Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Экстремалды спорт
Extreme sport
Кайтборд немесе кайтсерфинг – желдің күшін үлкен қуатты желкенмен пайдаланып, су, құрлық немесе қар бетімен сырғанауды қамтитын спорт түрі. Ол параглайдинг, серфинг, виндсерфинг, скейтборд, сноуборд және вейкборд сияқты элементтерді біріктіреді. Кайтборд – салыстырмалы түрде арзан және ыңғайлы желкенді спорт түрлерінің бірі. 1970 жылдардың соңы мен 1980 жылдардың басында пайда болған бірнеше идеялар мен дизайн сәтті сынақтан өткеннен кейін, спорт 1990 жылдардың соңында кең танылды және ғасыр басында танымал болды. Онда фристайл, толқынмен сырғанау және жарыс түрлері бар. Бұл спорт жылдамдық бойынша рекордты ұстады, бірақ Vestas Sailrocket осы көрсеткішті жаңартқанға дейін жетті. Әлем бойынша 1,5 миллион кайтсерфер бар, ал өнеркәсіп жылына шамамен 100 000 – 150 000 желкен сатады. Көптеген қуатты желкендер – басқару таяқшасы мен қаушауға жалғанатын, алдыңғы жиегін қабылдайтын немесе фольгалы желкендер. Кайтсерферлер екі бағытты тақтада ("твін-тип", вейкбордқа ұқсас), бағытты серфинг тақтасында немесе фольга тақтасында сырғанады. Жылы емес суларда олар көбінесе гидрокостюм киеді. Спорттың бастапқы кезеңдерінде көптеген жарақаттар мен қайғылы оқиғалар болды, бірақ жабдық пен оқытудың жақсаруы қауіпсіздік деңгейін арттырды.
Kiteboarding or kitesurfing is a sport that involves using wind power with a large power kite to pull a rider across a water, land, or snow surface. It combines the aspects of paragliding, surfing, windsurfing, skateboarding, snowboarding, and wakeboarding. Kiteboarding is among the less expensive and more convenient sailing sports. After some concepts and designs that emerged in the late 1970s and early 1980s were successfully tested, the sport received a wider audience in the late 1990s and became mainstream at the turn of the century. It has freestyle, wave riding, and racing competitions. The sport held the speed sailing record, reaching before being eclipsed by the Vestas Sailrocket. Worldwide, there are 1.5 million kitesurfers, while the industry sells around 100,000 to 150,000 kites per year. Most power kites are leading edge inflatable kites or foil kites attached by about of flying lines to a control bar and a harness. The kitesurfer rides on either a bidirectional board (a "twin tip", similar to a wakeboard), a directional surfboard, or a foil board. They often wear a wetsuit in mild to cold waters. In the early days of the sport, there were significant injuries and some fatalities, but the safety record has improved with better equipment and instruction.
ХХ ғасырдың аяғы
1977 жылдың қазан айында Гисбертус Адриан Панхуиз (Нидерланды) kitesurfing үшін алғашқы патентті алды. Патент, атап айтқанда, серфинг тақтасы сияқты жүзбелі тақтаны пайдаланатын су спортына қатысты, онда оған тік тұрған адам, трапеция белбеуінде бекітілген парашют тәрізді жел ұстағыш құрылғымен тартылады. Бұл патент коммерциялық қызығушылық тудырмады. 1980 жылдары, кейде каноэлерді, мұз шаналарын, қар шаналарын, су шаналарын және ролик шаналарын желкенмен үйлестіруге сәтті әрекеттер жасалды. 1970 және 1980 жылдардың басында Германиядан Дитер Страсилла парашютпен шаңғы тебуді дамытты, кейіннен өзі жасаған парапланерлер мен шарлы буынды бұрылыс құрылғысын қолдана отырып, желкенмен желге қарсы және жоғары көтерілуге, тіпті қалауынша әуеге ұшуға мүмкіндік беретін желкенді шаңғы тебу жүйесін жетілдірді. Страсилла мен оның швейцариялық досы Андреа Кун да осы өнертабысты серфинг тақталарымен, сноубордтармен, трасскилермен және өздігінен жасалған баггилермен қолданды. Оның 1979 жылғы патенттерінің бірі kitesurfing үшін алғаш рет үрмелі желкен дизайнын пайдалануды сипаттайды. Францияның Атлантикалық жағалауындағы Бруно Леганью және Доминик Леганью ағайындылары 1970 жылдардың соңы мен 1980 жылдардың басында kitesurfing үшін желкендерді жасады және 1984 жылдың қарашасында үрмелі желкен дизайнын патенттеді, бұл дизайнды компаниялар өз өнімдерін әзірлеу үшін пайдаланды. Боингтің аэродинамикалық маманы Билл Розелер және оның ұлы Кори Розелер екі сызықты, дельта пішіндес желкенмен қуатталатын су шанасынан тұратын "KiteSki" жүйесін патенттеді, оны біріктірілген жеңілдік/тежегіш арқылы басқарылды. KiteSki 1994 жылы коммерциялық түрде қолжетімді болды. Желкен суға түсіруге қарапайым мүмкіндіктерге ие болды және желге қарсы жүре алды. 1995 жылы Кори Розелер өзінің "шаңғысындағы" жылдамдық, тепе-теңдік және желге қарсы бұрышты көрсету үшін Жаңа Зеландияның Ашбуртон Альпік көлдері аймағындағы Клервотер көліне Питер Линнге барды. 1990 жылдардың соңында Коридің шаңғысы серф тақтасына ұқсас бір тақтаға айналды. АҚШ-тағы Розелерлер мен Франциядағы Леганьюлер kitesurfingтің қазіргі заманғы дамуы баггингпен қатар жүргізілді. 1996 жылы Лэрд Гамильтон мен Ману Бертин Мауи аралдарының жағалауында kitesurfingті көрсетуге және танымал етуге үлкен үлес қосты, ал Флоридада Рафаэль Барух индустрияның алғашқы коммерциялық брендін құру және насихаттау арқылы спорттың атын flysurfingтен kitesurfingке өзгертті: "Kitesurf". 1997 жылы Леганью ағайындылары "Wipika" атты жаңа желкен дизайнын жасап сатты, ол алдын ала пішімделген үрмелі түтікшелерден және қанаттың ұштарына қарапайым тұтқа жүйесінен тұрды, бұл екеуі де суды қайта іске қосуға көмектесті. Бруно Леганью желкен дизайндарын жақсартуды жалғастырды, соның ішінде көптеген желкен өндірушілерге лицензия берілген bow желкен дизайнын жасады. 1997 жылы Рафаэль Сальс және Лоран Несс арнайы kitesurfing тақталарын жасады. 1998 жылдың соңына қарай kitesurfing дүкендер мен мектептер арқылы бүкіл әлемде таралған және үйретілген экстремалды спортқа айналды. Бірінші жарыс 1998 жылдың қыркүйегінде Мауиде өтті және оны Flash Austin жеңіп алды.
