Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Суретші Фрэнк Добсонның өмірбаяны
Biography of artist Frank Dobson
Фрэнк Оуэн Добсон CBE (18 қараша 1886 – 22 шілде 1963) – британдық суретші және мүсінші. Өмірінде ол Еуропаның ең талантты мүсіншілерінің бірі саналды. Ол Джейкоб Эпштейн мен Генри Мурдың құрдасы болды. Қазір Добсон 20-шы ғасырдың ең маңызды британдық мүсіншілерінің бірі деп есептеледі.
Frank Owen Dobson CBE (18 November 1886 – 22 July 1963) was a British artist and sculptor and during his time was considered one of the best sculptors in Europe. He was a contemporary of Jacob Epstein and Henry Moore. Dobson is now seen as one of the most important British sculptors of the 20th century.
Ерте өмір
Добсон Лондонның орталығында дүниеге келіп, Клеркенвеллде өсті. Оның анасы Элис Мэри Оуэн, ал әкесі Фрэнк Добсон – сәлемдесу карточкалары компаниялары үшін құс пен гүл суреттерін жасайтын коммерциялық суретші болған. Кіші Добсон Forest Gate, содан кейін Harrow мектептерінде оқыды. Рейнольдс Стивеннің студиясында он сегіз ай жұмыс істегеннен кейін Добсон Девонға, сосын Корнуоллға көшіп, екі жыл бойы пейзаж суреттерін сату арқылы күнкөріс жасады. 1906 жылы Арброт қаласындағы Хосписфилд Хаустағы өнер институтында оқуға стипендия алып, төрт жыл бойы білім алды. Шамамен 1915 жылы Добсон өзінің алғашқы мүсінін – ағаштан жасалған кішкентай туындысын жасады. Добсон Ньюлиндегі Трегурта отбасының үйінде студия ашты, бірақ соғыс аяққа жақындағанда Челсидегі Манреса жолында студия жалдап, Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін сол жерде тұрды. Оның көптеген мүсіндерінің, әсіресе әйелдердің бейнесінің қарапайым формалары мен ағып жатқан сызықтары африкалық өнердің ықпалын көрсетті. 1920 жылдары Добсон мүсін жасауға көбірек ден қойып, бірнеше маңызды көрмелерге қатысты және бірқатар көркем топтарда жетекші рөл атқарды. 1920 жылы Х тобының көрмесіне қатысқан жалғыз мүсінші ол болды. Добсон Лондон суретшілер қауымдастығының негісқалаушы мүшесі болды және 1923-1927 жылдар аралығында Лондон тобының президенті болып үш жыл қызмет етті. Ол бірнеше қоғам қайраткерлерінің қоладан жасалған портреттерін жасады. Х тобының көрмесінде Бен Николсонның екі мүсіні мен оның эскиздерін көрсетті, ал 1921 жылдың соңында Лестер галереясында H. H. Asquith-тің қола басы қойылды. Лидия Лопокова мен Таллула Банкхедтің бейнелері де болды. Добсон 1924 және 1926 жылдары Венеция биенналесіне қатысты, 1925 жылы Лондон, Париж және Нью-Йорк қалаларын аралаған Три Ұлттық көрмеге қатысты, сондай-ақ 1926 жылы Америка мен Канада бойынша гастрольдеген еуропалық суретшілер көрмесіне енгізілді. 1927 жылдың наурыз айында Лестер галереясында оның жиырма үш мүсіні мен бірнеше қола туындысы қойылған алғашқы ірі жеке көрмесі өтті. 1940 жылдың наурыз айында оның туындыларының үлкен ретроспективасы өткен Бристольге көшіп барды. Добсон Бристольдегі бомбалау кезінде қалада тұрды және басқа суретшілер сияқты бомбадан қираған шіркеулердің қираған жерлерін суретке түсірді. Добсон Соғыс суретшілерінің кеңесші комитетімен байланысып, суретші де, мүсінші де ретінде қызмет етуге ниет білдірді. Комитет мүсін жасауға тапсырыс беруге құлық танытпады, бірақ ақырында Добсонға екі портреттік бюст жасауға қысқа мерзімді келісім-шарт ұсынды. Кейін WAAC бірнеше суреттерді тапсырды, соның ішінде фабриканың тоннельге көшірілгеніне байланысты жұмысқа келген жұмыскерлердің суреті де болды. Добсон 1946 жылы Корольдік өнер колледжінде мүсін кафедрасының меңгерушісі болып тағайындалды және 1953 жылы зейнетке шыққанға дейін осы лауазымда болды. 1951 жылы Темзаның оң жағалауындағы Британия фестивалі үшін Добсон «Лондон мақтанышы» мүсінін жасады. Мүсін бастапқыда гипстен құйылған, бірақ Добсонның қазасынан кейін қоладан құйылып, 1987 жылы Корольдік ұлттық театрының алдына қойылды. Оның соңғы тапсырыстарының арасында сэр Томас Липтонның қоладан жасалған басы және Лондондағы Брэкен Хаустың сыртқы қабырғасындағы зодиак сағаты бар. Фрэнк Добсон алаңы 1963 жылы Добсонның өмірі мен еңбегін еске алу үшін Лондон округтік кеңесімен салынды. Алаңның орталық бөлігі – 1951 жылы Добсон жобалаған және аяқтаған «Әйел мен балық» су көзі. Добсон өз заманының ең беделді суретшілерінің бірі болғанымен, оның беделі қайтыс болғаннан кейін постмодернизм мен концептуалды өнерге бет бұрған кезде төмендеді. Алайда, соңғы жылдары оның туындыларына қызығушылық қайта жандануда.
