және 1980 жылдары назар көбінесе кампустан тыс студенттік ұйымдарға аударылды, олардың кейде шулы шаралары 1978 жылғы "Animal House" фильмінде пародияланды. Айырықша, студенттік ұйымдардағы шараларды шектеуге бағытталған "әлеуметтік жауапкершілік" шаралары шиеленісті күшейтті, өйткені шаралар кампустан тыс жерлердегі үйлерге және кештерге көшті. Әлеуметтік шараларды кампустан тыс жерге жылжыту мас күйде көлік жүргізу оқиғаларын да арттырады, өйткені кештің қызығын көруге ниеттенген студенттер кампустан тыс жерге итеріледі. АҚШ-та мемлекеттік университеттер мен қалалар арасында қала мен университет байланысының құны мен пайдасы туралы көптеген даулар туды. Университеттер өздерінің қала экономикасының тірегі екенін мақтан тұтады, ал қалалар институт оларды салықтан "тоналды" деп мәлімдейді, бірақ университеттер кампустарын кеңейткенде, көбірек жер мен мүлік жергілікті салық тізімінен алынады. Қарым-қатынастың негізгі қаржылық шарттарын қайта қарауға әрекеттер жасалып жатыр. Салықтан босатылған институттар ретінде университеттер қалалық үкіметтің қазынасына үлеспеуге заңдық міндеттемесі жоқ, бірақ кейбіреулері келісім бойынша жасалған салықтарды төлейді (Бостон сияқты). Құқықтық шайқастардың көбеюіне қарамастан, университеттер мен қалалар ынтымақтастыққа ұмтылады, өйткені мектептер қалалық қызметтерді қажет етеді және ұзақ мерзімді жоспарларды бекіту үшін қаланың келісіміне мұқтаж, ал университеттер қалалық қызметтер үшін өтемақы алуға мұқтаж. "Қоғаммен байланысты университет" - қазіргі уақытта қоғамдық серіктестіктерді және қалалық шенеуніктермен бірлескен жоспарлауды сипаттайтын жаңа термин. Сонымен қатар, кейбір колледж қалаларында мәдениет студенттер мен студент емес адамдардың екеуінің де құрылымында қалыптасады, мысалы, Роллинг Стоун журналы бойынша №1 музыкалық колледж қаласы деп танылған Джорджия штатындағы Афины. Афинада студенттер танитын және қатысатын жергілікті мәдениет көбінесе студент емес адамдар, осы жағдайда музыканттар тарапынан қолдалады немесе құрылады. "Студенттер" мен "қалалық тұрғындар" арасындағы белгілі бір түсінбеушілік немесе бәсекелестік сақталғанымен, бірлесіп өмір сүру...
Cities and their universities evolved from the integrated residential patterns of the High Middle Ages to a more distinct partition. As colleges acquired physical facilities, visible campuses formed with a proximate student population. Residential colleges became a fixture in European universities, while American colleges (often located in small towns) sequestered students in dormitories under close supervision. The lines that defined the two communities were clearly drawn, but this distinction was becoming blurred by the 1970s. and by subsequent court rulings. The pendulum would swing back toward the medieval model, where students could enjoy significant autonomy in their choice of residence and habits. The trend of American students living off campus had emerged during the post World War II era. The Servicemen's Readjustment Act legislation, popularly known as the "G. I. Bill", provided large numbers of returning veterans with the financial aid to pursue college degrees. Many veterans were older than traditional students or had families to support; this further spurred the growth of off campus housing. It was estimated that by century's end, as many as 85% of American college students lived off campus (Carnegie Commission). This residential trend – and other factors – would mitigate the division between town and gown (but not necessarily the tensions). Universities increasingly integrated into cities as cities absorbed and accommodated universities. Commuter colleges, such as San Francisco State University, now enroll large numbers of students who live at a distance, commute to campus for classes, and then leave at the end of each school day. Concurrently, American universities have opened branch campuses and even offer classes in storefront venues. However, the recent integration of campus and community has not been without problems. For one thing, an urban university can generate major traffic and exacerbate parking problems in adjacent neighbourhoods. The quality of neighbourhoods near a university may deteriorate. Certain industries requiring highly educated workers, such as biotechnology, may be drawn to college communities. The growth of these knowledge economies, and additional upwardly mobile residents, may increase the competition for community space or drive up land costs. The expansion of campuses has led to the razing of some neighbourhoods and the displacement of large numbers of city residents. These factors create continuing tensions between town and gown, but in some scenarios, the university and the local community work together in revitalisation projects. Local residents and members of the university community may clash over other political, economic, and demographic issues. Some localities in the Northeastern United States have tried to block students from registering to vote in elections as local residents, instead demanding that they vote by absentee ballot at their parents' residence. Many universities in college towns are located on unincorporated land, which prevents students living in on campus housing from voting in town elections. As urban universities increase in size and complexity, they hire a large staff of city residents. Labor unions have formed on campuses and bargain collectively for contracts. In 1971, a 53 day strike among Yale employees was the longest in the school's history. Union leaders stated that they considered Yale's social commitment to New Haven to be a key issue in the job action. University workers in New Haven would strike again and again in the 1970s, 1980s, and 1990s. Historically, over half of all college students in the U. S. have lived independently off campus. However, in communities where institutions have expanding enrollments and insufficient housing for their students, the competition