In October 1977 Gijsbertus Adrianus Panhuise (Netherlands) received the first patent for KiteSurfing. The patent covers, specifically, a water sport using a floating board of a surfboard type where a pilot standing up on it is pulled by a wind catching device of a parachute type tied to his harness on a trapeze type belt. This patent did not result in any commercial interest. Through the 1980s, there were occasionally successful attempts to combine kites with canoes, ice skates, snow skis, water skis and roller skates. Throughout the 1970s and early 1980s, Dieter Strasilla from Germany developed parachute skiing and later perfected a kite skiing system using self made paragliders and a ball socket swivel allowing the pilot to sail upwind and uphill but also to take off into the air at will. Strasilla and his Swiss friend Andrea Kuhn also used this invention in combination with surfboards and snowboards, grasskies, and self made buggies. One of his patents describes in 1979 the first use of an inflatable kite design for kitesurfing. Two brothers, Bruno Legaignoux and Dominique Legaignoux, from the Atlantic coast of France, developed kites for kitesurfing in the late 1970s and early 1980s and patented an inflatable kite design in November 1984, a design that has been used by companies to develop their own products. Bill Roeseler, a Boeing aerodynamicist, and his son Cory Roeseler patented the "KiteSki" system, which consisted of water skis powered by a two line, delta style kite, controlled via a bar mounted combined winch/brake. The KiteSki was commercially available in 1994. The kite had a rudimentary water launch capability and could go upwind. In 1995, Cory Roeseler visited Peter Lynn at New Zealand's Lake Clearwater in the Ashburton Alpine Lakes area, demonstrating the speed, balance, and upwind angle on his 'ski'. In the late 1990s, Cory's ski evolved into a single board similar to a surfboard. The development of modern day kitesurfing by the Roeselers in the United States and the Legaignoux in France was carried on in parallel with that of buggying. In 1996, Laird Hamilton and Manu Bertin were instrumental in demonstrating and popularising kitesurfing off the coast of Maui, while, in Florida, Raphaël Baruch changed the name of the sport from flysurfing to kitesurfing by starting and promoting the first commercial brand of the industry: "Kitesurf". In 1997, the Legaignoux brothers developed and sold the breakthrough "Wipika" kite design which had a structure of preformed inflatable tubes and a simple bridle system to the wingtips, both of which greatly assisted water re launch. Bruno Legaignoux continued to improve kite designs, including developing the bow kite design, which has been licensed to many kite manufacturers. In 1997, specialized kiteboards were developed by Raphaël Salles and Laurent Ness. By the end of 1998 kitesurfing had become an extreme sport, distributed and taught through shops and schools worldwide. The first competition was held on Maui in September 1998 and was won by Flash Austin
2001 жылдан бастап екі ұшты, екі бағытты тақталар көптеген жаппай су спортымен айналысатындар үшін танымал болды, ал серфинг жағдайларында бағытталған тақталар әлі де қолданылады. 2012 жылдың мамыр айында 2016 жылғы Рио Олимпиадасында желкенмен жүзуді алмастыратын спорт түрі ретінде kitesurfing жарысы жарияланды. Алайда, 2012 жылдың қарашасында ISAF Бас Ассамблеясының дауыс беруінен кейін RSX желкені ерлер мен әйелдер үшін қайта орнатылды, нәтижесінде kitesurfing тізімнен шығарылды. 2013 жылдың мамырында өткен ISAF жыл ортасындағы жиналысында 2020 жылы kitesurfingті қосу үшін он бірінші медаль іздеу ұсынылды. 2014 жылы kitesurfing жарысы ISAF World Sailing World Cup бағдарламасына енгізілді. 2014 жылдың қарашасында Абу-Дабиде өткен финалдық жарысқа 20 спортшы қатысты. Әйелдер арасында бірінші орынды Елена Калинина, ал ерлер арасында Ұлыбританияның Оливер Бридж жеңіп алды. 2015 жылы Елена Калинина тағы да жеңіп, Ұлыбританияның Стефания Бридж және Ресейдің Анастасия Акоповадан озып әлем чемпионы атағын жеңіп алды. Ерлер арасындағы әлем чемпионы Монакодан Максим Ночер болды, ол Оливер Бридж пен поляк азаматы Блазек Озогтан озып ең жас әлем чемпионы атанды. Kitesurfing 2018 жылғы Буэнос-Айресте өткен Жастар Олимпиадасында ресми спорт түрі болып танылды. World Sailing 2024 жылғы жазғы Олимпиадаға қосылу үшін аралас кеуде Формуласын таңдады.
From 2001 onwards, twin tip bi directional boards became more popular for most flat water riders, with directional boards still in use for surf conditions. In May 2012, the course racing style of kitesurfing was announced as a sport for the 2016 Rio Olympics, replacing windsurfing. However, after a vote by the General Assembly of the ISAF in November 2012, the RSX windsurfer was reinstated for both Men and Women, resulting in kitesurfing being left out. The ISAF mid year meeting of May 2013 proposed seeking an eleventh medal to include kitesurfing in 2020 without making any changes to existing events. In 2014, course racing kiteboarding was included in the ISAF World Sailing World Cup program. In November 2014, 20 athletes attended the final competition in Abu Dhabi. The first place among women was taken by Elena Kalinina, while the men's winner was Great Britain's Oliver Bridge. In 2015, Elena Kalinina won again and received the title of the world champion, ahead of Great Britain's Stefania Bridge and Russian Anastasia Akopova. The world champion among men was Maxime Nocher from Monaco, making him the youngest world champion, ahead of Oliver Bridge and Polish native Blazek Ozog. Kitesurfing was named an official event at the 2018 Summer Youth Olympics in Buenos Aires. Mixed Kite Formula Kite was chosen by World Sailing for inclusion in the 2024 Summer Olympics.
Секіру жазбалары (биіктігі, ұзындығы, уақыты)
2023 жылдың 8 тамызында Оңтүстік Африка спортшысы Джошуа Эммануэль CORE XR Pro 7m желкенін пайдаланып, Ханстхолм жанындағы Солтүстік теңізде 36,2 метрге көтерілді. Бұрынғы бір секірудің биіктік рекордын 35,3 метрге жеткен Джейми Овербик иеленген. Ник Джейкобсен 2017 жылдың 19 ақпанында Оңтүстік Африканың Кейптаун қаласында 40 түйін желмен жаттығу кезінде WOO Sports жүйесімен өлшенген ең жоғары желкенді секіру бойынша бұрынғы әлемдік рекордты орнатқан. Джейкобсеннің секіруі 28,6 метр биіктікке жетіп, 8,5 секундқа созылған. Одан бері рекорд бірнеше рет жаңартылды, ал WOO Sports пайдаланушылар тіркеген және жүктеген деректер негізінде әртүрлі санаттарда (ұшу уақыты, биіктік және т.б.) көшбасшылар тізімін ұстап тұрады. Джесси Ричман Сан-Францискодағы Крисси Филдте 22 секундтық ұстап тұру рекордын ұстап тұр, ал Арттон Коззолино белбеусіз ұстап тұру бойынша 19 секундтық рекордты иеленеді.
On August 8, 2023 South African athlete Joshua Emanuel ascended 36.2 meters in the North Sea near Hanstholm, riding the CORE XR Pro 7m kite. The previous record holder for the height of a single jump was Jamie Overbeek at 35.3m. Nick Jacobsen achieved a previous world record for the highest kite jump, measured by WOO Sports on February 19, 2017 in Cape Town, South Africa, during a session with 40 knot winds. Jacobsen's jump reached 28.6 meters high, with an airtime of 8.5 seconds. The record has been broken several times since then, and WOO Sports maintains jump related leaderboards in different categories (airtime, height, etc.) based on the data recorded and uploaded by its users. Jesse Richman holds the record for hangtime at 22 seconds, set at Crissy Field in San Francisco, California. Airton Cozzolino holds the record for strapless hangtime at 19 seconds.
Жылдамдық рекорды
Француз кейтсерфері 2008 жылғы 3 қазанда Намибиядағы Людериц жылдамдық сынағында 50,26 түйінге жетіп, 50 түйін кедергісін бұзған алғашқы теңізші болды. 4 қазанда vertical align=sup (сонымен қатар Франциядан) бұл рекордты 50,57 түйінмен жаңартты. Сол жерде желкендеушілер Андерс Брингдал мен Антуан Альбо 50,46 және 50,59 түйін жылдамдықтарын көрсетті. Бұл жылдамдықтар расталған, бірақ Дүниежүзілік желкендесу жылдамдық рекордтар кеңесінің бекітуі күтілуде. Іс-шара барысында, 19 қыркүйекте америкалық Роб Дуглас 49,84 түйінге (92,30 км/сағ) жетіп, жылдамдықпен жүзудегі әлемдік рекордты алғаш рет орнатты. Бұрын бұл рекордты тек желкенді қайықтар мен желкендеушілер ғана иеленген. Дуглас 8 қазанда 50,54 түйін (93,60 км/сағ) көрсетіп, 50 түйіннен асып өткен үшінші теңізші болды. 2009 жылғы 14 қарашада Алекс Кайзергес Намибияда 50,98 түйінмен тағы бір жүріс жасады. 2010 жылғы қазанда Роб Дуглас 55,65 түйінмен 500 метрлік қашықтықта жаңа рекордты орнатты. Себастьен Каттлен 55,49 түйінмен Франция және Еуропа рекордшысы атанды және 55 түйінге жеткен алғашқы жүргізуші болды. 2017 жылғы 13 қарашада француз салт аттысы vertical align=sup Францияда (Салин-де-Жиро) 57,97 түйінге (107,36 км/сағ) жетіп, жаңа әлемдік жылдамдық рекордын жасады.
French kitesurfer vertical align=sup became the first sailor to break the 50 knots barrier by reaching 50.26 knots on 3 October 2008 at the Lüderitz Speed Challenge in Namibia. On 4 October, vertical align=sup (also of France) broke this record with a 50.57 knots run. Similar speeds have been reached in the same location by windsurfers Anders Bringdal and Antoine Albeau, respectively 50.46 and 50.59 knots. These speeds are verified, but are still subject to ratification by the World Sailing Speed Record Council. Earlier in the event, on 19 September, American Rob Douglas reached 49.84 knots (92.30 km/h), becoming the first kitesurfer to establish an outright world record in speed sailing. Previously the record was held only by sailboats or windsurfers. Douglas also became the world's third over 50 knots sailor, when on 8 October he made a 50.54 knots (93.60 km/h) run. On 14 November 2009, Alex Caizergues completed another run of 50.98 knots in Namibia. October 2010, Rob Douglas became the outright record holder for the short distance 500 meters with 55.65 knots. Sébastien Cattelan became the record holder of France and Europe with 55.49 and was the first rider to reach 55 knots. On 13 November 2017, French rider vertical align=sup became the new world speed record holder in France (Salin de Giraud) reaching 57.97 knots or 107.36 km/h.
Ең үлкен байтерлинг толқыны
Нуньо "Стру" Фигейредо 2018 жылы Португалияның Назаре қаласындағы Прая-ду-Нортеде 62 фут (19 метр) биіктіктегі рекордты ұстап тұрған болатын, ал Патри Маклафлин 2023 жылдың 22 қаңтарында жаңа Гиннес әлемдік рекордын жасады (72 фут 4 дюйм (22,04 метр)).
