Кіріспе
Британдық жүзуші Адриан Дэвид Мурхаус MBE (24 мамыр 1964 жылы туған) – 1980-жылдардың соңында британдық жүзу спортында үстемдік құрған ағылшын бұрынғы кәсіби жүзуші. Ол 1988 жылғы Сеулде өткен жазғы Олимпиада ойындарында 100 метрге кеудемен жүзуде алтын медаль жеңіп алды. Содан бері Брэдфорд грамматикалық мектебінің бұрынғы оқушысы Мурхаус спорттағы жетістіктерін бизнес әлемінде сәтті мансапқа айналдырды, қазірде Lane4 компаниясының басқарушы директоры болып жұмыс істейді. Бұл компания әлемнің түкпір-түкпіріндегі жеке тұлғалар мен командаларға өздерінің толық потенциалын іске асыруға көмектесетін консалтингтік фирма. Ол 2009 және 2007 жылдары Sunday Times журналының "Жұмыс істеуге ең жақсы шағын компаниялар" тізімінде "Ең үздік лидер" деп танылды және 2010 жылдан бері HR Magazine журналының "Ұлыбританияның ең ықпалды ойшылдары" тізіміне енді. Сонымен қатар, ол BBC телеарнасы үшін жүзу спортын түсіндіретін комментатор болып жұмыс істейді.
Adrian David Moorhouse MBE (born 24 May 1964) is an English former competitive swimmer who dominated British swimming in the late 1980s. He won the gold medal in the 100 metre breaststroke at the 1988 Summer Olympics in Seoul, Korea. Since then Moorhouse, a former pupil of Bradford Grammar School, has translated his sporting success to a successful career in the business world, as managing director of Lane4, a consultancy helping individuals and teams around the world reach their fullest potential. He was voted Best Leader at the Sunday Times Best Small Companies to Work for in 2009 and 2007 and has been listed in HR Magazine's Most Influential UK Thinkers since 2010. He is also a swimming commentator for BBC television.
Жүзуші мансабы
Мурхаус Йоркширдегі Брэдфорд қаласында дүниеге келді, Брэдфорд грамматикалық мектебінде оқыды және 4-ші Шипли скауттарына қатысты. Ұлттық және халықаралық жарыстарға белсенді түрде қатысуға оның ықпалы 12 жасында Монреаль Олимпиадасында Дэвид Уилкиенің алтын медаль жеңгенін көрген кезде туды. 1980 жылы Англия жастар құрамасына іріктелді және 100 м және 200 м қашықтықтарындағы ұлттық жастар рекордтарын жаңартты. 15 жасында ұлттық құрамаға шақырылып, Мәскеу Олимпиадасының алтын жүлдегері Дункан Гудхьюден кейін екінші орын алды. 1981 жылы Югославияда өткен Еуропа чемпионатында 200 метрге жүзуде қола медаль жеңіп, Ұлыбританияның ең үздік жүзушісі атанды. Келесі жылы Австралиядағы Достастық ойындарында 100 метрге жүзуде 1:02.93 уақытпен жаңа британдық рекорд орнатып, алтын медаль алды, сондай-ақ 200 метрге жүзуде қола медаль жеңіп алды. Гуаякилде өткен әлем чемпионатында 100 метрге көкбауырмен жүзуде 2/100 секундқа жетпей, қола медальдан қалысты. Келесі жылы Римде өткен 1983 жылғы Еуропа чемпионатында 200 метрге жүзуде алтын, 100 метрге күміс медаль жеңіп алды. 1984 жылы Лос-Анджелес Олимпиадасында Мурхаус 100 метрге жүзуде алтын медальді жеңіп алады деп күтілгенімен, төртінші орынға жүйтіп, мүлдем медальсыз қалды. "Мен қатты күйзелдім", - дейді ол. "Ойындардан кейін менде дарыным жоқ екеніне және ешқашан жеңіске жете алмайтыныма көз жеткіздім. Мен жүзумен айналысқым келмеді." 