Кіріспе
Ирланд-американдық спортшы
Күміс медаль – 1920 жылғы жазғы Олимпиада, 1920 Антверпен
Патрик (сондай-ақ Пэт, Пэтси, Пэдди) Дж. Флинн – өте талантты ирланд-американдық спортшы, Олимпиада күміс медалінің иегері және соғыс ардагері.
Отбасы және ерте өмірі
Патрик Флинн 1894 жылғы 17 желтоқсанда Ирландияның Корк графтығында дүниеге келген. Ол фермерлер Патрик пен Эллен Флинннің үлкен баласы, үш бауыры мен бір қарындасы болған. 1901 жылғы халық санағы бойынша Флинн отбасы Ноккнагаппулда тұрған, бірақ 1911 жылға қарай Баллинадде, Килдарадағы Клоганға көшіп кеткен. Флинн өзінің жас кезінде жергілікті спортшы Боб Хейлстің жетекшілігімен үлкен дарынын көрсетті және 1912 жылы жеңіл атлетикамен айналыса бастады. Келесі жыл 19 жасар Флинн үшін маңызды оқиғаларға толы болды. Ол мамыр айында Ирландияның төрт милялық чемпионатында жеңіске жетіп, Ирландия чемпионы атанды, ал шілдеде Шотландияға қарсы халықаралық жарыста Ирландия құрамасының құрамында өнер көрсетті. Оның төрт милядағы табысы сол жылы Ирландияның командалық чемпионатта жеңіске қол жеткізуіне көмектесті.
АҚШ-қа көшіп кету
1913 жылдың күзінде Флинн Ирландияның Корк қаласындағы Квинстауннан (Коб) Америкаға эмиграциялады. Нью-Йоркте ол кеме жөнелтпесі кеңсесінде жұмыс тауып, жаттығулармен айналыса бастады. 1916 жылы ол Ирландиялық-Америкалық Атлетика Клубының мүшесі болған Паулист Атлетика Клубына қосылды. Осы кезеңде ол 5000 метр қашықтықта Олимпиада чемпионы Ханс Колехмайненмен жарысты, нәтижесінде бір метрден аз айырмамен жеңіліп қалды. Флинн жеңілгеніне қарамастан, бұл жарыс ерекше, себебі жеңіске жеткен уақыт 14:33:6 көрсеткішімен жаңа әлемдік рекордты орнатты. Келесі екі жыл бойы Флинн Ирландиялық-Америкалық Атлетика Клубы атынан Американың ең үздік спортшыларына қарсы жарысты және жеңіліссіз өтті. Бірінші дүниежүзілік соғыс болмағанда, ол әрине, 1916 жылғы Берлинде өтетін Олимпиада ойындарында АҚШ құрама командасының құрамына ілігер еді.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Соғыс басталғаннан кейін Флинн Олимпиадалық медаль туралы арманынан бас тартып, 1916 жылдың көктемінде 165-ші жаяу әскер полкіне қатарына қосылды; ол сержант атанды. 1918 жылдың шілдесінде Францияда немістермен шайқасқанда, ол батылдық көрсеткен кезде сол қолынан жараланды.
Флинннің жараланғаны туралы жаңалық АҚШ-қа жеткенде, The New York Times газеті оның жайлы қысқа мақала жариялады. Сол тамызда ол батырлығы үшін "Күміс Жүрек" орденімен марапатталды. Ұлы соғыс 1918 жылдың қарашасында аяқталып, төрт айдан кейін 165-ші полк Нью-Йоркке жетті. Тағы бір полк осыдан көп ұрысқа қатыспады – 180 күнге созылған шайқаста 644 адам қаза тауып, шамамен 2900 адам жарақат алды. Олар қайтып келген батырлар ретінде құрметпен қарсы алынып, Бесінші авеню бойымен шеру ұйымдастырылды.
