Америка Азамат Соғысы: Адирsville шайқасы – 1864 ж. мамырда болған, Джозеф Джонстонның әскерін сақтап, Шерманды Cassville-ге шақыру мақсатындағы кешігу тактикасы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Азаматтық Соғысының шайқасы
Battle of the American Civil War
Адаирсвилл шайқасы – 17 мамыр 1864 жылы Америка Азаматтық Соғысы кезінде Атланта науқанының бір бөлігі, Грузия штатының Рим қаласының солтүстік-шығысында болған шайқас. Ұзаққа солмаған бұл шайқас – Конфедерацияның армияны ұстап тұруға жасаған әрекеті болды, ол генерал Джозеф Джонстонға Касвиллде Одақ әскеріне тұзақ құруға көмектесті.
The Battle of Adairsville was a part of the Atlanta Campaign fought during the American Civil War on May 17, 1864, just northeast of Rome, Georgia. The brief engagement was a Confederate delaying action that allowed General Joseph E. Johnston to bait a trap for the Union army at Cassville.
Кіріспе
Ресака шайқасынан кейін, 13-15 мамыр аралығында генерал Джозеф Джонстонның әскері оңтүстікке қарай шегінді, ал генерал-майор Уильям Текумсех Шерман оларды қуалады. Джорджия штатының оңтүстігінде, Калхунның оңтүстігінде жақсы қорғаныс позициясын таба алмаған Джонстон Адаирсвиллге қарай жол тартты, ал Конфедерацияның атты әскері шеберлікпен арттан қорғап, Шерманды Атлантадан ұзақ ұстады.
Following the Battle of Resaca, May 13–15, General Joseph E. Johnston's army retreated southward while Major General William Tecumseh Sherman pursued. Failing to find a good defensive position south of Calhoun, Georgia, Johnston continued to Adairsville, while the Confederate cavalry fought a skillful rearguard action and kept Sherman away from Atlanta.
Шайқас
Оостанаула өзенін кезіп өткен соң Джонстон қарсы тұрып, федералдыларды қымбатқа түсетін шабуылға тартуға тырысты. Ол Калхун маңында қолайлы жер табады деп күтті, бірақ көңілі толмады және 16-17 мамыр түнінде конфедерациялық әскерлерін оңтүстікке қарай, Адерсвиллге қарай бастап кетті. Шерман өз күштерін үш колоннаға бөліп, кең майданға қарай жылжыды. Жол бойында шайқастар болды, бірақ негізгі күштер қақтығысқа түспеді. Адерсвиллден солтүстікке қарай екі шақырым жерде Оливер Отис Ховард пен Одақтың IV корпусы Уильям Дж. Хардидің конфедерациялық корпусының бекітілген бөлімшелерімен шайқас бастады. Майор Артур Макартур кіші (Дуглас Макартурдың әкесі) басқарған 44-ші Иллинойс және 24-ші Висконсин жаяу әскер полктері Бенджамин Ф. Читам дивизиясына шабуыл жасап, ауыр шығынға ұшырады. Ховардтың қалған корпусы шайқасқа дайындалды, бірақ генерал Томас одан әрі шабуылдарды тоқтатты. Адерсвиллде Джонстон тағы да шайқасқа түсуге болатын позиция табуға үміттенді, бірақ онда да жер одан әрі қорғануға жарамсыз болды және конфедерациялық қолбасшы кері шегінуді жалғастыруға мәжбүр болды. Бірақ Джонстон кері шегінгенде, Шерманның күштерінің бір бөлігін жоюға мүмкіндік беретін стратегия ойлап тапты. Адерсвиллден оңтүстікке қарай екі жол бар еді – біреуі оңтүстікке Кингстонға, екіншісі оңтүстік-шығысқа Касвиллге. Шерман әскерін екіге бөліп, екі жолды да пайдалануы мүмкін көрінді. Бұл Джонстонға екінші колонна көмекке келмей тұрып, бір колоннаға шабуыл жасауға мүмкіндік береді. 17-18 мамыр түнінде оңтүстік әскерлері Адерсвиллден кетіп қалғанда, Джонстон Уильям Дж. Харди корпусын Кингстонға жіберді, ал ол өзінің қалған әскерімен бірге Касвиллге қарай кері шегінді. Ол Шерманның оңтүстіктердің көп бөлігі Кингстонда деп ойлап, өз күштерін сонда шоғырландыратынын күтті. Харди сол кезде Кингстонда солтүстіктерді ұстап тұрады, ал Джонстон Леонидас Полк пен Джон Белл Худпен бірге Касвиллдегі кішігірім федералды колоннаны жояды. Шерман Джонстонның күткенінше әрекет етіп, Джеймс Б. Макферсон мен Джордж Генри Томас әскерінің басым бөлігін Кингстонға, ал Джон Скофилд пен Томас әскерінің бір корпусын Касвиллге жіберді. 19 мамыр күні таңертең Джонстон Худқа Адерсвилл-Касвилл жолынан шамамен бір шақырымдай шығысқа қарай соқпақ жолмен жүріп, батысқа қарап шайқасқа дайындалуды бұйырды. Полк федералды колоннаның басына шабуыл жасағанда, Худ оның сол қанатына шабуыл жасады. Худ орнына келгенде, ол шығыста Даниэль Баттерфилдтің федералды бригадасына тап болды. Бұл үлкен қауіптің көзі болды, өйткені Худ батысқа қарап орналасса, бұл федералдылар оның корпусының ашық қанатын және артқы жағын шабуылдай алатын еді. Солтүстіктермен қысқаша шайқастан кейін Худ Полкке қосылу үшін кері шегінді. Джонстон сәтті шайқасқа мүмкіндік жоғалғанын сезіп, Худ пен Полкке Касвиллдің шығысы мен оңтүстігіне жаңа шепке