1984 жылғы Жаңа жыл қарсаңында Мурхаус үйде жалғыз отырып, ойланып, сәуір айында өтетін жарысқа қатысу үшін соңғы мүмкіндігін сынап көруге бел буды. Оның шешімі расталды, ол 1:00.58 уақытпен 100 метрге қысқа су жолы (25 м бассейн) бойынша әлемдік рекордты жаңартты, содан кейін Болгарияда өткен Еуропа чемпионатында 1:02.99 уақытпен алтын медаль жеңіп алды. 1986 жыл Мурхаус үшін екі жақты болды. Эдинбургтегі Достастық ойындарында 100 метрге жүзуде ұзақ жылдар бойы қарсыласы болған канадалық Виктор Дэвистен кейін күміс медаль жеңіп алды. Бірақ ол көңілінің қалғандығына қарамастан, бірнеше күннен кейін 200 метрге жүзуде Дэвиске қарсы ойынды өзгертті, бұл жарыста канадалық Олимпиада чемпионы және әлем рекордшысы ретінде үлкен үміткер болды. Жарыстың екінші жартысында Дэвисті басып өтіп, Мурхаус 2:16.35 уақытпен жеке және жаңа Англия рекордымен алтын медаль жеңіп алды. Бір айдан кейін Мадридте Мурхаус 1:02.28 уақытпен әлем чемпионатының 100 метрлік финалына ең жылдам іліккендердің қатарында болды. Финалда ол екінші 50 метрде Виктор Дэвисті сенімді түрде жеңіп, 1:02.01 уақытпен жарысты жеңіп алды. Алайда, ол бұрылыс кезінде дельфин соққысы жасады деген күдікпен даулы түрде жарамсыз деп танылды, нәтижесінде Дэвис алтын медальді жеңіп алды. (Жүзудің әлемдік басқарушы органы FINA 2005 жылы су астынан суға түсуге байланысты бұл жиі қаламаушылық және еріксіз реакция екенін мойындау үшін су астынан бір рет тепкілеуге және айналуға рұқсат ету үшін көк сүйекті соғу ережелерін өзгертті.) Табиғи көңіл күйзелісіне қарамастан, Мурхаус 100 метрге жүзуде әлемде бірінші орын алды және келесі төрт жыл бойы осы орында қалды. 1987 жылы Мадридтегі оқиғаны есіне алмай, Мурхаус Бонндағы жарыста 100 метрге жүзуде бір минуттан аз уақытты көрсетіп, бұрынғы әлем рекордшысы Рольф Бибті 59.75 секундта жеңіп, қысқа су жолы бойынша жаңа әлемдік рекорд орнатты. Кейін сол жылы Страсбургте өткен Еуропа чемпионатында Мурхаус 1:02.13 уақытпен 100 метрдегі титулын сақтап қалды, содан кейін 200 метрге жүзуде 2:15.78 жеке рекордымен қола медаль жеңіп алды. Мурхаус 1988 жылғы Олимпиадалық жылды АҚШ-тың жабық чемпионатында 100 метрге жүзуде жеңіске жетіп, әлемдегі бірінші орынды растаумен сәтті бастады. Қыркүйек айында Сеулде Дэвид Уилки мен Дункан Гудхьюдың ізімен 1:02.04 уақытпен 100 метрге жүзуде Олимпиада алтын медалін жеңіп алды, Дмитрий Волков (КСРО) және Кароли Гюттлер (Венгрия) қабырғаға тигенде оларды басып өтті, бұл Олимпиаданың ең тартысты жарысы болды. Олимпиада арманына қол жеткізген Мурхаус 1989 жылды жеңілмейтін аурамен қарсы алды. 100 метрге көкбауырмен жүзудің іріктеу кезеңінде ол 1:01.49 уақытпен жаңа әлемдік рекорд орнатты. Айта кетерлігі, ол 1984 жылғы Олимпиадада Стив Лундквист орнатқан рекордты Мурхаусқа жақын жолақта бұзып, оның жетістігіне қосымша мән берді. Финалда ол 1:01.71 уақытпен жеңіске жетіп, осы жарыстағы еуропалық алтын медальдардың хет-тригін жасады. 1990 жылы ол 100 метрге көкбауырмен жүзудегі 1:01.49 әлемдік рекордын екі рет теңестірді: біріншісі, Оклендтегі Достастық ойындарында алтын медаль жеңіп алды; екіншісі, жазғы Британ чемпионатында, бастапқыда Әлем чемпионаты жоспарланған кезде. Алайда, Әлем чемпионаты Оңтүстік жарты шарда орналасқан Перт (Австралия) қаласында өткендіктен, 1991 жылдың қаңтарына дейін кейінге шегерілді. Мұнда Мурхаус тағы да 1:01.58 уақытпен керемет көрсеткіш көрсетті, бірақ Венгрияның Норберт Розасы жаңа әлемдік рекорд пен өте табысты өнер көрсетуімен күміс медальға қанағат тұтты. (Жүзудің әлемдік басқарушы органы FINA он жылдан кейін Әлем чемпионаттарының айналымын төрт жылдықтан екі жылдыққа өзгерткенін атап өту керек. Егер 1980-жылдардың соңында осылай болғанда, Мурхаус бес жыл бойы әлемде бірінші орында болғандықтан, екі әлемдік титул жеңіп алар еді.) Кейін 1991 жылы ол Афинадағы Еуропа чемпионатында Норберт Розадан күміс медаль жеңіп алды, бұл оның соңғы маңызды медалі және осы жарыстағы бес қатарынан тұрған тұғырға көтерілуі болды. Келесі жылы ол Барселонадағы 1992 жылғы жазғы Олимпиаданың 100 метрге жүзу финалына іліккенімен, финалда сүрініп, 8-орынға түсіп, сәнді карьерасына нүкте қойды. 