between students and residents for off campus student housing has become a common source of friction in town gown relations. Municipalities and universities continue to negotiate police jurisdiction on and near campuses. Today, many universities and colleges maintain their own police forces. In cities where a significant number of students live off campus, university police may be allowed to patrol these neighbourhoods to provide an extra measure of security. Meanwhile, civil libertarians argue that school officials should only call on local law enforcement to intervene when it is necessary to protect the safety of people on campus. Such intrusion is legally mandated in some jurisdictions when school officials have reasonable suspicion to believe that a student is breaking the law. Generally, local police are reluctant to go on campus if a college maintains its own security force (the Kent State and Jackson State killings are examples of intervention turning into tragedy). Raucous off campus parties and the excessive noise and public drunkenness associated with them can also create town–gown animosity. The University of Colorado (Boulder, Colorado, USA) and Queen's University (Kingston, Canada) provide examples where street parties have escalated into riots. In 1995, at Wilfrid Laurier University in sedate Waterloo, Ontario, the "Ezra Street riot" occurred when 1500 revellers showed up at an end of the year student party on Ezra Street. The party goers drank copious amounts of beer, threw bottles, and carried on in ways that resulted in 42 arrests and two serious injuries – one when a woman was hit by a chunk of concrete thrown at the party, the other when a man was run over by a jeep. The end result was the university's adoption of a new "Code of Conduct" to govern student behaviour. Persistent low level disturbances can also raise tensions with local communities. For example, for as long as the University of York has existed, the local population of Heslington has protested against attempts to lengthen pub open hours due to the disruption when pubs close. In the 1970s and 1980s, attention was often focused on off campus fraternities and sororities, whose sometimes rowdy events were lampooned in the 1978 film Animal House. Ironically, the institution of "social responsibility" measures to restrict events at fraternity houses has exacerbated tensions, as events moved to non Greek block and house parties farther off campus. The push of social events off campus also increases the incidents of drunk driving, as students who wish to party are pushed outside of campus. In the US, a rash of disputes between public universities and host cities have developed in regard to the cost and benefits of the town–gown connection. Universities boast that their existence is the backbone of the town economy, while the towns counter with claims that the institution is "robbing" them of tax revenue; but as universities expand their campuses, more land property is removed from local tax rolls. Attempts are being pursued to redefine the basic financial terms and conditions upon which the relationship is based. As tax exempt institutions, universities have had no legal obligation to contribute to the coffers of city government, but some do make payments in lieu of taxes based on negotiated agreements (as is the case in Boston). Despite the rise in legal battles, universities and host towns have an incentive to co operate, as the schools require city services and need city approval for long range plans while the university towns need remuneration for public services provided. The "engaged university" is a recent term describing community partnerships and joint planning with city officials. Additionally, in some college towns, local culture is constructed by students and non students alike, such as Athens, Georgia, which was ranked as the No. 1 college music town by Rolling Stone. In Athens, local culture that students identify with and take part in is often supported or created by non students, in this case, musicians. While some degree of misunderstanding or rivalry might persist between "students" and "townies", coexistence and co operation take place as well. Town gown parameters may become increasingly difficult to define in the near future. Geography is less salient as a factor in urban higher education in the Information Age. Some private institutions, such as the University of Phoenix, rely less on geographical presence, enrolling students in a broad range of online degree programs. Other courses may comprise part time or night classes for working professionals or intensive training taking place over a group of weekends or months. Many of these non traditional students live and work full time in the surrounding community. Traditional brick and mortar universities have countered with their own distance education courses via television and the Internet. Traditional universities also recruit locally for special programs, such as executive MBA degrees. The 12th century witnessed the birth of the first predecessors of the modern university; many educational futurists argue that the division between town and gown is rapidly fading and that the 21st century is the cusp of another revolutionary educational paradigm. According to these forecasts, the 21st century college student may well be someone sitting at his or her personal computer miles from a college campus. Graduation may or may not include the traditional commencement ceremony. These reformers argue that for graduating students, the gown may be left hanging in the closet, with the graduate interacting more seamlessly within the global community. However, such views are currently dismissed to a greater or lesser extent by leading universities, who admit the importance of technology and the diminution in town/gown rivalries but stress the continuing value of traditional learning and teaching methods.
