А.Ж. Фойт: Төрт дүркін Индианаполис 500 жеңімпазы

Кіріспе

Американдық жарыс жүргізушісі (1935 жылы туған), төрт мәрте Индианаполис 500 жеңімпазы.

Энтони Джозеф Фойт-младший (1935 жылдың 16 қаңтарында туған) – американдық бұрынғы жарыс жүргізушісі, автоспорттың көптеген түрлерінде бақ сынаған. Ол ашық дөңгелекті жарыстармен ең көп танымал және Индианаполис 500-дің төрт мәрте жеңімпазы атанған. Тарихта ол ең көп Америка Ұлттық Чемпионаты атағын – жеті рет жеңіске жеткен. Фойт АҚШ Автомобиль Клубының (USAC) Чемпионат машиналарында, спринт машиналарында және кішкентай автомобильдерде жарысқан. NASCAR және USAC-те жол машиналарын жарыстырған. Ол бірнеше маңызды спорттық автомобильдер жарыстарында жеңіске жеткен. 159 жеңісімен USAC мансабындағы жеңістер бойынша рекордты, ал 67 жеңісімен Indy car жарыстарындағы жеңістер бойынша рекордты иеленеді. Фойт – Индианаполис 500, Ле-Манның 24 сағаттық жарысы, Дейтона 500 және Дейтонаның 24 сағаттық жарысын жеңіп алған жалғыз жүргізуші. NASCAR жарыстарында Фойт жеті рет жеңіске жеткен, соның ішінде 1964 жылғы Firecracker 400 және 1972 жылғы Daytona 500 жарыстарында. Ол үш ауыр апаттан мүжілген, төртіншісінен аман қалған. Фойттың жетістіктері оны көптеген автоспорттық даңқ залына енгізуге мүмкіндік берді. 1960 жылдардың ортасында Фойт команда иесі болды, өзі және басқа жүргізушілер үшін машиналар дайындады. Жарыс жүргізушілігінен кейін ол CART, IndyCar Series және NASCAR командаларын ұстаған A. J. Foyt Enterprises компаниясының иесі атанды.

Ерте өмір

Фойт Техас штатының Хьюстон қаласында Энтони Джозеф "Тони" Фойт аға (1918–1985) және Эмма Эвелин Монк Фойт (1920–1988) отбасында дүниеге келген. Оның әкесі автомеханик болған, хоббиі ретінде кішкентай жарыс машиналарын жүргізіп, олардың иесі де болған. Фойттың әкесі бес жасар А.Джейге газон шабу машинасының қозғалтқышы бар ойыншық машина жасап берген. Тони есінде, ол және оның әйелі 11 жасар А.Джейді үйде қалдырып, жарысқа барғанда, үйге келгенде бала аулада отбасының басқа жарыс машинасымен жүріп, үйге көп зиян келтіргенін және машинаның қозғалтқышын өртеп жібергенін айтады. Ашуға буғанмен, үлкен Фойт А.Джейдің болашақта жарысшы болуы мүмкін екенін түсінген. Фойт Першинг және Гамильтон орта мектептерінде, сондай-ақ Ламар, Сан-Хасинто және Сент-Томас католик мектептерінде оқыған, бірақ механик болу және жарысқа көбірек уақыт арнау үшін оқуын тастап кеткен. Ол жүргізуші куәлігін алғаннан кейін ескі Oldsmobile сатып алып, әкесімен бірге жұмыс істеп үйренген механикалық білімдерін сынап көрген. Ол сондай-ақ әкесі оны тапқанға дейін көшеде жарысқа қатыса бастады. Сондай-ақ, ол жарысқа дайындық кезінде бар болғаны 10 айналым жаттығудан өтті. Бірақ Гурни ұйықтап қалғандықтан, түн ортасында жүргізушіні ауыстыруды қалып қойғанда, Фойт екі есе көп жүргізуге мәжбүр болды және 24 сағаттық жарыстың шамамен 18 сағатын жүргізді. Кейіннен Фойт 1985 жылы Porsche көліктерімен Себрингтің 12 сағаттық және Дейтонаның 24 сағаттық жарыстарында жеңіске жетті, осылайша төзімділік жарыстарының бейресми "үштік тәжін" жеңіп алған 9 жарысшының бірі болды.

USAC-тің автокөлігі

Ол 1968, 1978 және 1979 жылдары USAC-тің сток автомобильдер жарысында чемпион атанды. 1963 және 1969 жылдары ол екінші орынды, ал 1970 жылы үшінші орынды иеленді. USAC сток автомобильдер жарысындағы жеңістерінің ішінде 1964 жылы Калифорния штатындағы Ханфорд спидвейінде өткен Билли Вуковичті еске алуға арналған 200 шақырымдық жарыстағы жеңісі бар. Ол Милуокиде, Техас әлемінің жылдамдық жолында және Мичиган халықаралық жылдамдық жолында USAC сток автомобильдер жарысында бірнеше рет жеңіске жетті, сондай-ақ «Янки 300» жарысын үш рет жеңіп алды.