While Nuno "Stru" Figueiredo held the record at 62 foot (19 meter) from a 2018 ride at Praia do Norte in Nazaré, Portugal, Patri McLaughlin set a new Guinness World Record on January 22, 2023 (72 feet and four inches (22.04 meters)).
Ұзақ қашықтық
Күн ұзындығы сипаттамасы 2006 05 13 Кирсти Джонс, Канар аралдарындағы Лансароттен Мароккодағы Тарфаяға дейін шамамен тоғыз сағатта өтті. 2007 07 24 Рафаэль Саль, Марк Блан және Сильвен Моран Сент-Тропе мен Кальви, Жоғарғы Корсика арасында 5 сағ 30 минутта, 20 түйін жылдамдықпен, Ману Бертиннің осы сапар үшін бұрынғы 6 сағ 30 минуттық рекордын жаңартты. 2008 10 12 Эрик Грамонд Форталезадан Бразилиядағы Парнайбаға 24 сағат ішінде өтті. 2010 03 22 Натали Кларк Бас бұғазынан Стэнлиден (Тасмания) Австралиядағы Венера шығанағына 9 сағ 30 минутта өтті. 2010 05 10 Филипп Мидлер (АҚШ) Оңтүстік Падре аралынан (Техас) Матагордаға (Техас) өтті. 2013 07 19 Бруно Срока Абер-Вракс (Франция) мен Кросшевен (Ирландия) арасында өтті. 2013 09 18 Франсиско Луфинха Портудан Лагосқа, Португалияға өтті. 2015 07 07 Франсиско Луфинха Лиссабонадан Мадейраға өтті. 2017 09 13 Франсиско Луфинха және Анке Брандт Азор аралдарынан Португалия материгіне өтті.
Date length description 2006 05 13 Kirsty Jones, crossing solo from Lanzarote in the Canary Islands to Tarfaya, Morocco, in about nine hours 2007 07 24 Raphaël Salles, Marc Blanc and Sylvain Maurain between Saint Tropez and Calvi, Haute Corse in 5h30 at 20 knots, beating Manu Bertin's previous record of 6h 30m for the same journey. 2008 10 12 Eric Gramond crossing from Fortaleza to Parnaíba in Brazil during 24 hours 2010 03 22 Natalie Clarke crossing Bass Strait from Stanley, Tasmania to Venus Bay, Victoria in Australia in 9h30 2010 05 10 Phillip Midler (USA) from South Padre Island, Texas to Matagorda, Texas 2013 07 19 Bruno Sroka between Aber Wrac'h, France and Crosshaven, Ireland 2013 09 18 Francisco Lufinha from Porto to Lagos, Portugal 2015 07 07 Francisco Lufinha from Lisboa to Madeira 2017 09 13 Francisco Lufinha and Anke Brandt from Azores to Portugal Mainland
Ерекше сапарлар
Луис Таппер Сальвадор мен Бразилияның Сан-Луис қалалары арасындағы ең ұзақ жекелеген кайтсерфинг саяхатын аяқтады, 2000 км қашықтықты басып өтті. Саяхат 2010 жылдың шілде-тамыз айларында аяқталды және 24 күннен астам уақытты қамтыды. Бұл саяхат сонымен қатар көмекші топсыз, бір кайт және 35 литрлік рюкзакпен жасалған ең ұзақ жеке саяхат болып табылады. Бұрынғы ең ұзақ тіркелген кайтсерфинг саяхатын Эрик Грамонд жасаған, ол Бразилия жағалауында 1450 км қашықтықты 13 күнде басып өткен.
Louis Tapper completed the longest recorded solo kite journey, completing 2000 km between Salvador and Sao Luis, Brazil. The journey was completed between July/August 2010 and took over 24 days of kitesurfing. This trip is also the longest solo journey, completed without a support crew, using one kite and a 35 liter backpack
The previous longest recorded kite journey was by Eric Gramond who completed a 13 day trip of 1450 km along the coast of Brazil.
Беринг бұғазының өтуі
41 жастағы австриялық Константин Бисанц 2011 жылдың 12 тамызында сағат 04:00-де АҚШ-тың Аляска штатындағы Уэльс қаласынан Беринг бұғазының бір бөлігін кесіп өтті. Екі сағаттан кейін Ресейдің ең шығыс бөлігіне жетіп, содан кейін қайықпен Аляскаға оралды. Бұл оқиғаға дейін ол екі рет әрекеттенген, бірақ сәтсіз аяқталған. Алғашқы әрекеті 2011 жылдың 28 шілдесінде болған, сол кезде ол бір сағат бойы тақтасыз, желкенсіз және GPS құрылғысыз 36°F судың ішінде ағысып қалған. Екінші әрекетінде 2 тамызда ол екі досымен бірге жарты жолды жүзіп өткен, бірақ нашар жел жағдайына байланысты кері қайтуға мәжбүр болды.
Constantin Bisanz, a 41 year old Austrian, crossed a stretch of the Bering Strait, embarking from Wales, Alaska, US on 12 August 2011 at 04:00, and arriving in easternmost Russia two hours later, after which he returned by boat to Alaska. It occurred after 2 previously failed attempts, the first of which was on 28 July 2011, in which an incident occurred where he found himself floating in 36 °F water with no board, kite, or GPS unit for 1 hour before being rescued. On his second attempt on 2 August he and two friends sailed half the distance before turning around due to poor wind conditions.
Трансатлантикалық өту
Филиппо ван Хеленберг Хубар, Эрик Пекено, Макс Блом, Камилла Рингвольд, Айк Франс және Денис Гисберс алты серфиншілер тобы Канар аралдарынан Түрк және Кайкос аралдарына дейін, шамамен 3500 миль (5633 км) қашықтықты 2013 жылдың 20 қарашасынан 2013 жылдың 17 желтоқсанына дейін кесіп өтті. Алты серфиншінің әрқайсысы күніне төрт сағаттан серфингпен айналысты, оның ішінде күндізгі және түнгі сеанстардан екі сағаттан екі реттен. Бұл кейтсерфинг үшін тамаша кросс-тренинг, себебі кейттерді басқарудың көптеген механизмдері сумен жұмыс істеуге көшеді. Қардағы кейтсерфинг үшін шаңғы немесе сноуборд қолданылады.
A team of six kitesurfers, Filippo van Hellenberg Hubar, Eric Pequeno, Max Blom, Camilla Ringvold, Ike Frans, and Dennis Gijsbers crossed the Atlantic Ocean, from the Canary Islands to the Turks and Caicos Islands a distance of about 3500 mile (5633 km), from 20 November 2013, to 17 December 2013. Each of the six spent four hours each day surfing, broken into two sessions of two hours each, one during the day, and the other during the night. It is a great cross training for kitesurfing as many of the mechanisms for kite control transfer to water use. Skis or snowboards are used on snow for snowkiting.
Нарық
2012 жылы ISAF және IKA әлем бойынша байлондардың саны 1,5 миллион адамға жетеді деп бағалаған (қайта қарау қажет). Сол кезде желкенді серфинг жабдықтарын сатудың әлемдік нарығы 250 миллион АҚШ долларын құрады. Глобалды китспорт қауымдастығы (GKA) болжамы бойынша, байлондардың 10% қыс айларында да серфингпен айналысады. 2017 жылы әлемде 150 000 желкен сатылды, ал жыл сайын 400 000 серфинг тақтасы сатылды.
In 2012, the number of kitesurfers was estimated by the ISAF and IKA at 1.5 million persons worldwide (pending review). The global market for kite gear sales was then worth US$250 million. The Global Kitesports Association (GKA) estimates 10% of the kitesurfers continue during winter. In 2017, 150,000 kites were sold globally, compared to 400,000 surfboards sold each year.
Қуатты желкендер
Қуатты желкен екі негізгі түрінде келеді: алдыңғы жиегі үрмелі және фольгалық желкендер.
A power kite is available in two major forms: leading edge inflatables and foil kites.
Құсбегі өлшемі
Қайықтардың көлемі 0,7 шаршы метрден 21 шаршы метрге дейін, тіпті одан да үлкен болуы мүмкін. Жалпы алғанда, бетінің ауданы неғұрлым үлкен болса, қайықтың күші соғұрлым артық болады. Қайықтың күші жылдамдықпен тікелей байланысты, ал кішкентай қайықтар күшті желде жылдам ұшуы мүмкін. Қайықтың көлемі – желдің жылдамдығы қисығы азаяды, сондықтан желдің жылдамдығы шамамен сегіз түйінге жеткенде үлкен қайыққа көшудің қажеті қалмайды. Қайықтардың түрлі дизайндары бар. Кейбір қайықтар тік төртбұрышты, ал басқаларының ұштары сүйір болады, әрбір дизайн қайықтың ұшу сипаттамаларын анықтайды. "Аспект қатынасы" – енінің ұзындығына қатынасы. Жоғары аспект қатынасы (риба сияқты) төмен жел жылдамдығында көбірек күшті дамытады. Тәжірибелі кайтсерферлер әртүрлі жел деңгейлеріне бейімделу үшін үш немесе одан да көп қайық көлеміне ие болуы мүмкін, бірақ боу-кайттар бұл жағдайды өзгерте алады, өйткені олар өте кең жел диапазонын ұсынады; кейбір озық кайтсерферлер тек бір боу-кайтты пайдаланады. Жеңіл салмақты кайтсерферлер немесе күшті желде кішкентай қайықтарды, ал ауыр салмақты кайтсерферлер немесе әлсіз желде үлкен қайықтарды қолданады. Үлкен және кішкентай кайтсерф тақталарының әсері бірдей: қолда бар қуат көбірек болғанда, кайтсерфер кішкентай тақтада жүре алады. Бірақ, әдетте, көптеген кайтсерферлерге бір тақта және бірден үшқа дейін қайық (7-12 шаршы метр көлемінде) қажет.