1980-жылдардың соңында Адриан Мурхаус Ұлыбританияның ең табысты спортшыларының бірі болды, 1988 жылы Олимпиада жеңісінен кейін BBC-нің "Жыл спортшысы" сайысында екінші орын алды. Оның жетістіктері Дэвид Уилки 1976 жылы және Дункан Гудхью 1980 жылы Олимпиада алтын медальдарын жеңіп алғаннан кейін Ұлыбританияның ерлер жүзуінің сәтті дәстүрін жалғастырды. Мурхаус өзі де 2003 жылғы әлем чемпионы Джеймс Гибсоннан бастап, 2012 жылғы Олимпиаданың күміс жүлдегері Майкл Джеймисонға және ең бастысы, қазіргі Олимпиада, Әлем, Еуропа және Достастық ойындарының чемпионы және 50 м және 100 м қашықтықтарындағы әлемдік рекордшысы Адам Питиге дейін Ұлыбританияның жас ерлер жүзушілерінің жаңа буынына шабыт берді, ол 2016 жылғы Олимпиада жеңісі туралы BBC телеарнасы үшін бұрынғы Олимпиадалық командаласы және баттерфляй жүзушісі Энди Джеймсонмен бірге түсірді. Ол мансабы бойында Ұлттық ASA чемпионаттарына қатысып, 16 титул жеңіп алды. 1991 және 1992 жылдары 50 метрге көкбауырмен жүзуде, 1981, 1982, 1983, 1985, 1986, 1987, 1989, 1990 және 1991 жылдары 100 метрге жүзуде және 1981, 1982, 1983, 1985 және 1986 жылдары 200 метрге жүзуде.
On New Year's Eve 1984, Moorhouse stayed home alone to reflect and decided to train for a competition in April 1985 as a 'last roll of the dice' to see whether he had what it took to conquer the world. His decision was vindicated when he broke the World Short Course (25 m pool) record for the 100 m in a time of 1:00.58, and went on to win the European Championships gold medal in Bulgaria in a time of 1:02.99. The year 1986 was a bittersweet one for Moorhouse. At the Commonwealth Games in Edinburgh, he narrowly took silver in the 100m breaststroke behind long time rival Victor Davis of Canada. However, he put his disappointment behind him to turn the tables on Davis in the 200m breaststroke a few days later, an event in which the Canadian had been heavily favoured as the reigning Olympic Champion and world record holder. Overtaking Davis in the second half of the race, Moorhouse took gold in a personal best and new English record of 2:16.35. A month later in Madrid, Moorhouse qualified fastest for the 100m breaststroke final at the World Championships in a new European record of 1:02.28. In the final, he powered to the front in the second 50m to beat Victor Davis convincingly and win the race in another European record of 1:02.01. However, he was then controversially disqualified for an alleged dolphin kick at the turn, promoting Davis to gold. (FINA, swimming's world governing body, changed the breaststroke rules in 2005 to permit a single dolphin kick at the start and turn in recognition of the fact that this is often an unintended and involuntary reaction to the underwater pullout.) Despite his natural disappointment, though, Moorhouse finished the year ranked first in the world for the 100m breaststroke for the first time, a position he retained for the next four years. In 1987, putting the Madrid episode behind him, Moorhouse set a world short course record, in a competition in Bonn, by becoming the first person to swim 100 m breaststroke in less than a minute, out swimming the former world record holder, Rolf Beab in a time of 59.75 s. Later that year, at the European Championships in Strasbourg, Moorhouse retained his 100m title in a new European record of 1:02.13, before taking bronze in the 200m breaststroke in a personal best of 2:15.78 for good measure. Moorhouse started Olympic year, 1988, on