NASCAR

Foyt, NASCAR жарыстарында өз қолын сынап көрмей тұрып, сегіз маусым бойы кәсіби түрде жарысқа шыққан ардагер, алғашқы жеңісін алу үшін он жарыс қана керек болды. 1964 жылы Richard Petty Firecracker 400 жарысын басымдықпен аяқтады, бірақ қозғалтқыштарындағы мәселелерге байланысты жарыстан шықты. Фойт Дейтона халықаралық жылдамдық трассасындағы жазғы жарыстың соңғы 50 айналымында Боби Айзекпен көшбасшылықты алмастырды. Фойт соңғы айналымда Айзекты озып, жарыста жеңіске жетті. 1965 жылдың қаңтарында Фойт біліктілікке өтіп, күні бойы Дэн Гурни мен Парнелли Джонспен бірге Риверсайдтегі Motor Trend 500 жарысында көш бастады. Парнелли механикалық мәселелерге байланысты жарыстан шықты, ал Гурни мен Фойт жетекшілік үшін күресті. Жарыстың соңында Гурнимен бәсекелесіп, Фойт машинасын жолдан шығарды. Ол машинасын қайта іске қосып, жоғалтқан позицияларын қайтаруға тырысты. Лидер Гурниді қуып жете беруге тырысқанда, Риверсайдтың бір мильдік тік жолағының соңындағы тоғызыншы бұрылысқа кіргенде Фойттың тежегіштері жұмыс істемей қалды. Фойт машинасын 100 мильден астам жылдамдықпен ішкі алаңға бұрды, машина беткейден ұшып, төменгі аймаққа құлап, құмды беткейге соқтығысты және бірнеше рет домалап құлады. Риверсайд халықаралық жарыс жолының дәрігері Фойтты ауыр жарақаттан кейін оқиға орнында қайтыс деп жариялады, бірақ жолдасы Парнелли Джонс оның денесінде қозғалыс байқағаннан кейін оны қайта тірілтті. Фойттың кеудесі ауыр жарақат алды, арқасы сынды және білезігіне жарақаттанды. Оның "00" нөмірі бар Форд машинасының (Holman Moody-ге тиесілі) апатқа ұшыраған кадрлары "Red Line 7000" фильмінің соңғы сахнасында көрсетілді. 1971 жылы Дейтона 500 жарысының соңында Фойттың машинасы отын тауысып қалды, ал Petty оны жеңіс үшін озып кетті. 1972 жылы Дейтона 500 жарысында Фойт қайтадан жеңіске үміткер болды, бірақ бұл жолы үлкен басымдықпен жеңіске жетті. Жарыс барысында тек үш жүргізуші ғана көшбасшылықты өздерінің қолында ұстады. 1979 жылы Дейтона 500 жарысында Фойт бесінші орында келе жатқанда, Кейл Ярборо мен Донни Эллисонның соңғы айналымдағы әйгілі қақтығысынан кейін, ол Даррел Уолтрип пен Ричард Петтиден кейінгі үшінші орында жарысты аяқтады, ал Петти тағы да жарыс жеңімпазы атанды. Фойт жеңімпаз Петтиді құттықтау үшін оның қасына келгенде, эфирде оны "нағыз джентльмен" деп атады. Фойт 1971 және 1972 жылдары Онтарио моторлы автожолында Wood Brothers Racing командасының құрамында жеңіске жетті. Трассаның пішіні Индианаполис автокөлік жарыс жолының пішініне ұқсас болды. 1972 жылғы жарыста ол соңғы рет NASCAR ұпайларын жеңіп алды, ал NASCAR жарысындағы соңғы жеңісі 1978 жылы Дейтонаның 125 мильдік біліктілік жарысының бірінші кезеңінде болды, ол өздігінен шыққан суперпидвей Буик машинасын жүргізді. 1988 жылы Фойт Талладега суперспидвейіндегі Уинстон 500 жарысы кезіндегі бірқатар оқиғалардан кейін NASCAR-дан алты айға шығарылып, 5000 доллар айыппұл салынды. NASCAR-дың жарыстар вице-президенті Лес Рихтер оқиғаны қарап шығып, шығару туралы шешімді кері қайтарды. Алайда, оның айыппұл сомасы 7500 долларға дейін көтерілді. Фойттың соңғы NASCAR Winston Cup Series жарысы 1994 жылғы Брикиард 400 болды, бұл жарыстың тұңғыш жарысы еді. Фойт жеңімпаз Джефф Гордоннан төрт айналымға артта қалып, 30-шы орынды иеленді. Фойт 1995 және 1996 жылдары жарысқа қайтадан қатысты, бірақ екі рет те іріктеуден өтпеді. 1995 жылы екінші турда уақыт сынағын жаңбыр тоқтатқан кезде оның әрекеті сәтсіз аяқталды. Фойт NASCAR Craftsman Truck Series-тің алғашқы күндері үш рет жарысқа қатысты, ең жақсы нәтижесі 1995 жылы GM Goodwrench / Delco Battery 200 жарысында 18-ші орын болды, онда ол тоғызыншы болып іріктеуден өтті. Смоки Юник өзінің өмірбаянында "А. Дж. Фойт, менің ойымша, АҚШ-тың жарыс тарихындағы ең үздік жүргізуші болды. А. Дж. Фойт сіздің моторы мен дөңгелектері бар кез келген нәрседе сізді жеңе алады" деп жазды.

Foyt, a veteran who had been racing professionally for eight seasons before trying his hand at NASCAR racing, only needed ten races to get his first victory. Richard Petty dominated the 1964 Firecracker 400 until he dropped out with engine problems. Foyt swapped the lead with Bobby Isaac for the final 50 laps of the summer event at the Daytona International Speedway. Foyt passed Isaac on the final lap to win the race. In January 1965, Foyt qualified and ran in the front of the pack most of the day with Dan Gurney and Parnelli Jones in the Motor Trend 500 at Riverside. Parnelli retired with mechanical issues, leaving Gurney and Foyt to contest the lead. Late in the race, dueling with Gurney, Foyt spun. His car refired, and he charged through the field in an attempt to regain lost positions. After running hard to catch leader Gurney, Foyt's brakes failed entering turn nine at the end of Riverside's mile long, downhill back straight. Foyt turned the car into the infield at more than 100 mph, was launched off an embankment, dropped into a lower area and slammed into a sandy embankment, violently tumbling end over end several times. The track doctor at Riverside International Raceway pronounced Foyt dead at the scene of the severe crash, but fellow driver Parnelli Jones revived him after seeing movement. Foyt suffered severe chest injuries, a broken back, and a fractured ankle. Footage of his flipping No. 00 Ford, owned by Holman Moody, is featured in the final scene of the movie Red Line 7000. Foyt ran out of gas near the end of the 1971 Daytona 500, and Petty passed him for the win. Foyt again had the car to beat in the 1972 Daytona 500, but this time succeeded in a dominant performance. Only three drivers led during the race. In 1979 at the Daytona 500, Foyt was running in fifth place, but when Cale Yarborough and Donnie Allison had their famous tangle on the final lap, Foyt finished in the third spot behind Darrell Waltrip and Richard Petty who again won the race. When Foyt pulled up next to Petty after the checkers to congratulate him, he was called "a true gentleman" during the broadcast. Foyt won the 1971 and 1972 races at the Ontario Motor Speedway for Wood Brothers Racing. The track was shaped like the Indianapolis Motor Speedway. The 1972 race was his last NASCAR points win; his final win in a NASCAR race was in the first of Daytona's 125 mile qualifying heats in 1978, driving a self fielded superspeedway Buick. In 1988 Foyt was banned from NASCAR for six months and fined $5,000 following a series of incidents during the Winston 500 at Talladega Superspeedway. NASCAR’s vice president of competition Les Richter reviewed the incident and lifted the suspension. However, his fine was raised to $7,500. Foyt's final NASCAR Winston Cup Series race was the 1994 Brickyard 400, the inaugural running of that race. Foyt finished 30th, four laps behind winner Jeff Gordon. Foyt entered the race again in 1995 and 1996, but failed to qualify both times. In 1995, his attempt was stymied when rain washed out second round time trials. Foyt ended up racing three times in the early days of the NASCAR Craftsman Truck Series, with a best finish of 18th coming in the 1995 GM Goodwrench / Delco Battery 200, a race for which he qualified ninth. Smokey Yunick wrote in his autobiography that, "A. J. Foyt, I think, was the greatest race driver there ever has been in U. S. racing history so far A. J. Foyt could beat your ass in anything that had a motor and wheels."

