BMW Формула-1 тарихы және BMW Sauber командасы

Кіріспе

BMW-нің Формула 1-дегі қызметі және BMW Sauber автоспорт командасы

BMW 1950 жылғы F1 маусымында Әлем чемпионатының жүргізушілер арасындағы жарысының басталуынан бері Формула 1-ге түрлі жолдармен қатысып келді. Компания 1950-1960 жылдары кейбір жарыстарға қатысты (көбінесе Формула 2 ережелері бойынша), содан кейін 1980 жылдары BMW M12/13 тік төрт турбокомпрессорлы қозғалтқышын жасады. Бұл қозғалтқыш BMW мен Brabham арасындағы келісімнің нәтижесі болды, осының арқасында команданың шассиі 1982 жылғы F1 маусымынан 1987 жылғы F1 маусымына дейін BMW қозғалтқыштарымен жабдықталды. Осы кезеңде Нельсон Пике 1983 жылғы F1 чемпионатында Brabham BT52 BMW көлігімен жеңіске жетті. BMW сондай-ақ осы кезеңде ATS, Arrows, Benetton және Ligier командаларына M12/13 қозғалтқышын клиенттік негізде жеткізді, олар түрлі деңгейде сәттілікке қол жеткізді. 1988 жылғы F1 маусымында Brabham жарыстан уақытша шығып, BMW қозғалтқыштарға ресми қолдауын тоқтатты, бірақ олар Megatron таңбасымен Arrows командасымен пайдаланыла берді. 1989 жылғы F1 маусымы үшін жаңартылған Формула 1 техникалық регламенттерінде турбокомпрессорлы қозғалтқыштарға тыйым салынды, бұл M12/13-ті қолдануға жарамсыз етті. BMW 1990 жылдардың соңында Формула 1-ге қайта оралуға шешім қабылдады және 1997 жылғы F1 маусымында Renault шығып кеткеннен кейін жаңа ұзақ мерзімді қозғалтқыш жеткізушісі қажет болған Williams командасымен эксклюзивті келісімге келді. Бұл бағдарламаның нәтижесінде жаңа V10 қозғалтқышы жасалды, ол 2000 жылғы F1 маусымында Williams FW22 көлігімен жарыс жолында алғаш рет пайда болды. Келесі жылы серіктестік ортаңғы деңгейден жарыс жеңістері үшін күреске көшті, бірақ 2000 жылдардың бірінші жартысында Майкл Шумахер мен Ferrari үстемдік танытқандықтан, күтілген чемпионатқа қол жеткізе алмады. 2005 жылғы F1 маусымына қарай BMW мен Williams арасындағы қарым-қатынас нашарлап, BMW компания бәсекелес Sauber командасын толығымен сатып алуға шешім қабылдады. BMW Sauber жобасы 2006 жылғы F1 маусымынан 2009 жылғы F1 маусымына дейін жалғасты және швейцариялық бұрынғы жеке команданың бәсекеге қабілеттілігін едәуір арттырды. Бірінші жылы екі мәрте тұғырға көтерілгеннен кейін 2007 жылғы F1 маусымында Конструкторлар чемпионатында үшінші орынға ие болды (Макларен дисквалификацияланғаннан кейін екінші орын алды). 2008 жылғы F1 маусымында Роберт Кубица команданың жалғыз жарысын жеңіп алды – 2008 жылғы Канада Гран-присі, сонымен қатар бір кезде Жүргізушілер чемпионатында көшбасшы болды, бірақ команда 2009 жылғы көлігін жетілдіруге баса назар аударды және маусым соңына қарай турнир кестесінде төмен түсті. 2009 жылғы маусым үлкен көңілі толмады, себебі F1.09 шассиі бәсекеге қабілетсіз болып шықты. Әлемдік қаржылық дағдарыспен және BMW компаниясының жол көліктері үшін технологияны дамытудағы қазіргі техникалық ережелердің шектеулеріне байланысты наразылығымен байланысты, BMW спорттан шығып, команданы негізін қалаушы Питер Зауберге қайтарды.

BMW has been involved in Formula One in a number of capacities since the inauguration of the World Drivers' Championship in F1 season of 1950. The company entered occasional races in the 1950s and 1960s (often under Formula Two regulations), before building the BMW M12/13 inline four turbocharged engine in the 1980s. This engine was the result of a deal between BMW and Brabham, which resulted in the team's chassis being powered by BMW engines from F1 season of 1982 until F1 season of 1987, a period in which Nelson Piquet won the F1 season of 1983 championship driving a Brabham BT52 BMW. BMW also supplied the M12/13 on a customer basis to the ATS, Arrows, Benetton and Ligier teams during this period, with various degrees of success. In F1 season of 1988, Brabham temporarily withdrew from the sport and BMW withdrew its official backing from the engines, which were still used by the Arrows team under the Megatron badge. Turbocharged engines were banned by the revised Formula One Technical Regulations for F1 season of 1989, rendering the M12/13 obsolete. BMW decided to return to Formula One in the late 1990s by signing an exclusive contract with the Williams team, which needed a new long term engine supplier after the withdrawal of Renault in F1 season of 1997. The programme resulted in the creation of a new V10 engine which made its race début in the Williams FW22 in F1 season of 2000. The following year saw the partnership move from the midfield to challenging for race victories, but the desired championship remained elusive due to the dominance of Michael Schumacher and Ferrari in the first half of the 2000s. By F1 season of 2005, the relationship between BMW and Williams had deteriorated, and BMW chose to part company and buy the rival Sauber team outright. The BMW Sauber project lasted from F1 season of 2006 until F1 season of 2009, and resulted in a substantial increase in competitiveness for the Swiss former privateer team. Two podium finishes in the first year were followed by a solid third in the Constructors' Championship in F1 season of 2007 (which became second when McLaren was disqualified). In F1 season of 2008, Robert Kubica won the team's only race, the 2008 Canadian Grand Prix, and led the Drivers' Championship at one point, but the team chose to focus on development of its 2009 car and slipped back in the standings by the end of the season. The 2009 season was a major disappointment as the F1.09 chassis proved uncompetitive. Combined with the global financial recession and the company's frustration about the limitations of the contemporary technical regulations in developing technology relevant to road cars, BMW chose to withdraw from the sport, selling the team back to its founder, Peter Sauber.

