Алтын қарығай (Pseudolarix) туқымдасы: сипаттамасы, түрлері (P. amabilis, P. wehrii, P. japonica), таралу аймақтары, және геологиялық қалдықтары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Pseudolarix – Pinaceae тұқымдасына жататын қылқан жапырақты, жапырағын төгетін ағаштардың туысы.
Genus of deciduous conifers in the family Pinaceae
Бұл туысқа үш түр жатады: қазіргі Pseudolarix amabilis және жойылған Pseudolarix japonica және Pseudolarix wehrii. Pseudolarix түрлері көбінесе «алтын шырша» деп аталады, бірақ олар нағыз шыршалар (Larix) емес, Keteleeria, Abies және Cedrus түрлерімен жақын туыс. P. amabilis Шығыс Қытайға тән, Оңтүстік Анхуэй, Чжэцзян, Фуцзянь, Цзянси, Хунань, Хубэй және Шығыс Сычуань тауларындағы шағын аудандарда өседі. P. wehrii фоссилдері бойынша Ерте Эоценнің (Ипресиан) Солтүстік Америкасынан табылды, ол Эоцендік Оканаган Жоталары, Алленби және Клондайк Таулары формацияларында кездеседі. Ең жас белгілі қалдықтар – Аксель Хайберг аралындағы Буканен көлінің формациясында табылған мумияланған фоссилдер. P. japonica Жапонияның Орта Миоценнен Плиоценге дейінгі шөгінділерінен және Кореяның Миоцендік шөгінділерінен белгілі. Pseudolarix туысына жататын фоссилдер Монғолиядағы Ерте Бор дәуірінің Гаутерив кезеңіне дейін сонауға дейін таралған болуы мүмкін.
Pseudolarix is a genus of coniferous trees in the pine family Pinaceae containing three species, the extant Pseudolarix amabilis and the extinct species Pseudolarix japonica and Pseudolarix wehrii. Pseudolarix species are commonly known as golden larch, but are not true larches (Larix) being more closely related to Keteleeria, Abies and Cedrus. P. amabilis is native to eastern China, occurring in small areas in the mountains of southern Anhui, Zhejiang, Fujian, Jiangxi, Hunan, Hubei and eastern Sichuan, at altitudes of P. wehrii is described from fossils dating to the Early Eocene (Ypresian), of Western North America where it is found in the Eocene Okanagan Highlands Allenby and Klondike Mountain Formations. The youngest known occurrence is of mummified fossils found in the Late Eocene Buchanan Lake Formation on Axel Heiberg Island. P. japonica is known from Middle Miocene to Pliocene sediments in Japan and Miocene deposits of Korea. Fossils assigned to Pseudolarix as a genus date possibly as old as the Early Cretaceous Hauterivian stage in Mongolia.
Өсу
Бұл жапырақты қылқан жапырақты ағаш, биіктігіне жетеді, кең конус тәрізді қалың қабығы бар. Жаңа өскіндері екі түрлі, ұзын және қысқа өскіндері бар, қысқа өскіндері шағанның қысқа өскіндеріне ұқсас, бірақ олар тым қысқа емес, жылына шамамен 5 мм ұзарады. Жапырақтары ашық жасыл, 3–6 см ұзындығында және 2–3 мм енінде, төменгі жағында екі көгілдір стомалық жолағы бар; күзде түскен кезде олар жарқын алтын сары түске айналады, сондықтан оған осылай ат қойылған. Жапырақтары спираль бойынша орналасқан, ұзын бұтақтарда кеңінен, ал қысқа бұтақтарда тығыз шоғыр құрайды. Шишалар ерекше, сырттан кішкентай артишокқа ұқсайды, ұзындығы 4–7 см, ені 4–6 см, үшбұрышты қабықшалары бар; олар тозаңданудан кейін шамамен 7 айда піседі, содан кейін (қарағай және май шишалары сияқты) қанатты тұқымдарды шығару үшін ыдырайды. Аталық шишалар, Кетелириядағыдай, бір бүршікте бірнеше шишадан тұратын шатыршаларда пайда болады.
It is a deciduous coniferous tree reaching tall, with a broad conic crown. The shoots are dimorphic, with long shoots and short shoots similar to a larch, though the short shoots are not so markedly short, lengthening about 5 mm annually. The leaves are bright green, 3–6 cm long and 2–3 mm broad, with two glaucous stomatal bands on the underside; they turn a brilliant golden yellow before falling in the autumn, hence the common name. The leaves are arranged spirally, widely spaced on long shoots, and in a dense whorl on the short shoots. The cones are distinctive, superficially resembling a small globe artichoke, 4–7 cm long and 4–6 cm broad, with pointed triangular scales; they mature about 7 months after pollination, when (like fir and cedar cones) they disintegrate to release the winged seeds. The male cones, as in Keteleeria, are produced in umbels of several together in one bud.