Томас Эндрю Лич: Америкалық бейсболшының өмірі мен жетістіктері
Tommy Leach
Томас Лич – американдық бейсболшы (1877-1969). MLB-де өнер көрсеткен, 1902 ж. көп рекордық хоум-ран соққан, әйгілі ойыншылармен бірге ойнаған. Бейсбол тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық бейсболшы (1877–1969)
Сонымен қатар осы атқа ие адамдар
American baseball player (1877–1969)
persons of a similar name
Томас Эндрю Лич (4 қараша 1877 – 29 қыркүйек 1969) – американдық кәсіби бейсболшы, сыртқы шеп ойыншысы және үшінші база ойыншысы. Ол 1898 жылдан 1918 жылға дейін Луисвилл Колонлс, Питтсбург Пайрэтс, Чикаго Кабс және Цинциннати Редс командаларында өнер көрсетті. Лич 1902 жылы Ұлттық лигада алты хоум-ранмен көзге түсіп, лига көшбасшысы атанды, ал 1903 жылы Пайрэтс сапында алғашқы қазіргі заманғы Әлем сериясына қатысып, төрт үштік соққымен әлі күнге дейін бұзылмаған рекорд орнатты. Ол Хонус Вагнер және Мордекай Браун сияқты аңызға айналған бейсболшылармен бірге ойнады. Лич мансабын негізінен ішкі шеп ойыншысы ретінде бастады, оның ішінде шортстоп, екінші база және көбінесе үшінші базада ойнады. Кейіннен, жылдамдығын пайдалану үшін Лич көбінесе сыртқы шепте өнер көрсетті. Лич сонымен қатар Лоренс Риттердің 1966 жылғы «The Glory of Their Times» кітабында сұхбат бергенімен де танымал.
Thomas Andrew Leach (November 4, 1877 – September 29, 1969) was an American professional baseball outfielder and third baseman. He played in Major League Baseball from 1898 through 1918 for the Louisville Colonels, Pittsburgh Pirates, Chicago Cubs and Cincinnati Reds. Leach led the National League in home runs in 1902 with six, and played in the first modern World Series in 1903 with the Pirates, hitting four triples to set a record that still stands. He played alongside legendary ballplayers such as Honus Wagner and Mordecai Brown. Leach began his career primarily as an infielder including playing shortstop, second base and, mostly, third base. Later, to take advantage of his speed, Leach played mostly outfield. Leach is also famous for being interviewed for Lawrence Ritter's 1966 book The Glory of Their Times.
Питтсбург жылдары
Лич кішкентай бойымен танымал болды және оған "Кішкентай Томми" деген лақап ат қойылды. 1902 жылы "Пираттар" командасымен ойнағанда ол Ұлттық лигадағы хоум-рандар бойынша көш бастады, барлығы алты хоум-ран соқты. Олардың әрқайсысы "өлген доп дәуірінде" жиі кездесетін, алаңнан тыс емес хоум-рандар болды. Личтің мансабындағы 63 хоум-ранның 49-ы алаңнан тыс емес хоум-рандар еді, бұл әлі күнге дейін Ұлттық лиганың рекорды болып табылады. Личтің Питтсбургте тұрақты ойыншы ретінде және Хонус Вагнер сияқты жұлдыздармен бірге ойнаған жылдары "Пираттар" төрт рет Ұлттық лиганың чемпионы атанды және бір рет Әлемдік серияда жеңіске жетті. Өз заманының ең жылдам жүгірушілерінің бірі Лич 361 база ұрлады, 1355 ұпай жинады және 172 үш база соқты.
Leach was well known for his small stature and was nicknamed "Wee Tommy". In 1902, while with the Pirates, he led the National League in home runs with a total of six. Each one was of the inside the park variety, which was not unusual in the "dead ball era". 49 of Leach's 63 career home runs were inside the park, which is still a National League record. During Leach's years in Pittsburgh as a regular and playing with stars such as Honus Wagner, the Pirates won the National League pennant four times and were World Series champions once. Among the swiftest runners of his era, Leach had 361 stolen bases, 1,355 runs scored, and 172 triples.
1903 жылғы әлем чемпионаты
Екі жылдық ішкі тартыстан және Ұлттық және Американдық лигалар президенттері қол қойған бейбіт келісімнен кейін, «Пираттар» командасының иесі Барни Дрейфус жанкүйерлерді ойынға қайтару мүмкіндігін көріп, екі лиганың үздік командалары – «Бостон» және «Питтсбург» арасында «Әлем сериясын» ұсынды. Вагнер, Лич және ойыншы-бапкер Фред Кларк сияқты жұлдыздары бар «Питтсбург» екеуінің ішінде басым команда болып көрінді және серияда 3:1 есебімен көш бастады. Лич «Әлем сериясы» тарихындағы алғашқы соққыны, «Сай Янгқа» қарсы үш базалық соққыны жасады және бірінші ойында Вагнердің соққысымен бірінші ұпайды енгізді. «Пираттар» 7:3 есебімен жеңіске жетті, ал Лич ойынды екі бір базалық және екі үш базалық соққымен аяқтады. Төртінші ойында Лич тағы да көзге түсіп, екі соққы жасады, оның ішінде екі базалық үш соққы және үш ұпай әкелді, нәтижесінде «Пираттар» 5:4 есебімен тартысты ойынды жеңіп алды. Осы сәтте «Питтсбургтің» 3:1 есебімен көшбасшылығы көрінетіндей болды, бірақ олар тағы да жеңе алмады және серияны «Бостонға» 5:3 есебімен жоғалтты. Жеңіліске қарамастан, «Питтсбург» командасының иесі Барни Дрейфус «Әлем сериясы» туралы арманының орындалғанын сезінді, өйткені көптеген жанкүйерлер ойынды тамашалауға келді, 100 000-нан астам билет сатылды. Ойын екі команданың ойыншыларының бар күштерін салуымен қиын өтті, ал «Пираттар» Лич сияқты жұлдыздарының өнерлерін көрсету арқылы күшті қарсылас екенін дәлелдеді. Лич серияда екі команданың арасында RBI көрсеткіші бойынша көшбасшы болды (жеті рет), ал «Пираттар» командасы бойынша соққы орташасы бойынша екінші орынды иеленді. Көп айтылатын оқиғаға сәйкес, Лич Лоренс Риттерге айтқандай, «Бостон Роял Рутерс» командасының үнемі «Тесси» әнін шырқауы Хонус Вагнердің ойынына кедергі келтірді, бірақ Вагнердің серия кезінде жарақат алғаны да мүмкін.