1950-1960 жылдардағы жазбалар

Соғыстан кейінгі әлемдік жүргізушілер чемпионатының алғашқы жылдарында, 1952 және 1953 жылғы Германия Гран-прилеріне соғысқа дейінгі BMW 328 шассиіне негізделген жеке BMW жарыс машиналарын қатыстырды. BMW-ден туындаған автомобильдерді Алекс фон Фалькенхаузен Моторенбау (AFM) және Veritas компаниялары да 1951 жылғы F1 маусымынан бастап 1953 жылғы F1 маусымына дейінгі кездейсоқ жарыстарға қатыстырды. Чемпионат тиімді түрде Формула 2 ережелері бойынша өткізілгендіктен, BMW машиналарын қатысуға рұқсат етілді. Өзгертілген 328-дің арасында, машинасының артқы жағында қозғалтқышы бар (неміс тілінде "Heck" деп аталады, бұл "артқы" немесе "арт жақ" деген мағынаны білдіреді) бір модель болды, бұл дизайн ерекшелігі Купер командасының кейінгі табысынан кейін 1960 жылдардың басында Формула 1-де стандартқа айналды. 1960 жылдары Формула-1 Германия Гран-приі көбінесе бірдей трассада Формула-2 жарысымен бір уақытта өткізіліп, BMW F2 машиналарын қатысуға мүмкіндік берді. 1967 жылы BMW Хуберт Ханнеді кеңейтілген BMW қозғалтқышымен жабдықталған Lola F2 шассиімен қатыстырды, бұл Формула 1 ережелеріне сәйкес келетін болды, ал Дэвид Хоббс стандартты кіші BMW қозғалтқышымен бірдей комбинацияда Lola компаниясынан қатысты. 1968 жылғы жарыста Ханне өткен жылғы комбинациямен оралып, оныншы орынды иеленді, бұл BMW-нің Формула 1 тарихындағы ең жақсы нәтижесі болды. BMW 1969 жылғы жарысқа Ханне, Герхард Миттер және Дитер Квестер үшін өзінің 269 F2 шассилерінің үшеуін енгізді, бірақ Миттер жаттығу кезінде қайтыс болды және команданың қалған бөлігі жарыстан шықты.

Brabham, ATS, Arrows, Benetton және Ligier (1982-1988)

1977 жылғы F1 маусымында Renault-ның турбоқозғалтқышпен Формула 1 жобасын бастауынан және одан кейін табысының артуынан кейін BMW спорт үшін өзінің турбоқозғалтқышын әзірлеуді шешті, бұл бағдарламаны 1980 жылдың сәуірінде БАҚ-қа жариялады. Двигатель M10 агрегатына негізделген, төрт цилиндрлі, 1,5 литрлік, әдеттегі аспирациялық қозғалтқыш, ол бастапқыда 1950 жылдардың соңында жасалған. Оның жарысқа шығарылған түрі, M12, Formula Two және басқа санаттарда жарыстар жеңіп, аралықта жарыста пайдаланылды. 1979 және 1980 жылдарғы F1 маусымдарында BMW Формула 1 және басқа да кәсіби жүргізушілерге жарысуға бірдей M1 автомобильдерінің автопаркін ұсынды, BMW M1 Procar чемпионатының кезеңдері Гран-при жарысы демалыс күндері өткізілді, осылайша брендтің спортпен байланысын нығайтты. Сонымен қатар, Жохен Неерпаш Пол Рошедің 1,4 литрлік турбомотордың прототипін бақылады, ол 2,8 бар қысымда 600 ат күшіне жетті. Ол Kühnle, Kopp & Kausch (KKK) турбокомпрессорымен және Bosch электроникасымен, оның ішінде отын құю жүйесімен жабдықталған. Бұл қозғалтқыш M12/13 дизайнының негізін құрады, BMW 1982 жылдан 1988 жылға дейін бес командаға ұсынған жарыс құралы. Алғашқы талқылаулар 1980 жылғы науқан тақырыбында екі мәрте әлем чемпионы Ники Лаудамен және McLarenмен өтті, бірақ BMW басқармасы Неерпаштың бағдарламаға сұранысын қабылдамады. Неерпаш кейіннен өзінің позициясын тастап, француздық Talbot брендіне қосылды, ол да Формула 1-ге кіруді жоспарлап отырды, бұл жағдайда Ligier командасымен. Neerpasch Rosche компаниясының M12/13 қозғалтқышын Talbot компаниясына сатуды ұйымдастырды, бірақ Rosche және Neerpasch компаниясының орынбасары Дитер Стейперт, мұндай міндеттемеге толық жұмыстың қатысуы керек деп, олардың басқармасына қарсы наразылық білдірді, әсіресе M12/13 өндіріс автомобильдерінің қозғалтқышынан алынғандығы BMW үшін маркетингтік және сату тұрғысынан әлеуетті табысты болуы мүмкін дегенді білдірді. BMW Brabham командасына M12/13 қозғалтқыштарын эксклюзивті жеткізу туралы келіссөздер жүргізді. Осы арада Брэбхам Пикемен бірге жүргізушілер чемпионатын жеңіп алды, ол BT49-ті маусым бойы жүргізді. 1982 жылғы маусымды Брабхам Оңтүстік Африка Гран-приінде екі BMW BT50 шассиімен бастады, онда Пике мен Патрезе сәйкесінше екінші және төртінші орынға ие болды, бірақ жарыстың басында зейнеткерлікке шықты. Команданың директоры Берни Экклстоун команданың титулдық демеушісі Пармалаттың Пикеттің чемпиондығын қорғауға қысымына ұшырады және Бразилияның Гран-присінде Косворттың BT49 шассиімен жарысуға шешім қабылдады, Пике жеңіп алды, бірақ кейіннен "сумен салқындатылған тежегіштерді" қолдану арқылы ең төменгі салмақ шегін айналып өткені үшін дисквалификацияланды. Екі жүргізуші де BT49-мен Лонг-Бич Гран-приде жарысты, ал команда FISA-FOCA соғысының бір бөлігі ретінде Сан-Марино Гран-приін бойкот етті. Келесі жарыста, Бельгияның Гран-присінде Пике мен Патрезе BT50-ге ауысты, бірақ Пике жеңімпазды үш айналым артта қалдырды және Патрезе зейнеткерлікке шықты. Брабхам, BMW және Parmalat арасындағы қарым-қатынас шиеленіскен кезде, Экклстоун келісімге