Еңбек жолы

Фойт Индианаполис 500 жарысында 35 жыл қатарынан өнер көрсетіп, төрт рет жеңіске жетті (мұндай жетістікке қол жеткізген төрт жүргізушінің біріншісі). Фойт – Indy 500 жарысында алдыңғы және артқы моторлы автомобильдерде екі рет жеңіс тұтқан жалғыз жүргізуші. Фойт Ле-Манның 24 сағатын (Дэн Гурнимен бірге) және Индианаполис 500 жарысын бір жылы (1967) жеңген жалғыз жүргізуші. Ол Индианаполис 500, Дейтона 500 автокөлік жарысы, Дейтонаның 24 сағаты (1983 және 1985 жылдары Боб Волекпен бірге), Франциядағы Ле-Мандағы 24 сағаттық халықаралық спорттық автомобильдер жарысы, сондай-ақ Себрингтің 12 сағатында (1985 жылы Боб Волекпен бірге, оның соңғы маңызды кәсіби жеңісі) жеңіске жеткен жалғыз адам. Ол төзімділік жарыстарының үштік тәжін (Себрингтің 12 сағаты, Дейтонаның 24 сағаты және Ле-Манның 24 сағаты жарыстарында жеңіс) жеңген 12 жүргізушінің бірі. Сонымен қатар, ол 41 USAC Stock Car жарысын, 50 Sprint Car, Midget және Dirt Champ Car жарысын жеңіп алған. 1975 және 1976 жылдары Сиднейдегі Ливерпуль халықаралық спидвейде Австралияның Speedcar Grand Prix-інде жеңіске жетті (Австралияда мidget автомобильдері Speedcars деп аталады). Ол әртүрлі санаттағы 12 маңызды жүргізуші чемпионатында жеңімпаз атанды. Оның USAC жарыстарындағы жеңістерінің саны – 138 (бұл көрсеткішпен Рич Фоглер 132 жеңіспен екінші орында тұр). Фойт 1976 және 1977 жылдарғы IROC чемпионаттарында жеңіске жетті. Фойт NASCAR жарыстарында жеті рет жеңімпаз атанды. Фойт пен Марио Андретти – Индианаполис және Дейтона 500 жарыстарында жеңіс тұтқан жалғыз жүргізушілер. Фойт – «Екі әлемнің жарысы» жарысына қатысқан соңғы тірі жүргізуші. 1958 жылы Монцадағы «Автодромо Насионале» жарысында ол, сол кездегі USAC жаңашылы, бірінші кезеңнен кейін Sclavi & Amos командасының #55 нөмірімен шыққан Морис Тринтиньянтты алмастырды. Ол Oldsmobile Aerotech автокөлігімен жабық трассадағы жылдамдық рекордын орнатты, орташа жылдамдығы болды. Бұл рекордты 1987 жылдың 27 тамызында Техас штатының Форт-Стоктон қаласының жанындағы 12,411 шақырымдық сынақ трассасында тіркеді. USAC санкциялаған жарыстарда басқа кез келген жүргізушіден көп жеңіске жеткеніне қарамастан, Фойт CART санкциялаған жарыстарда ешқашан жеңіске жеткен емес.

Foyt drove in the Indianapolis 500 for 35 consecutive years, winning it four times (the first of only four to have done so). Foyt is the only driver to have won the Indy 500 in both front and rear engined cars, having won twice with both configurations. Foyt is the only driver to have won the 24 Hours of Le Mans (with Dan Gurney), and the Indianapolis 500 the same year (1967). He is the only person to have recorded victories in the Indianapolis 500, the Daytona 500 stock car race, the 24 Hours of Daytona (1983 and 1985 with co driver Bob Wollek), the 24 Hours of Le Mans international sports car endurance race in Le Mans, France, as well as the 12 Hours of Sebring (his last major professional win, in 1985, with co driver Bob Wollek). He is one of only 12 drivers to have completed the Triple Crown of endurance racing (victories in the 12 Hours of Sebring, 24 Hours of Daytona and 24 Hours of Le Mans). He also has 41 USAC Stock Car wins and 50 Sprint Car, Midget, and Dirt Champ Car wins. He won the 1975 and 1976 Australian Speedcar Grand Prix at the Liverpool International Speedway in Sydney (in Australia midgets are called Speedcars). He has won 12 total major driving championships in various categories. His USAC wins tally is a record 138 (The late Rich Vogler is second with 132.) Foyt won the 1976 and 1977 IROC championships. Foyt won seven NASCAR races. Foyt and Mario Andretti are the only drivers to have won both the Indianapolis and Daytona 500s. Foyt is the last living driver, who started in the Races of Two Worlds. In 1958 Event at Autodromo Nazionale Monza, he, then virtually unknown rookie of USAC, replaced Maurice Trintignant in Sclavi & Amos car #55 after heat 1. Foyt holds the closed course speed record driving the Oldsmobile Aerotech at an average speed of He set the record on 27 August 1987 at a 7.712 mile (12.411 km) test track near Fort Stockton, Texas. Despite having won more USAC sanctioned events than any other driver Foyt never won a CART sanctioned event.

Индианаполис 500 рекордтары

Фойт Индианаполис 500 жарысында көптеген мансаптық рекордтарды сақтайды: Индианаполис 500-ді төрт рет жеңген төрт жүргізушінің біріншісі, ең көп қатарынан және барлық уақыттағы старттар (35), ең көп басқарған жарыстар (13), мансабында ең көп басқарған уақыт (39) және мансабында ең көп бәсекелестік айналымдар мен миль (4 909 айналым, 12 272,5 миль). 1961 жылғы Индианаполис 500-де Фойт Эдди Саксты 8,28 секундтық айырмамен жеңіп, сол кезде Индианаполис тарихындағы екінші ең жақын финишті көрсетті. Одан кейін Фойт пен Рей Харрун (1911 жылы алғашқы Индианаполис 500-ді жеңген) «Менде құпия бар» телешоуының бір бөлімінде бірге пайда болды – олардың құпиясы 50 жылдық аралықта жеңіске жеткендері еді. 2022 жылғы маусым айының мәліметтері бойынша, Фойт Индианаполис 500-дің екінші ең қарт жеңімпазы (тек Парнелли Джонс үлкен), сонымен қатар ең ерте жеңіс (1961 жыл) көрсеткен жеңімпаз болып табылады.

Көлік иесі

Әрекетті жүргізуші болған кезде, Фойт Мичиган штатының Каламазуо қаласындағы кәсіпкер Джим Гилмормен ұзақ мерзімді серіктестік құрды және көп жылдар бойы «Гилмор Фойт Racing» деген атпен жарысты. Команда 1966 жылдан 1983 жылға дейін өз «Coyote» шассиін өндірді. Жүргізушіліктен зейнетке шыққаннан кейін, ол «A. J. Foyt Enterprises» компаниясының CART сериясындағы автокөлік иесі ретінде жарысқа қатысуын жалғастырды, онда шасси мен қозғалтқыштарды жетілдірудің өсіп келе жатқан құнына жиі наразылық білдірді. Оның Индианаполис моторлы трассасына деген адалдығы оны 1996 жылы құрылған Indy Racing League (IRL) лигасын қабылдаған аз ғана CART команда иелерінің біріне айналдырды, бұл оны сол серияда өз командасын шығаруға итермеледі. Скотт Шарп 1996 жылғы Indy Racing League (IRL) титулын Фойт атынан жеңіп алды, ал Кенни Брекк 1998 жылғы IRL титулын, сондай-ақ Фойт машинасымен жеңіп алды. Брек 1999 жылғы Индианаполис 500 жарысын Фойт машинасымен жеңіп, оны Индидегі жеңімпаздар қатарына бесінші рет қосты. Қазіргі уақытта оның Indycar командасы «A. J. Foyt Enterprises» үшін Сантино Ферруччи және Бенджамин Педерсен жүргізеді. 1997 жылдың 7 маусымында Фойт (иесі ретінде) оның төзімсіздігімен танымал екенін көрсететін оқиғаға қатысты. Оның жүргізушілерінің бірі Билли Боат сол түні Техас моторлы трассасында өткен IRL жарысының жеңімпазы деп жарияланды, ал оның екінші жүргізушісі Дейви Хамильтон екінші орынды иеленді. Алайда, голландиялық жүргізуші Ари Люендик Боаттың жеңісіне қарсы шығып, USAC (соған дейін барлық IRL жарыстарын есептеген) есептеу қатесінен кейін ол көшбасшы болғанын мәлімдеді. Жарыс аяқталғаннан кейін Люендик жеңіс алаңына кіргенде, TMS бас менеджері Эдди Госсаждың нәтижесі туралы дөрекі сөздерін айтты, ашуланған Фойт Люендикке артынан жақындап, оны лала гүлдеріне итеріп жіберді (Люендиктің голландиялық азаматтығын ескеретін болсақ). Люендик жарысты қайта қарауды сұрады, және бірнеше күннен кейін USAC өз шешімін кері қайтарып, Люендикті жеңімпаз деп жариялады, бірақ Фойт жеңіс алаңындағы жүлде кубогын сақтап қалды. Осы даудан кейін IRL USAC-ті өзінің жарыстарының есептеу жұмыстарынан босатылған. Фойт сонымен қатар NASCAR жарыстарында да машиналармен қатысты.

