Кіріспе

XIX ғасырдағы неміс тіл білімі маманы Ханс Георг Конон фон дер Габеленц (16 наурыз 1840 – 11 желтоқсан 1893) – неміс жалпы тіл білімі маманы және қытайтанушы. Оның 1881 жылғы "Қытай грамматикасы" еңбегі, бір сыншының пікірінше, "қазірге дейін классикалық қытай тілінің ең толық және жақсы грамматикалық шолуы ретінде мойындалып келеді". (Харбсмейер 1995:333)

Өмірбаян

Габеленц Алтенбургқа жақын Пошвиц қаласында, Саксонияның Алтенбург аймағында дүниеге келген. Оның әкесі – министр және лингвист Ханс Конон фон дер Габеленц, маньчжур тілінің маманы. Габеленц гимназияда голланд, итальян және қытай тілдерін өздігінен үйренді. 1860 жылдан 1864 жылға дейін әкесінің ізімен Йенада заң, әкімшілік және лингвистиканы оқыды. 1864 жылы Дрезденде Саксония мемлекеттік қызметіне қабылданды. Ол Лейпцигте шығыс тілдерін оқуын жалғастырды. 1872 жылы Александра фон Роткирхке үйленді. Оның әкесі Ханс 1874 жылы Лемництегі отбасылық қамал ішінде қайтыс болды. Габеленц 1876 жылы Дрезденде Жоу Дуньидің «Тайджи Тушуо» (太極圖說 "Тайджины түсіндіру") еңбегін аударған заң жобасымен докторлық диссертациясын қорғады. 1878 жылы Лейпциг университетінде алыс Шығыс тілдері кафедрасы құрылды, бұл неміс тілді елдердегі алғашқы мұндай кафедра болды, және Габеленц оны басқаруға шақырылды. Оның студенттерінің арасында неміс синологтары Вильгельм Грубе (1855–1908) және Иоганн Якоб Мария де Грот (1854–1921), австриялық синолог Артур фон Росторн (1862–1945), японист де (1865–1939), археолог Макс Уле (1856–1944), тибеттанушы Генрих Венцель және өнер тарихшысы Фридрих Вильгельм Карл Мюллер (1863–1930) болды. 1889 жылы ол ажырасып, Берлин университетіне көшті. 1891 жылы ол қайтадан үйленді және «Die Sprachwissenschaft» («Тіл білімі») атты еңбегін жариялады. Бір жылдан кейін «Handbuch zur Aufnahme fremder Sprachen» («Шет тілдерін қабылдау жөніндегі нұсқаулық») жарық көрді.