Dobson was born in central London and grew up in Clerkenwell. His mother was Alice Mary Owen and his father, who was also named Frank Dobson, was a commercial artist who specialized in bird and flower designs for greeting card companies. The younger Dobson attended school in Forest Gate and then in Harrow. After eighteen months in Reynolds Stephen's studio, Dobson moved to Devon and then to Cornwall where he lived, for two years, by selling landscape paintings. In 1906 he obtained a scholarship to study at the art institute in Hospitalfield House in Arbroath and studied there for four years. In, or around, 1915 Dobson created his first sculpture, a small piece in wood. Dobson set up a studio in the Tregurtha family home in Newlyn but towards the end of the war he took a studio in Manresa Road in Chelsea and would live there until the start of the Second World War. The simplified forms and flowing lines of much of his sculptures, particularly his female nudes, showed the influence of African art. Throughout the 1920s Dobson focused increasingly on sculpture, exhibited work in several influential exhibitions and played a leading role in a number of artistic groups. He was the only sculptor to take part in the 1920 Group X exhibition. Dobson was a founding member of the London Artists Association and spent three years as President of the London Group between 1923 and 1927. He made bronze portraits of several public figures. At the Group X exhibition he exhibited two sculptures and studies of Ben Nicholson and his bronze head of H. H. Asquith was shown at the Leicester Galleries in late 1921. Lydia Lopokova and Tallulah Bankhead. Dobson exhibited at the Venice Biennale in both 1924 and in 1926, was featured in the 1925 Tri National Exhibition which visited London, Paris and New York and was also included in the 1926 European artists exhibition that toured America and Canada. In March 1927 he had his first major one man exhibition when the Leicester Galleries exhibited twenty three of his sculptures and several bronzes. moved to Bristol, where a large retrospective of his work was held in March 1940. Dobson lived in the city throughout the Bristol Blitz and like several other artists painted the ruins of churches destroyed in the bombing. Dobson contacted the War Artists' Advisory Committee and offered his services as both a painter and sculptor. WAAC were reluctant to offer sculpture commissions but eventually did offer Dobson a short term contract for two portrait busts of Naval personal. Later WAAC commissioned some paintings, including one of workers arriving for work at a factory that had been relocated to a tunnel. Dobson was appointed head of sculpture at the Royal College of Art in 1946, a post he held until his retirement in 1953. For the Festival of Britain site on the South Bank of the Thames in 1951, Dobson created London Pride. The sculpture was originally exhibited as a plaster cast but was later, after Dobson died, cast as a bronze and placed in front of the Royal National Theatre in 1987. Among his last commissions were a bronze head of Sir Thomas Lipton and the zodiac clock on the exterior wall of Bracken House in London. Frank Dobson Square was constructed by London County Council in 1963, the year of Dobson's death to commemorate his life and work. The centrepiece of the square was the Woman and Fish fountain, a sculpture designed and completed by Dobson in 1951. While Dobson was one of the most esteemed artists of his time, after his death his reputation declined with the move towards postmodernism and conceptual art. However, in recent years a revival has begun.