келуге мәжбүр болды, Пике BT50-ді дамытуды жалғастырды, ал Патрезе Косворт шассиімен жарысты. Монако Гран-присінде Патрезе жеңіп алды, ал Пике квалификацияда екі секундтан кем болды және жарыстан шықты. BMW-дің Formula One-ге қатысуының ең төменгі деңгейі Детройт Гран-присінде болды, онда қозғалтқыштың сенімділігі Пикеттің біліктілікке түсуіне кедергі болды. Алайда, BMW-дің жағдайы кенеттен жақсарды, бірақ Канададағы келесі жарыста салқын жағдайлар турбоқозғалтқыштарға сәйкес келді және Пикеге Патресеге (әлі де BT49-да) үйге алып барып, BMW-дің бірінші Формула 1 жеңісін тіркеуге мүмкіндік берді. Сезонның қалған бөлігінде екі жүргізуші де BT50-мен жарысты, және Мюррейдің жарыстың ортасында жанармай құю үшін жоспарланған пит-стоптың радикалды стратегиясын көптеген жағдайларда алаңның алдыңғы жағында жүгіру үшін қолданды. Алайда, машина әлі де сенімді емес еді, Пике мен Патрезе маусымның соңына дейін тағы төрт финишпен шектелді. BMW қозғалтқышының бәсекеге қабілеттілігі Пикеттің Ұлыбритания, Франция және Германия Гран-прилерінің көшбасшысынан, ал Патрезе Австрия Гран-приінің көшбасшысынан бас тартуымен дәлелденді. Патрезе сонымен қатар Франция Гран-присінде BMW-дің ең жылдам айналуын қамтамасыз етті, ал Пике Австрия жарысында марканың алғашқы поул-позициясын алды. 1983 жылғы F1 маусымда жаңа BT52 BMW қозғалтқышының сенімділігін арттыру Пикеге Алан Просты жеңіп, жүргізушілер чемпионатын жеңіп алуға мүмкіндік берді. Брэбхам сонымен қатар Конструкторлар чемпионаттарында үшінші орын алды, бірақ Патрезенің екінші машинадағы тұрақсыздығы командаға осы титул үшін күресуге кедері келтірді. Пике үш жарыс жеңіп алды және Патрезе маусымның соңғы жарысын жеңіп алды. BMW осы маусымда неміс ATS командасына да қозғалтқыштарын жеткізді, бірақ жалғыз жүргізуші Манфред Винкельхок ешқандай ұпай жинамады. 1984 жылғы F1 маусымында BMW M12/13 қозғалтқышын Arrows командасына да жеткізу арқылы үш командаға дейін кеңейді. Команданың A7 шассиі маусымның басында дайын болған жоқ, жүргізушілер Марк Зурер мен Тьерри Бутсен 32 кірістің 10-ында Косворт қозғалтқышпен A6-мен жүрді, бірақ жылдың соңында BMW қозғалтқыштарымен үш ұпай жинады. ATS Винкельхок немесе Герхард Бергер ешқандай ұпай жинамады және маусым соңында спорттан шықты. Алдыңғы қатарда Пике өзінің титулын қорғай алмады, ол екі McLaren жүргізушісі Ники Лауда мен Прост басып озды. Пике маусым ішінде тоғыз поул-позиция алды, бірақ сондай көп жарыстан шықты, ал McLaren жарыс жағдайларында көбінесе жылдамырақ болды, дегенмен ол Канада және Детройт Гран-прилерін жеңіп алды. Екінші Брэбхамның орны көбінесе Тео Фабимен толтырылды, ол IndyCars толық маусымын өткізуге тырысты, бірақ жылдың ортасында F1-ге толық уақыт бөлді. Оның американдық міндеттемелеріне байланысты ол үш жарысты өткізіп алды, онда оның бауыры Коррадо оны ауыстырды. Винкельхок сонымен қатар маусымның соңғы жарысында команда үшін жарысты, өйткені Фабидің әкесі оқиғадан аз уақыт бұрын қайтыс болды. 1985 жылғы F1 маусымында Брэбхам бұрын Goodyear және Michelin жеткізушілеріне қарағанда бәсекеге қабілетсіз болған Pirelli шиналарына ауысты, италиялық компания жаңа BT54 шассиіне арналған шиналарды жасауға үміттенді. Бұл қате болды, өйткені Пике тек бір жарыс жеңіп алды - Франция Гран-присі - және команда Конструкторлар чемпионаттарында төртінші орыннан бесінші орынға түсті. Командадағы бірінші нөмірлі жүргізуші саясаты тағы да сақталды, екінші орын осы жолы Франсуа Эсно және Зурер арасында бөлісті. Arrows керісінше, жақсы маусым өткізді, Бергер мен Бутсенмен 17 ұпай жинады, соның ішінде соңғысы Сан-Марино Гран-присінде пьедесталға көтерілді. 1986 жылғы маусымда Мюррей радикалды төменгі BT55 шассиін жасады, оның мақсаты машинаның соққысын айтарлықтай азайту және оның ауырлық орталығын төмендету. BMW M12/13/1 қозғалтқышын қозғалтқышқа бөлінген кеңістікте орналастыру үшін бүйірге бұрылды. Теориялық артықшылықтарына қарамастан, BT55 бәсекеге қабілетсіз болды, нашар тартымдылықтан және бүйірге бұрылған қозғалтқыштағы майды шығару проблемаларынан туындаған көптеген механикалық ақаулардан зардап шекті. Сонымен қатар, команда төрт жарыстан кейін сынақтан өту кезінде болған апаттан кейін Элио де Анджелис қазасына ұшырады; оның орнына келген Дерек Уорвик және командаға оралған Патрезе барлығы бір маусымда екі ұпай жинады. Arrows командасы да кері кетті, Бутсен, Зурер және Кристиан Даннермен бір ұпай жинады, сонымен қатар швейцарлық жүргізуші ралли апатында қаза тапқаннан кейін Зурердің қызметін ортасы маусымда тоқтатуға мәжбүр болды. BMW-дің ең сәтті 1986 жылғы серіктестігі жаңа Benetton командасымен болды, ол 19 ұпай жинады, Мексика Гран-приін жеңіп алды және Бергер мен Тео Фабимен екі поул-позиция алды. Arrows және Benetton бірлесіп...

