Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Трейкинг – парашютшілердің еркін құлау кезінде көлденең жылдамдығын арттыруға қолданатын тәсіл. Бұл спорттағы маңызды дағды саналады, себебі ол бірнеше парашютшіге парашют ашу алдында бір-бірінен қашықтауға мүмкіндік береді. Көптеген лицензиялау ұйымдары студенттерден парашютпен секіру лицензиясын алу үшін трекингтегі шеберлігін көрсетуді талап етеді.
Tracking is a technique used by skydivers during freefall to increase their horizontal speed. Tracking is considered a fundamental skill in the sport because it allows multiple skydivers to gain separation from each other prior to deploying their parachutes. Nearly all licensing organizations mandate a student show proficiency at tracking in order to obtain their skydiving license.
Техника
Парашютшінің негізгі дене күйінің көптеген түрлері бар, бірақ ол негізінен парашютшінің дәстүрлі беті жерге қарап, доғаланған күйден шығып, аяқтарын түзулетуі, қолдарын бүйірлеріне жайып, доғаны жоюы және ауаны ұстап, көтерілуді арттыру үшін денесін пайдалануын қамтиды. Ең тиімді трек позициясы (жақсырақ сырғанау коэффициентін қамтамасыз ету) қандай екені, әсіресе парашютшінің аяқтары қаншалықты (мүлдем болса) жайылуы керек деген мәселеде пікірталас тудырады. Трек позициясының кейбір түрлері кейбір адамдарға жақсы сәйкес келеді, ал басқаларына – керісінше. Сонымен қатар, парашютші тәжірибесін арттырған сайын, оның таңдаған дене күйі көбінесе өзгереді.
Although there are many variations of the basic body position it essentially involves the skydiver moving out of the traditional face to earth & arched position, and straightening the legs, bringing the arms to the sides and de arching, using the body to cup the air as a means of providing greater lift. There is debate over what exactly constitutes the most efficient tracking position (providing the best glide ratio) especially concerning how far (if at all) the skydiver's legs should be spread. Some variations of the tracking position work well for some individuals and not so well for others. Also, when a skydiver gains experience, his or her preferred body position often changes.
Жылжымалы қатынас
Жақсы трассирлер құлау қашықтығына шамамен тең жерді басып өте алады, бұл құлау коэффициенті 1:1-ге жуық екенін көрсетеді. Тиімді трассамен құлайтын парашютисттің құлау жылдамдығы, жерге қарап түсетін дәстүрлі позада құлайтын парашютисттің жылдамдығынан айтарлықтай төмен; алғашқысы шамамен жылдамдыққа жетеді, екіншісінің орташа жылдамдығы шамамен құрайды.
Good trackers can cover nearly as much ground as the distance they fall, approaching a glide ratio of 1:1. The fall rate of a skydiver in an efficient track is significantly lower than that of one falling in a traditional face to earth position; the former reaching speeds as low as , the latter averaging around the mark.
Әдебиет
Трекерлік – барлық еркін құлау парашютшілері үшін өмірді сақтауға қажетті маңызды дағды саналады, олар басқалармен бірлесіп жұмыс істегенде, формация құрғаннан кейін және парашюттерін ашу алдында көлденең арақашықтық алуға мүмкіндік береді. Сәйкесінше, секіруге қатысқан парашютшілердің саны неғұрлым көп болса, олардың трекерлік дағдылары соғұрлым жақсы болуы керек. Бұрылыстан кейін ұзақ қашықтықты трекке салудан (ашу алдында бөліну үшін трекке салу) басқа, олар айналасындағы басқа парашютшілерге көбірек мән беруі және формация ортасынан алыс, түзу сызықта трекке салып жүре білуі керек. Дегенмен, трекерлік – тек өмірді сақтау дағдысы ғана емес; көптеген парашютшілер «трекерлік секірулерге» қатысады, онда барлық секіру уақыты бұрылысқа дейін трекке салуға жұмсалады. Барлық трекерлік секірулерде, көлденең траекторияны жоспарлайтын, әдетте ең тәжірибелі трекер басшы ретінде тағайындалады. Бұл бірнеше мақсатқа қызмет етеді: ең алдымен, басқа трекерлердің қуып жетуі, салыстырмалы көлденең жылдамдықтарын бағалауы және мүмкін тұтқа алуы үшін нысана болады. Трекерлік секірулер еркін ұшу саласы саналғанмен, олар көптеген парашютшілердің арасында кең таралған. Трекерлік секірулер – тәжірибе деңгейіне қарамастан, кез келген адам қатыса алатын ең оңай және әлеуметтік секірулердің бірі. Трекерлік секірулер көбінесе күнінің соңында жоспарланады, оларда формациялық парашют секірулеріне тән сандық нәтижелерге немесе еркін ұшуға тән қиын дене күйін ұстауға көп мән берілмейді. Олар көбінесе ең демалысты, жайлы секірулер ретінде қарастырылады. «Бұрыштық ұшу» деп те аталатын Атмонавт секірулері – жақында пайда болған, едәуір өзгеше дене күйіне ие нұсқа, ол дәстүрлі трек пен төмен қарай бағытталған ұшу арасында әлдеқайда тік бұрыш береді. Көптеген парашютшілер (қанат костюмімен ұшпағандарды қоспағанда) трекерлік және Атмонавт секірулерін «нағыз ұшу» сезімін сезінуге ең жақын деп санайды, себебі олар үлкен көлденең қашықтықтарды қамтиды, төмен терминалдық жылдамдыққа ие және мұндай биіктікте жер жақындамайтын сияқты көрінеді. 