While an active driver, Foyt entered into a longtime partnership with Kalamazoo, Michigan businessman Jim Gilmore and raced under the Gilmore Foyt Racing name for many years. The team built its own Coyote chassis from 1966 to 1983. After retiring as a driver, he continued his involvement in racing as a car owner of A. J. Foyt Enterprises in the CART series, where he frequently expressed frustration with the expense of the escalating cost of chassis and engine development. His loyalty to the Indianapolis Motor Speedway would see him become one of the few CART team owners to embrace the Indy Racing League (IRL) on its arrival in 1996, prompting him to field his team in that series. Scott Sharp took a share of the 1996 Indy Racing League (IRL) title driving for Foyt while Kenny Bräck won the 1998 IRL title, also in a Foyt car. Bräck won the 1999 Indianapolis 500 in Foyt's car, putting him in the winner's circle at Indy for the fifth time. The current drivers for his Indycar team, A. J. Foyt Enterprises, are Santino Ferrucci and Benjamin Pedersen. On June 7, 1997, Foyt (as an owner) was involved in an incident that added to his reputation as a man of little patience. One of his drivers, Billy Boat, had been declared the winner of the inaugural IRL race at Texas Motor Speedway that had been held that night, and his other driver, Davey Hamilton, had come in second. However, Dutch driver Arie Luyendyk disputed Boat's win, claiming that he was in the lead when a scoring error by USAC (who had scored all IRL races up until that time) gave Boat the checkered flag. When Luyendyk entered victory lane after the race to confront TMS general manager Eddie Gossage about the finish uttering obscenities, an irate Foyt approached Luyendyk from behind slapping and shoving him into a tulip bed (coincidentally given Luyendyk's Dutch nationality). Luyendyk then requested a review of the race and a few days later, USAC reversed its position and declared Luyendyk the winner but Foyt kept the victory lane awarded trophy. Following the controversy, the IRL relieved USAC of the scoring duties for its events. Foyt also fielded cars in NASCAR.

Жеке өмір

1955 жылы Фойт Люси Заррға үйленді, олар 68 жылдан астам уақыт бірге болды, Люси 2023 жылғы 5 сәуірде қайтыс болды. Джерри Фойт – А. Дж. Фойттың ұлы. Фойт – А. Дж. Фойт IV-тің атасы. Фойт – Ларри Фойттың әкесі және асырап алған әкесі. Ол сонымен қатар жүргізуші Джон Андреттидің құдасы. Жарыс маусымымен айналыспағанда А. Дж. Фойт отбасының ранчосында, Техас штатының Хокли және Дель-Рио қалаларында орналасқан Фойт ранчоларында уақыт өткізуді жақсы көреді. Фойттар неке арқылы «Индианаполис Колтс» командасының меншік иелерінің қатарында. А. Дж. Фойт IV «Колтс» командасының иесі Джим Ирсейдің қызына үйленген.

Индианаполис 500-дің біліктілік нәтижелері

Жыл Сан # Күні Уақыты СапалыКүн Автокөлік # Айналымдар СапалыУақыт СапалыЖылдамдық Орын Басталу Пікір 1967 22 05 13 22 1 14 2 — — — — КӨЛІКТЕН ТҰСЫРАҒАН 1967 28 05 13 28 1 14 4 — 166.289 4 4 1968 8 05 18 8 1 1 4 — 166.821 8 8 1969 4 05 24 4 2 6 4 3:31.0600 170.568 1 1 1970 5 05 16 5 1 7 4 — 170.004 3 3 1971 2 05 15 2 1 9 4 3:26.5200 174.317 6 6 1972 3 05 13 17:57 1 2 0 — — — — ҚОНДЫРҒЫ БҰЗЫЛДЫ 1972 30 05 20 11:30 2 2 4 3:10.4800 188.996 5 16 1973 25 05 12 14:27 1 14 3 — — — — ТОҚТАТЫЛДЫ 1973 27 05 12 15:20 1 14 4 3:10.5500 188.927 32 23 1974 8 05 11 11:05 1 14 4 3:07.8600 191.632 1 1 1975 4 05 10 11:38 1 14 1 — — — — КӨЛІКТЕН ТҰСЫРАҒАН 1975 19 05 10 16:10 1 14 4 3:05.5900 193.976 1 1 1976 12 05 15 16:55 1 14 4 3:14.3200 185.261 10 5 1977 1 05 14 11:02 1 14 4 3:06.0800 193.465 — — USAC ТАРАПЫНАН ҚАТЫСУДАН БАС ТАРТЫЛДЫ 1977 12 05 14 12:39 1 14 4 3:05.0300 194.563 5 4 1978 14 05 20 12:47 1 14 0 — — — — КӨЛІКТЕН ТҰСЫРАҒАН 1978 39 05 21 13:24 3 14 4 2:59.8900 200.122 3 21 1979 33 05 13 16:32 1 14 4 3:09.8600 189.613 6 6 1980 24 05 10 14:24 1 14 0 — — — — 1980 32 05 10 16:14 1 14 1 — — — — ЖАСЫЛ ТУ СҮРІЛДІ; ЖАҢБЫР 1980 33 05 10 17:59 1 14 4 3:14.0700 185.500 16 12 1981 2 05 09 15:49 1 14 4 3:03.6000 196.078 6 3 1982 25 05 15 16:23 1 14 4 2:57.0500 203.332 3 3 1983 30 05 21 14:59 2 14 4 3:00.4000 199.557 14 24 1984 25 05 12 15:23 1 14 1 — — — — КӨЛІКТЕН ТҰСЫРАҒАН 1984 39 05 12 17:39 1 4 4 2:56.5920 203.860 12 12 1985 10 05 11 11:55 1 14 4 2:54.9420 205.782 27 21 1986 36 05 11 12:09 2 14 4 2:48.8460 213.212 5 22 1987 21 05 09 17:07 1 14 4 2:50.6690 210.935 4 4 1988 4 05 14 — 1 14 0 — — — — КӨЛІКТЕН ТҰСЫРАҒАН 1988 31 05 14 17:23 1 14 3 — — — — КӨЛІКТЕН ТҰСЫРАҒАН 1988 47 05 21 14:35 3 41 4 2:51.6770 209.696 15 22 1989 15 05 14 13:24 1 14 4 2:45.7950 217.136 12 10 1990 24 05 19 11:32 1 14 4 2:43.3210 220.425 8 8 1991 1 05 11 11:00 1 14 4 2:41.8390 222.443 6 2 1992 23 05 09 17:57 1 14 3 — — — — КӨЛІКТЕН ТҰСЫРАҒАН 1992 28 05 10 12:20 2 14 4 2:41.5810 222.798 16 23