Following the commencement in F1 season of 1977 of Renault's Formula One project with a turbocharged engine and increasing success thereafter, BMW decided to develop its own turbo engine for the sport, a programme which it announced to the media in April 1980. The engine was based on the M10 unit, a four cylinder, 1.5 litre, normally aspirated engine that had originally been designed in the late 1950s. Its racing derivative, the M12 had also been used in racing throughout the intervening period, winning races in Formula Two and other categories. In F1 season of 1979 and F1 season of 1980, BMW provided a fleet of identical M1 cars for Formula One and other professional drivers to race in the BMW M1 Procar Championship, the rounds of which were held during Grand Prix race weekends, thus strengthening the marque's ties with the sport. At the same time, Jochen Neerpasch oversaw the development by Paul Rosche of a prototype 1.4 litre turbo engine, which soon developed 600 bhp at a pressure of 2.8 bar. It was equipped with a single Kühnle, Kopp & Kausch (KKK) turbocharger and Bosch electronics, including fuel injection. This engine formed the basis of the M12/13 design, the race unit that BMW ultimately supplied to five teams from 1982 to 1988. Initial discussions were held with double World Champion Niki Lauda and McLaren on the subject of a 1980 campaign, but the BMW board denied Neerpasch's request for the programme. Neerpasch then left his position to join the French Talbot marque, which was also planning to enter Formula One, in this case with the Ligier team. Neerpasch had arranged the sale of Rosche's M12/13 engine to Talbot, but Rosche and Neerpasch's successor, Dieter Stappert, successfully protested to their board that such an undertaking deserved full works commitment, particularly as the fact that M12/13 was derived from a production road car engine meant that potential success could be extremely valuable to BMW from a marketing and sales point of view. BMW thus negotiated an exclusive supply of M12/13 engines to the Brabham team. Meanwhile, Brabham won the Drivers' Championship with Piquet, who drove the BT49 throughout the season. Brabham began the 1982 season with two BMW powered BT50 chassis at the South African Grand Prix, where Piquet and Patrese qualified second and fourth respectively, but retired early in the race. Team principal Bernie Ecclestone was under pressure from the team's title sponsor, Parmalat, to defend Piquet's championship, and opted to race with the Cosworth powered BT49 chassis at the Brazilian Grand Prix, which Piquet won but was later disqualified for circumventing the minimum weight limit by running "water cooled brakes". Both drivers also raced the BT49 at the Long Beach Grand Prix, and the team boycotted the San Marino Grand Prix as part of the ongoing FISA–FOCA war. For the following race, the Belgian Grand Prix, Piquet and Patrese switched back to the BT50, but Piquet finished three laps behind the winner and Patrese retired. As the relationship between Brabham, BMW and Parmalat became strained, Ecclestone was forced to compromise, with Piquet continuing development of the BT50 whilst Patrese raced with the Cosworth chassis. At the Monaco Grand Prix, Patrese won, whilst Piquet was more than two seconds slower in qualifying and retired from the race. The nadir of BMW's Formula One involvement thus far came at the Detroit Grand Prix, where engine reliability problems prevented Piquet from qualifying. BMW's fortunes suddenly improved, however, at the next race in Canada, where the cool conditions suited the turbocharged engines and allowed Piquet to lead home Patrese (still in the BT49), to record BMW's first Formula One victory. For the remainder of the season, both drivers raced with the BT50, and used Murray's radical strategy of a planned pit stop for refuelling midway through the race to run at the front of the field on numerous occasions. The car was still unreliable, though, restricting Piquet and Patrese to just four further finishes before the end of the season. The BMW engine's competitiveness was shown by the fact that Piquet retired from the lead of the British, French and German Grands Prix, whilst Patrese likewise retired from the lead of the Austrian Grand Prix. Patrese also secured BMW's first fastest lap at the French Grand Prix, whilst Piquet took the marque's maiden pole position at the Austrian race. In F1 season of 1983, the improved reliability of the BMW engine in the new BT52 allowed Piquet to win the Drivers' Championship, after overhauling Alain Prost (Renault) in the points standings. Brabham also finished third in the Constructors' Championship, although Patrese's lack of consistency in the second car prevented the team challenging for this title. Piquet won three races and Patrese won the season finale. BMW also began supplying its engines to the German ATS team this season, but sole driver Manfred Winkelhock was unable to score any points. For F1 season of 1984, BMW expanded to three teams by also supplying the M12/13 to Arrows. The team's A7 chassis was not ready at the beginning of the season, and drivers Marc Surer and Thierry Boutsen drove the Cosworth engined A6 on ten out of 32 entries, but scored three points with BMW engines later in the year. ATS again failed to score with either Winkelhock or Gerhard Berger, and withdrew from the sport at the end of the season. At the front of the field, Piquet was unable to defend his title, which was dominated by the two McLaren drivers, Niki Lauda and Prost. Piquet took nine pole positions during the season, but retired from the same number of races, and the McLarens were usually faster in race conditions, although he did win the Canadian and Detroit Grands Prix. The second Brabham was filled in most races by Teo Fabi, who attempted to compete in a full season of IndyCars, but committed to F1 full time part way through the year. Due to his American commitments he missed three races, in which he was substituted by his brother, Corrado. Winkelhock also raced for the team in the final race of the season after the Fabis' father died shortly before the event. In F1 season of 1985, Brabham switched to Pirelli tyres, which had previously not been very competitive against the established Goodyear and Michelin suppliers, in the hope that the Italian company could provide bespoke tyres that would especially suit the new BT54 chassis. This proved to be a misjudgement, as Piquet only won one race—the French Grand Prix—and the team dropped from fourth to fifth in the Constructors' Championship. The team again had a clear number one driver policy, with the second seat again being shared, this time between François Hesnault and Surer. Arrows, by contrast, had a much improved season, scoring 17 points with Berger and Boutsen, including a podium finish for the latter at the San Marino Grand Prix. For the 1986 season, Murray designed the radical low line BT55 chassis, whose aim was to significantly reduce the car's drag and lower its centre of gravity. BMW produced the M12/13/1 engine, which was tilted sideways to fit in the reduced space allocated to the engine. Despite its theoretical advantages, the BT55 proved uncompetitive, suffering from poor traction and numerous mechanical failures caused by oil scavenge problems in the tilted engine. Moreover, the team suffered the death of Elio de Angelis in a testing accident after four races; his replacement Derek Warwick and team returnee Patrese scored two points between them all season. The Arrows team also slipped backwards, scoring just one point with Boutsen, Surer and Christian Danner, and also lost Surer's services mid season when the Swiss driver was seriously injured in a rallying accident. BMW's most successful 1986 partnership was thus with the new Benetton team, which scored 19 points, won the Mexican Grand Prix and took two pole positions with Berger and Teo Fabi. Arrows and Benetton continued to use the original "upright" version of the M12/13 engine. BMW reduced its full works commitment to the sole supply of Brabham in F1 season of 1987; the team produced the more conservative BT56 chassis and scored ten points with Patrese, Andrea de Cesaris and Stefano Modena. At the end of the year, team owner Bernie Ecclestone, who was increasingly involved in running the commercial side of the sport, decided not to compete the following year, ending BMW's tenure as a supplier of works turbo engines. The Arrows team, however, was still keen to use the upright version of the M12/13, and arranged for its title sponsor, USF&G, to purchase the remaining stock. The engines were rebadged as "Megatrons", and were used to power the Arrows cars in 1987 and F1 season of 1988, and the Ligier team in 1987 only. Arrows finished fifth in the Constructors' Championship in the latter of these two seasons, a result which stands as the best in the team's 25 year history. For F1 season of 1989, the technical regulations were changed to ban turbocharged engines, outlawing the M12/13 engine. During its time in F1, the engine had won the 1983 Drivers' Championship and nine Grands Prix. It also took 14 pole positions and set 13 fastest laps.

