Кіріспе

Мысырдағы орын

Ларнака маңындағы ауыл, пермиялық сәулелі қанатты балық Келия

Келия ("Тұрғындар"), "ішкі шөл" деп аталатын, 4-ші ғасырдағы Мысыр христиандық монахтар қауымы, Александрияның оңтүстігіндегі Нитриан шөлінде көптеген шаршы километрге жайылған. Бұл аймақтағы Нитрия және Скетис (Вад-Эль-Натрун) сияқты үш монастырь орталығының бірі болды. Араб тілінде ол әл-Муна деп аталады және 9-шы ғасырға дейін қоныстанған. Бүгінде онда тек археологиялық орындар ғана қалды.

Тарих

338 жылы қасиетті Амон қасиетті Антонийдің рухани жетекшілігімен құрылған, ол жартылай шөлді монастырда кенобиттік өмірге кіргісі келгендер үшін арналған. Оның құрылу тарихы, мүмкін, аңызға айналған, «Апофтегмата Патрум» еңбегінде жазылған. Бір күні Нитриядағы монах Амон Антонийге өзі мен бірнеше бауырларының «тыныштықта өмір сүру үшін» басқа жерге көшуге ниеттенгендерін айтты. Бұл жер 9 ғасырда тасталып қалды. Жер аумағы 125 шаршы километрден асады, оның үстінде көптеген кішкентай төбелер немесе комс табылған. Қазба жұмыстарынан кейін олардың ішінде көптеген шіркеулер мен тұрғын жайлар немесе комс деп аталатын ұялар анықталды. 1500-нен астам құрылыс анықталды, бірақ олардың саны одан да көп болуы мүмкін. Құрылыстар бір адамға арналған жеке ұядан бастап, екі немесе үш адамға арналған бірнеше ұяға дейін, сондай-ақ үлкен монахтарға, шағын ғибадатханалар мен мұнараларға бөлмелер кіретін үлкен шөлді үйлерге дейін әртүрлі. Бұған қоса, коммуналдық қызметтер орталықтары (Qasr Waheida), шіркеулер кешені (Qasr Lsa 1) және сауда орталығы (Qasr al lzeila) құрайтын ғимараттар тобы болды. Ғимараттар құмды саз кірпіштен және кірпішпен қапталған күмбездерден салынған. Қайта табылган заттардың көп бөлігі керамикалық ыдыстар, ал кейбір қабырғалар жазулармен, граффитимен және суреттермен жабылған.