Kites come in sizes ranging from 0.7 square meters to 21 square meters, or even larger. In general, the larger the surface area, the more power the kite has. Kite power is also directly linked to speed, and smaller kites can be flown faster in stronger winds. The kite size—wind speed curve tapers off, so going to a larger kite to reach lower wind ranges becomes futile at a wind speed of around eight knots. Kites come in a variety of designs. Some kites are more rectangular in shape; others have more tapered ends; each design determines the kite's flying characteristics. 'Aspect ratio' is the ratio of span to length. High aspect ratios (ribbon like kites) develop more power in lower wind speeds. Seasoned kiteboarders will likely have three or more kite sizes which are needed to accommodate various wind levels, although bow kites may change this, as they present an enormous wind range; some advanced kiters use only one bow kite. Smaller kites are used by light riders, or in strong wind conditions; larger kites are used by heavier riders or in light wind conditions. Larger and smaller kiteboards have the same effect: with more available power a given rider can ride a smaller board. In general, however, most kiteboarders only need one board and one to three kites (7 12 sq m in size).
Басқа жабдықтар
Ұшу сызықтары жоғары молекулалық салмақты полиэтилен сияқты берік материалдан жасалады, ол күтпеген желдегі динамикалық жүктемені басқаруға және соққыны азайту үшін кішкентай көлденең қима профилін сақтауға мүмкіндік береді. Олардың ұзындығы әдетте жеті мен отыз үш метр аралығында болады. Қанатқа отырғызу кезінде сызық ұзындығымен тәжірибе жасау жиі кездеседі. Сызықтар жүргізушінің басқару таяғын желкеннің шеттеріндегі немесе тұтқасындағы бекіту арқандары арқылы желкенге қосады. Көптеген қуатты желкендер 3, 4 немесе 5 сызықты конфигурацияны қолданады. Көптеген басқару таяқтарында 2 күшті қуатқа және 2 басқаруға және шабуыл бұрышын басқаруға арналған 4 сызық болады. 5-ші сызық желкенді қайта іске қосуға немесе, көбінесе C желкендерінде, оның шабуыл бұрышын одан әрі реттеуге көмектеседі. Басқару таяғы – желкенге сызықтар арқылы бекітілетін қатты металл немесе композиттік таяқ. Жүргізуші осы таяқты ұстап, ұштарын тартып желкенді велосипедтей сағат тілі бойынша немесе кері бағытта айналдырады. Әдетте басқару таяғындағы тауық ілмегі жүргізушінің белбеуіндегі тарату таяғындағы құлыпқа немесе ілгекке бекітіледі. Көптеген таяқтарда сондай-ақ жылдам босату қауіпсіздік жүйесі және желкеннің ең аз шабуыл бұрышын реттеуге арналған басқару белбеуі бар. Жеңіл және берік болғанымен, басқару таяқтары әдетте судан ауыр; егер суға түсіп кетсе, таяқтың батуын болдырмау үшін сызықтарға көбіктен жасалған "таяқтар" бекітілуі мүмкін. Басқару таяқтары белгілі бір желкен түрі мен өлшеміне тән болуы мүмкін және басқа желкендермен пайдалануға жарамсыз. Қанатқа арналған жабдық орындық (аяқ тіректері бар), бел немесе жилет түрінде келеді. Жабдық тарату таяғы арқылы жүргізушіні басқару таяғына бекітеді. Жабдық желкеннің күшін азайтады және оны жүргізушінің денесіне бөледі. Бұл жүргізушіге басқару таяғы арқылы желкенге жалғанып отырып, секіру және басқа да трюктерді орындауға мүмкіндік береді. Белдік жабдықтары – тәжірибелі жүргізушілер арасында ең танымал, бірақ орындық жабдықтары жүргізушіден аз күш жұмсау арқылы байлауға мүмкіндік береді, ал жилет жабдықтары жүзуді және соққыдан қорғауды қамтамасыз етеді. Қанат жабдықтары желқайыштарға ұқсас, бірақ құрылысы басқаша; желқайыштар кеудеге отырғызу кезінде бұзылуы мүмкін. Кейтборд – кішкентай композиттік, ағаш немесе көбік тақта. Қазір бірнеше түрлі кейтбордтар бар: бағытты серфинг стилі, вайкборд стилі, екі бағытта да жүруге болатын, бірақ біреуінде жақсы жұмыс істеуге арналған гибридтер және майдалау типті тақталар. Кейбір жүргізушілер стандартты серфинг тақталарын немесе тіпті ұзын тақталарды да қолданады, бірақ аяқ тіректері болмаса, желкеннің биікке секіру қабілеті жоғалады. Екі ұшты тақталар ең оңай үйренуге болатын және ең танымал. Жаңа үрдіс – гидрофоль тақталарымен байлау, бұл қиын, бірақ өте төмен желде жүруге мүмкіндік береді және жүргізушілерге жаңа көкжиектер ашады. Тақталарда әдетте жүргізушіге тақтаға оңай бекінуге және ажыратуға мүмкіндік беретін сандал түріндегі аяқ тіректері болады; бұл тақтадан шеберлік пен секіру үшін қажет. Байланыстарды негізінен КГБ және басқа да поп-трюктер сияқты вайкборд трюктерін қайталауға ұмтылған вайкбордшылар қолданады. Кейтбордтың пішіні мен өлшемі жүргізушінің шеберлігіне, жүру стиліне, жел мен су жағдайларына сәйкес келеді. Китсерфингшілер көбінесе жылы ауа райында ылғалды желдерде киеді. Қатты жел кезінде кейтсерфинг кезінде дене жылу жоғалтуы ылғалды костюм кию арқылы азайтылады. "Шорти" тек торсоны қорғау үшін киіледі, ал толық костюм салқын жағдайлардан, теңіз жануарларынан, мысалы, медузалардан, сондай-ақ егер жүргізуші желкенмен сүйреліп кетсе, абразиялардан қорғаныш үшін қолданылады. Жағажайда көптеген моллюскалар немесе қатты тастар болса, неопрен буттар қажет. Суық жағдайда қыста кейтсерфинг үшін құрғақ костюмдер де қолданылады. Қауіпсіздік ілмегі бар пышақ міндетті жабдық болып саналады. Тотығуға төзімді тот баспайтын болаттан жасалған пышақтың бір бөлігі қисайған пластик ілмекпен қорғалған. Оны қаптап қалған немесе тұтқырланған желкен сызықтарын кесу үшін немесе қауіпсіздік босату жүйесі сәтсіз болса, желкенді босату үшін пайдалануға болады. Кейбір байлауларда пышақ үшін кішкентай қалта бар. Бас жарақаттан қорғау үшін кейтсерфингшілер көбінесе шлем киеді. Шлемдер бас жарақаттарының алдын алады, сондай-ақ басқа жарақаттардың ауырлығын азайтуға және мойын мен омырғаға түсетін қысымды азайтуға көмектеседі. Егер кейтсерфингші қайық немесе жеке су көлігімен қолдау көрсетілсе, жеке құтқару құрылғысы немесе PFD қажет болуы мүмкін. Теңіздің терең суларында кейтсерфинг жасағанда да ұсынылады, егер кейтсерфингші мүгедек болып қалса және құтқару күтіп отыруға мәжбүр болса. Төс аймағына түсетін соққылардан қорғау үшін әсерге төзімді жилеттер бар. Олар сондай-ақ біршама жүзуді қамтамасыз етеді және жоғары қуатты маневрлер кезінде жабдықтың кеудеге көтерілуіне және қабырғаларды жарақаттауына жол бермейді. Тақта тізгіні кейбір жүргізушілердің аяғына немесе жабдығына бекітілген тақтаны бекітеді. Алайда, көптеген кейтсерфинг мектептері тақта тізгіштерін пайдалануға кеңес бермейді, себебі кері соққы қаупі бар, онда тізгіш тақтаны жүргізушіге соғып, қауырсынға алып келуі мүмкін. Әдетте, тақта тізгішін пайдаланатын кейтсерфингшілер бас жарақаттан қорғау үшін шлем киеді. Егер кейтсерфингшіге құтқару қажет болса, сигнал құрылғылары пайдалы. Бұл пышаққа бекітілген қарапайым сыбызғы немесе шлемге жабыстырылған ретрорефлективті таспа болуы мүмкін. Кейбір кейтсерфингшілер төтенше жағдайда пайдалану үшін су өткізбейтін қапшада ұялы телефонды немесе екі таяқты радионы алып жүреді. Кішкентай Төтенше жағдайды хабарлайтын радиомаяк (EPIRB) алып жүріп, дабыл сигналын жіберу үшін қосуға болады. Желкенді іске қосуға және қайтаруға көмектесу үшін және төтенше жағдайларда көмектесу үшін серік маңызды. Сеанс кезінде жүрілген қашықтықты, жолдарды және жылдамдықты өлшеу үшін GPS пайдаланылуы мүмкін. Пончо сүлгілері мен ауыстыру халаттары су жанында ылғалды костюмге немесе купальникке киінуге және шешуге көмектеседі. Пончо сүлгілері көбінесе жылы ауа райында қолданылады, ал ауыстыру халаттарында су өткізбейтін қабықша болады және салқын температурада көбірек жылуды қамтамасыз етеді.