the right note by winning the 100 m breaststroke at the US Indoor Championships to confirm his status as number one in the world. In September he achieved a lifetime's ambition at Seoul when, following in the footsteps of David Wilkie and Duncan Goodhew, he won Olympic gold in the 100 m breaststroke in a time of 1:02.04, overtaking Dmitry Volkov (URS) and Károly Güttler (HUN) at the wall, in a characteristic finishing surge, to win by 1/100th of a second in the closest race of those Olympics. Having finally achieved his Olympic dream, Moorhouse entered 1989 with an aura of invincibility. In the heats of the 100m breaststroke at the European Championships in Bonn, he achieved another lifetime's ambition when he set a new world record of 1:01.49. Notably, he broke the record set by Steve Lundquist in the 1984 Olympics, in the lane adjacent to Moorhouse, adding extra significance to his achievement. In the final, he secured his hat trick of European golds in this event, winning in 1:01.71. In 1990, he equaled his own 100m breaststroke world record of 1:01.49 twice: first, to win gold at the Commonwealth Games in Auckland; and second, in the summer's British Championships at a time when the World Championships had initially been scheduled. However, due to the host city Perth (AUS) being in the Southern Hemisphere, the World Championships were postponed until January 1991 to coincide with summer. Here, Moorhouse swam another fantastic time of 1:01.58 but had to settle for silver behind a new world record and breakthrough performance from Hungary's Norbert Rózsa. (It is worth noting that the FINA World Championships were moved from a four year cycle to a two year cycle a decade later. Had that been the case in the late 1980s, then Moorhouse may well have won two world titles given that he was ranked first in the world for the five year period from 1986 to 1990.) Later in 1991, he again took silver behind Norbert Rózsa in the European Championships in Athens in a time of 1:01.89, his final major medal and his fifth consecutive podium placing in this event. The following year, he qualified for the final of the 100m breaststroke at the 1992 Summer Olympics in Barcelona, but faded in the final to finish 8th to draw the curtain on his illustrious career. In the late 1980s, Adrian Moorhouse was one of Britain's most successful sportspeople, finishing as runner up in the BBC's Sports Personality of the Year contest in 1988 following his Olympic win. His achievements continued the tradition of successful British men's breaststroke swimming that had started with Olympic golds from David Wilkie in 1976 and Duncan Goodhew in 1980. Moorhouse himself then inspired a new generation of British male breaststroke swimmers, starting with his domestic rival, double Olympic medalist Nick Gillingham, through to 2003 World Champion James Gibson, and more recently 2012 Olympic silver medalist Michael Jamieson, and, most notably, reigning Olympic, World, European, and Commonwealth Champion and world record holder in the 50m and 100m breaststroke, Adam Peaty, on whose 2016 Olympic victory Moorhouse commentated for BBC television alongside his former Olympic teammate and butterfly medalist Andy Jameson. Throughout his career he regularly participated in the ASA National Championships and won 16 titles. The 50 metres breaststroke title in 1991 and 1992, the 100 metres breaststroke title in 1981, 1982, 1983, 1985, 1986, 1987, 1989, 1990 and 1991 and the 200 metres breaststroke title in 1981, 1982, 1983, 1985 and 1986.
