Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Scuderia Serenissima немесе Scuderia SSS Republica di Venezia – Джованни Волпи қаржылаған және 1960 жылдардың басында жұмыс істеген автожарыс командасы. "Serenissima" ("Ең көркем") атауы Венеция қаласының көптеген аталымдарының біріне сілтеме жасайды, ал Волпи отбасы осы аймақтан шыққан. Болоньяға жақын Сассо Маркониде орналасқан Serenissima көбінесе Формула-1 және спорттық автомобильдер жарыстарында бақ сынасты. Алғашқыда команда Ferrari-мен қозғалтқыштарды жеткізу туралы келісімге келген. Бірақ Волпи Карло Чити, Джиото Бизаррини, Ромоло Тавони және басқа да Ferrari қызметкерлері құраған ATS командасын қаржылық тұрғыдан қолдауды шешкенде, Энцо Феррари келісімнен бас тартты. Serenissima кейін Де Томасо мен Мазератиге жүгінді, бірақ үлкен жетістікке жете алмады. Serenissima 1970 жылы ресми түрде таратылды.
Scuderia Serenissima or Scuderia SSS Republica di Venezia was an auto racing team funded by Giovanni Volpi and active in the early 1960s. The name "Serenissima" ("Most Serene") refers to one of the many definitions the city of Venice is known for, the Volpi family being originally from the area. Based in Sasso Marconi, close to Bologna, Serenissima mostly competed in Formula One and sports car racing. Originally the team had an engine supply agreement with Ferrari. When Volpi decided to financially support ATS, a Formula One team put together by Carlo Chiti, Giotto Bizzarrini, Romolo Tavoni and other breakaway Ferrari employees, Enzo Ferrari withdrew from the agreement. Serenissima subsequently turned to De Tomaso and Maserati without much success. Serenissima officially closed in 1970.
Формула бірінші
Scuderia Serenissima 1961 жылы Формула-1 әлем чемпионатында тұңғыш рет қатысты. Команда Морис Тринтиньян үшін Купер T51 машинасымен 1961 жылғы Монако Гран-присіне алғаш рет қатысып, ол жетінші орынды иеленді. Бельгияда Тринтиньян машинасына 19-шы орын алып, 23-ші айналымда беріліс қорабы бұзылып, жарыстан шықты. 1961 жылғы Франция Гран-присінде Scuderia Serenissima екі машинаны ұсынды – Тринтиньян үшін Купер және Джорджио Скарлатти үшін Де Томасо. Тринтиньян 13-ші орында, ал Скарлатти 15-ші айналымда қозғалтқышы бұзылғандықтан жарыстан шықты. Германия Гран-присінде Тринтиньян 12-ші айналымда қозғалтқышы бұзылып жарыстан шықты. 1961 жылғы Италия Гран-присінде команда тағы да екі машинамен қатысты, Купер Тринтиньян үшін және Де Томасо Нино Вачкарелла үшін. Тринтиньян жарысты тоғызыншы орында аяқтады, ал Вачкарелла 13-ші айналымда қозғалтқышы істен шыққандықтан жарыстан шықты. Келесі маусымда, қазір Scuderia SSS Republica di Venezia деп аталған команда, Нино Вачкарелла үшін машина ұсынды. Монакода Вачкарелла жарысқа ілікпеді. Германияда өткен үш жарыстан кейін Вачкарелла 15-ші орынды иеленді. Команданың Формула-1-дегі соңғы жарысы Италиядағы Монцада өтті, онда Вачкарелла 9-шы орынды иеленді. Serenissima 1966 жылы McLaren үшін қозғалтқыш жеткізуші ретінде қайта пайда болды. 1966 жылғы Ұлыбритания Гран-присінде Брюс Макларен алтыншы орынды алып, әлем чемпионатында бір ұпай жинады.