Flying lines are made of a strong material such as ultra high molecular weight polyethylene, to handle the dynamic load in unpredictable wind while maintaining a small cross sectional profile to minimize drag. They come in lengths generally between seven and thirty three meters. Experimentation with line lengths is common in kiteboarding. The lines attach the rider's control bar to the kite using attachment cords on the kite edges or its bridle. Most power kites use a 3, 4 or 5 line configuration. Most control bars have 4 lines, 2 for most of the propulsive power and 2 for steering and for control of the angle of attack. The 5th line is used to aid in re launching or to further adjustment of the kite's angle of attack, mostly in C kites. The control bar is a solid metal or composite bar which attaches to the kite via the lines. The rider holds on to this bar and controls the kite by pulling at its ends, causing the kite to rotate clockwise or counter clockwise like a bicycle. Typically a chicken loop from the control bar is attached to a latch or hook on a spreader bar on the rider's harness. Most bars also provide a quick release safety system and a control strap to adjust the kite's minimum angle of attack. Kite control bars, while lightweight and strong, are usually heavier than water; "bar floats" made of foam may be fixed to the lines right above the harness to keep the bar from sinking if lost in the water. Control bars can be specific to a particular kite type and size and not suitable for use with different kite types. A kite harness comes in seat (with leg loops), waist, or vest types. The harness together with a spreader bar attaches the rider to the control bar. The harness reduces the strain of the kite's pull from the rider's arms, spreading it across part of the rider's body. This allows the rider to perform jumps and other tricks while remaining attached to the kite via the control bar. Waist harnesses are the most popular harnesses among advanced riders, although seat harnesses make it possible to kitesurf with less effort from the rider, and vest harnesses provide both flotation and impact protection. Kite harnesses resemble windsurfing harnesses, but with different construction; a windsurfing harness is likely to fail when used for kiteboarding. Kiteboard, a small composite, wooden, or foam board. There are now several types of kiteboards: directional surf style boards, wakeboard style boards, hybrids which can go in either direction but are built to operate better in one of them, and skim type boards. Some riders also use standard surfboards, or even long boards, although without foot straps much of the high jump capability of a kite is lost. Twin tip boards are the easiest to learn on and are by far the most popular. A new trend is kitesurfing with hydrofoil boards, which is difficult but opens new horizons to the riders by allowing them to ride in very low winds. The boards generally come with sandal type footstraps that allow the rider to attach and detach from the board easily; this is required for doing board off tricks and jumps. Bindings are used mainly by the wakestyle riders wishing to replicate wakeboarding tricks such as KGBs and other pop initiated tricks. Kiteboards come in shapes and sizes to suit the rider's skill level, riding style, wind and water conditions. A wetsuit is often worn by kitesurfers, except in warmer conditions with light winds. When kitesurfing in strong winds, body heat loss is reduced by wearing a wetsuit. A "shortie" is worn to protect the torso only, and a full suit is used for protection against cool conditions, from marine life such as jellyfish, and also from abrasions if the rider is dragged by the kite. Neoprene boots are required if the beach has much shellfish or hard rocks. Dry suits are also used to kitesurf in cold conditions in winter. A safety hook knife is considered required equipment. The corrosion resistant stainless steel blade is partially protected by a curved plastic hook. It can be used to cut entangled or snagged kite lines, or to release the kite if the safety release system fails. Some kitesurfing harnesses are equipped with a small pocket for the knife. A helmet is often worn by kitesurfers to protect the head from blunt trauma. Helmets prevent head lacerations, and can also reduce the severity of impact injuries to the head, as well as compression injuries to the neck and spine. A personal flotation device or PFD may be required if the kitesurfer is using a boat or personal water craft for support. It is also recommended for kitesurfing in deep water in case the kitesurfer becomes disabled and must wait for rescue. An impact vest provides some protection against impacts to the torso area. They also provide some flotation and preclude the harness to climb the chest and hurt the ribs, during high power maneuvers. A board leash that attaches the board to the kitesurfer's leg or harness is used by some riders. However, many kitesurfing schools discourage the use of board leashes due to the risk of recoil, where the leash can yank the board to impact the rider, which can result in serious injury or even death. Generally, kitesurfers that use a board leash will also wear a helmet to help protect against this. Signaling devices are useful if the kitesurfer needs to be rescued. This may be as simple as a whistle attached to the knife, or retro reflective tape applied to the helmet. Some kitesurfers carry a mobile phone or two way radio in a waterproof pouch to use in an emergency. A small Emergency Position Indicating Radio Beacon (EPIRB) can be carried and activated to send out a distress signal. A buddy is important to help with launching and retrieving the kite, and to assist in an emergency. A GPS can be used to measure distance travelled, tracks and speed during a session. Poncho towels and changing robes are commonly used to dry off and get changed into and out of a wetsuit or swimwear waterside. Poncho towels are more commonly used in warmer weather, whereas changing robes typically have a waterproof shell and provide more insulation for colder temperatures.
Дене шынықтыру
Кайтбординг орташа және жоғары қарқынды жаттығу түрі деп есептеледі, бірақ фрирайд (еркін жүзу) серуендеу сияқты төмен қарқынды болуы мүмкін, әдетте 2-3 сағатқа дейін созылатын ұзақ сеанстарда жасалады. Ол кемінде жасөспірімдерден бастап 70 және одан да жоғары жастағы адамдарға дейін, барлық жастағы адамдарға қолайлы. Оны басқа фитнес жаттығуларына толықтыру ретінде немесе оларды алмастыру ретінде қарастыруға болады.
Kiteboarding is seen as a mid to high intensity exercise, but freeriding can be a low intensity practice like walking, and is usually done in long sessions of up to 2–3 hours. It is amenable to almost all ages, at least from teenagers up to 70 years old or more. It can be seen as a supplement or a substitute for other fitness practices.
Қауіпсіздік
Электр желкендері айдаушыны wakeboarding-тегі қайық сияқты тартуға және пайдаланушыларды суға секіруге жеткілікті биіктікке көтеруге мүмкіндік береді. Басқарылмаған желкен, әсіресе кедергілер бар жерлерде қауіпті болуы мүмкін. Айдаршы құлап кетуден немесе кенеттен соққан желден басқаруды жоғалтуы мүмкін, мұндай жағдай дауыл немесе найзағай кезінде ("кольярд") күшті желдің болуына байланысты туындауы мүмкін. Жоғары көтерілгеннен, сүйреліп, алысқа лақтырылғаннан, жел бағытымен ұшырылғаннан немесе жерге құлағаннан кейін құм, ғимараттар, жер бедері немесе электр желілері сияқты қатты нысандармен соқтығысып, немесе жеткілікті жылдамдықпен немесе биіктіктен суға тиіп ауыр жарақат алуы мүмкін ("kitemare", желкен және қорқыныш сөздерінің қосындысы). Керекті сападағы кәсіби кайтбординг оқытуы, тәжірибені сақтықпен дамыту және дұрыс шешімдер қабылдау мен қауіпсіздік жабдықтарын тұрақты пайдалану кайтбордингтегі проблемалардың азаюына көмектеседі.
Power kites are powerful enough to pull the rider like a boat in wakeboarding and to lift their users to diving heights. An uncontrolled kite can be dangerous, especially in environments with solid obstacles. A rider can lose control from falling or from sudden wind gusts, which can occur in the presence of strong winds from squalls or storms ("collard"). It is possible to be seriously injured after being lofted, dragged, carried off, blown downwind or dashed, resulting in a collision with hard objects including sand, buildings, terrain or power lines or even by hitting the water surface with sufficient speed or height ("kitemare", a portmanteau of kite and nightmare). Adequate quality professional kiteboarding training, careful development of experience and consistent use of good judgement and safety gear should result in fewer problems in kiteboarding.
