Кіріспе
Кенни Брекк (21 наурыз 1966 жылы туған) – шведтің бұрынғы автожарыс жүргізушісі. Зейнеткерлікке шыққанға дейін CART, Indy Racing League және IROC серияларында бақ сынаған. 1998 жылы Indy Racing League чемпионатының жеңімпазы, ал 1999 жылы Индианаполис 500 жарысын жеңіп, бұл жарыста жеңіске жеткен алғашқы швед жүргізушісі атанды. 2003 жылы Техас моторлы трассасындағы ең ірі апаттардың бірінен аман қалды, онда адам ағзасының тіркей білген ең жоғары көлденең үдеу күші 214 G болды. 18 айдан кейін Indy 500 жарысына оралып, ең жылдам уақытты көрсетті. Жарыстан кейін IndyCar жарысынан шықты. 2009 жылы ралли спортына қайта оралып, X Games 15-те Rally X жарысында алтын медаль жеңіп алды. Брекк кейде жарысқа қатысып тұрады және 2011 жылдың маусым айында Англияның Нотингем қаласындағы The Dukerie's Stage Rally жарысын Emil Axelssonмен бірге жеңіп алды. Олар 2011 жылдың шілдесінде шведтік дәстүрлі The Midnight Sun Rally жарысын да жеңіп алды. Қыркүйек айында Брекк, 24 сағат Le Mans жарысының 9 дүркін жеңімпазы Том Кристенсенмен бірге 1964 жылғы Shelby Daytona Coupé көлігінде Гудвуд қайта жаңғыруындағы RAC Tourist Trophy жарысында поул позициясын алып, жеңіске жетті. 2013 жылдың қыркүйегінде Брекк, Red Bull Racing командасының Адриан Ньюимен бірге Ford GT40 көлігінде Гудвуд қайта жаңғыруындағы The Whitsun Trophy жарысын жеңіп алды.
Kenny Bräck (born 21 March 1966) is a Swedish former race car driver. Until his retirement from racing, he competed in the CART, Indy Racing League and the IROC series. He won the 1998 Indy Racing League championship and the 1999 Indianapolis 500, becoming the first Swedish driver to win the race. He survived one of the racing sport's biggest crashes at Texas Motor Speedway in 2003, where he recorded the highest horizontal g force ever survived by a human being at 214. Eighteen months later he made a comeback at the Indy 500 and set the fastest qualifying time of the field. He retired from IndyCar racing after the race. In 2009, he made a comeback to rally, competing in Rally X at X Games 15 and winning Gold. Bräck still drives occasionally and won The Dukerie's Stage Rally in Nottingham, England with co driver Emil Axelsson in June 2011. The duo also won the Swedish classic The Midnight Sun Rally in July 2011. In September Bräck took pole position and won the RAC Tourist Trophy race at the Goodwood Revival in a Shelby Daytona Coupé 1964 together with 9 time 24 Hours of Le Mans winner Tom Kristensen. In September 2013 Bräck won The Whitsun Trophy race at the Goodwood Revival in a Ford GT40 together with Red Bull Racing's Adrian Newey.
Ерте мансап
Швецияның Арвика қаласында дүниеге келген ол, Glava шағын ауылында өсті. Қысқы айларда әкесі көл мұзында оны машина жүргізуге үйреткен. 13 жасында көршісі Бреккті жарыспен таныстырды, ол бір жаз бойы оның бизнесінде жұмыс істеп, оған гоу-карт сатып алды. Брекктің мансабының бастапқы кезеңінен басқа, ол өзінің мансабын өзі басқарып келеді – демеушілер табудан, келісімшарттар бойынша келіссөздер жүргізуден жарыстарда жеңіске жеткенге дейін барлық істі өзі атқарады.