Уильямс (20002005)

Он жылдық үзілістен кейін, BMW 1990-жылдардың соңында Формула-1-ге қайта оралу мүмкіндігін қарастыра бастады. 1998 жылғы F1 маусымында марка Уильямс командасын қозғалтқыштармен жабдықтау туралы келісімге қол қойды. Уильямс 1992, 1993, 1996 және 1997 жылғы F1 маусымдарында жүргізушілер чемпионатында, ал конструкторлар чемпионатында осы жылдардың барлығында, сондай-ақ 1994 жылғы F1 маусымында Реномен табысты серіктестікте жеңіске жеткен болатын. Бірақ француз компаниясы 1997 жылғы F1 маусымының соңында спорттан шығып, команда иесі Фрэнк Уильямс пен техникалық директор Патрик Хедті бәсекеге қабілетті болу үшін жаңа қозғалтқыш серіктесін іздеуге мәжбүр етті. BMW 18 ай бойы 1980-жылдардан бері айтарлықтай өзгерген техникалық ережелерге сәйкес келетін, үш литрлік V10 қозғалтқышын жасау және сынау үшін ескі Renault қозғалтқыштарын алдымен Mecachrome, содан кейін Supertec деп қайта атады. BMW-дің E41 қозғалтқышы 2000 жылғы маусымда бәсекеге дайын болды, ол FW22 шассиіне орнатылып, Ральф Шумахер мен Дженсон Баттон жүргізді. Шумахер қозғалтқыштың алғашқы жарысында подиумға көтерілді және маусым барысында тағы екеуін қосты. Тұрақты түрде ұпай жинаған нәтижелер Уильямс командасын Конструкторлар чемпионатында үшінші орынға шығарды, бұл Ferrari және McLaren командаларынан қашықтықта болғанымен, жаңа тәжірибесі бар қозғалтқыш өндірушілерден озып кетті. E41 қозғалтқышы салыстырмалы түрде консервативті болғандықтан, BMW 2001 жылғы F1 маусымы үшін компанияның Формула-1-ге қатысуының соңына дейін сақталған P80 қозғалтқышын жобалады. Қозғалтқыш бірден қуатының айтарлықтай артқанын көрсетті және Шумахер мен жаңа команда мүшесі Хуан Пабло Монтойяны жарыста жеңіске жетуге итермеледі. Екі жүргізуші де барлығы төрт жарыста жеңіске жетті, бірақ сенімсіздік пен жарыс келесіндегі мүмкіндіктерді жоғалтты. FW23 шассиінің барлық трассаларда Ferrari және McLaren жүргізушілерімен бәсекелесу үшін жеткілікті downforce болмады, бірақ ол Хоккенхайм және Монца сияқты "қуат трассаларында" көшбасшы болды. 2002 жылғы F1 маусымында FW24 шассиінің сенімділігі мен тұрақтылығы жақсарды, бірақ Ferrari өзінің F2002 шассиімен үлкен қадам жасады және екі чемпионатта да үстемдік танытты. Команда өткен жылға қарағанда он екі ұпайға көп ұпай жинады және Конструкторлар чемпионатында екінші орынға шығып, McLaren-ді жеңді, бірақ Малайзия Гран-присінде Шумахермен бір ғана жарыста жеңіске жетті. Монтойя жеті рет "поул" орынға ие болғанымен, бірде-бір жарыста жеңіске жете алмады. 2003 жылғы F1 маусымында Уильямс командасы бәсекеге қабілетті болды, өйткені екі жүргізуші де екі рет жеңіске жетті және Монтойя маусымның соңғы жарысына дейін жүргізушілер чемпионаты үшін күресті. Алайда, ол соңғы нәтижеде жеңіліске ұшырады, сондай-ақ команда Конструкторлар чемпионатында да жеңіліске ұшырады, өйткені FW25 маусымның екінші жартысында көбінесе жеңіске жеткенімен, осы деңгейге жету үшін көп уақыт кетті. 2004 жылғы F1 маусымында команда Антония Терци жобалаған радикалды мұрын бөлігіне ие FW26 шассиін жасады. Алайда бұл дизайн нәтижесіз болды, Ferrari тағы бір жыл үстемдік танытты және Уильямс Конструкторлар чемпионатында төртінші орынға түсті, Монтойяның Бразилия Гран-приіндегі жеңісі 2004 жылғы маусымдағы жалғыз жеңісі болды. Осы нәтижеге дейін команда тежегіш каналдарының бұзылуына байланысты Канада Гран-приінен екі рет дисквалификацияланды, содан кейін Шумахер АҚШ Гран-приінде жоғары жылдамдықтағы апат салдарынан омыртқа жарақаттарына ұшырап, қалпына келгенге дейін алты жарыстан қалысты. Екі жүргізуші де маусым соңында командадан кетті. BMW-нің Уильямспен серіктестігінің соңғы жылы, 2005 жылғы F1 маусымында команданың бәсекеге қабілеттілігі төмендеуі жалғасты және Конструкторлар чемпионатында бесінші орынға түсті. Команданың үш жүргізушісінің ешқайсысы - Марк Веббер, Ник Хайдфельд және Антонио Пиццония жарыста жеңіске жете алмады; команданың ең жақсы нәтижесі Монако Гран-приінде екі мәрте подиумға көтерілу болды. Осы уақытқа дейін команданың қозғалтқыш жеткізушісімен қарым-қатынасы нашарлап кетті, BMW өз қозғалтқыштарының чемпионаттарда жеңіске жетуге қабілетті екеніне сенді, бірақ олар қуатын беретін Уильямс шассиі көңілін қалдырды. BMW команданы толық бақылауға алу үшін сатып алуды ұсынды, бірақ Фрэнк Уильямс бас тартты; нәтижесінде BMW 2006 жылғы F1 маусымы үшін бәсекелес Sauber командасын сатып алуды және Уильямспен келісімін тоқтатуды шешті.

After a ten year absence from Formula One, BMW began evaluating a return to the sport in the late 1990s. In F1 season of 1998, the marque signed a contract to supply the Williams team with engines. Williams had won the F1 season of 1992, F1 season of 1993, F1 season of 1996 and F1 season of 1997 Drivers' Championships, and the Constructors' Championships in all of these years as well as F1 season of 1994, in a successful partnership with Renault, but the French company withdrew from the sport at the end of F1 season of 1997, leaving team owner Frank Williams and Technical Director Patrick Head in need of a new engine partnership to remain competitive. As BMW spent 18 months building and testing a normally aspirated, three litre V10 engine to comply with technical regulations that had changed significantly since the 1980s, the team used old Renault engines rebadged as first Mecachrome and then Supertec. BMW's E41 engine was ready to compete in the 2000 season, fitted in the FW22 and driven by Ralf Schumacher and Jenson Button. Schumacher scored a podium finish in the engine's first race, and added two more during the course of the season. A series of consistent points scoring finishes meant that Williams finished a competitive third in the Constructors' Championship, some distance behind the dominant Ferrari and McLaren teams, but ahead of engine manufacturers with more recent experience. After the relatively conservative E41, BMW designed the more aggressive P80 engine for F1 season of 2001, a basic type number that was maintained for the remainder of the company's involvement in Formula One. The engine immediately proved to have a significant power improvement, and propelled Schumacher and new teammate Juan Pablo Montoya into contention for race victories. In all, the two drivers scored four race wins, but lost other opportunities through unreliability and racing incidents. The FW23 chassis also lacked the ultimate downforce to compete with the Ferrari and McLaren drivers at every circuit, although it was the class of the field at "power circuits" such as Hockenheim and Monza. For F1 season of 2002, the reliability and consistency of the FW24 chassis was much improved, but Ferrari made a more significant step forward with its own F2002 chassis and dominated both championships. The team scored twelve more points than in the previous year and beat McLaren to second place in the Constructors' Championship, but only won a single race with Schumacher at the Malaysian Grand Prix. Moreover, Montoya was unable to win a single race, despite taking seven pole positions. The Williams team was more competitive in F1 season of 2003, as both drivers won on two occasions and Montoya remained in contention for the Drivers' Championship until the penultimate race of the season. However, he ultimately fell short, as did the team in the Constructors' Championship, as although the FW25 was often the car to beat in the second half of the season, it took too much time to reach this point. For F1 season of 2004, the team produced the FW26 chassis, which featured a radical nose section designed by Antonia Terzi. This design proved ineffective, however, in another year of Ferrari dominance, and Williams slipped to fourth in the Constructors' Championship, with Montoya's victory in the Brazilian Grand Prix its sole win in the 2004 season. Before this result, the team had suffered the embarrassment of a double disqualification from the Canadian Grand Prix due to brake duct irregularities, and then Schumacher sustaining spinal injuries as a result of a high speed crash at the United States Grand Prix, which caused him to miss six races until he recovered. Both drivers left the team at the end of the season. The final year of BMW's association with Williams, F1 season of 2005, saw the team's decline in competitiveness continue, dropping to fifth in the Constructors' Championship. None of the team's three drivers—Mark Webber, Nick Heidfeld and Antônio Pizzonia—were able to win a race; the team's best result was a double podium finish at the Monaco Grand Prix. By this time, the team's relationship with its engine supplier had deteriorated, with BMW believing that its engines were capable of winning championships but were being let down by the Williams chassis they were powering. BMW offered to buy the team outright in the hope of gaining overall control of its Formula One endeavours, but Frank Williams refused; as a result, BMW chose to buy the rival Sauber team instead for F1 season of 2006 and end its deal with Williams.