көшуді бұйырды, онда оларға Кингстондан ығыстырылған Харди қосылды. Джонстон өзінің әскерін қырқада орналастырып, 20 мамырда Шерман оған шабуыл жасайды деп үміттенді. Әдеттегідей, оңтүстік қолбасшысы жауды жеңе алатынына сенімді болды. Түнде конфедерациялық әскерлер Этова өзенінен өтіп кетті. Олар артқа шегінгенде, олардың сезімдері ара-жібірі болды. Олар Далтоннан өте маңызды позицияны жоғалтты және Ресака, Калхун және Адерсвиллден кері шегінді. Енді олар қараңғылықта қайтадан шегініп жатыр. Сол күні таңертең олар шайқасқа дайындалып, рухтары көтеріңкі болған. Бірақ енді олардың көңілі қалды. Келесі бірнеше күнде рух көтерілгенімен, оңтүстік сарбаздарының көптегені Джонстонның қабілеттеріне бұрынғыдай сенім артпады.
Once across the Oostanaula River, Johnston sought to make a stand and draw the Federals into a costly assault. He expected to find favorable terrain near Calhoun, but in this he was disappointed and during the night of May 16–17 he led the Confederates southward toward Adairsville. Sherman followed, dividing his forces into three columns, and advancing on a broad front. There were skirmishes all along the route, but the main bodies were not engaged. Two miles north of Adairsville Oliver Otis Howard and the Union IV Corps began skirmishing with entrenched units of William J. Hardee's Confederate corps. The 44th Illinois and 24th Wisconsin infantry regiments led by Maj. Arthur MacArthur, Jr. (father of Douglas MacArthur) attacked Benjamin F. Cheatham's division and suffered heavy losses. The rest of Howard's corps prepared for battle but further attacks were called off by General Thomas. At Adairsville, Johnston again hoped to find a position in which he could give battle but there too the terrain was unsuitable for further defense and the Confederate commander was forced to continue his withdrawal. As he fell back, however, Johnston devised a strategy that he hoped would lead to the destruction of a part of Sherman's forces. There were two roads leading south from Adairsville—one south to Kingston, the other southeast to Cassville. It seemed likely that Sherman would divide his armies so as to use both roads. This would give Johnston the opportunity to attack one column before the other could come to its aid. When the Southerners abandoned Adairsville during the night of May 17–18, Johnston sent William J. Hardee's Corps to Kingston, while he fell back toward Cassville with the rest of his army. He hoped that Sherman would believe most of the Southerners to be in Kingston and concentrate the bulk of his forces there. Hardee would then hold off the Northerners at Kingston while Johnston, with Leonidas Polk and John Bell Hood, destroyed the smaller Federal column at Cassville. Sherman reacted as Johnston hoped, ordering James B. McPherson and the bulk of George Henry Thomas's army toward Kingston while sending only John Schofield and one corps of Thomas' army along the road to Cassville. On the morning of May 19, Johnston ordered Hood to march along a country road a mile or so east of the Adairsville Cassville Road and form his corps for battle facing west. While Polk attacked the head of the Federal column, Hood was to assail its left flank. As Hood was moving into position, he ran into Daniel Butterfield's Federal brigade to the east. This was a source of great danger, for had Hood formed facing west, these Federals would have been in position to attack the exposed flank and rear of his corps. After a brief skirmish with the Northerners, Hood fell back to rejoin Polk. Johnston, believing that the opportunity for a successful battle had passed, ordered Hood and Polk to move to a new line east and south of Cassville, where they were joined by Hardee who had been pushed out of Kingston. Johnston formed his army on a ridge and hoped that Sherman would attack him there on May 20. As usual, the Southern commander was confident of repulsing the enemy. During the night, the Confederates withdrew across the Etowah River. As they fell back, their feelings were mixed. They had lost a very strong position at Dalton, and had fallen back from Resaca, Calhoun, and Adairsville. Now they were retreating again under cover of darkness. That morning as they prepared for battle, their spirits had been high. Now their disappointment was bitter. Although morale would revive in the next few days, many Southern soldiers would never again place as much confidence in Johnston's abilities as they once had.