Формула жарыстары
Ол Ұлыбританияда және Швецияда Формула Форд және Формула 3 сыныптарында жарысты (1986 жылы шведтік жасөспірімдер Formula Ford чемпионы атанды), Еуропада Формула Opel Lotus және Renault Clio кубогында (1992 жылы скандинавиялық чемпион), ал АҚШ-та Барбер Сааб Про Сериясында (1993 жылы чемпион атанды). 1994 жылы ол Халықаралық Формула 3000 жарысына қатысты. 1995 жылы Маджвик Ресинг командасы үшін Халықаралық F3000 чемпионатында үшінші орын алды. 1996 жылы ол Arrows Formula One командасының тестілеушісі болды, бірақ маусымның ортасында команданы тастап, Еуропалық F3000 кампаниясына көшті. Жарыстың соңғы кезеңінде жеңіске жеткеніне қарамастан, даулы жағдайға байланысты жарыстан шеттетіліп, британдық Super Nova командасы үшін жүргізуші ретінде чемпионатта екінші орынға жүйсіп қалды. Егер дисквалификацияланбағанда, Брек чемпион атар еді.
IRL бірінші кезеңі
Брек 1997 жылы IRL-де дебют жасады, Феникстегі Galles Racing командасы үшін бірінші рет жарысқа шығып, Джефф Уордты ауыстырды және апаттан кейін 11-орынды иеленді. Жеті стартта ол Шарлотта мен Нью-Гэмпширде үздік бестікке енді. 1997 жылы Индианаполис 500-ге дебют жасағанда мамыр айының басында үміттендірді. Жаңадан бастаушылар бағдарламасының екінші күнінде ол ең жылдам уақытты көрсетті – 205.597 миль/сағ жылдамдық. Ол жарысқа 15-орыннан қатысты, бұл 35 машинадан тұратын старттық тормен ерекше жыл болды. Айынышты жағдай, жарыс күні, жасыл жалау көтерілер алдындағы соңғы айналымда Брек Стефан Грегуар және Афонсо Джаффонемен апатқа ұшырады, нәтижесінде жалғастыра алмады және 33-орынды иеленді. 1998 жылы ол американдық жарыс шебері А. Дж. Фойт командасына өтті. Жаңа команда өте пайдалы болды, ол 1998 жылы IRL чемпионатында жеңіске жеткенде үш рет қатарынан жарыс жеңіске ие болды. 1999 жылы титулын қорғайтын кезінде ол Грег Рейге екінші орынды иеленді, соның ішінде 1999 жылғы Индианаполис 500-де жеңіске жетті. 1999 жылғы маусымнан кейін ол Фойт командасынан CART FedEx Чемпионат сериясында бәсекелесу үшін кетті.
CART мансабы
2000 жылы ол CART сериясына ауысып, Team Rahal командасына қосылды және «Жылдың жаңашылы» атағын жеңіп алды, жалпы есепте төртінші орынды иеленді. 2001 жылы ол жүргізушілер чемпионатында екінші орынды алды, маусымдағы ең көп – төрт жарыста жеңіске жетіп, алты рет pole position-ға ие болды. Дегенмен, ол жол трассаларында көп сәттілікке жете алмады, нәтижесінде сол жылғы титулды Гил де Ферранға жоғалтты. 2001 жылы Брекк Сильвестр Сталлоне мен Берт Рейнольдстың ойнаған Голливудтың «Driven» фильмінде шағын рөлде ойнады. 2002 жылы Брекк Chip Ganassi Racing командасы үшін жарысты және маусымды CART маусымының финалы – Мексика Сити Гран-приінде жеңіспен аяқтады, бұл Солтүстік Америкадағы ірі ашық дөңгелекті жарыстардағы оның жол немесе қалалық трассадағы жалғыз жеңісі болды.
IROC
2001 жылы ол IROC XXV деп аталған маусымда Халықаралық Чемпиондар жарысы сериясында өнер көрсетті. Бұл серия АҚШ-тағы шақырылған жүргізушілер арасындағы жарыс. Ол чемпионатта үшінші орын алды, бұл жабық автомобильдерде жарыспайтын жүргізушілер үшін ең жоғары нәтиже.
