Кіріспе
Марон, Марун немесе Маро (, ; مَارُون; Maron; ), – 4 ғасырдағы Сириялық христиан ғибраткер монах, Таурус тауларында өмір сүрген. Оның ізбасарлары, ол қайтыс болғаннан кейін, Маронит шіркеуі деп аталатын діни христиан қозғалысын құрды. Бұл қозғалыстан туған діни қауым – қазіргі марониттер. Марон, жоғары рухани аскет-монах ретінде құрметке ие болған, табиғатпен байланысы арқылы Құдаймен байланысқан, христиандық ортада кеңінен құрметтелді. Аскетикалық руханиатқа баса назар аударғанынан өзге, ол аймақтағы христиандық миссияны дамытуда маңызды рөл атқарды. Оның шәкірттерінің бірі – Киррхтың Ыбырайым, Ливанға марониттік христиандықты сәтті таратып, миссионер ретінде танылды, ол осы аймақта бекіп, содан бері сақталып келеді. Әйгілі Марон көбінесе қара монах киімімен, мойнына ілген шәлімен және басында шар орналасқан ұзын жездімен бейнеленеді. Маронит шіркеуінде оның мерекесі 9 ақпанда тойланады. Ол қарапайымдылығымен және барлық нәрседе Құдайдың қатысуын табуға деген құштарлығымен белгілі болды. Бұл аймақта христиан дінін қабылдаудың бастауы болды, ол соңынан Ливан тауының ежелгі аймағына әсер етіп, тарады. 410 жылы Калотада қайтыс болғаннан кейін, оның рухы мен үйретіктері шәкірттері арқылы жандана берді. Оның қайда жерленгені туралы әртүрлі пікірлер бар. Кейбір ливандық дереккөздер, мысалы Джузеппе Симон Асемани және Маронит епископы Юсеф әл-Дибс, оның Оронт өзенінің жанындағы Аретусада немесе қазіргі әл-Растан қаласында жерленгеніне сендіреді, ал басқалары, иезуит діни қызметкері Анри Ламменс сияқты, ол Алеппоның солтүстігіндегі Брад ауылында жерленгенін айтады. Маронит қозғалысы Ливан тауына Әйгілі Маронның алғашқы шәкірті, «Ливанның елшісі» атанған Ыбырайым Киррх арқылы келді. Ол Ливан тауының ежелгі аймағында көптеген христиан емес адамдар бар екенін байқап, оларды Әйгілі Маронның үйретіктерімен таныстырып, христиандыққа көшіруді бастады. Тирлік Вильгельм крест жорықтары кезінде Ливан аймағына келгенін баяндап, марониттердің өздерінің есімдерін белгілі бір Мародан алғанын, оның ересі (монотелитизм деп сипатталған) шамамен бес жүз жыл бойы ұстанғанын, бірақ Вильгельмнің баяндамасында олар одан бас тарғанын жазды. Тирлік Вильгельмнің «Маро және оның ізбасарларын» монотелиттік еретиктер деп айыптауы ғалымдар арасында дау тудырды, бірақ бәрінен қарағанда, ол төртінші ғасырғы Әйгілі Маронның емес, Эдессадан келген Мароға қатысты болған. Маронит тарихшылары олардың Риммен толық бірлікте болғанын мәлімдейді. Әйгілі Маронның мерекесі 9 ақпанда тойланады.
Maron, also called Maroun or Maro (, ; مَارُون; Maron; ), was a 4th century Syrian Syriac Christian hermit monk in the Taurus Mountains whose followers, after his death, founded a religious Christian movement that became known as the Maronite Church, in full communion with the Holy See and the Catholic Church. The religious community which grew from this movement are the modern Maronites. Maron, revered as a highly spiritual ascetic monk with a connection to God through his communion with the natural environment, garnered widespread respect within Christian circles. In addition to his emphasis on ascetic spirituality, he played an important role in advancing Christian missions in the region. One of his disciplines, Abraham of Cyrrhus, emerged as a missionary, successfully disseminating the Maronite variant of Christianity in Lebanon, which took root in the region and persisted ever since. Saint Maron is often portrayed in a black monastic habit with a hanging stole, accompanied by a long crosier staffed by a globe surmounted with a cross. His feast day in the Maronite Church is February 9. He was known for his simplicity and his extraordinary desire to discover God's presence in all things. This marked the beginning of the conversion to Christianity in the region, which would eventually influence and spread to the ancient region of Mount Lebanon. After his death in the year 410 in Kalota, his spirit and teachings continued to thrive through his disciples. The exact location of his burial is a topic of debate. Some Lebanese sources, such as Giuseppe Simone Assemani and Maronite bishop Yusef al Dibs, believed he was buried in Arethusa or modern day al Rastan along the Orontes River in the region, while others, like Jesuit priest Henri Lammens, have claimed he is buried in Brad village to the north of Aleppo. The Maronite movement reached Mount Lebanon when Saint Maron’s first disciple, Abraham of Cyrrhus, who was called the Apostle of Lebanon, realized that there were many non Christians in the ancient region of Mount Lebanon, and he set out to convert them to Christianity by introducing them to the teachings of Saint Maron. William of Tyre, chronicling his arrival in the region of Lebanon during the crusades, writes of the Maronites that they took their name from a certain Maro, whose heresies (described as monothelitism) they followed for “almost five hundred years,” but which they recanted at the time of William’s report. Though William of Tyre’s indictment of “Maro and his followers” as monothelite heretics has resulted in controversy among scholars, in all probability, he was mistakenly referring to a Maro from Edessa instead of the fourth century St. Maro. Maronite historians argue that they have always remained in full communion with Rome. Saint Maron’s feast day is celebrated on February 9.
Құрмет
Марон емдеу қабілетімен танымал болған.
Ерекше танылу
2011 жылы 23 ақпанда Папа Бенедикт XVI Ватикандағы Киелі Петір базиликасының сыртқы қабырғасында Әйіп Маронның мүсінін ашты және оған Апостолдық батасын берді. 4,5 метр биіктігіндегі мүсінді Маронит шіркеуі испан мүсіншісі Марко Аугусто Дуэнасқа тапсырған. Мүсінде Әйіп Марон қолында шағын, Маронит стиліндегі шіркеуді ұстап тұрғандай бейнеленген; мүсінде сондай-ақ сирия тілінде: «Адалдар құрма ағашындай гүлдейді, Ливанның қарағайындай бойын созады» деген жазу бар. Мүсін Киелі Петір базиликасының сыртқы периметріндегі соңғы бос орынды иеленді. 2012 жылдың маусым айында Әйіп Маронның импрессионисттік суреті, сондай-ақ 5 ғасырдағы сириялық Раббула қолжазбасының суреттеріне негізделген бірнеше иконалар, оның ішінде Крестке айдалу, «Нұр Анасы» және Евангелистердің иконалары сыйға беріліп, орнатылды және Вашингтондағы Таза ұғымның ұлттық қасиетханасында кардинал Дональд Вюрл салтанатты түрде қатысты. 2012 жылдың 23 қыркүйегінде ресми түрде ашылу рәсімі болды.