Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Иоанн V Элемон, сондай-ақ Иоанн қайырымды, Иоанн садақашы, Иоанн мейірімді немесе Иоанн жанашыр деп те аталады, ол 7 ғасырдың басында (606-616 жылдары) Александрияның Халкедондық/Мелькиттік патриархы болды. Ол 560 жылы Аматуста дүниеге келген. Бастапқыда император Гераклий тағайындаған, кейіннен императордың монофизиттерді қуғындау әрекеттеріне қарсылық көрсетті. Өмірінің соңында ол Кипрге қайта қашуға мәжбүр болды, онда 620 жылы қайтыс болды. Ол өз заманы үшін ерекше еді. Ол үйленген, балалы адам болды, дінге кірмеген адам ретінде епископқа сайланды және шейіт болмай-ақ қасиетті адам атанды. Ол Батыста ізбасарлары бар Византия дәуіріндегі сирек әулиелердің бірі. Ол «Алтын аңыз» кітабындағы қасиеттілердің бірі болды. Ол Сент-Джон ауруханалық орденінің, яғни Батыс крестонос әскери ордендерінің бірінің алғашқы қамқоршысы ретінде танымал болды. Бұл орден бүгінде Мальта рыцарлары ретінде сақталған. Ұлыбритания Достастығында «Сент-Джон жедел жәрдем корпусы» оның құрметіне аталған. Ол Рим католик және Грек православие шіркеулерінде қасиетті саналады. Сонымен қатар, ол Италияның Касарано және Кипрдің Лимассол қалаларының қамқоршысы. Оның өмірбаянын Кипрдегі Неаполь епископы Леонтий жазған, ол оны жеке таныған сияқты.
John V Eleemon , also known as John the Almsgiver, John the Almoner, John the Compassionate, or John the Merciful, was the Chalcedonian/Melkite Patriarch of Alexandria in the early 7th century (from 606 to 616). He was born in Amathus around 560. Originally appointed by the emperor Heraclius, he later resisted attempts by the emperor to persecute the monophysites. At the end of his life he was obliged to flee back to Cyprus, where he died around 620. He was unusual for his time in a number of ways. He was a married man with children, was elected bishop as a layman, and became a saint without being a martyr. He is one of the very few Byzantine era saints to gain a following in the West. He was one of the saints in the Golden Legend. He became famous as the original patron of the order of St. John of the Hospital, the Hospitallers, one of the great Western crusading military orders. This order still survives as the Knights of Malta. In the British Commonwealth, the "St. John's Ambulance Corps" is named after him. He is considered a saint in both the Roman Catholic and Greek Orthodox churches. He is also the patron saint of Casarano, Italy and of Limassol, Cyprus. His "life" was written by his contemporary Leontius bishop of Neapolis in Cyprus, who seems to have known him personally.
Ерте өмір
Ол Амат қаласында Кипр әкімі Эпифанийдің ұлы ретінде дүниеге келді және жоғары текті әулеттен шыққан еді. Жастығында ол үйленді және балалары болды, бірақ әйелі мен балалары көп ұзамай қайтыс болды, одан кейін ол діни қызметке кірді.
He was born at Amathus as the son of Epiphanius, governor of Cyprus, and was of noble descent. In early life he was married and had children, but his wife and children soon died, after which he entered religious life.
Александрия патриархы
Патриарх Теодор қайтыс болғаннан кейін, Александриялықтар император Фокастан Иоаннды оның орнын басуын сұрады, және осылай болды. Ол жасаған алғашқы қадамдардың бірі – мыңдаған мұқтаж адамдардың тізімін жасау болды, оларды ол ерекше қамқорлығына алды. Кедейлерді ол әрдайым өзінің "көрнекті тұлғалары" деп атады, себебі олардың Жоғары Сотта зор ықпалы бар еді. Ол барлық топтағы мұқтаж адамдарға көмектесті. Ол симонияға қарсы күрескен реформатор және діни білім беруді жақсарту арқылы адалдыққа қарсы күресті. Ол сондай-ақ кедейлердің мүддесі үшін салмақтар мен өлшемдер жүйесін қайта ұйымдастырды және шенеуніктер арасындағы жемқорлыққа тоқтатты. Александриядағы шіркеулердің санын жетіден жетпіске дейін көбейтті. Иоаннның билігіндегі ерекше оқиға – қаладағы әйелдердің арасында қызмет еткен Газалық Виталис атты монахтың еңбегі. Патриархтың нашар аудандарды аралап жүргенімен танымал болған бұл монахты жазаламағаны үшін даналықпен әрекет еткені ескерілді, және оның шешімі Виталис қайтыс болғаннан кейін ғана, монахтың мейірімділік миссиясы туралы хабар белгілі болғанда расталды.
On the death of the Patriarch Theodore, the Alexandrians besought Emperor Phocas to appoint John his successor, which was accordingly done. One of the first steps he took was to make a list of several thousand needy persons, whom he took under his especial care. He always referred to the poor as his "lords and masters", because of their mighty influence at the Court of the Most High. He assisted people of every class who were in need. He was a reformer who attacked simony, and fought heresy by means of improvements in religious education. He also reorganized the system of weights and measures for the sake of the poor, and put a stop to corruption among the officials. He increased the number of churches in Alexandria from seven to seventy. The ministry of Vitalis of Gaza, a monk who worked among the prostitutes of the city, was a noteworthy episode of John's reign. The patriarch was considered to have behaved with wisdom for not punishing this monk who was notorious for visiting the seedy part of town, and his judgment was vindicated only after the death of Vitalis when the story of the monk's mission of mercy became known.