Виктор Дэвиспен бәсекелестік
Канадалық Виктор Дэвис Мурхауспен алғаш рет 1982 жылы Брисбендегі Достастық ойындарында кездесті, онда Дэвис 200 метрлік кеуде сүзгісінде алтын медальді, ал Мурхаус 100 метрлік кеуде сүзгісінде алтын медальді жеңіп алды. Олар 1982 жылы Гуаякильде (Эквадор) өткен әлем чемпионатында тағы да кездесті, бірақ бұл жолы Дэвис екі жарыста да басымдыққа ие болды, 200 метрде алтын, 100 метрде күміс медаль алды. Мурхаус өзінің алғашқы әлем чемпионатында 100 метрде 5-ші, 200 метрде 7-ші орын алды. 1984 жылғы Ойындар Виктор Дэвистің ең үздік жарысы болды, өйткені ол 200 метрде алтын, 100 метрде күміс медаль алды. Ойындар басталар алдында қатты тонзиллитпен ауырып, 100 метрде 4-ші, 200 метрде 6-шы орынға ие болды. 1986 жылы Эдинбургте өткен Достастық ойындарында Виктор Дэвис 100 метр қашықтықта алтын медальді жеңіп алды. Еуропа чемпионы Мурхаус 200 метр қашықтықтағы жарыста Дэвиске алтын медальді ұрлап алды. 1986 жылы Мадридте өткен әлем чемпионаты кезінде әлемдегі жүзу бұқаралық ақпарат құралдары 100 метрлік кеуде сүзгісін «чемпионаттың басты оқиғасы» деп жариялады, өйткені бұл Дэвис пен Мурхауз арасындағы тағы бір үлкен шайқас болатынын білген. Дэвис соңғы 25 метрде Мурхаусты ұстай алмады, ал Мурхаус 100 метрге алтын медальді 1.02.01 секундта жаңа Еуропалық рекордпен жеңіп алды. Дэвис 1:02.71 есебімен күміс медальді жеңіп алды. Төрешілер Мурхаусты «заңсыз бұрылыс» үшін дисквалификациялады, ол 50 метрлік бұрылыстың су асты кезеңінде көбелектей соққы бергенін мәлімдеді. Әлемнің түкпір-түкпірінен келген тележурналистер «заңсыз бұрылыстың» бейнелерін барлық жағынан талдап көруге кірісті, бірақ әр жолы ол мүлдем дұрыс көрінді. «Бұрылыс төрешісінің» шешімі апелляциялық шағымда бекітіліп, Дэвис алтын медальмен марапатталды. Дэвис 200 метрде күміс медальді жеңіп алды – венгр Йожеф Сабодан жеңіліп қалды. Мурхаус жамбас бұлшығына соққы тиюіне байланысты 200 метрлік жарыстан бас тартты. 1988 жылы Сеулде өткен Олимпиада ойындарында Дэвис пен Мурхаус арасындағы соңғы кездесу Дэвистің соңғы халықаралық жарысы болды. Екеуі де Олимпиада алдында 100 метрлік жарысты басты басымдыққа қоятынын мәлімдеген болатын. Дэвис Канаданың Олимпиадалық іріктеу кезеңдерінде нашар өнер көрсетті және 200 метрлік кеуде сүзгісіне іріктелмеді, ал Мурхаус әлемде бірінші орында тұрды, ал оның өмірлік рекорды 1:01.78 әлемдік рекорд 1:01.65-ке жақын болды. Дэвис әлі де 1:01.99-да Канада рекордын сақтап тұрды, 1988 жылғы Олимпиадаға бара жатып әлемде 6-шы орында тұрды және оның қандай күйде болатынын ешкім білген жоқ. Таңертеңгі жарыста Дэвис өте әсерлі көрінді. Ол бастан бастап көшбасшылыққа шықты және 1:02.48 уақытында оңай жеңіске жетті. Мурхаус 1:02.19 уақытында жеңіске жетіп, жылдам уақытпен іріктеуге ие болды. Бір рет қате старт бергеннен кейін Мурхаус екеуінің ішінде көбірек шаршаған көрінді. Ал Дэвис тыныш көрінді. Екінші стартта Дэвис пен КСРО-дан Дмитрий Волков мықты старт алып, Мурхаусты сәл артта қалдырды. Волков алғашқы 50 метрде 2 метрге артықшылық алды, ал Дэвис Мурхауспен соққыға соққымен теңестірілді. Волков 50 метрлік кеуде сүзгісінде 28.12 секундта бірінші болып шықты, бұл 50 метрлік кеуде сүзгісінде жаңа әлемдік рекордты орнатты. Мурхаус 29.42 секундта 6-шы орынды, ал Дэвис 29.46 секундта 7-ші орынды иеленді. Волков көшбасшылығын арттырды және 75 метрлік белгіге жеткенде ол алтын медальға сенімді болды. Ол Мурхаус, Дэвис және мажар Кароли Гюттлерден 3-4 метрге алда болды. Осы сәтте Дэвис пен Мурхаус Волковты қуып жетеді. Мурхаус 1:02.04 уақытында алтын медальді жеңіп алды, бұл Гюттлердің 1:02.05 уақытынан сәл жоғары болды. «Қола» медальді Волков 1:02.20 уақытында жеңіп алды, ал Дэвис 1:02.38 уақытында 4-ші орынға шықты.