2000 жылдан кейінгі жылдар: университеттер агломерациясы мен білімнің жайылуы
2000-жылдардан кейін қала мен университеттердің қарым-қатынасы өзгерді, себебі агломерацияның әсерлері қала экономикасында зерттеліп, жақсы түсінілді. Университет агломерациясы немесе шоғырлану, көптеген жоғары білім беру мекемелерінің бір географиялық аймақта орналасуымен жүзеге асады. Бұл өзгеріс қала мен университеттер арасындағы қарым-қатынас үшін маңызды болды, өйткені университеттер мен оларды қоршаған қауымдар арасындағы байланыс енді екіжақты емес, көпжақты болып табылады; енді қала мен университет емес, қалалар мен университеттер. АҚШ-тағы мұндай агломерацияның айқын мысалдары – Сан-Франциско шығанағы аймағындағы көптеген колледждер мен университеттер, олар Силикон алқабының дамуына үлес қосты, сондай-ақ Солтүстік Каролинадағы танымал Зерттеу үшбұрышы. Метрополиялық аймақтардағы агломерациялар сарапшылардың айтуынша, «білім таралуына» алып келеді, яғни адамдар арасындағы идеялар алмасуына дейін қарапайым анықтама беріледі. Физикалық жақындық білімнің, идеялардың, тәжірибенің және адамдардың жылдам алмасуына мүмкіндік береді. Білім таралуының кең таралған мысалы – бизнес-парк, онда көбінесе өзара байланысы жоқ көптеген компаниялар бір кешенде орналасып, бір-бірінің қатысуынан ғана пайда көреді. Клермонт колледждерінде бес бакалавриаттық гуманитарлық колледж және екі магистратуралық оқу орны бір-біріне қарама-қарсы көшеде орналасқан, бұл әр колледждің студенттерінің басқа колледждердің студенттерімен әлеуметтік және клубтарда қарым-қатынас жасауына мүмкіндік береді. Сонымен қатар, Клермонт колледждері бір-бірімен ынтымақтастық жасайды, студенттер басқа колледждерде сабақтарға қатыса алады, басқа колледждердің асханаларында тамақтана алады және Хоннольд Мудд кітапханасы, студенттердің денсаулық сақтау қызметтері және кампус қауіпсіздігі сияқты ортақ ресурстардан қосымша пайда көреді. Дегенмен, бір-біріне жақын орналасқан колледждер мен университеттер тек олардың өзіне ғана емес, сонымен қатар олар орналасқан аймақтар үшін де пайдалы. Калифорния университетінің Мерсед және Ұлттық экономикалық зерттеулер бюросының сарапшылары университеттердің олардың қауымдастықтарына тигізетін әсерін анықтауға қол жеткізді, соның салдарынан «жоғары білім беруге жұмсалатын қаражаттың 10%-ға артуы жергілікті білім беруден басқа сектордағы еңбек табысын шамамен 0,8%-ға арттырады» деген қорытындыға келді. Сонымен қатар, Беркли университетінің зерттеушілері жергілікті еңбек нарығындағы университет зерттеушілерінің санының артуы сол аймақта берілген патенттердің санының өсуімен байланысты екенін анықтады. Осылайша, көптеген аймақтар өздерінің шекараларындағы жоғары білім беру мекемелерінің көптігінен пайда көреді. Алайда, мұндай артықшылықтар көбінесе студенттердің, профессорлық-оқытушылық құрамның көптігі және университеттерді қолдау үшін қажетті ресурстар жергілікті билік органдарына үлкен жүктеме түсіруі мүмкін. Жоғарыда аталған Калифорния штатының Клермонт қаласында жергілікті билік өкілдері салық жүктемесін теңестіру үшін сату салығын көтеруге тырысты, өйткені көптеген колледж студенттері қалаға салық төлемейді, бірақ қалада сауда жасайды. XXI ғасырдағы шиеленістер университеттердің кеңеюімен күшейді, бұл қалалардың «студенттікке» ұшырауына әкелді, өйткені студенттер жергілікті тұрғындарды ығыстырып, жеке үйлер көп тұрғын үйлерге айналдырылды. Бұл жылжымайтын мүліктің құнының өсуіне, жергілікті тұрғындар үшін тұрғын үй сатып алудың қиын болуына, мектептер мен басқа да қызметтердің жабылуына және тәртіпсіздіктің күшеюіне әкелуі мүмкін. Ұлыбританиядағы мысалдарға Сент-Эндрюс, Дарем және Манчестердің Фаллоуфилд аудандары жатады. Бұл студенттерді жергілікті қауымдастыққа жақсырақ интеграциялауға бағытталған бастамаларға әкелді, мысалы Шеффилдтегі схема бойынша студенттер жергілікті күтім үйлерінде ерікті болады, ал Бристоль университетінде студенттер мен жергілікті жастар арасындағы жатақханалар, соның ішінде күтімге мұқтаж жандар, негізгі жұмысшылар және үйсіз қалған адамдар арасында бөліседі.