BMW Sauber-дің

BMW 2005 жылғы маусымда BMW Sauber F1 командасын құру үшін швейцариялық Sauber командасын сатып алды (бастапқыда BMW F1 командасы деген атауды қолдану жоспарланған). Бұл сатып алу BMW-дің Уильямспен арақатынасының соңғы айларда нашарлауынан кейін болды, серіктестік 2005 жылғы F1 маусымының соңында аяқталды. Неміс жарыс лицензиясымен жұмыс істейтін команда Sauber-дің Хинвильдегі және BMW-дің Мюнхендегі штаб-пәтерлерінде орналасқан. BMW меншігіне қарамастан, тарихи себептерге байланысты 2006-2009 жылдар аралығында Sauber атауын сақтап қалды. Команда алғашқы маусымында, 2006 жылы екі мәрте тұғырға көтеріліп, бесінші орын алды. McLaren командасы чемпионаттан шеттетілгеннен кейін 2007 жылы екінші орынға ие болды. Роберт Кубица команданың жалғыз Гран-при жеңісін 2008 жылғы Канада Гран-присінде жеңіп алды. 2009 жылғы F1 маусымының нәтижесіз өтуінен кейін BMW Формула-1-ден шығып, команданы негізін қалаушы Питер Зауберге қайта сатты.

2006 жыл

2006 жылғы маусымда BMW Sauber Уильямстан Ник Хайдфельдті бас жүргізуші ретінде шарт жасасты, ал 1997 жылғы F1 маусымының әлем чемпионы Жак Вильнёвтың Sauber-мен жасасқан екі жылдық келісімі күшіне енді. Роберт Кубица команданың үшінші жүргізушісі болып тағайындалды. Команда шасси құрастыру және жел тоннелінде сынақтар жүргізу үшін Sauber нысандарынан әрі қарай пайдаланды, ал BMW-нің Мюнхендегі бас кеңсесі жаңа 2.4 литрлік P86 V8 қозғалтқышын жасауға жауапты болды. Техникалық ережелерді жаңарту 3 литрлік V10 формуласынан өтуді қажет етті. Бұл 1997 жылдан бері қолданылып келген Petronas маркалы Ferrari қозғалтқыштарының орнына келді. Sauber командасының маңызды демеушілері Petronas және Credit Suisse BMW-мен келісімдерін жаңартты. Команда сонымен қатар Intel технологиялық компаниясымен техникалық серіктестік туралы хабарлады. Команданың жаңа түсі, Формула-1 өмірінде сақталған, дәстүрлі BMW көгі мен ағын қызыл түспен толықтырылған. Вильнёв Малайзия Гран-присінде жетінші орын алып, команданың алғашқы ұпайларын жеңіп алды, ал Хайдфельд жарыс соңында қозғалтқыш бұзылуынан бесінші орыннан шығып қалды. Маусымның алғашқы екі бөлігінде жүргізушілер бірнеше жетінші және сегізінші орындармен, сондай-ақ Хайдфельдтің Австралия Гран-присінде алған төртінші орынымен ұпай жинады. Команда француз Гран-присінде шассидің үстінен ауа ағынын жақсарту мақсатында машинаның алдына радикалды "екі мұнаралы" аэродинамикалық жабдықты орнатты. Бұл бөлшектер Халықаралық Автомобиль Федерациясы (FIA) тарапынан дереу тыйым салынды, себебі олар жүргізушілердің көру қабілетін шектеді және қауіпсіздікке қауіп төндірді. Хайдфельд Венгрия Гран-присінде команданың алғашқы подиумын жеңіп алды, жарысқа оншы орыннан старт алған болатын. Бұл жарыста Роберт Кубица да дебют жасады, ол алдыңғы Германия Гран-присінде ауыр апатқа ұшыраған Вильнёвты ауыстырды. Кубица жетінші орынды иеленді, бірақ кейіннен оның машинасы қажетті салмақтан жеңіл болғаны анықталғандықтан дисквалификацияланды. Вильнёвтың қатыспауының ресми себебі – ол бұрынғы апатынан жазылып жатқаны болды, бірақ команда кейіннен жүргізушінің ауысуы тұрақты екенін мәлімдеді. Кубица Италия Гран-присінде BMW Sauber үшін маусымның екінші подиумын жеңіп алды, жарыстың көп бөлігінде үшінші орында тұрып, алғашқы пит-стоп кезінде қысқа уақытқа көшбасшы болды, ал Хайдфельд сегізінші орында аяқтады. Команда 36 ұпай жинап, Конструкторлар чемпионатында бесінші орынды иеленді, бұл 2005 жылғы F1 маусымында Sauber-дің 20 ұпаймен алған сегізінші орынынан жақсы нәтиже.

For the 2006 season, BMW Sauber signed Nick Heidfeld from Williams to be the lead driver, while F1 season of 1997 World Champion Jacques Villeneuve had his existing two year contract with Sauber honoured. Robert Kubica was signed as the team's third driver. The team continued to use Sauber's facilities, mostly for chassis construction and wind tunnel testing, while BMW's headquarters in Munich were responsible for building the new 2.4 litre P86 V8 engine, revised technical regulations forcing a change from the 3 litre V10 formula. This replaced the Petronas badged Ferrari engines which the team had used since 1997. The Sauber team's existing major sponsors, Petronas and Credit Suisse, renewed their contracts with BMW. The team also announced a technical partnership with technology company Intel. The team's new livery, which was maintained throughout its tenure in Formula One, consisted of the traditional BMW blue and white with a hint of red. Villeneuve scored the team's first points with a seventh place finish at the Malaysian Grand Prix, after Heidfeld retired from fifth with an engine failure late in the race. Over the first two thirds of the season the drivers picked up points with a succession of seventh and eighth place finishes, plus a fourth place finish for Heidfeld at the Australian Grand Prix. The team ran a radical "twin towers" aero enhancement on the front of the car for the French Grand Prix, which was meant to improve the flow of air over the top of the chassis. The parts were promptly banned by the Fédération Internationale de l'Automobile (FIA) as they were adjudged to impede the drivers' vision and thus compromise safety. Heidfeld scored the team's first podium finish at the Hungarian Grand Prix from tenth on the grid. This race also saw the début of Robert Kubica, who replaced Villeneuve after the latter had crashed heavily at the preceding German Grand Prix. Kubica finished seventh, although he was later disqualified after his car was found to be underweight. The official reason for Villeneuve's absence was that he was recovering from his previous accident, but the team later announced that the driver change was permanent. Kubica scored BMW Sauber's second podium finish of the season at the Italian Grand Prix, after running in third place for most of the race and leading briefly during the first round of pit stops while Heidfeld finished in eighth. The team scored a total of 36 points to finish fifth in the Constructors' Championship, an improvement on Sauber's eighth position with 20 points in F1 season of 2005.

