Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сэр Базил Мотт, 1-ші баронет, FRS (16 қыркүйек 1859 – 7 қыркүйек 1938) – XIX ғасырдың соңы мен XX ғасырдың басындағы ең көрнекті ағылшын азаматтық инженерлерінің бірі. Ол Бірінші дүниелік соғыс шамасындағы 40 жылдық кезеңде Ұлыбританиядағы туннельдер мен көпірлер саласындағы ең инновациялық жұмыстардың жауапкері болды.
Sir Basil Mott, 1st Baronet, FRS (16 September 1859 – 7 September 1938) was one of the most notable English civil engineers of the late 19th and early 20th centuries. He was responsible for some of the most innovative work on tunnels and bridges in the United Kingdom in the 40 year period centred on World War I.
Ерте мансап
Базил Мотт 1859 жылдың 16 қыркүйегінде Лестер қаласында дүниеге келген. Ол Швейцариядағы Халықаралық мектепте және 1879 жылы Мурчисон медалін жеңіп алған Корольдік тау-кен мектебінде білім алған. Алғашқы жұмысын Чеширдегі Нестон кен компаниясында тау-кен инженері ретінде бастады, бірақ 1886 жылы Дж. Г. Грейтхед оны Сити және Оңтүстік Лондон темір жолының (C&SLR) штатына шақырды, онда Грейтхед инженер болып жұмыс істеді. C&SLR-дегі жұмысы оған жер асты құрылыс жұмыстарына деген қызығушылықты арттырды, бұл оның кәсіби өмірінің қалған 40 жылына әсер етті. Ол C&SLR-де жақсы жұмыс істеді және алдымен C&SLR-ді Стоквеллден Клэфэмге дейін кеңейтуге резидент инженер (RE) болып тағайындалды, содан кейін бүкіл желіге RE болды. 1890 жылы темір жол ашылғаннан кейін, ол оператор компаниясының инженері ретінде қалды: бұл оған туннельдерді түнгі уақытта иелену кезінде қайта құру жұмыстарын жүргізуге арналған техникаларды әзірлеуге мүмкіндік берді, бұл техникалар бүгінге дейін LU-де қолданылады. 1896 жылдың қазанында Грейтхед қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай Бенджамин Бейкер Лондонның орталық темір жолын жобалау үшін Моттпен серіктестік құрды. Олардың ынтымақтастығы C&SLR-ді кеңейту және қайта жаңартумен (Банктегі Сент-Мэри Вулнот шіркеуінің негізін нығайтуды қоса алғанда) және Блэкфриарс көпірін кеңейтумен жалғасты. Бейкер 1907 жылы қайтыс болғанға дейін олар бір кеңседе жұмыс істеді.
Basil Mott was born in Leicester on 16 September 1859. He was educated at the International School, Switzerland and at the Royal School of Mines where he won the Murchison medal in 1879. He was first employed as a mining engineer with the Neston Colliery Co. in Cheshire but in 1886 was invited by J H Greathead to join the staff of the City & South London Railway (C&SLR), for which Greathead was Engineer. His work on the C&SLR gave him a taste for underground construction works that influenced the remaining 40 years of his professional life. He did well at the C&SLR and was promoted, first to resident engineer (RE) for the extension of the C&SLR from Stockwell to Clapham, then to RE for the entire line. After the railway opened in 1890, he was retained as Engineer by the operating company: this gave him the opportunity to develop techniques for carrying out reconstruction works during overnight possessions of the tunnels, techniques which are still used on LU today. Shortly after Greathead's death in October 1896, Benjamin Baker formed a partnership with Mott for the design of the Central London Railway. Their association continued with the extensions and rebuilding on the C&SLR (including the underpinning of St Mary Woolnoth church at Bank) and the widening of Blackfriars Bridge. They worked from the same offices until Baker's death in 1907.