Year Att # Date Time QualDay Car # Laps QualTime QualSpeed Rank Start Comment 1967 22 05 13 22 1 14 2 — — — — PULLED OFF 1967 28 05 13 28 1 14 4 — 166.289 4 4 1968 8 05 18 8 1 1 4 — 166.821 8 8 1969 4 05 24 4 2 6 4 3:31.0600 170.568 1 1 1970 5 05 16 5 1 7 4 — 170.004 3 3 1971 2 05 15 2 1 9 4 3:26.5200 174.317 6 6 1972 3 05 13 17:57 1 2 0 — — — — BLOWN ENGINE 1972 30 05 20 11:30 2 2 4 3:10.4800 188.996 5 16 1973 25 05 12 14:27 1 14 3 — — — — WAVED OFF 1973 27 05 12 15:20 1 14 4 3:10.5500 188.927 32 23 1974 8 05 11 11:05 1 14 4 3:07.8600 191.632 1 1 1975 4 05 10 11:38 1 14 1 — — — — PULLED OFF 1975 19 05 10 16:10 1 14 4 3:05.5900 193.976 1 1 1976 12 05 15 16:55 1 14 4 3:14.3200 185.261 10 5 1977 1 05 14 11:02 1 14 4 3:06.0800 193.465 — — ATTEMPT WITHDRAWN BY USAC 1977 12 05 14 12:39 1 14 4 3:05.0300 194.563 5 4 1978 14 05 20 12:47 1 14 0 — — — — PULLED OFF 1978 39 05 21 13:24 3 14 4 2:59.8900 200.122 3 21 1979 33 05 13 16:32 1 14 4 3:09.8600 189.613 6 6 1980 24 05 10 14:24 1 14 0 — — — — 1980 32 05 10 16:14 1 14 1 — — — — FLAGGED OFF; RAIN 1980 33 05 10 17:59 1 14 4 3:14.0700 185.500 16 12 1981 2 05 09 15:49 1 14 4 3:03.6000 196.078 6 3 1982 25 05 15 16:23 1 14 4 2:57.0500 203.332 3 3 1983 30 05 21 14:59 2 14 4 3:00.4000 199.557 14 24 1984 25 05 12 15:23 1 14 1 — — — — PULLED OFF 1984 39 05 12 17:39 1 4 4 2:56.5920 203.860 12 12 1985 10 05 11 11:55 1 14 4 2:54.9420 205.782 27 21 1986 36 05 11 12:09 2 14 4 2:48.8460 213.212 5 22 1987 21 05 09 17:07 1 14 4 2:50.6690 210.935 4 4 1988 4 05 14 — 1 14 0 — — — — PULLED OFF 1988 31 05 14 17:23 1 14 3 — — — — PULLED OFF 1988 47 05 21 14:35 3 41 4 2:51.6770 209.696 15 22 1989 15 05 14 13:24 1 14 4 2:45.7950 217.136 12 10 1990 24 05 19 11:32 1 14 4 2:43.3210 220.425 8 8 1991 1 05 11 11:00 1 14 4 2:41.8390 222.443 6 2 1992 23 05 09 17:57 1 14 3 — — — — PULLED OFF 1992 28 05 10 12:20 2 14 4 2:41.5810 222.798 16 23

Ле-Манның 24 сағаттық жарысының нәтижелері

Жыл Командасы Серіктес жүргізушілер Автомобиль Сыныбы Айналымдар Ford Motor Company Shelby American Inc. Дэн Гурни Ford Mk IV P+5.0 388 1-орын 1-орын

NASCAR

(түйін) (Қалың – Біліктілік уақытымен берілген поул-позиция. Курсив – Ұпайлар тізімі немесе жаттығу уақытымен алынған поул-позиция. * – Көптеген кезеңдерді жетекке шығарды.)

Ұлы ұлттық сериясы

NASCAR Grand National Series нәтижелері Жыл Командасы № Өндіруші 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 Ұп. Сілтеме 1963 Nichels Engineering 02 Pontiac BIR GGS THS RSD2 DAY3 DAY DAY27 PIF AWS HBO NA Smokey Yunick 13 Chevy ATL37 HCY BRI AUG RCH GPS SBO BGS MAR NWS CLB THS DAR ODS RCH CLT BIR ATL DAY11 MBS SVH DTS BGS ASH OBS BRR BRI GPS NSV CLB AWS PIF BGS ONA DAR HCY RCH MAR DTS NWS THS CLT SBO HBO RSD 1964 Matthews Racing 00 Ford CON AUG JSP SVH RSD21 DAY DAY4 DAY24 RCH BRI GPS BGS ATL11 AWS HBO PIF CLB NWS MAR SVH DAR LGY HCY SBO CLT GPS ASH ATL CON NSV CHT BIR VAL PIF NA Nichels Engineering 47 Dodge DAY1 ODS OBS BRR ISP GLN LIN BRI NSV MBS AWS DTS ONA CLB BGS STR DAR HCY RCH ODS HBO MAR SVH NWS CLT24 HAR AUG JAC 1965 Holman Moody 00 Ford RSD10 DAY DAY DAY PIF ASW RCH HBO NA Wood Brothers 41 Ford ATL30 GPS NWS MAR CLB BRI DAR LGY BGS HCY CLT CCF ASH HAR NSV BIR ATL GPS MBS VAL DAY1 ODS OBS ISP GLN BRI NSV CCF AWS SMR PIF AUG CLB DTS BLV BGS DAR HCY LIN ODS RCH MAR NWS CLT6* HBO CAR DTS 1966 Junior Johnson 47 Ford AUG RSD31 DAY DAY11 DAY33 CAR BRI ATL HCY CLB GPS BGS NWS MAR DAR LGY MGR MON RCH CLT DTS ASH PIF SMR AWS BLV GPS DAY ODS BRR OXF FON ISP BRI SMR NSV ATL CLB AWS BLV BGS DAR HCY RCH HBO MAR NWS NA Matthews Racing 27 Ford CLT43 CAR 1967 AUG RSD26 DAY2* DAY DAY37 AWS BRI GPS BGS ATL27 CLB HCY NWS MAR SVH RCH DAR BLV LGY CLT ASH MGR SMR BIR CAR GPS MGY DAY32 TRN OXF FDA ISP BRI SMR NSV ATL BGS CLB SVH DAR HCY RCH BLV HBO MAR NWS CLT22 CAR4 AWS NA 1968 MGR MGY RSD43 DAY12 BRI RCH ATL HCY GPS CLB NWS MAR AUG AWS DAR BLV LGY CLT ASH MGR SMR BIR CAR GPS NA Bondy Long 29 Ford DAY30 ISP OXF FDA TRN BRI SMR NSV ATL CLB BGS AWS SBO LGY DAR HCY RCH BLV HBO MAR NWS AUG Holman Moody 11 Ford CLT10 CAR JFC 1969 Jack Bowsher & Associates 1 Ford MGR MGY RSD2 CLT40 SVH AUG CAR JFC MGR TWS NA 11 DAY4 DAY DAY4 CAR AUG BRI ATL CLB HCY GPS RCH NWS MAR AWS DAR BLV LGY CLT MGR SMR MCH KPT GPS NCF DAY DOV TPN TRN BLV BRI NSV SMR ATL MCH SBO BGS AWS DAR HCY RCH TAL CLB MAR NWS 1970 RSD1 DAY DAY14 DAY32 RCH CAR SVH ATL BRI TAL NWS CLB DAR BLV LGY CLT SMR MAR MCH RSD HCY KPT GPS DAY AST TPN TRN BRI SMR NSV ATL CLB ONA MCH TAL BGS SBO DAR HCY RCH DOV NCF NWS CLT MAR MGR CAR LGY NA 1971 Wood Brothers 21 Mercury RSD DAY2* DAY DAY3 ONT1* RCH CAR HCY BRI ATL1* CLB GPS SMR NWS MAR DAR SBO TAL ASH KPT CLT DOV MCH RSD HOU GPS NA Holman Moody 52 Mercury DAY38 BRI AST ISP TRN NSV ATL BGS ONA MCH TAL CLB HCY DAR MAR Matthews Racing 27 Chevy CLT30 DOV CAR34 MGR RCH NWS TWS