2007 жыл

2006 жылдың 19 қазанында BMW Роберт Кубицаның 2007 жылғы Формула-1 маусымында Ник Хайдфельдпен бірге қатысатынын, ал Себастьян Феттельдің тест жүргізушісі және резервтік жүргізуші рөлін атқаратынын жариялады. Кейін Тимо Глок команданың екінші тест жүргізушісі болып тағайындалды. Команда 2007 жылғы F1.07 машинасының тұсаукесерін 2007 жылдың 16 қаңтарында жасады. Жаңа машина қысқы сынақтар кезінде үміттендірерлік көрсетістер танытып, бірнеше рет ең жылдам уақытты көрсетті. Дегенмен, команда басшысы Марио Тейссен Австралиядағы маусымның ашылу жарысы алдында машинаның сенімділігіне қатысты алаңдаушылық білдірді. Кубица беріліс қорабындағы мәселе салдарынан төртінші орындан шығып қалды, бірақ Хайдфельд оның орнын басып, жарыстың соңына дейін сақтап қалды. Маусымның алғашқы жарыстарында Хайдфельд пен Кубица бірнеше мәрте ұпай жинап, BMW Sauber командасын Ferrari және McLaren командаларынан кейін үшінші орында орналастырды. Тейссен сондай-ақ BMW Sauber мен ең жақсы екі команда арасындағы өнімділік айырмашылығы, BMW Sauber мен олардан кейінгі командалар арасындағы айырмашылықтан кем екенін атап өтті. Канада Гран-присі командаға ара-жібір нәтиже әкелді. Хайдфельд BMW Sauber үшін екінші орын алып, ең жақсы нәтиже көрсеткенімен, Кубица ауыр апатқа ұшырады, нәтижесінде ұзаққа созылған қауіпсіздік машинасы кезеңі болды. Бастапқыда Кубицаның аяғы сынғанын хабарлады, бірақ кейін ол тек білезігін шығарып, шаңқа басқанын анықтады. Феттель АҚШ Гран-присінде сегізінші орынды алып, Формула-1 әлем чемпионатында ұпай жинаған ең жас пилот атанды. Маусымның соңында Феттель Toro Rosso командасына өтіп, жарысқа қатысуға мүмкіндік алды. Кубица Франция Гран-присінде жарысқа оралып, төртінші орынды алып, толыққанды қалпына келгенін көрсетті. Маусымның қалған бөлігінде ол және Хайдфельд жалпы 101 ұпай жинап, McLaren командасының дисквалификациясынан кейін Конструкторлар чемпионатында екінші орынды қамтамасыз етті. Хайдфельд Венгрия Гран-присінде тағы бір мәрте подиумға көтерілді және Кубицаның 39 ұпайына қарсы 61 ұпай жинады, ал Феттельдің жалғыз қатысуы бір ұпай қосты.

On 19 October 2006, BMW announced that Robert Kubica would partner Nick Heidfeld for the 2007 Formula One season with Sebastian Vettel taking the test and reserve driver role. Timo Glock was later signed as the team's second test driver. The team launched its 2007 car, the F1.07, on January 16, 2007. The new car showed promising form throughout winter testing, topping the times sheets on occasions. However, team principal Mario Theissen declared some reliability concerns before the season's opening race in Australia. Kubica retired from fourth place with a gearbox problem, but Heidfeld took over the position and held it to the end of the race. In the early races of the season, Heidfeld and Kubica scored a series of points finishes and established BMW Sauber as the third fastest team, behind Ferrari and McLaren. Theissen also made the point that the performance gap between BMW Sauber and the two top teams was less than the gap between BMW Sauber and the teams behind it. The Canadian Grand Prix brought mixed fortunes for the team. While Heidfeld scored BMW Sauber's best result thus far with a second place finish, Kubica suffered a huge crash that resulted in a long safety car period. The media was initially told Kubica had broken his leg, but it later proved that he had escaped with only a sprained ankle and concussion. Vettel took his place in the United States Grand Prix, finishing in eighth place and therefore becoming the youngest driver to score a Formula One World Championship point. Later in the season, Vettel moved teams to take a race seat at the Toro Rosso team. Kubica returned to racing action at the French Grand Prix and proved his recovery by finishing in fourth position. Over the remainder of the season, he and Heidfeld continued their form to score a total of 101 points, which secured the team second in the Constructors' Championship after McLaren's disqualification. Heidfeld scored another podium finish at the Hungarian Grand Prix and scored 61 points to Kubica's 39, while Vettel's sole appearance produced an additional point.

2008 жыл

2007 жылдың 21 тамызында BMW 2008 жылғы F1 маусымына Хайдфельд пен Кубицаны драйверлер ретінде бекітті. 2008 жылғы F1.08 машинасы 2008 жылдың 14 қаңтарында Мюнхендегі BMW Welt-те ресми түрде таныстырылды. Ол келесі күні Валенсияда трассадағы дебютін жасады, оны Роберт Кубица басқарды. Команда жетекшісі Марио Тейссен команданың алғашқы жеңісін мақсат ретінде қойды. BMW Sauber маусымды сәтті бастады, Кубица Мельбурндағы квалификация кезіндегі қатесінен кейін поулды мүшелей алмады. Кейіннен ол Кадзуки Накаджимамен соқтығысып, жарыстан шықты, бірақ Хайдфельд екінші орынды иеленді. Кубица Малайзияда екінші орын алды, ал Хайдфельд 6-шы орында жарыс ең жылдам айналымын көрсетті. Команданың жинаған 11 ұпайы сол кезге дейін ең жоғары көрсеткіш болды. Бахрейнде Кубица және команда үшін алғашқы поул-позицияны жеңіп алды, Фелипе Массадан үш жүзден бір секундқа басып өтті. Команда жарыста 3-ші және 4-ші орындарды алып, ең жоғары ұпайлық көрсеткішін қайталады және тұңғыш рет конструкторлар чемпионатында көшбасшы болды. Команда Роберт Кубикамен Монако Гран-присінде де екінші орынды жеңіп алды, екі Ferrari-ді де еңсеріп, Льюис Хэмилтонның McLaren-ынан үш секунд қалып қойды. BMW Sauber-дің алғашқы жарыс жеңісі 2008 жылғы Канада Гран-присінде болды, команда Роберт Кубиканың алғашқы жеңісімен және Ник Хайдфельдтің екінші орынымен дубль жасады. Жеңіс Льюис Хэмилтонның пит-стопта Кими Райкконенмен соқтығысуынан кейін туды, нәтижесінде екеуі де жарыстан шықты. Кубица Хайдфельдтен өзгеше жанармай құю стратегиясын қолданды, ол да BMW Sauber үшін сәтті дубль жасауға бұрын жарысқа қысқа уақытқа жетекшілік етті. Команданың бұл үлкен жеңісінен кейін даму 2009 жылғы маусымға, жаңа регламенттерге қарай бағытталды. Бұл Кубицаны қатты ашуландырды (Канада Гран-присінен кейін ол чемпионатта көшбасшы болған), себебі олар кем дегенде бір титулға ие болуға мүмкіндіктері бар еді деп ойлады. Дамудың тоқтауы маусымның екінші жартысында нәтижелердің нашарлауына әкелді, нәтижесінде BMW Renault, Toyota және тіпті Toro Rosso (маусымды ең баяу командалардың бірі ретінде бастаған) командаларынан оқпандап қалды. Осыған қарамастан, Кубица Қытай Гран-приіне дейін, 18 кезеңнің 17-сіне дейін жүргізушілер чемпионатында жеңіске жету мүмкіндігін сақтап қалды. Қазан айында команда Роберт Кубика мен Ник Хайдфельдті 2009 жылғы F1 маусымында өз драйверлері ретінде сақтайтынын растады.