Леонтиус өмірінен оқиғалар
Жас кезінде Жохан зәйтүн гүлдерімен әшекейленген, Ұлы Патшаның үлкен қызы – Қайырымдылық екенін айтқан сұлу қыздың көрінісін көрген. Бұл оқиға Жоханның санасына терең ойылып қалған еді. Енді, ол ірі көлемде қайырымдылық жасау мүмкіндігіне ие болған соң, Шығыс елдерінің барлығында кедейлерге жасаған жомарттығымен кеңінен танылды. Кеме апатына ұшыраған саудагерге үш рет көмек көрсетілді, алғашқы екі рет көмек оған көп пайда әкелмеді. Бірақ үшінші рет Жохан оған кемемен бірге бидай жүгін дайындап берді, қолайлы желдің күшімен ол Британияға дейін жетті, онда бидай тапшылығы болғандықтан, ол өзінің қалаған бағасын алды. Ал мұқтаждығы жоқ, бірақ садақа сұраған адам сарай қызметкерлерінің күдігіне ілікті. Бірақ Жохан: «Оған беріңдер, мүмкін, ол біздің Раббымыздың кейпінде келген шығар», – деді. Ол аптасына үш рет ауруханаларды аралап, көптеген құлдарды босатып жіберді. Жохан өзінің епархиясының барлық кірісін мұқтаждарға жәрдемдесуге арнады. Бір бай адам оған әдемі жамылғы сыйлады. Ол жамылғыны бір түнге қалдырып, сосын сатып, ақшасын садақа етті. Бай адам сол жамылғыны қайта сатып алып, Жоханға тағы да сыйлады, осы оқиға бірнеше рет қайталанды. Бірақ Жохан: «Кім шаршамайды екенін көреміз», – деп құрғақ айтты. Оның тақуалығының тағы бір мысалы – ол өзінің қабірін қаздырды, бірақ толық аяқтамады, және барлық мемлекеттік іс-шараларда оның алдына келіп: «Мырзам, сіздің қабіріңіз аяқталмаған, оны аяқтауға бұйрық беріңіз, өйткені сіз өлімнің қай уақытта келетінін білмейсіз», – деп айту үшін бір қызметшіні тағайындады. 614 жылы Сасанидтер Иерусалимді тонағанда, Жохан қашып бара жатқан христиандарға көп мөлшерде азық-түлік, шарап және ақша жіберді. Бірақ соңында парсылар Александрияны басып алды, ал Жохан қартайған шағында туған жеріне қашуға мәжбүр болды, онда ол қайтыс болды.
In his youth John had had a vision of a beautiful maiden with a garland of olives on her head, who said that she was Compassion, the eldest daughter of the Great King. This had evidently made a deep impression on John's mind, and, now that he had the opportunity of exercising benevolence on a large scale, he soon became widely known all over the East for his liberality towards the poor. A shipwrecked merchant was thus helped three times, on the first two occasions apparently without doing him much good; the third time however, John fitted him out with a ship and a cargo of wheat, and by favourable winds he was taken as far as Britain, where, as there was a shortage of wheat, he obtained his own price. Another person, who was not really in need, applied for alms and was detected by the officers of the palace; but John merely said "Give unto him; he may be Our Lord in disguise." He visited the hospitals three times every week, and he freed a great many slaves. John is said to have devoted the entire revenues of his see to the alleviation of those in need. A rich man presented him with a magnificent bed covering; he accepted it for one night, but then sold it, and disposed of the money in alms. The rich man "bought in" the article, and again presented it to John, with the same result. This was repeated several times; but John drily remarked: "We will see who tires first." Another instance of his piety was that he caused his own grave to be dug, but only partly so, and appointed a servant to come before him on all state occasions and say "My Lord, your tomb is unfinished; pray give orders for its completion, for you know not the hour when death may seize you." When the Sassanids sacked Jerusalem in 614, John sent large supplies of food, wine, and money to the fleeing Christians. But eventually the Persians occupied Alexandria, and John himself in his old age was forced to flee to his native country, where he died.
Өлім және құрметті
Жохан 616 және 620 жылдар аралығында Кипрде қайтыс болды. Кипрден оның денесі Константинополге, содан кейін 1249 жылы Венецияға көшірілді, онда оған арналған Chiesa di San Giovanni Elemosinario шіркеуі бар, бірақ оның қабірлік қалдықтары басқа шіркеуде, Сан-Джованни-ин-Брагорада, жеке капеллада сақталған. Оның тағы бір қабірлік қалдығы 1489 жылы Сұлтан Баязид II Мажарстан королі Матиас Корвинға жіберілді. Ол Буда қамалындағы оған арналған жеке Патшалық капеллаға орналастырылды. Қазір оның денесі Словакияның Братислава қаласындағы Святого Мартина соборындағы Әйгілі Иоанн капелласында жатыр. Мальтадағы Коспикуа қаласындағы шіркеу оған арналған, сондай-ақ сол қаладағы Санта-Маргарита бекінісінің бірі де оның атымен аталады.
John died in Cyprus somewhere between 616 and 620. From Cyprus his body was moved to Constantinople, then in 1249 to Venice, where there is a church dedicated to him, the Chiesa di San Giovanni Elemosinario, although his relics are preserved in another church, San Giovanni in Bragora, in a separate chapel. Another relic of him was sent by Sultan Bayezid II in 1489 to King Matthias Corvinus of Hungary. It was placed in the private Royal Chapel in Buda Castle, which was dedicated to him. Now his body lies in the St. John the Merciful Chapel in St. Martin's Cathedral in Bratislava, Slovakia. A church in Cospicua, Malta, is dedicated to him, and one of the bastions of the Santa Margherita Lines in the same city is also named after him.
Өмірбаян
Оның қасиетті өмірбаянын замандасы Неапольдік Леонтий жазған.
A hagiographical biography was written by his contemporary Leontios of Neapolis.