NASCAR Grand National Series results Year Team No. Make 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 Pts Ref 1963 Nichels Engineering 02 Pontiac BIR GGS THS RSD2 DAY3 DAY DAY27 PIF AWS HBO NA Smokey Yunick 13 Chevy ATL37 HCY BRI AUG RCH GPS SBO BGS MAR NWS CLB THS DAR ODS RCH CLT BIR ATL DAY11 MBS SVH DTS BGS ASH OBS BRR BRI GPS NSV CLB AWS PIF BGS ONA DAR HCY RCH MAR DTS NWS THS CLT SBO HBO RSD 1964 Matthews Racing 00 Ford CON AUG JSP SVH RSD21 DAY DAY4 DAY24 RCH BRI GPS BGS ATL11 AWS HBO PIF CLB NWS MAR SVH DAR LGY HCY SBO CLT GPS ASH ATL CON NSV CHT BIR VAL PIF NA Nichels Engineering 47 Dodge DAY1 ODS OBS BRR ISP GLN LIN BRI NSV MBS AWS DTS ONA CLB BGS STR DAR HCY RCH ODS HBO MAR SVH NWS CLT24 HAR AUG JAC 1965 Holman Moody 00 Ford RSD10 DAY DAY DAY PIF ASW RCH HBO NA Wood Brothers 41 Ford ATL30 GPS NWS MAR CLB BRI DAR LGY BGS HCY CLT CCF ASH HAR NSV BIR ATL GPS MBS VAL DAY1 ODS OBS ISP GLN BRI NSV CCF AWS SMR PIF AUG CLB DTS BLV BGS DAR HCY LIN ODS RCH MAR NWS CLT6* HBO CAR DTS 1966 Junior Johnson 47 Ford AUG RSD31 DAY DAY11 DAY33 CAR BRI ATL HCY CLB GPS BGS NWS MAR DAR LGY MGR MON RCH CLT DTS ASH PIF SMR AWS BLV GPS DAY ODS BRR OXF FON ISP BRI SMR NSV ATL CLB AWS BLV BGS DAR HCY RCH HBO MAR NWS NA Matthews Racing 27 Ford CLT43 CAR 1967 AUG RSD26 DAY2* DAY DAY37 AWS BRI GPS BGS ATL27 CLB HCY NWS MAR SVH RCH DAR BLV LGY CLT ASH MGR SMR BIR CAR GPS MGY DAY32 TRN OXF FDA ISP BRI SMR NSV ATL BGS CLB SVH DAR HCY RCH BLV HBO MAR NWS CLT22 CAR4 AWS NA 1968 MGR MGY RSD43 DAY12 BRI RCH ATL HCY GPS CLB NWS MAR AUG AWS DAR BLV LGY CLT ASH MGR SMR BIR CAR GPS NA Bondy Long 29 Ford DAY30 ISP OXF FDA TRN BRI SMR NSV ATL CLB BGS AWS SBO LGY DAR HCY RCH BLV HBO MAR NWS AUG Holman Moody 11 Ford CLT10 CAR JFC 1969 Jack Bowsher & Associates 1 Ford MGR MGY RSD2 CLT40 SVH AUG CAR JFC MGR TWS NA 11 DAY4 DAY DAY4 CAR AUG BRI ATL CLB HCY GPS RCH NWS MAR AWS DAR BLV LGY CLT MGR SMR MCH KPT GPS NCF DAY DOV TPN TRN BLV BRI NSV SMR ATL MCH SBO BGS AWS DAR HCY RCH TAL CLB MAR NWS 1970 RSD1 DAY DAY14 DAY32 RCH CAR SVH ATL BRI TAL NWS CLB DAR BLV LGY CLT SMR MAR MCH RSD HCY KPT GPS DAY AST TPN TRN BRI SMR NSV ATL CLB ONA MCH TAL BGS SBO DAR HCY RCH DOV NCF NWS CLT MAR MGR CAR LGY NA 1971 Wood Brothers 21 Mercury RSD DAY2* DAY DAY3 ONT1* RCH CAR HCY BRI ATL1* CLB GPS SMR NWS MAR DAR SBO TAL ASH KPT CLT DOV MCH RSD HOU GPS NA Holman Moody 52 Mercury DAY38 BRI AST ISP TRN NSV ATL BGS ONA MCH TAL CLB HCY DAR MAR Matthews Racing 27 Chevy CLT30 DOV CAR34 MGR RCH NWS TWS