On August 21, 2007, BMW confirmed its driver line up of Heidfeld and Kubica for the F1 season of 2008 season. Their 2008 car, the F1.08 was officially launched in Munich at BMW Welt on January 14, 2008. It made its track debut at Valencia the next day, with Robert Kubica driving. Team principal Mario Theissen set the target of the team's first win. BMW Sauber started the season well with Kubica narrowly missing out on pole after a mistake in his main qualifying lap in Melbourne. He later retired after being hit by Kazuki Nakajima but Heidfeld finished second. Kubica took second in Malaysia, with Heidfeld in 6th setting the fastest lap of the race. The team's points total of 11 was their largest score up to that time. In Bahrain, Kubica scored his and the team's first ever pole position, beating Felipe Massa by just under three hundredths of a second. The team went on to finish 3rd and 4th in the race, equalling their highest round points total and promoting them to first place in the constructors' championship for the first time. The team also attained a second place finish in the Monaco Grand Prix with Robert Kubica, beating both Ferraris and only trailing the McLaren of Lewis Hamilton by three seconds. BMW Sauber's first race victory came in the 2008 Canadian Grand Prix, the team achieving a one two finish with Robert Kubica's first race win and Nick Heidfeld taking second place. The victory came after Lewis Hamilton collided with Kimi Räikkönen in the pitlane, ending the race for both drivers. Kubica was on a different refueling strategy from Heidfeld, who also briefly led the race before securing the one two finish for BMW Sauber in comfortable fashion. After the team's breakthrough win, development was switched to the 2009 season where new regulations come into play. This greatly annoyed Kubica, (who was leading the championship after the Canadian Grand Prix), as he felt they could have had a realistic chance of taking at least one title. The lack of development was reflected with a drop of form throughout the second half of the season, causing BMW to be outpaced by Renault, Toyota and even Toro Rosso (who started the season as one of the slowest teams) by the end of the season. Despite this, Kubica remained with an outside chance of taking the drivers championship until the Chinese Grand Prix, the 17th round out of 18. In October the team confirmed that they would stick with Robert Kubica and Nick Heidfeld as their drivers for the F1 season of 2009 Season.

2009 жыл

BMW Sauber 2009 жылғы F1 маусымын титул үшін күресетін жыл ретінде белгілегенімен, маусымның бастауы көңіл көшірді. Кубица ашылу кезеңінде 3-орында келе жатқанда, 2-орын үшін талас кезінде Феттельмен соқтығысып, жарыстан шығуға мәжбүр болды. Содан кейін Хайдфельд Малайзияда команданың алғашқы тұғырға шығуына қол жеткізді, бірақ 6 жарыс өткен соң BMW Sauber бар болғаны 6 ұпай жинап, 10 команданың ішінде Конструкторлар чемпионатында 8-орынға орналасты. Түркия үшін жаңартулар жоспарланған, оның ішінде жақсартылған регенеративті тежегіш жүйесі (KERS) және қос қабатты диффузор. Жаңа диффузор орнатылса да, KERS жаңа машинаға сыймады, сондықтан екі пилот та құрылғысыз жарысты. Ұлыбритания Гран-присіне іріктеуден кейін Марио Тейссен команданың KERS-ті одан әрі жетілдіруді тоқтатуға шешім қабылдағанын хабарлады; BMW оның ең жақтас қолдаушыларының бірі болған еді, енді машинаның аэродинамикасын жақсартуға күш салатын болады. Бұл Ferrari мен McLaren-ді KERS жүйесін пайдаланатын жалғыз команда ретінде қалдырды. Валенсияда өткен Еуропалық Гран-приде Роберт Кубица команданың Түркиядағы жарыстан бергі алғашқы ұпайларын еншіге алды. 28 шілдеде BMW басқармасының отырысынан кейін, компания келесі күні баспасөз мәслихатын өткізіп, команданың 2009 жылдың соңында Формула-1-ден шығатынын ресми түрде жариялады. Төраға Норберт Райтхофер бұл шешімді стратегиялық деп сипаттады. Формула-1 командалар қауымдастығы команданың F1-де қалуына қолдау көрсетуге уәде берген мәлімдеме жасады. 2009 жылдың 15 қыркүйегінде BMW Sauber сатып алушы тапқанын хабарлады – Qadbak Investments Limited, ол Еуропа мен Таяу Шығыс мүдделерін білдіретін компания. Алайда, Lotus 2010 жылғы Чемпионаттың 13-ші және соңғы орнын алды. Командаға «14-ші қатысушы» деген мәртебе берілді, ол тағы бір команданың жарыстан шығуына немесе қалған командалардың 2010 жылғы Чемпионатқа 28 машинаға рұқсат беруге келісуіне байланысты болды. 22 қарашада швейцариялық SonntagsZeitung газеті Qadbak-тың команданы сатып алу әрекеті сәтсіз аяқталғанын, себебі олардың жеткілікті қаржысы болмағанын жариялады. Qadbak активтері мен инвесторлары жоқ жалған компания болып шықты. 2009 жылдың 27 қарашасында Питер Заубер команданы 2010 маусымында FIA-дан қатысу құқығын алған жағдайда сатып алатыны туралы хабарланды. FIA кейіннен 3 желтоқсанда Зауберге Toyota спортты тастағаннан кейін қатысуға рұқсат берді. Команда 2010 жылғы F1 маусымында Ferrari қозғалтқыштарын пайдаланды.

Although BMW Sauber targeted the F1 season of 2009 season as the year they would challenge for the title, their start to the season was a disappointment. Kubica was running in 3rd place in the opening round when he collided with Vettel while battling for 2nd place and was forced to retire. Heidfeld then secured the team's first podium of the year in Malaysia, but after 6 races BMW Sauber had collected a mere 6 points, and occupied 8th place in the Constructors' Championship out of 10 teams. A raft of upgrades were set for Turkey, including an improved regenerative braking system (KERS) and a double deck diffuser. While the new diffuser was implemented, the KERS could not be made to fit the new car and both drivers raced without the device. After the qualifying session for the British Grand Prix Mario Theissen announced that the team had decided to halt further development KERS; of which BMW had been one of the strongest proponents, and focus instead on improving the car's aerodynamics. This left Ferrari and McLaren as the only remaining users of the KERS system. In the European Grand Prix at Valencia Robert Kubica scored the team's first points since the race in Turkey. Following a meeting of the BMW board on July 28, the company held at press conference the following morning in which it confirmed the team's withdrawal from Formula One at the end of 2009. Chairman Norbert Reithofer described the decision as a strategic one. The Formula One Teams Association released a statement in response pledging its support to help the team remain in F1. On 15 September 2009 it was announced that BMW Sauber had secured a buyer, Qadbak Investments Limited which said to represent European and Middle Eastern interests. However Lotus had been given the 13th and final slot in the 2010 Championship. The team were awarded what was termed a 14th entry, which hinged either on another team dropping out or all the other teams agreeing to allow 28 cars to enter the 2010 Championship. On November 22, Swiss newspaper SonntagsZeitung revealed that Qadbak's attempt to purchase the team had failed as it did not have the necessary funds. Qadbak turned out to be a shell company with no assets and no investors behind it. On November 27, 2009, it was announced that Peter Sauber would repurchase the team conditional upon the team receiving a FIA entry for the 2010 season. The FIA subsequently granted Sauber an entry on December 3, after Toyota had left the sport. The team used Ferrari engines in F1 season of 2010.