Following two years of infighting, and a subsequent peace pact signed by the presidents of the National and American leagues, Barney Dreyfuss, owner of the Pirates, saw an opportunity to bring fans back to the game and so proposed a "World Series" between the top teams in the two leagues, Boston and Pittsburgh. With stars Wagner, Leach and player–manager Fred Clarke, Pittsburgh appeared the more formidable of the two, and jumped to a three to one series lead. Leach had the first World Series hit, a triple off Cy Young, and scored the first World Series run in game one with Wagner batting him in. Leach finished the game with two singles and two triples as the Pirates won, seven to three. In game four, Leach again starred, getting two hits, including a two run triple and knocking in three runs, with the Pirates winning a close game five to four. Pittsburgh, at this point, had a seemingly insurmountable three games to one lead, but would not win again, losing the series to Boston five games to three. Despite the loss, Pittsburgh owner Barney Dreyfuss could feel his vision of a World Series had been a success, since the public had come out in large numbers to watch the games with over 100,000 paying spectators. The games had been hard fought, with the players on both teams giving it their all, and the Pirates had proven to be a mighty foe, with stars such as Leach proving their worth on the field. Leach led both teams in RBIs in the series with seven and finished second on the Pirates in batting average for the series. A commonly cited anecdote, one which Leach recounted to Lawrence Ritter, is the Boston Royal Rooters constant chanting of the popular song "Tessie" threw Honus Wagner off his game, though it is more likely that Wagner played hurt during the series.
Кейінгі жылдар
Ойыншылық карьерасы аяқталғаннан кейін Лич кіші лигаларда бас бапкер болды, 1929 жылы кіші лиганың «Атланта Крэкерс» командасының ішкі алаңға жаттықтырушысы болып жұмысқа орналасты және «Бостон Брейвз» клубы үшін скаутинг жұмыстарын жүргізді. Ол бірнеше бас жаттықтырушы лауазымына үміткер болды, соның ішінде «Нью-Йорк Янкиз» клубының және Федералдық лигадағы «Чикаго» командасының бас жаттықтырушысы лауазымдарына қарастырылды. Лич Флоридада зейнеткерлікке шығып, цитрус бизнесімен айналысты. Ол Лоренс Риттердің танымал «The Glory of Their Times» жинағына енген ең егде жастағы қатысушы болды, 1877 жылы туған ол Риттермен сұхбаттасқанда 86 жаста еді. Лич Риттермен сұхбатында 1899 жылы бірге тұрған Дами Хой туралы әңгіме айтты. «Біз жақсы дос болдық. Ол керемет ойыншы еді. Онымен аутфилде ойнағанда, допты шақырудың қажеті болмады. Оның дыбысын тыңдайтын едің, егер ол еңкейген сияқты дыбыс шығарса, ол допты қабылдай жатыр дегенді білдіретін еді». Лич былай деді: «Бізге есімшелерді үйренуге тура келді. Сондықтан бірдеңе түсініксіз болғанда, оны қолмен түзете алатын едік». Осы және осыған ұқсас оқиғалардың нәтижесінде кейбір тарихшылар Хойдың төрешілердің доп пен соққы үшін қол сигналдарын, сондай-ақ қауіпсіз және аут жариялауларын енгізуге ықпал еткенін айтады. 1960 жылдың күзінде Лич «I've Got A Secret» телешоуында «Бостон Американ» клубының ойыншысы Фредди Парентпен бірге 1903 жылғы алғашқы Әлем сериясына қатысқандығының құрметі ретінде пайда болды.
After his playing career was over Leach managed in the minor leagues, was signed as an infield coach for the minor league Atlanta Crackers in 1929, and did some scouting for the Boston Braves. He was considered for a few managerial positions, including manager of the New York Yankees as well as the Chicago entry of the Federal League. Leach eventually retired in Florida where he went into the citrus business. He was the oldest participant included in Lawrence Ritter's famous The Glory of Their Times collection, having been born in 1877 and being 86 when Ritter interviewed him. In Leach's book interview with Ritter he recounted an anecdote concerning Dummy Hoy, who he roomed with in 1899. "We got to be good friends. He was a real fine ballplayer. When you played with him in the outfield, the thing was that you never called for a ball. You listened for him and if he made this little squeaky sound, that meant he was going to take it." Leach went on to say, "We hardly ever had to use our fingers to talk, though most of the fellows did learn the sign language, so that when we got confused or something we could straighten it out with our hands." As a result of this and similar experiences, some historians credit Hoy with umpires using hand signals for balls and strikes and safe and out calls. In the fall of 1960, Leach appeared on the television program I've Got A Secret alongside Boston American Freddy Parent, as a commemoration of participating in the first World Series in 1903.