Ауа райы
Ауа райын болжау және оған назар аудару қауіпсіз кейтбордингтің ең маңызды факторы болып табылады. Ауа райы туралы білімнің жетіспеуі және оның көрсеткіштерін түсінбеу жиі кездеседі, бірақ ауа райымен байланысты проблемаларды болдырмауға болады. Кейтбординг үшін қолайсыз жерді таңдау, мысалы, желдің құрлық үстінен өтуі салдарынан желдің әлсіреуі, күшті соққылар мен үзілістердің пайда болуы көптеген жазаға себеп болған. Ауа райына назар аудару және жүргізушінің қабілеттеріне сәйкес шектеулерді сақтау ең қауіпсіз тәжірибе береді. Дауыл фронтына жақын жерде кейтсерфинг жасау желдің күші мен бағытының күрт өзгеруіне байланысты аса қауіпті болуы мүмкін.
Weather forecasting and awareness is the principal factor to safe kiteboarding. Lack of weather awareness and understanding the figures is frequent, but avoiding weather problems is possible. Choice of inappropriate locations for kiteboarding where the wind passes over land creating wind shadow, rotor with pronounced gusts and lulls has also factored in many accidents. Paying attention to the weather and staying within the limits of the riders ability will provide the safest experience. Kitesurfing close to storm fronts can be particularly dangerous due to rapid changes in wind strength and direction.
Ауырластырушы факторлар
Желдің бағыты бойынша кетері мен қатты нысандар арасындағы жеткілікті қашықтықтың болмауы, реакцияға қажетті уақытты және қашықтықты азайтып, жазаға себеп болды. Шамасы аз суға немесе бекітілген немесе су бетінде қалқып жүзетін нысандарға жақын жерде секіру және ауада ұшу қауіпті болуы мүмкін. Жел серфингімен, басқа кетерімен немесе су көліктерімен соқтығысу, әсіресе көп адам болатын жерлерде қауіпті. Жалғыз кетерімен жүзу көбінесе жазаға әкеп соғады; кетерімен жүзушілер достарымен бірге жүзуге тырысып, бір-бірін қадағалауы керек. Кетерімен жүзуші жағадан оңай жүзуге қарағанда алысқа кетіп қалуы мүмкін, сондықтан тікелей жағалауға қарай соғатын желде кетерімен жүзуге кеңес берілмейді. Теңіздегі қауіптерге акулалар, медузалар, теңіз суыры, дельфиндер және тіпті крокодилдер кіруі мүмкін, бұл жағдайға байланысты. Құстардың көші-қоны қозғалысы да қақтығыстарға себеп болуы мүмкін. Суға бату ауыр жазаларда да маңызды рөл атқарады және кейбір жағдайларда тиісті құтқару жилетін немесе соққыға қарсы жилетті пайдалану және қанағаттанарлық жүзу дағдыларын дамыту арқылы болдырмауға болады.
Lack of a sufficient downwind buffer distance between the kiter and hard objects has contributed to accidents reducing the available distance and time for reaction. Jumping and being airborne at inappropriate places such as shallow water or near fixed or floating objects can be hazardous. Collisions with wind surfers, other kite boarders or water craft are hazards, particularly at busy locations. Solo kiteboarding has been a frequent contributing cause to accidents; kiteboarders should try to kite with friends and keep an eye on one another. A kitesurfer can get farther from shore than an easy swim, which is the primary reason kitesurfing in directly offshore winds is discouraged. Marine hazards include sharks, jellyfish, sea otters, dolphins, and even crocodiles, depending on the location. Potential conflicts can also arise from the migratory movements of birds. Drowning has been a factor in severe accidents as well and may have been avoided in some cases through the use of an appropriate flotation aid or impact vest and development of acceptable swimming skills.
Қауіпсіздік құралдары
Кейбір желкендердің дизайны 2005 жылдың соңынан бастап басқару таяқшасына тікелей және толық деповерлеу мүмкіндігін және жақсартылған жылдам босату механизмдерін қосты, олардың екеуі де осы спортты әлдеқайда қауіпсіз етеді. Дегенмен, желкенді авариялық жағдайда дереу тоқтату тәжірибесінің жеткіліксіздігі және тым күшті немесе тұрақсыз ауа райында шығу, жоғары деповерлеуге ие желкендердің артықшылықтарын азайтуы мүмкін. Қауіпсіздік жабдықтарының тағы бір маңызды бөлігі – соққыға қарсы жилет, ол жақсартылған құтқару құралы ретінде қосымша қызмет етеді. Ол соққының күшін азайтады, сонымен қатар терең суда өзін-өзі құтқарудың ұзақ процесі кезінде пайдаланушының төзімділігін арттырады, мұндай жағдайға ерте не кеш әр фрирайд желкеншінің тап болуы мүмкін. Бұл сондай-ақ маңызды, бірақ жилеттің толықтыруы ретінде көбінесе назардан тыс қалады, күшті айналымдар кезінде оның көкірек бойымен жылжып, қабырғаларды жарақаттауына бөгет жасайды. Қауіпсіздік жиынтығының басқа да маңызды бөліктері – өрілген сызықтарды кесуге арналған қауіпсіз пышақ, жақсы көрінетін түсті шлем, су температурасына байланысты тиісті қалыңдықтағы гидрокостюм және жағажайда көптеген ұлулар немесе кедір-құмдар болса, неопрен етіктер.
Some kite designs from late 2005 and onwards have included immediate and almost full depower integrated with the control bar and improved quick release mechanisms, both of which are making the sport much safer. However, lack of sufficient practice of emergency depowering the kite and going out in excessively strong or unstable weather can reduce the benefit of high depower kites. Another important part of the safety equipment is the impact vest, which doubles as an improved floatation device. It reduces the severity of eventual impacts, but also improves the user endurance in the long procedures of self rescue in deep waters, which almost every freeriding kiter experiences sooner or later. It is also important and overlooked as a complement to the harness, precluding it to climb along the chest during powerful kite loops, which otherwise would hurt the ribs. The other important pieces of a reasonable safety kit are the safety hook knife to cut tangled lines, the helmet in a high visibility colour, a wet suit of reasonable thickness, depending on the water temperature, and possibly neoprene boots if the beach has much shellfish or hard rocks.
Статистика
Апаттар ауыр жарақаттарға немесе тіпті өлімге әкелуі мүмкін. 2000 жылдан 2003 жылдың қыркүйегіне дейін кейтборд қауіпсіздігі туралы ақпараттар базасында 105 апат тіркелді, олардың 14-і қаза болды. Оңтүстік Африкада 2003 жылдың қазаны мен 2004 жылдың сәуір айы аралығында байлауыш серфингіне қатысты іздеу-құтқару операцияларының 83%-ы жағадан алыс желде, байлауыш әлі де жиналмаған күйде, күшті желде бақылаусыз немесе әлсіз желде қайта іске қосу мүмкін емес жағдайда болды. 30 операцияда қаза болған жоқ, бірақ бес адам жарақат алды: екеуі тақтаға тиюден сүйектері сынды, тағы екеуі ауыр гипотермия мен шаршаудан зардап шекті, ал бесіншісі шаршап, жарақаттанды. Гибридтік және иісті желкендердің дизайнындағы жетістіктер олардың қамтамасыз ететін қуатын жақсырақ бақылауға және тиімді қауіпсіздік жүйесін құруға мүмкіндік береді. 2003 жылы АҚШ-тағы қаза болғандар туралы мәліметтерде 100 000 қатысушыға 6-12 кейтбордшының қаза тапқаны көрсетілді. Бұл көрсеткіш SCUBA дайвингінде 4-тен 5-ке дейін (және екі мотоциклшіден әлдеқайда жоғары), Автокөлік жол апаттарында 15-ке, ал парапланерлерде 56-ға тең. Дегенмен, бұл сандарды дұрыс түсіндіру қажет, себебі олар жаттығудың бір сағатына шаққандағы апаттардың көрсеткішін ескермейді, бұл маңызды көрсеткіш болар еді. Кейтборд жиі жаттығуларға мүмкіндік береді, спорт залындағыдай, тіпті басқа қауіпті спорт түрлерінен, мысалы, суға секіруден де жиі. Сондықтан, кейтбордпен байланысты тәуекелді дұрыс бағалау үшін қосымша мәліметтер қажет.
Accidents can generate serious injuries or even be deadly. 105 accidents were reported in the Kiteboarding Safety Information Database between 2000 and September 2003, with 14 fatalities. In South Africa between October 2003 and April 2004, 83% of search & rescue missions involving kitesurf were in offshore winds with the kite still attached to the harness, uncontrolled in strong winds or impossible to relaunch in weak winds. On 30 missions, there was no fatalities but five injuries : two had bone fractures after being hit by their boards, two others were suffering from critical hypothermia and exhaustion and the fifth was exhausted and lacerated. Advances in hybrid and bow kite designs leads to a better ability to control the power that they provide and effective safety release systems. In 2003, fatality ratings for the U. S. stated that 6 to 12 kiteboarders died for 100,000 participants. This being higher than 4 to 5 in SCUBA diving (and much higher than the two Walkers), comparable to the 15 in Motor Vehicle Traffic, and 56 for Paragliders. However these figures have to be correctly interpreted, since they do not account for the rate of accidents per hour of practice, which would be the telling index. Kiteboarding lends itself to a rather frequent practice, much like a gym program, arguably more frequent than other risky sports like scuba diving. Therefore, further data is required to properly evaluate the risk associated with kiteboarding.