Their next encounter was at the 1984 Olympics and it seemed that both their chances were enhanced by the boycott of East Germany and the Soviet Union. The 1984 Games were perhaps Victor Davis' finest competition, as he took gold in the 200 m and silver in the 100 m. Meanwhile, Moorhouse suffered badly. Having had severe tonsillitis just days before the start of the Games, he finished 4th in the 100 m and 6th in the 200 m. Davis, now at the pinnacle of his swimming career, was voted into the Canadian Olympic Hall of Fame. At the time of the 1986 Commonwealth Games in Edinburgh, Victor Davis took gold in the 100 m event. Now the European Champion, Moorhouse, surprised Davis by sneaking the gold in the 200 m event. By the time of the 1986 World Championships in Madrid, the world swimming media were hyping up the 100 m breaststroke event as 'the event of the championships', knowing that it would inevitably prove to be another great battle between Davis and Moorhouse. Davis couldn't contain Moorhouse over the final 25 m, and Moorhouse took the 100 m gold in a new European Record of 1.02.01 secs. Davis took the silver in 1:02.71. The officials disqualified Moorhouse for an 'illegal turn', claiming he had used a butterfly kicking action during the underwater phase of the 50 m turn. TV crews from around the world began to analyse the footage of the 'illegal turn' from all conceivable angles, but each time it looked perfectly sound. The call of the 'turn judge' was upheld on appeal and Davis was awarded the gold medal. Davis went on to take silver in the 200 m breaststroke – beaten by Hungarian József Szabó. Moorhouse withdrew from the 200 m event with a strained adductor muscle. The final encounter between Davis and Moorhouse at the 1988 Olympic Games in Seoul, which proved to be Davis' final international competition. Both had announced before the Games that the 100 m event would be their main priority. Davis had performed poorly at the Canadian Olympic Trials, and had not been selected for the 200 m breaststroke, while Moorhouse was ranked number one in the world, and his lifetime best of 1:01.78 was close to the world record 1:01.65. Davis, still the Canadian record holder at 1:01.99, was only ranked 6th in the world going into the 1988 Olympics and no one really knew what kind of shape he was going to be in. In the morning heats, Davis looked very impressive. He led the field from the start, and easily won his heat in a time of 1:02.48. Moorhouse was able to qualify in a faster time, winning his heat in 1:02.19. After one false start, Moorhouse looked the more nervous of the two behind the starting blocks. Meanwhile, Davis looked calm. At the second start, both Davis and Dmitri Volkov of the USSR began strongly, leaving Moorhouse slightly trailing. Volkov opened a 2 metre lead over the first 50 m, and Davis was matched stroke for stroke by Moorhouse. Volkov touched first at the 50 m mark in 28.12 s, setting a new 50 metre breaststroke world record. Moorhouse turned 6th in 29.42 s, and Davis turned 7th in 29.46 s. Volkov extended his lead, and as he reached the 75 m mark, he looked a certainty for the gold medal. He was 3–4 metres ahead of Moorhouse, Davis and Károly Güttler of Hungary. At this point Davis and Moorhouse closed in on Volkov. Moorhouse took the gold in 1:02.04, just ahead of Guttler's time of 1:02.05. The bronze medal was won by Volkov, in a time of 1:02.20, leaving Davis in 4th place, with a time of 1:02.38.
Кейінгі мансабы мен зейнеткерлік демалысы
1989 жылы Мурхаус МБЭ орденімен марапатталды. Ол 1991 жылға дейін әлемнің бірінші нөмірі болып сақталды, бірақ Барселона Олимпиадасында финалда сегізінші орынды алып, жақын арада жүзу спортын қырауға түсті. Кейін ол басқару кеңесшісі болып жұмыс істеді. Мурхаус 2012 жылғы Лондон Олимпиадасының Ұлыбритания командасының ресми елшісі болып тағайындалды және сонымен қатар Олимпиадалық отты алып жүрді. 2013 жылы ол Лофбороу университетінен құрметті доктор ғылымы дәрежесін алды. 2021 жылдың шілдесінде, бұрынғы жылдардағыдай, Мурхаус BBC Television Sport телеарнасының жазғы Олимпиада ойындарының жүзу жарысын тікелей эфирде баяндады, трансляция Сальфордтағы (Үлкен Манчестер) MediaCityUK-тен жүзеге асырылды.