2012 жылдың 5 қазанында швейцариялық Марк Хаузер жылдам трекерлік бойынша бірінші әлемдік рекордты орнатты, бұл оның өзі құрған тәртіп. Жердегі жылдамдық Испаниядағы Skydive Empuriabrava аймағынан жоғары өлшенді. Тек арнайы бейімделген парашют костюмі қолданылды (қанат костюмі, трекерлік костюмі және қосымша салмақтар қолданылмады).
Tracking is regarded as an essential life saving skill for all freefall skydivers engaging in relative work with others, allowing the jumpers to gain horizontal separation after building a formation and before opening their parachutes. Accordingly, the greater the number of skydivers on a jump, the better their tracking skills must be. In addition to having to track a longer distance after break off (tracking away for separation before opening), they also have to be more aware of other jumpers around them and have to be able to track in a straight line away from the center of the formation. Tracking is not however purely a life saving skill; many skydivers participate in ‘tracking dives’ where the whole skydive until break off will be spent tracking. On all tracking dives there should be a designated leader, usually the most proficient tracker, who will plan the horizontal trajectory of the dive. This serves several purposes; first of all, the other trackers will have a target to chase, gauge their relative horizontal speed on and potentially take grips upon. While considered an area of freeflying, tracking dives are popular amongst many skydivers across the disciplines. Tracking dives are some of the most accessible and sociable dives that everyone regardless of experience level can take part in. Tracking dives are often planned at the end of the day, and with less emphasis on quantitative results (formation skydiving), or on holding difficult and new body positions (freeflying). They are commonly viewed as the most relaxing, low pressure jumps. Atmonauti dives, a. k. a. "Angled flight", are a recently conceived variant with a significantly different body position, giving a far steeper flight angle between traditional track and head down. Tracking and Atmonauti dives are considered by most skydivers (wingsuiting notwithstanding) to go the furthest towards the feeling of ‘true flight’ due to the large horizontal distances covered, the low terminal velocity, and the fact that at such heights the ground does not appear to be approaching at all. On October 5, 2012, the Swiss Marc Hauser set a first world record in speed tracking, a discipline he founded. The measured ground speed was over the dropzone of Skydive Empuriabrava, Spain. Only a specially adapted skydiving suit was used (no wingsuit, tracking suit, nor additional weights were used).
Қауіпсіздік
Тіпті тәжірибесіз секірушілер көбінесе траекториялық секірулерге қатысса да, мұндай секірулердің қаупін жеңілдете алмаймыз. Тиімді траекторияда жылдамдық сағатына шамамен 100 километрге жетеді (бір тәжірибелі секіруші 1995 жылы ДеЛэнд қалалық әуежайынан ұшып шыққан екі қозғалтқышты ұшақпен бірге жылдамдыққа ие болды, осылайша оның жылдамдығы одан да жоғары болды). Басқа топтармен немесе өз тобының мүшелерімен соқтығысу ауыр жарақаттарға немесе өлімге әкелуі мүмкін. Сондықтан ұйымдастырушы траекториялық секіруде тәжірибесіз секірушілердің санын шектеуі керек.
Even though inexperienced jumpers often take part on tracking dives, the risks of such dives should not be underestimated. An efficient track can reach horizontal speeds of nearly (one experienced diver was witnessed to keep pace with a twin engine plane as it took off from DeLand Municipal Airport in 1995 thus registering his speed in excess of ). Collisions with other groups or with members of one's own group would result in serious injury or death. For this reason the number of inexperienced jumpers on a tracking dive should be limited by the organizer.