IRL-ге қайта оралу
Брек 2003 жылы CART командасының бұрынғы иесі Бобби Рахал және оның Rahal Letterman Racing командасымен IRL-ге қайта оралды. Брек Жапониядағы Твин Ринг Мотеги трассасында екінші орынды жеңіп алды. Техас моторжолында өткен соңғы жарыста ол өте ауыр апатқа ұшырады, бұл оның өміріне қауіп төндірді. Оның машинасы Томас Шектердің машинасымен дөңгелектері бірігіп, қоршау торларына ұшып, кабинасы ішінде қалған күйі бөлшектерге айналды. Бректің апаты, апаттың күшін тіркеу жүйелері енгізілгеннен бергі уақыттағы ең жоғары g күшін көрсетті – 214 g (өлім 50 g-ден жоғары күште туындауы мүмкін). Ол көптеген сүйек сынықтарын алды: кеуде сүйегі, сан сүйегі сынды, омыртқасының бір омыртқасы сынып, білезіктері уақыланды. Ол жарақаттарынан айығу үшін жиырма төрт ай уақыт жұмсады. Брек тағы бір жарысқа қатысса да, Техастағы апат оның IRL мансабын дерлік аяқтады. Брек 2005 жылы Индианаполис 500 жарысына жарақат алған Бадди Райстың орнына шықты (аймалай, 2004 жылы Райс Брекктің орнын басыпты). Ол орташа жылдамдығымен ең жылдам уақытты көрсетті, бірақ бірінші күні біліктілікке ілікпегендіктен 23-ші орыннан старт алды. Механикалық мәселе туындағандықтан жарыстан шығып, 26-шы орынды иеленді.
Зейнеткерлік
2011 жылдан бері Брек Англияда тұрады және ашық дөңгелекті жарыстардан зейнеткерлікке шықты. 2015 жылдан бастап Брек McLaren Automotive компаниясына өздерінің жол көліктерінің динамикасын жетілдіруде көмектеседі. 2018 жылдың мамырында ол бас сынақ жүргізушісі лауазымына тағайындалды. 2017 жылдың мамырында Кенни, Team Lanzante командасымен бірлесіп жасаған McLaren P1 LM көлігімен Nürburgring Nordschleife трассасында жолға рұқсат етілген көліктер арасында 6'43.22 мерзіммен жаңа рекорд орнатты. Ол кейде ралли жарыстарына да қатысып тұрады. Бір кезде ол болашақ Формула-1 және IndyCar жүргізушісі Маркус Эрикссонның менеджері болды, ол 2022 жылы Индианаполис 500 жарысын жеңіп, Бректан кейін екінші швед болды. Брек қазіргі уақытта өзінің "Bräck" рок-тобының жетекші мүшесі және ән жазушысы, олар Франк Аледиямен бірге жұмыс істейді. 2007 жылғы Индианаполис 500 жарысында "Bräck" тобы Индианаполис моторлы трассасымен бірлесіп, американдық жарыс шебері А. Дж. Фойттың 50 жылдығын тойлады. 2007 жылдың мамырында топ "Legend of the Speedway" әнін қамтитын "Greatest hits, volume 1" атты алғашқы альбомын шығарды. Фойттың Индианаполисте жеңіске жеткен көліктерін, соның ішінде 1999 жылы Фойт командасы үшін жарыс жеңімпазы атанған Брек жүргізген көлігі бейнеленген музыкалық видео да түсірілді. Видео режиссері – Дейтон, Огайо штатындағы Niche Productions компаниясынан Аллен Фарст. Брек сонымен қатар швед қор биржасында тіркелген, Скандинавиядағы ең ірі автокөлік қосалқы бөлшектерін тарататын Mekonomen компаниясы директорлар кеңесінің мүшесі. 2013 жылдың шілдесінде Autosport журналы Бректі Формула-1 жарысына қатыспаған ең үздік 50 жүргізушінің бірі деп атады.
Басқа жарыстар
Бректі Lanzante Motorsport компаниясы 2011 жылдың қыркүйек айында Гудвудтағы қайта жаңғыруда өткен RAC Tourist Trophy жарысына ең беделді автомобильдердің бірі – 1964 жылғы Shelby Daytona Coupé-ді жүргізу үшін шақырды. Барлығы алты түпнұсқа машина ғана бар. 9 мәрте Ле-Ман жеңімпазы Том Кристенсенмен бірге басқаруды бөліскен Брек машинаны поул-позициядан бастауға біліктілік алды. Екеуі де жарысты жеңіп алды. 2013 жылдың қыркүйегінде Брек Red Bull F1 Racing командасының Адриан Ньюиімен бірге Гудвудтың қайта жаңғыруының 50 жылдығына арналған The Whitsun Trophy жарысын жеңіп алды, онда Брек жасаған жаңбырлы біліктілік әлеуметтік желілерде кең тарады. Екеуі де жарыста жеңіске жетті. Сондай-ақ қыркүйек айында Брек Кристиан Глейзельдің Ford GT40 машинасын иесі Оливье Эллерброкпен бірге Spa 6 Hours жарысында жүргізді. Брек машинаны поул-позициядан бастауға біліктілік алды. Нәтижесінде, машина 5-орынды иеленді.