Уинстон кубогы сериясы

NASCAR Winston Cup Series нәтижелері Жыл Командасы № Үлгі 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 Ұп Реф 1972 Wood Brothers Racing 21 Mercury RSD28 DAY1* RCH ONT1* CAR ATL2 BRI DAR NWS MAR TAL CLT DOV MCH RSD TWS DAY BRI TRN ATL TAL MCH NSV DAR RCH DOV MAR NWS TWS2 NA 0 41 CLT4 CAR 1973 A. J. Foyt Enterprises 50 Chevy RSD DAY4 RCH CAR BRI ATL27 NWS DAR MAR TAL NSV CLT DOV TWS RSD MCH DAY37 BRI ATL TAL NSV DAR RCH DOV NWS MAR CLT CAR NA 0 1974 RSD DAY5 RCH CAR BRI ATL DAR NWS MAR TAL NSV DOV CLT RSD MCH DAY29 BRI NSV ATL POC TAL MCH DAR RCH DOV NWS MAR 44-ші 41.22 Ellington Racing 28 Chevy CLT26 CAR ONT4 1975 RSD DAY11 RCH CAR BRI ATL35 NWS DAR MAR TAL NSV DOV CLT RSD MCH DAY24 NSV POC TAL MCH30* DAR DOV NWS MAR CLT21 RCH CAR5 BRI ATL ONT14 NA 0 1976 RSD DAY22* CAR32 RCH BRI ATL NWS DAR MAR TAL NSV DOV CLT RSD MCH DAY4 NSV POC TAL22 MCH BRI DAR RCH DOV MAR NWS CLT38 CAR ATL ONT NA 0 1977 A. J. Foyt Enterprises 51 Chevy RSD DAY6 RCH CAR ATL34 NWS DAR BRI MAR TAL38 NSV DOV CLT RSD MCH DAY5 NSV POC TAL MCH BRI DAR RCH DOV MAR NWS CLT7 CAR ATL ONT11 NA 0 1978 Buick RSD DAY32 RCH CAR ATL BRI DAR NWS MAR TAL3 DOV CLT NSV RSD MCH DAY NSV POC TAL MCH BRI DAR RCH DOV MAR NWS CLT CAR ATL ONT NA 0 1979 Olds RSD DAY3 CAR RCH ATL NWS BRI DAR MAR TAL NSV DOV CLT TWS RSD MCH DAY10 NSV POC TAL MCH BRI DAR RCH DOV MAR CLT NWS CAR ATL ONT NA 0 1980 RSD DAY31 RCH CAR ATL BRI DAR NWS MAR TAL NSV DOV CLT TWS RSD MCH DAY NSV POC TAL MCH BRI DAR RCH DOV NWS MAR CLT CAR ATL ONT 101-ші 70 1981 RSD DAY35 RCH CAR ATL7 BRI NWS DAR MAR TAL NSV DOV CLT TWS RSD MCH DAY32 NSV POC TAL MCH BRI DAR RCH DOV MAR NWS CLT CAR ATL RSD 59-шы 271 1982 DAY21 RCH BRI ATL39 CAR DAR NWS MAR TAL NSV DOV CLT POC RSD MCH DAY NSV POC TAL MCH BRI DAR RCH DOV NWS CLT MAR CAR ATL RSD 70-ші 146 1983 14 Chevy DAY11 RCH CAR ATL38 DAR NWS MAR TAL34 NSV DOV BRI CLT RSD POC MCH DAYWth NSV POC TAL MCH BRI DAR RCH DOV MAR NWS CLT CAR ATL RSD 76-шы 1984 Olds DAY39 RCH CAR ATL35 BRI NWS DAR MAR TAL NSV DOV CLT RSD POC MCH DAY NSV POC TAL36 MCH BRI DAR RCH DOV MAR CLT NWS CAR ATL41 RSD 76-шы 1985 DAY30 RCH CAR ATL36 BRI DAR NWS MAR TAL DOV CLT RSD POC MCH DAY30 POC TAL5 MCH BRI DAR25 RCH DOV MAR NWS CLT32 CAR ATL38 RSD 45-ші 410 1986 DAY29 RCH CAR ATL17 BRI DAR NWS MAR TAL DOV CLT RSD POC MCH DAY42 POC TAL30 GLN MCH BRI DAR RCH DOV MAR NWS CLT37 CAR ATL RSD 50-ші 355 1987 Morgan McClure Motorsports DAY42 CAR RCH 50-ші 409 A. J. Foyt Enterprises ATL20 DAR NWS BRI MAR TAL CLT DOV POC RSD MCH DAY38 POC TAL35 GLN MCH BRI DAR RCH DOV MAR NWS CLT21 CAR RSD ATL37 1988 DAY33 RCH CAR ATL34 DAR BRI NWS MAR TAL28 CLT DOV RSD POC MCH DAY37 POC TAL12 GLN MCH BRI DAR RCH DOV MAR CLT36 NWS CAR PHO ATL31 42-ші 523 1989 DAY38 CAR ATL28 RCH DAR BRI NWS MAR TAL16 CLT DOV SON POC MCH DAY35 POC TAL18 GLN37 MCH BRI DAR RCH DOV MAR CLTWth† NWS CAR PHO ATL36 40-шы 527 1990 DAY36 RCH CAR ATLDNQ DAR BRI NWS MAR TAL CLT DOV SON POC MCH DAY38 POC TAL27 GLN MCH BRI DAR RCH DOV MAR NWS CLT CAR PHO ATL 62-ші 191 1992 B & B Racing 14 Olds DAY21 CAR RCH ATL DAR BRI NWS MAR TAL CLT DOV SON POC MCH DAY POC TAL GLN MCH BRI DAR RCH DOV MAR NWS CLT CAR PHO ATL 70-ші 100 1993 Team Jones Racing 50 Ford DAYDNQ CAR RCH ATL DAR BRI NWS MAR TAL SON CLT DOV POC MCH DAY NHA POC TAL GLN MCH BRI DAR RCH DOV MAR NWS CLT CAR PHO ATL NA 1994 A. J. Foyt Enterprises DAY CAR RCH ATL DAR BRI NWS MAR TAL SON CLT DOV POC MCH DAY NHA POC TAL IND30 GLN MCH BRI DAR RCH DOV MAR NWS CLT CAR PHO ATL 70-ші 73 1995 DAY CAR RCH ATL DAR BRI NWS MAR TAL SON CLT DOV POC MCH DAY NHA POC TAL INDDNQ GLN MCH BRI DAR RCH DOV MAR NWS CLT CAR PHODNQ ATL NA 1996 Barry Owen Racing DAY CAR RCH ATL DAR BRI NWS MAR TAL SON CLT DOV POC MCH DAY NHA POC TAL INDDNQ GLN MCH BRI DAR RCH DOV MAR NWS CLT CAR PHO ATL NA † Жарақат алғаннан кейін жарыстан шықты