Шамамен серфингпен салыстырғанда
Кейтбордтық желқайықтың рекордтық жылдамдығы – 55,65 (WR) түйін, 55,50 түйін (орташа 53,27 Windsurf WR, Antoine Albeau 2/11/15). Желге қарсы мүмкіндіктер: екі ұшты тақтада жел бағытынан шамамен 70°, ал тиімді гидрофойл тақтада – 42°. Қайық желге қарсы қаншалықты көп жүрсе, оның желдің соққысына қарсы тұру үшін оның желге қарай соғуы соншалықты қажет. Желге қарсы жүретіндер жағадағы желкеншілерге ұқсас позаны қабылдайды, олар желкенді тежеу үшін аяқтарын жағажай құмында алға жылжиды. Кейтбордтың орта сызығы траекториялық сызықтан қашықтап орналасқан, бұл жылдамдықты күрт төмендетеді. Жел бағытынан шамамен 45°, бұл жүргізушінің шеберлігіне байланысты. Жақсы жабдықталған желкенді тақтаның орта сызығы траекториялық сызыққа дерлік параллель, себебі көптеген бүйіндік күштер құйрық қанатымен қарсы алынады және аздап жиектеу қажет. Осы себепті желге қарсы бағыттарда жылдамдық жоғары болады. Ең жоғары жылдамдық кең ауқымда қол жеткізіледі. Теория: Қайық қаншалықты жылдам қозғалса, соншалықты көп күш дамытады. Бір орында тұрып, желкенді жоғары-төмен белсенді түрде басқару (құбырлау) арқылы бірден көп күш тудыруға болады. Қайықтың тақтадан әлдеқайда жылдам қозғалуы мүмкін. Китер/қайық жүйесінің динамикалық сипаты, қайықтың кең жел диапазонына ие болуына себеп болады. Желкен мен тақта бірдей жылдамдықпен қозғалады. Құбырлау арқылы кейде өзін ұшуға итеруге немесе шекті жағдайларда ұшуды сақтауға болады. Бірақ желкен мен тақтаның жылдамдығы негізінен бірдей болады. Осы себепті желқайықтың көп жабдыққа ие болуын қажет етеді. Жабдық жел жағдайларына қайықтан гөрі жақын болуы керек. Жүргізушіге физикалық жүктеме: Қайықтың тарту күші тек ілмектелген кезде, арқанға ілгіштің бұғазы арқылы жүргізушіге беріледі. Ілмектелген кезде жүргізуші желкенді басқару және шайбаны итеру/тарту арқылы желкен күшін басқару үшін бұлшықет күшін (бас бармақ және көрсету саусағы жеткілікті) пайдаланады. Ілмектелмеген кезде жүргізуші желкенді қолдарымен басқарады, бұл күшті болуы мүмкін. Жалпы, кейтсерфинг көбінесе жеңіл кардио жаттығу. Желкенмен серфинг ілмексіз жүргенде, әсіресе жел күшті болғанда, көп күш қажет. Қайықтықты пайдаланып, құлап қалғаннан кейін қалпына келгенде немесе маневрлер жасағанда (жибинг, такинг) жүргізушіге арқанды желкеннен толық ажырату керек, яғни сүйреу және басқару күштерін тек қана жүргізушінің бұлшық етімен қарсы алуға болады. Жүгіру кезінде бұлшықет күші азаяды, өйткені жүргізуші жүгіру кезінде доңғалақтың жылдамдығын ұстап тұруда шебер болады. Жарыс жағдайында ол өте физикалық болуы мүмкін, толқынның "жоғары жағына" ұшып, тақтаны мүлдем тегістеп, желкенді жақсы қуаттау қажет. Ең күшті желде желдің күшінен физикалық жүктеме болуы мүмкін, бірақ бұл жабдықтың дұрыс таңдалмауы немесе шеберліктің жетіспеуіне байланысты. Құлаудан қалпына келу: Қайықты құлау кезінде ұшыруды жалғастыру оңай, бірақ "Гинденбургтер" сирек кездеседі. Жүргізушіні қозғалатын қайықтың күшімен судан шығаруға болады. Қайықтың күшін оның шабуыл бұрышын өзгерту арқылы реттеуге болады. Жел аз болғанда қайық суға құлап, сол жерде қалуы мүмкін. Жеңіл желде (планингі жоқ жағдайда) жүргізуші досқа шығып, желкенді судан шығару керек. Алайда, желдің күшті кезінде (планинг жағдайында, жабдық/салмақ/тәжірибеге байланысты шамамен 9 түйінден бастап) судан бастау жақсырақ. Бұл желкенді желдің оң бұрышына сәйкестендіру арқылы желкенді пайдалану арқылы тақтаға тартуына мүмкіндік беру арқылы, содан кейін оңай қайтадан ілініп, аяқ белбеулеріне аяқ қоюды білдіреді. Бұл маневрдің талаптары планингтік жағдайларға қарағанда аз. Такинг және Джибинг: Екі ұшты тақталар (тақталардың көпшілігі) екі бағытта қозғалуға арналған. Егер жүргізуші келесі ретпен айдауды бастағысы келсе, тек қайықтың бағытын кері бұру керек. Енді тақтаның "құйрығы" "мұрынға" айналады, сондықтан аяқтарды аяқ белбеулерінде ұстауға болады. Желдің желге қарсы жиегі бетін өзгертпегендіктен, "жибинг" немесе "такинг" терминдері дұрыс емес. Суға түсу үлкен проблема емес, өйткені тіпті жаңадан бастағандар да қайықты пайдалана отырып, судан тез және оңай бастай алады. Қазіргі уақытта көптеген кейтсерферлер бағытты тақталарды да қолданады (барлық толқын, жарыстар және фольгалар). Бұларды тістеу немесе тістеу керек. Бұл іс жүзінде тәжірибе талап етеді. Толық планингі жарыстағы жибтер жел серфіндегідей қиын. Жүргізуші такинг немесе жибинг арасында таңдау жасай алады. Екі жағдайда да желдің жағы өзгеріп, оның аяғы ауысады. Жел қатты соққанда жылдамдықты сақтап, бағытты өзгертудің жалғыз жолы – жибинг жасау, бұл көп сағаттық жаттығуды қажет ететін маневр. Секіру: Кейтсерферлер желкенді "секіру" үшін (іс жүзінде парапланер ретінде пайдалану) пайдалана алады, бұл үшін толқын қажет емес. Секіру салыстырмалы түрде оңай, бірақ қауіпті болуы мүмкін. Желдің өзгеруі немесе қайықтың жылдам қозғалысы кезінде, әсіресе жаңадан бастағандарда, секіру көзді жоспарланбаған болуы мүмкін, онда жүргізуші желкен бағытын өзгерткенде ауаға тартылуы мүмкін. Жүргізушіге жеткілікті алға жылдамдық және идеалды жағдайда "толқын" қажет. Егер толқын жеткіліксіз болса, жүргізуші секіруді тақтаның құйрығын төмен қарай итеру арқылы бастауы керек. Көзді жоспарланбаған секірулер сирек кездеседі (толқындардың үстінен секіргенді қоспағанда), өйткені секіру үшін жүргізушінің белсенді әрекеті қажет. Секіруге шеберлік қажет және көбінесе тәжірибелі жүргізушілер ғана орындай алады. Аэробика: Көптеген аэробикалық трюктерді (құйрық ұстау, доңғалақ айналу және т.б.) орындау үшін желкеннің ауадағы орналасуын өзгертудің қажеті жоқ. Сондықтан "аэробика" жасау, желкеннен ілмектелген күйде жағада орындаудан айтарлықтай ерекшеленбейді. Жаңадан бастағандар сақтықпен бірнеше апта немесе тіпті күннен кейін қарапайым трюктерді орындауға тырыса алады. Бұл қайықтың физикалық жағы. Көптеген аэробикалық трюктерде желкеннің ауадағы орналасуы күрт өзгереді. Әрбір фигураның өзіндік идеалды желкен қозғалысы бар. Кейбір аэробикалық трюктерде, мысалы, доңғалақ айналуда, жүргізуші толық мачты айналдыруға мүмкіндік беру үшін жеткілікті биікке секіруі керек. Жылдам қозғалатын және салыстырмалы түрде ауыр (тақта + мач + желкен) жабдықтың жанында болудың тәуекелі жоғары. Аэробика секіруден гөрі күрделі болғандықтан, оны ең тәжірибелі жүргізушілер орындайды, олар желкенмен серфинг қауымдастығында үлкен құрметке ие. Қауіпсіздік: Кез келген нысаннан (жел бағытынан) кемінде 50 метр, ал басқа кейтсерферден (жел бағытынан) кемінде 30 метр қашықтықты сақтау қажет. Күшті желдің соққысынан ауаға ұшу қаупі бар, бұл кейтсерферді бақылаусыз парапланерге айналдырады және жел бағытындағы кез келген нысандарға соқтығысу қаупін тудырады. Жел желісі болмағандықтан, жел серфінде жел бағытынан немесе желге қарсы қашықтық қажет емес, тек кейтсерфер немесе балық аулау желісінен. Осының салдарынан жел серфінде "айналу" немесе күшті желдің соққысы туралы алаңдаудың қажеті жоқ. Сондай-ақ, олар дерлік бірден тоқтауға болады. Тәжірибелі жүргізушілер бұл үшін "апатқа" ұшырайды, ал жаңадан бастағандар (әдетте арқанды тақпайтын) желкенді бірден босату арқылы желкен күшін азайта алады. Сондықтан басқа су пайдаланушыларға немесе қатты нысандарға соқтығысу қаупі жоғары емес. Оқу қисығы: Кейтборд пен желқайықтың оқу қисығы әртүрлі. Бастапқыда қайықты басқаруды жағада үйренуге болады, өйткені кейтборд жағажай қайығынан пайда болды. Алайда, суға түскеннен кейін, негіздерді үйренгенше қауіпсіздікті қамтамасыз ету үшін нұсқаушының көмегі қажет. Негіздерді меңгергеннен кейін, желқайықтан гөрі тез прогресс байқалады.