X ойындар
2009 жылы, IndyCar жарысынан зейнеткерлікке шыққаннан кейін төрт жыл өткен соң, Брекк Лос-Анджелестегі жыл сайынғы ESPN X Games 15-ке қатысуға арнайы шақыру алғаннан кейін күтпеген жерден қайтадан жарысқа қатысты. Брек шведтік Olsbergs MSE командасы дайындаған Ford Fiesta көлігін жүргізді. Брек біліктілік кезеңінде ең жылдам көрсеткішті көрсетті және бұрынғы ралли алтын медалінің иесі, X Games-тің тоғыз дүркін алтын медалінің иесі Трэвис Пастранамен өткен жекелей финалда жеңіске жетті. Брек раллиде алтын медаль жеңіп алған тұңғыш арнайы шақырылған жүргізуші атанды. Бұрынғы WRC жұлдызы Колин МакРей бұл көрсеткіш бойынша екінші орында болған.
Жиналыс
2011 жылы Брекк мансабындағы екінші кезеңдік раллиін жеңіп алды – Англияның Нотинггем қаласынан тыс өткен Дукери раллиі, шведтік серігі Эмиль Аксельсонмен бірге Ford Escort Mk II BDG көлігінде. 2011 жылдың шілдесінде осы көлікте дуэт шведтік классикалық «The Midnight Sun Rally» раллиінде өткен жылғы жеңімпаз Кеннет Баклунд және ралли әлем чемпионы Бьёрн Вальдегардтан озып шықты.
Индикар сериясы
Жыл Командасы Шасси No. Қозғалтқыш 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 Орын Сан Реф 1996–97 Galles Racing G Force GF01 4 Oldsmobile Aurora V8NHMLVSWDWPHX11INDY33TXS18PPIR14CLT5NH25LV220 19-шы 139 1998 A. J. Foyt Enterprises Dallara IR8 14WDW13PHX14INDY6TXS3NHM18DOV10CLT1PPIR1ATL1TX25LVS10 1-ші 332 1999 Dallara IR9WDW22PHX24CLTCINDY1TXS13PPIR7ATL3DOV3PPI210LVS2TX216 2-ші 256 2002 Chip Ganassi Racing G Force GF05C 22 Chevrolet Indy V8HMSPHXFONNZRINDY11TXSPPIRRIRKANNSHMISKTYSTLCHITX2 42-ші 19 2003 Team Rahal Dallara IR 03 15 Honda HI3R V8HMS11PHX5MOT2INDY16TXS4PPIR7RIR7KAN5NSH6MIS18STL19KTY19NZR5CHI21FON20TX216 9-шы 342 2005 Rahal Letterman Racing Panoz GF09C Honda HI5R V8HMSPHXSTPMOTINDY26TXSRIRKANNSHMILMISKTYPPIRSNMCHIWGLFON 34-ші 10
Индианаполис 500
Жыл Шасси Двигатель Бастау Аяқтау Команда 1997 G Force GF01 Oldsmobile Aurora V8 15 33 Galles Racing 1998 Dallara IR8 Oldsmobile Aurora V8 3 6 A. J. Foyt Enterprises 1999 Dallara IR9 Oldsmobile Aurora V8 8 1 A. J. Foyt Enterprises 2002 G Force GF05C Chevrolet Indy V8 21 11 Chip Ganassi Racing 2003 Dallara IR 03 Honda HI3R V8 6 16 Team Rahal 2005 Panoz GF09C Honda HI5R V8 23 26 Rahal Letterman Racing
Халықаралық жарыстар
(негізгі) (Қалың – Бірінші орын. * – Көптеген айналымдарды бастап өткен.) Халықаралық Чемпиондар жарысының нәтижелері Жыл Үлгі 1 2 3 4 Орын. Ұпай Сілтеме 1999 Pontiac DAY TAL MCH IND 6-шы 34 2001 Pontiac DAY4 TAL2 MCH3 IND3 3-ші 57