NASCAR Winston Cup Series results Year Team No. Make 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 Pts Ref 1972 Wood Brothers Racing 21 Mercury RSD28 DAY1* RCH ONT1* CAR ATL2 BRI DAR NWS MAR TAL CLT DOV MCH RSD TWS DAY BRI TRN ATL TAL MCH NSV DAR RCH DOV MAR NWS TWS2 NA 0 41 CLT4 CAR 1973 A. J. Foyt Enterprises 50 Chevy RSD DAY4 RCH CAR BRI ATL27 NWS DAR MAR TAL NSV CLT DOV TWS RSD MCH DAY37 BRI ATL TAL NSV DAR RCH DOV NWS MAR CLT CAR NA 0 1974 RSD DAY5 RCH CAR BRI ATL DAR NWS MAR TAL NSV DOV CLT RSD MCH DAY29 BRI NSV ATL POC TAL MCH DAR RCH DOV NWS MAR 44th 41.22 Ellington Racing 28 Chevy CLT26 CAR ONT4 1975 RSD DAY11 RCH CAR BRI ATL35 NWS DAR MAR TAL NSV DOV CLT RSD MCH DAY24 NSV POC TAL MCH30* DAR DOV NWS MAR CLT21 RCH CAR5 BRI ATL ONT14 NA 0 1976 RSD DAY22* CAR32 RCH BRI ATL NWS DAR MAR TAL NSV DOV CLT RSD MCH DAY4 NSV POC TAL22 MCH BRI DAR RCH DOV MAR NWS CLT38 CAR ATL ONT NA 0 1977 A. J. Foyt Enterprises 51 Chevy RSD DAY6 RCH CAR ATL34 NWS DAR BRI MAR TAL38 NSV DOV CLT RSD MCH DAY5 NSV POC TAL MCH BRI DAR RCH DOV MAR NWS CLT7 CAR ATL ONT11 NA 0 1978 Buick RSD DAY32 RCH CAR ATL BRI DAR NWS MAR TAL3 DOV CLT NSV RSD MCH DAY NSV POC TAL MCH BRI DAR RCH DOV MAR NWS CLT CAR ATL ONT NA 0 1979 Olds RSD DAY3 CAR RCH ATL NWS BRI DAR MAR TAL NSV DOV CLT TWS RSD MCH DAY10 NSV POC TAL MCH BRI DAR RCH DOV MAR CLT NWS CAR ATL ONT NA 0 1980 RSD DAY31 RCH CAR ATL BRI DAR NWS MAR TAL NSV DOV CLT TWS RSD MCH DAY NSV POC TAL MCH BRI DAR RCH DOV NWS MAR CLT CAR ATL ONT 101st 70 1981 RSD DAY35 RCH CAR ATL7 BRI NWS DAR MAR TAL NSV DOV CLT TWS RSD MCH DAY32 NSV POC TAL MCH BRI DAR RCH DOV MAR NWS CLT CAR ATL RSD 59th 271 1982 DAY21 RCH BRI ATL39 CAR DAR NWS MAR TAL NSV DOV CLT POC RSD MCH DAY NSV POC TAL MCH BRI DAR RCH DOV NWS CLT MAR CAR ATL RSD 70th 146 1983 14 Chevy DAY11 RCH CAR ATL38 DAR NWS MAR TAL34 NSV DOV BRI CLT RSD POC MCH DAYWth NSV POC TAL MCH BRI DAR RCH DOV MAR NWS CLT CAR ATL RSD 76th 1984 Olds DAY39 RCH CAR ATL35 BRI NWS DAR MAR TAL NSV DOV CLT RSD POC MCH DAY NSV POC TAL36 MCH BRI DAR RCH DOV MAR CLT NWS CAR ATL41 RSD 76th 1985 DAY30 RCH CAR ATL36 BRI DAR NWS MAR TAL DOV CLT RSD POC MCH DAY30 POC TAL5 MCH BRI DAR25 RCH DOV MAR NWS CLT32 CAR ATL38 RSD 45th 410 1986 DAY29 RCH CAR ATL17 BRI DAR NWS MAR TAL DOV CLT RSD POC MCH DAY42 POC TAL30 GLN MCH BRI DAR RCH DOV MAR NWS CLT37 CAR ATL RSD 50th 355 1987 Morgan McClure Motorsports DAY42 CAR RCH 50th 409 A. J. Foyt Enterprises ATL20 DAR NWS BRI MAR TAL CLT DOV POC RSD MCH DAY38 POC TAL35 GLN MCH BRI DAR RCH DOV MAR NWS CLT21 CAR RSD ATL37 1988 DAY33 RCH CAR ATL34 DAR BRI NWS MAR TAL28 CLT DOV RSD POC MCH DAY37 POC TAL12 GLN MCH BRI DAR RCH DOV MAR CLT36 NWS CAR PHO ATL31 42nd 523 1989 DAY38 CAR ATL28 RCH DAR BRI NWS MAR TAL16 CLT DOV SON POC MCH DAY35 POC TAL18 GLN37 MCH BRI DAR RCH DOV MAR CLTWth† NWS CAR PHO ATL36 40th 527 1990 DAY36 RCH CAR ATLDNQ DAR BRI NWS MAR TAL CLT DOV SON POC MCH DAY38 POC TAL27 GLN MCH BRI DAR RCH DOV MAR NWS CLT CAR PHO ATL 62nd 191 1992 B & B Racing 14 Olds DAY21 CAR RCH ATL DAR BRI NWS MAR TAL CLT DOV SON POC MCH DAY POC TAL GLN MCH BRI DAR RCH DOV MAR NWS CLT CAR PHO ATL 70th 100 1993 Team Jones Racing 50 Ford DAYDNQ CAR RCH ATL DAR BRI NWS MAR TAL SON CLT DOV POC MCH DAY NHA POC TAL GLN MCH BRI DAR RCH DOV MAR NWS CLT CAR PHO ATL NA 1994 A. J. Foyt Enterprises DAY CAR RCH ATL DAR BRI NWS MAR TAL SON CLT DOV POC MCH DAY NHA POC TAL IND30 GLN MCH BRI DAR RCH DOV MAR NWS CLT CAR PHO ATL 70th 73 1995 DAY CAR RCH ATL DAR BRI NWS MAR TAL SON CLT DOV POC MCH DAY NHA POC TAL INDDNQ GLN MCH BRI DAR RCH DOV MAR NWS CLT CAR PHODNQ ATL NA 1996 Barry Owen Racing DAY CAR RCH ATL DAR BRI NWS MAR TAL SON CLT DOV POC MCH DAY NHA POC TAL INDDNQ GLN MCH BRI DAR RCH DOV MAR NWS CLT CAR PHO ATL NA † Withdrew after getting injured in practice

Дейтона 500

Жыл Команда Өндіруші Бастау Аяқтау 1963 Nichels Engineering Pontiac 7 27 1964 Matthews Racing Ford 8 24 1966 Junior Johnson & Associates Ford 22 33 1967 Matthews Racing Ford 5 37 1968 19 12 1969 Jack Bowsher & Associates Ford 9 4 1970 28 32 1971 Wood Brothers Racing Mercury 1 3 1972 2 1 1973 A. J. Foyt Enterprises Chevrolet 8 4 1974 35 5 1975 Ellington Racing Chevrolet 9 11 1976 31 22 1977 A. J. Foyt Enterprises Chevrolet 2 6 1978 Buick 3 32 1979 Oldsmobile 6 3 1980 11 31 1981 10 35 1982 9 21 1983 Chevrolet 9 11 1984 Oldsmobile 32 39 1985 16 30 1986 20 29 1987 Morgan McClure Motorsports Oldsmobile 41 42 1988 A. J. Foyt Enterprises Oldsmobile 17 33 1989 24 38 1990 13 36 1992 B & B Racing Oldsmobile 39 21 1993 Team Jones Racing Ford Сайыстан шықпады

Шеберлік жүк машиналар сериясы

NASCAR Craftsman Truck Series нәтижелері Жыл Командасы № Түрі 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 Ұпай Сілтеме 1995 A. J. Foyt Enterprises 41 Ford PHO TUS SGS MMR POR EVG I70 LVL BRI MLW CNS HPT IRP FLM RCH MAR NWS SON MMR PHO18 81-ші 109 1996 51 HOM PHO POR EVG TUS CNS HPT BRI NZH MLW LVL I70 IRP FLM GLN NSV RCH NHA MAR NWS SON MMR PHO33 89-шы 143 56 LVS28

Халықаралық жарыстар

(түйін) (Қалың – Бірінші орын. * – Көптеген айналымдарды бастап өткен.) Чемпиондар жарысының халықаралық нәтижелері Жыл Түрі Q1 Q2 Q3 1 2 3 4 Орын Ұпай Сілтеме 1973–74 Porsche RSD6 RSD5 RSD6 DAY6 6-шы NA 1974–75 Chevy MCH9 RSD3 RSD4 DAY2 2-ші NA 1975–76 MCH3 RSD2 RSD3 DAY2 1-ші NA 1976–77 MCH3 RSD8 RSD2 DAY2 1-ші NA 1978–79 Chevy MCH MCH1 RSD RSD12 ATL 12-ші NA 1985 Chevy DAY3* MOH10 TALC MCH11 9-шы 28 1989 Chevy DAY7 NZH5* MCH7 GLN10 7-ші 36