Kiteboarding Windsurfing Record Speed 55.65 (WR) knots 55.50 knots (Avg. 53.27 Windsurf WR, Antoine Albeau 2/11/15) Upwind Capabilities About 70° from wind direction on a twin tip board, or 42° on the more efficient Hydrofoil board. The more a kite board tracks upwind, the more its leeward side must edge into the water to resist lateral drag. Upwind riders adopt a similar stance to kite fliers onshore, who slide their feet forward in the beach sand to brake the kite. The kite board's center line is way off the track line, dramatically reducing speed. About 45° from wind direction depending on the skills of the rider. The sail board's center line runs virtually parallel to the track line, as most lateral forces are encountered by the tail fin and little edging is required. Because of this, upwind courses are fairly fast. Fastest speeds are achieved at broad reach. Theory The faster the kite moves the more force it develops. Standing still and actively steering the kite up and down (pumping) one can almost immediately create a lot of force. It is almost always possible to have the kite travel faster (much) than the board. The dynamic nature of the kiter/kite system is why kites have so much range (wind range). The sail and board move at the same speed. With pumping one can sometimes push oneself onto a plane or maintain planing in marginal conditions. But sail and board travel at basically the same speed. This is the main reason why windsurfing requires a lot of equipment. The equipment must match the wind conditions much closer than kiting. Physical Strain on Rider The traction force of the kite is solely transferred to the rider via the harness loop attached to the harness hook when hooked in. When "hooked in" the rider uses muscle strength (thumb and index finger suffice) to steer the kite and control the kite power by pushing the bar in and out (depending on setup one might actually notice a slight effort). When "unhooked" the rider steers the kite using their arms with no depower, which can be strenuous. Generally, kitesurfing is more of a light cardio training. Windsurfing without a harness requires a lot of physical effort, especially in strong wind. With a harness, recovering from a fall or when maneuvering (jibing, tacking, ) the rider needs to detach the harness completely from the sail, which means that both traction and steering forces are to be countered solely by the rider's muscle. For jibing maneuvers, muscle effort diminishes as the rider becomes more skilled in maintaining board speed in the jibe. In race conditions it can get quite physical as well, planing "over the top" of wave sets keeping the board absolutely level and the sail well powered. In the strongest winds it can get physical as well due to the sheer force of the wind, but that is attributed to poor choice of equipment or lack of skill. Fall Recovery The kite is fairly easy to keep flying during a fall, with 'Hindenburgs' being rather exceptional. The rider can be pulled out of the water by the force of the moving kite. The kite power can be regulated by changing the angle of attack of the kite. In light winds the kite may fall into the water and stay there. In light winds (non planing conditions), the rider needs to get on the board and pull the sail out of the water. However, in stronger winds (planing conditions (depending on equipment/weight/experience approx. from 9 knots on)), water starting is a better option. This means positioning the board sail combination through aligning the sail into the right wind angle, allowing the wind to pull the body out of the water onto the board using the sail, and then easily hooking back in and stepping into foot straps. This maneuver actually requires slightly less than planing conditions. Tacking and Jibing Twin tip kiteboards (the majority of kiteboards) are designed to be bidirectional. If the rider wants to start the next tack only the kite's sailing direction must be reversed. The "stern" of the board now becomes the "bow", so the feet can be kept in the footstraps. Since the windward edge of the board doesn't change sides, the terms "jibing" or "tacking" are somewhat of a misnomer. Falling into the water is not a major problem, as even beginning riders can quickly and fairly effortlessly execute a water start using the kite to pull them out of the water. Nower days many kiters use directionals as well (all wave, racing as well as foils). These need to be jibed or tacked. This actually requires practice. Full planing race jibes are almost as difficult as in windsurfing. The rider has the choice between tacking or jibing. In both cases the windward edge changes sides, so the rider will need to change footstraps. At high winds the only option to change tacks while maintaining speed is to carve jibe, which is a maneuver that requires many practise hours for it to be performed with a reasonably low risk of falling. Jumping Kitesurfers can use their kite to "jump" (actually using it as a paraglider), without the need for a launch wave. Jumping is relatively easy but can be hazardous. Being launched (jumping) can also happen unintended, even to beginners, especially in shifting winds or fast kite movements, where the rider can get pulled into the air as the kite reverses direction. The rider needs considerable forward speed and ideally a "ramp wave" to get airborne. When the wave is not large enough, the riders must initiate the jump by kicking down the tail of the board. Unintended jumps rarely occur (unless bouncing over waves, ), as jumping requires active rider input. Jumping requires skill and can generally only be executed by advanced riders. Aerobatics Most aerobatics and tricks (tail grab, barrel roll etc.) can be executed without the airfoil's position in the air having to change. Therefore, executing "aerobatics" is only marginally different from executing them on shore suspended by the harness from some fixed point. Beginners with a lot of caution may start attempting some basic tricks after the first few weeks or even days. This part of kiting can actually be physical. With most aerobatics the airfoil's position in the air changes dramatically. Each figure has its own ideal airfoil movement. With some aerobatics like the barrel roll, the rider needs to jump sufficiently high to allow the full length of the mast to rotate forward underneath. Often the risks to the rider of having fast moving and relatively heavy (board + mast + sail) gear so close by are substantial. As aerobatics are considerably more complicated than jumping, they are the done by the most experienced of riders, commanding huge respect within the sail boarding community. Clearance Clearance of at least 50 meters upwind (from any object) and 30 meters downwind (from another kitesurfer) is required. The risk of being blown into an airborne situation by a strong wind gust is real, effectively turning the kite boarder into an uncontrolled para glider in risk of hitting any object downwind. Since there are no kite lines, no upwind or downwind clearance is required from any object other than a kite surfer or fishing lines, which means that windsurfers do not need to worry about 'rotor' or strong wind gusts. Also, they can emergency stop almost immediately. Experienced riders will do this by 'crashing' while beginning riders (who typically do not wear a harness) can depower the sail instantly by releasing the back hand or letting the mast fall on water. The risk of hitting hard objects or other water goers is therefore minimal. Learning Curve Kiteboarding has a different learning curve from windsurfing. At the beginning the handling the kite can be largely taught on shore, as kite boarding evolved from beach kiting. However once on the water you need to be safely guided by an instructor until you learn the basics. After you have the basics and are independent you will progress much faster than in windsurfing. Recovery from falling is relatively easy (the kites, especially the newest models, stay normally aloft to pull the rider out of the water, with little effort) as is changing tacks, even in strong wind. Staying upwind is regarded as an advanced technique. Light wind kiting (<9 knots) is also an advanced technique: traveling much faster than the wind any mistake can lead to loss of apparent wind > kite falls into the drink and stays there. The learning curve for windsurfing is gradual, and rewarding as the rider progresses through each stage of learning, and one can engage in solo practice. Initially handling of the airfoil (sail) can be learned on the water or on land. Once on the water it takes much of practice to improve. Recovery from falling takes more effort than kiting. The rider needs to either up haul the sail standing on the board or water start, which both take some balance. Up hauling large sails can be a bit of work. Falling into the water is part of the overall experience. Equipment Safety In case of material failure or accidents, normal kitesurfing equipment offers limited rescue possibilities. Kitesurfers can perform a self rescue and use their kite to sail back to shore. The last option for the rider is to abandon the kite and kiteboard and swim to shore. Any sail board will allow the rider to keep the body sufficiently out of the water to postpone or avoid hypothermia. Smaller boards may require that the mast be detached, to avoid sinking. Thus, as a rule, a rider should never abandon the board. Windsurfing equipment is inherently safe in high winds against tea bagging or collisions due to loss of control: In case of too strong wind, the rider can depower the sail instantly by letting go with the back hand or letting the sail drop on water. Doing so (or falling) means that the board stops almost immediately as the sail will act as a floating anchor in water. Equipment Transport A kite and kiteboard will fit in most vehicles. An average rider may need two to three kites and one board to ride in a wide range of wind strength. The sail board and sail mast (even telescopic) do not fit in most vehicles, and need to be transported on a roof rack or trailer. If they do, they will often exclude passengers from the vehicle. Several different sails and boards (and often masts and booms) are necessary to cover the full range of rideable conditions.