Мотт, Хей және Андерсон
1902 жылы Мотт Бейкердің тағы бір шәкірті Дэвид Хеймен өмір бойына созылған серіктестік құрды. Кейіннен Mott and Hay (қазіргі Mott MacDonald) серіктестігі Лондонның орталық темір жолын кеңейту, Лондон метросындағы эскалаторларды салу және Тайн мен Саутворк көпірлерін салу жұмыстарын жүзеге асырды. Сондай-ақ, Йорк қаласындағы Клиффорд мұнарасын тұрақтандыру үшін қажетті негіздік құрылымды жобалады. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Базиль Мотт Франция мен Үндістанға сапар шегіп, инженерлік мәселелерді шешу жөнінде үкіметке кеңес берді. Осы қызметтері үшін 1918 жылы ол Бат орденінің серігі (CB) атағымен марапатталды. 1922-1934 жылдар аралығында салған Мерси туннелі – оның ең танымал жұмысы. Ол бастапқыда кең ауқымда жобаланған және бүгінгі күнге дейін Ұлыбританиядағы ең ұзын және ең кең автомобиль туннелі болып табылады. Базиль Мотт құрылыс инженері ретінде Дж.А. Бродимен (Ливерпуль қаласының инженері) бірлесіп жұмыс істеді. Оның серіктестігі (сол кезде Мотт, Хей және Андерсон деп аталды) Мерси туннелін толығымен жобалап, құрылысын қадағалады. 1924 жылы ол Азаматтық инженерлер институтының президенті болып сайланды. 1926 жылы Саутгемптон қалалық кеңесі оны төменгі Ичен өзені арқылы тұрақты көпір салу мүмкіндіктерін зерттеу үшін шақырды. Базиль Мотттың Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі басқа жұмыстарының ішінде Солтүстік желісінің Морденге дейін созылуы, бастапқы C&SLR туннельдерін 10'6" өлшемінен 11'8" өлшеміне дейін кеңейту (түнде жұмыс істеуге мүмкіндік беретін, бірақ күндіз пойыздардың өтуіне арналған туннельдік қалқанды пайдалану), Юбилей көпірі және Тиз Ньюпорт көпіріне жасалған жұмыстар бар. 1930 жылы 71 жасында ол Ұлыбритания үкіметінің өткізген мәжілісіне ұсынылған Ла-Манш туннелінің инженерлік аспектілері туралы куәлік берді (аталған туннель салынбады, бірақ Мотт, Хей және Андерсон жарты ғасырдан кейін Ла-Манш туннелі үшін табысты жобаның көп бөлігін жобалады). Сол жылы ол барондық атаққа ие болды. 1932 жылдың мамыр айында ол Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды – азаматтық инженер үшін сирек кездесетін құрмет. Ол 1938 жылдың 7 қыркүйегінде Лондонда қайтыс болды. Барондық атаққа қазіргі уақытта оның шөбересі Дэвид Хью Мотт (1952 жылы туған) ие.
1n 1902, Mott formed what turned out to be a lifelong partnership with another protégé of Baker's, David Hay. Subsequently, the partnership of Mott and Hay (now Mott MacDonald) worked on extending the Central London Railway, the building of escalators in London Underground and the construction of the Tyne and Southwark Bridges. It also designed the underpinning required to stabilise Clifford's Tower in York. During the first world war, Basil Mott visited France and India, advising the government on solving engineering problems. He was created a Companion of the Bath (CB) in 1918 in recognition of these services. The Mersey Tunnel, which he worked on between 1922 and 1934, is his most well known work. From the outset, it was designed on a large scale; it is still the longest, widest road tunnel in Great Britain. Basil Mott was Engineer for the works, in association with J. A. Brodie, Engineer for the City of Liverpool. His partnership (by then named Mott, Hay and Anderson) designed and supervised the construction of the Mersey Tunnel in its entirety. In 1924, he was elected President of the Institution of Civil Engineers. In 1926 he was hired by Southampton council to investigate the various options for building a fixed crossing across the lower River Itchen. Basil Mott's other post WW1 works include the extension to Morden of the Northern line, the enlargement of the original C&SLR tunnels from 10' 6" to 11' 8" (using a tunnelling shield which could be worked at night but through which trains could drive during the day), the Jubilee Bridge and work on the Tees Newport Bridge. In 1930, aged 71, he gave evidence to a British government inquiry on the engineering aspects of a proposed Channel Tunnel (which was not built, though Mott, Hay and Anderson designed the bulk of the successful scheme for Channel Tunnel half a century later). In the same year he was created a baronet. In May 1932 he became a Fellow of the Royal Society—a rare honour for a civil engineer. He died on 7 September 1938, in London. The baronetcy is currently held by his great grandson, David Hugh Mott (born 1952).