1920 жылғы Антверпен Олимпиадасы
Флинн жарақаттан айығып, келесі жылы жеңіл атлетикаға оралды. Паулист атлетика клубындағы жаттықтырушысы оны ұзақ қашықтыққа жүгіруден гөрі тікұшақпен жүгіруге көндірді. Көп ұзамай ол 3200 метрлік тікұшақ жарысында қорғанышпен жүрген чемпион Майкл Деваниден екінші орын алды. 1920 жылы АҚШ Олимпиада құрамасына іріктеуден өтіп, Аматорлық атлетика одағының (AAU) титулын жеңіп алды және 3000 метрлік тікұшақ жарысында 9:58.2 нәтижемен АҚШ-тың жаңа рекордын орнатты. Ол Бельгияға баратын АҚШ Олимпиада құрамасына 5000 және 10000 метрлік жүгіруден ілігіп, таң қалдырмады. Ол сондай-ақ 3000 метрлік тікұшақ жарысына қатысты, онда ол әлі де жаңа болған. 1920 жылғы Антверпен Олимпиадасы 3000 метрлік тікұшақ жарысын алғаш рет бағдарламаға қосты, бұл жарыс шындыр майданның ішіндегі жолмен өткізілді. Флинн жартылай финалда оңай жеңіске жетті, бірақ финалда бәрі осылай болған жоқ. Ол су тосқауылының бірінде құлап, фаворит Перси Ходж (Ұлыбритания) одан озып кетті; Флинн күміс медальді жеңіп алды. Ол құлап кетпесе, алтын медаль үшін де күресе алатыны сөзсіз. Ол сонымен қатар ерлер арасындағы жеке және командалық кросс-күнде жүгіріп, тиісінше 9-шы және 4-ші орындарды иеленді.
Кейінгі жылдар
Флинн Антверпеннен оралғаннан кейін де жүгіруді жалғастырды, бірақ 1925 жылдан кейін бәсекелестік жүгіруден шыққан сияқты. 1924 жылы Флоренсқа үйленді. 1930 жылғы халық санауы бойынша олар Манхэттеннің Үстіңгі Батыс бөлігінде, АҚШ кеден қызметіне жақын жерде тұрған, және Флинннің соңғы белгілі жұмысы кеден кызметкері болған. 47 жасында ол Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысуға өтініш берді, бірақ өтініші қабылданбады. Оның соңғы жылдарын қалай өткізгені белгісіз. Пэтси Флинн 1969 жылдың 5 қаңтарында 74 жасында қайтыс болды. Ол әйелі Флоренспен бірге Нью-Йорктің Фармингдейл қаласындағы Лонг-Айленд ұлттық зиратына жерленген.
Есін атап өту
Флинннің спорттық жетістіктері шамамен бір ғасыр бұрын болғанмен, оның туған қаласы Батыс Корктегі Баллинад оны ұмытқан жоқ және оның есін сақтап, мерекелеп келеді. 1998 жылы жергілікті қауым мен оның туыстары шағын ауылға ескерткіш орнатты, оны оның тірі қалған немересі Эллен Хант ашты. Флинннің жетістіктері 2015 жылдың 7 маусымында Килмаксимон жүзу және қайық шашу клубы ұйымдастырған Knocknacurra 7 мильдік жол жарысында қайтадан еске салынды. Бұл есте қаларлық шара Нокнакура аймағынан шыққан және халықаралық деңгейде жетістіктерге жеткен үш жергілікті спортшының есімдерін атады: Пэтси О'Флинн, Боб Хейлс (1911-1912 жылдары ұлттық және халықаралық спортшы, сондай-ақ Флинннің алғашқы ұстазы) және Билл Нолан (1931 жылы Ирландия – Шотландия арасындағы 1 мильге жүгірудің халықаралық чемпионы). Флинннің көптеген ұрпақтары осы естелік жарысқа қатысып, оның мұрасы болашақ ұрпақтарға жетіп, жалғасын табады.