Post 2000s, the face of town and gown relations has changed as the effects of agglomeration have increasingly been studied and understood in urban economics. University agglomeration, or clustering, occurs when a large number of institutions of higher education all locate in the same geographical area. This shift has been an important one for town and gown relations, as increasingly relationships between universities and their surrounding communities is no longer bilateral but multilateral; no longer town and gown but town and gowns. Prominent examples of such agglomeration in the United States include the large numbers of colleges and universities located in the San Francisco Bay Area, contributing to the development of Silicon Valley, as well as the well known Research Triangle located in North Carolina. These agglomerations in metropolitan areas leads to what experts call knowledge spillovers, which is simply defined as the exchange of ideas among individuals. The physical proximity of entities allows for the rapid exchange of knowledge, ideas, expertise, and people. A common example of knowledge spillovers is a business park, where many businesses that often have no relation locate in the same complex and benefit simply from each other's presence. At the Claremont Colleges, five undergraduate liberal arts colleges and two graduate institutions are all located right across the street from one another, thus enabling students from each college to interact with students from the other colleges socially and in clubs. Further, as the Claremont Colleges do cooperate with one another, students are able to cross register in classes at the other colleges, eat in the other college's dining halls, and further benefit from enhanced shared resources like the Honnold Mudd Library, Student Health Services, and Campus Safety. However, colleges and universities located near one another bears fruit not only for the colleges and universities themselves but also for the areas they are located in. Experts at the University of California, Merced and National Bureau of Economic Research have been able to quantify spillover effects from universities on their communities, finding that a "a 10% increase in higher education spending increases local non education sector labor income by about 0.8%". Further, researchers at UC Berkeley also found that an increase in university researchers in a local labor market is correlated with an increase in the amount of patents granted in that area. In this way, many areas benefit from a large number of institutions of higher education within their borders. These benefits, however, often came come with their costs as a high number of students, faculty, and resources needed to support universities can put a strain on local governments. In the aforementioned city of Claremont, California, local officials have tried to raise sales taxes to level the tax burden in order to fund essential city services, as many college students do not pay taxes to the city but do shop in it. Tensions in the 21st century have been raised by the expansion of universities, leading to "studentification" of cities as locals are displaced by students and single family homes are converted into houses in multiple occupation. This can lead to rising property prices, making housing unaffordable for locals, closure of schools and other services, and increases in disruptive behaviour. Examples across the UK include St Andrews, Durham and Fallowfield, Manchester. This has led to initiatives that attempt to integrate students better into the local communities, such as a scheme in Sheffield that has students volunteering in local care homes and accommodation at the University of Bristol that is shared between students and young locals, including care leavers, key workers and people who have experienced homelessness.