Scuderia Serenissima made its debut in the 1961 Formula One World Championship. The team first entered a Cooper T51 for Maurice Trintignant at the 1961 Monaco Grand Prix, where he finished seventh. In Belgium, Trintignant retired after 23 laps with a broken gearbox after having qualified his car in 19th place. At the 1961 French Grand Prix, Scuderia Serenissima entered two cars – a Cooper for Trintignant and a De Tomaso for Giorgio Scarlatti. Trintignant finished in 13th place while Scarlatti retired on lap 15 when his engine broke down. At the German Grand Prix Trintignant retired on lap 12 when his engine broke down. In the 1961 Italian Grand Prix, the team again entered two cars, the Cooper for Trintignant and the De Tomaso for Nino Vaccarella. Trintignant finished the race in ninth place and Vaccarella retired on lap 13 when a failed engine. For the following season, the team, now called Scuderia SSS Republica di Venezia, entered a car for Nino Vaccarella. In Monaco, Vaccarella failed to qualify for the race. Three races later in Germany, Vaccarella finished in 15th place. The last Formula One race for the team was at Monza in Italy, where Vaccarella finished in 9th place. Serenissima resurfaced in 1966 as engine supplier for McLaren. At the 1966 British Grand Prix Bruce McLaren finished in sixth place, scoring one World Championship point.
Спорттық автокөлік жарыстары
1962 жылы Серениссима екі Ferrari 250 машинасымен 24 сағаттық Ле-Ман жарысына қатысты. Біріне Жоаким Бонье мен Дэн Гурни, екіншісіне Карло Мария Абат пен Колин Дэвис басшылық етті. Екі машина да 4 сағаттан кейін қоробка-айырларының бұзылуына байланысты жарыстан шықты. Сол жылы команда Бонье мен Люсьен Бьянкимен бірге Себрингтің 12 сағаттық жарысын жеңіп алды. 1963 жылы Вольпи өзінің GT прототипі Jungla GT-ді әзірлеуді бастады. Ол Альберто Массимино жобалаған жаңа V8 қозғалтқышын және Франческо Саломоне жасаған жабық корпусын (Gran Sport компаниясы құрастырған) пайдаланды. Кейінірек Медардо Фантуцци ашық нұсқасын жасады. 1966 жылы Серениссима Луиджи Чинеттидің Солтүстік Америкалық жарыс командасымен бірігіп, Вакарелла мен Марио Касони басқаратын бір машинаны 24 сағаттық Ле-Ман жарысына жіберді. Машина үш сағаттан кейін судың ағуына байланысты жарыстан шықты. Әуесқой жүргізуші Луис Корберо басқаратын екінші машина қатысуға құқық алмады. 1968 жылы Вольпи Алехандро де Томасоның Ghia студиясының көмегімен нақты GT машинасын жасау идеясына қызығушылық танытты. Том Тжаарда мен Джорджетто Джуджаро жобалаған Ghia купе бастапқыда Massimino 3.5 литрлік V8 қозғалтқышымен жабдықталған, бірақ кейін 3.0L Alf Francis M176 V8 қозғалтқышына ауыстырылды. 2019 жылғы Retromobile көрмесінде автомобиль 504 053 долларға сатылды.
Serenissima entered the 1962 24 Hours of Le Mans with two Ferrari 250, one driven by Joakim Bonnier and Dan Gurney, and one by Carlo Maria Abate and Colin Davis. Both cars retired after 4 hours with gearbox problems. In the same year, the team won the Sebring 12 Hours with Bonnier and Lucien Bianchi. In 1963, Volpi began developing his own prototype GT car, the Jungla GT. It used a new V8 engine, designed by Alberto Massimino, with closed bodywork by Francesco Salomone (built by Gran Sport). A later open version was built by Medardo Fantuzzi. In 1966 Serenissima joined forces with Luigi Chinetti's North American Racing Team and fielded one car at the 24 Hours of Le Mans driven by Vaccarella and Mario Casoni. The car retired after three hours with a water leak. A second car driven by gentleman driver Louis Corbero failed to qualify. In 1968, Volpi got interested in the idea of building a proper GT car with the help of Alejandro de Tomaso's Ghia Studios. The Ghia coupe, designed by Tom Tjaarda and Giorgetto Giugiaro, was originally fitted with a Massimino 3.5 litre V8 engine but later switched to a 3.0L Alf Francis M176 V8. At the 2019 Retromobile Show the car was auctioned for $504,053.