Кіріспе

Матай 2:13 – Жаңа Келісімдегі Матай Ізгі хабарының екінші тарауының он үшінші аяты. Патшалар жас Исаға құрмет көрсеткеннен кейін кетіп қалды. Осы аятта періште Жүсіпке қашу керектігін ескертеді.

Талдау

Бұл тармақ Матай кітабының 2-тарауының екінші бөлімін ашады, онда Киелі Отбасының арманмен шақырылған саяхаттары басталады. Оның мазмұны Матай 1-тараудың екінші жартысымен тығыз байланысты. Жосеф бұл тараудың бірінші жартысында еске алынбаған, бірақ ол қайтадан орталық тұлға болып көрінеді. Матай 1-тараудағыдай, Жосеф Құдаймен арманда байланысады. Бұл тармақта да баланың Жосефтікі емес екені анық айтылады. Мысыр, Ирод патшаның билігінен тыс болғандықтан, пана табуға логикалық орын болды. Ескі Ғимаратта, Израильде қауіпсіздігіне кепілдік берілмегендер үшін бұл жер аударудың стандартты орны еді. Сол кезде ол үлкен еврей халқына ие болды, Александрияның шамамен үштен бірі еврейлерден тұрды. Екі аймақ та сол кезде Рим империясының құрамына кіргендіктен, олардың арасында саяхаттау оңай және салыстырмалы түрде қауіпсіз болды. Мысырға саяхат Жаңа Ғимараттың басқа ешбір евангелиясында көрсетілмейді. Мысыр туралы айтылу Матайдың Ескі Ғимарат көздеріне деген қызығушылығына сәйкес келеді, Мұсамен байланыстар ең маңыздысы болып табылады.

Чиркесі аталарының түсініктемелері

Рабан Маурус: Мұнда Матай бірінші туған ұлдың ғибадатханаға тоқты немесе екі көгершін немесе қабақ әкелінуі тиіс тазару күнін жіберіп алады. Иродтан қорқып, олар заңды бұзып, Баланы ғибадатханаға алып баруға батыл болмады. Бала туралы қауесет тараған соң, періште Жүсіпке Мысырға Оны алып кетуді бұйырады.