Мики Вернон: Американдық бейсболшы және жаттықтырушы

Кіріспе

Американдық бейсболшы және менеджер

Джеймс Бартон "Микки" Вернон (22 сәуір 1918 - 24 қыркүйек 2008) – американдық Бейсболдың Бас лигасының (MLB) бірінші база ойыншысы. Ол «Вашингтон Сенаторлар» (1939–1948, 1950–1955), «Кливленд Индианс» (1949–1950, 1958), «Бостон Ред Сокс» (1956–1957), «Милуоки Брэйвс» (1959) және «Питтсбург Пайрэтс» (1960) командаларында ойнады. Сонымен қатар, ол «Сенаторлардың» (қазіргі «Техас Рейнджерс») кеңейтілген құрамының тарихындағы алғашқы менеджері болды, 1961 жылдан 1963 жылғы 21 мамырға дейін қызмет етті. Вернон 1960 жылдан 1982 жылға дейін төрт MLB командасының жаттықтырушысы болды. Вернон 1960 жылы 2495 соққымен ойыншылық жолын аяқтады және бірінші базада карьералық екі ойынның ең көп саны (2044) бойынша Бас лига рекордын ұстап тұр. Ол Американдық лигада (AL) карьералық ойындар (2227), ұстаулар (19754), көмектесулер (1444) және жалпы мүмкіндіктер (21408) бойынша рекордты сақтайды. Ұзын бойлы Вернонның бойы 6 фут (2 метр) болған, ол сол қолмен соғып, лақтыратын.

Ерте өмір

Микки Вернон Пенсильвания штатының Маркус Хук қаласында дүниеге келді және Вилланова университетін бітірді, ал 1939 жылғы 8 шілдеде жоғары лигада дебют жасады. Ол Гей Вернонның әкесі болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет етіп, 1944 және 1945 жылғы маусымдарды өткізіп алды. 1945 жылы Оңтүстік Тынық мұхитындағы Улитиде ол жоғары лига ойыншылары Ларри Доби мен Билли Гудманмен бірге қызмет етті; Гудман мен Вернон Добиді жеке түрде жоғары лига бейсболшысы болуға ынталандырды; Доби 1947 жылы «Кливленд Индианс» командасы сапында Америка лигасында бейсболдағы түрлі терілі ойыншылар арасындағы кедергіні бұзған алғашқы афроамерикалық болды.

Ойын мансабы

Вернон 20 жылдық мансабында 14 толық үлкен лига маусымында (400 соққы немесе одан көп) ойнады. Ол екі рет .335-тен жоғары, бес рет .300-ден жоғары және тоғыз рет .290-нан жоғары соққы берді. Ол екі мәрте Америка лигасының үздік соққышы атанды. Бір жылы, оның .353 көрсеткіші Тед Уильямстың .342 көрсеткішінен 11 ұпайға басым болды. Содан кейін, ол 1954 жылы Вернонның .337 орташа көрсеткіші Кливлендтің Эл Розенің (.336) үштік тәжін жеңіп алды, тек мыңнан бір бөлігімен. Келесі жылы, 1955 жылы, Вернон мансабында 20 хоум-ран, 97 RBI және 14 трипл соқты. Ол 33 дабл және 67 қосымша базалық соққымен Америка лигасын жетектеді. Сондай-ақ, ол барлығы 294 базаны басып өтті, бұл Минни Миньосодан кейінгі екінші орын. Уақыт өте келе Вернон өзінің ерекше мінезі мен тартымды, бірақ тыныш стильі арқасында жақсы көрілетін ойыншылардың біріне айналды. 1960 жылдың 1 қыркүйегінде, Питтсбург Пайретс командасының бірінші базалық жаттықтырушысы қызметін атқарғаннан кейін, Вернон MLB тізімі 40 ойыншыға дейін ұзартылғанда, активті тізімге қосылды. Ол Питтсбургтің тұрақты маусымдағы тоғыз ойынында резервтік соққышы ретінде пайда болды, тоғыз рет соққылап, бір RBI және қасақана серуендеуге қол жеткізіп, бейсбол тарихында төрт онжылдыққа созылған үлкен лига ойынында ойнаған 29 ойыншының бірі болды. 1960 жылдың 27 қыркүйегіндегі соңғы ойынында ол 42 жасында Ұлттық лиганың ең ескі ойыншысы болды және ойынның ең танымал тұлғаларының біріне айналды. Ол 2409 MLB ойынында қатысып, плей-оффқа қатыспады, бұл Эрні Бэнкс пен Люк Апплингтен кейінгі тарихтағы үшінші көрсеткіш. 1960 жылдың 25 қыркүйегінде Вернон активті тізімде болған кезде, Пайретс NL чемпиондығын жеңіп алды; бірақ ол 1960 жылғы Әлем сериясінде Пайретс ойыншыларының тізіміне енбеді, толық уақытты жаттықтырушылық міндеттерін қайтадан бастады. Ол "Бакс" Нью-Йорк Янкистерін жеті ойында жеңгенде Әлем сериясі жүлдесін жеңіп алды. Вернон мансабында 2409 ойында .286 орташа соққы көрсеткішімен 172 хоум-ран және 1311 RBI соқты. Солқолды ойыншы жылына орташа есеппен 88 RBI соқты және 11 маусымда 80 немесе одан көп, ал үш маусымда 90 немесе одан көп соқты. Ол 1196 ұпай жинап, 137 база ұрлады және .359 базаға жету көрсеткішіне ие болды. Оның мансаптық соққы пайызы .428 болды, 1953 жылы .518 көрсеткішіне жетті. Ол 8731 соққыда 2495 соққы, 490 дабл және 120 трипл соқты. Оның мансаптық барлық базасы 3741 болды, ең жоғары көрсеткіші 1953 жылы (315) тіркелді. Сэтчел Пейдж бірде былай деді: "Егер мен екі ұпайға басымдыққа ие болсам, базалар тоғызыншы таймда толып тұрса және Микки Вернон соққыға тұрса, мен оны серуендетіп, келесі соққышыға бағыттаймын". Нед Гарвер Вернонның ең жақсы маусымдарында: "Ол допты қайда лақтырса да соққыға түсіретін. Сол маусымдарда оған қарсы шабуыл жасау қиын болды" деді. және шаруашылық жүйесінің дамымауы. Вернонның 1961 және 1963 жылдардағы екі толық маусымында Сенаторлар барлығы 201 ойынды ұтырды. Вернон 1963 жылдың 21 мамырында жұмыстан босатылғанда, олар 14–26 көрсеткішімен он командалық Америка лигасында соңғы орында тұрды. Ол 135–227 есебімен аяқтады, бұл .373 жеңіс пайызын құрады. Вернон 1980 жылдарға дейін Пайретс (1964 жылы екінші мерзімге оралды), Сент-Луис Кардиналс (1965), Монреаль Экспос (1977–1978) және Янкис (1982) командаларының бас жаттықтырушысы ретінде ойынға қатысты. Ол сондай-ақ кіші лигалардың Triple A және Double A деңгейлерінде бас жаттықтырушы болып жұмыс істеді және бейсболдан зейнетке шыққанға дейін Лос-Анджелес Доджерс, Канзас-Сити Роялс және Янкис командаларында соққылау бойынша кеңесші болды.

Vernon played for 14 full major league seasons (400 at bats or more) in his 20 year career. He wound up batting over .335 twice, over .300 five times, and over .290 nine times. He was a two time American League batting champion. In , his .353 batting mark eclipsed Ted Williams' .342 by 11 points. Then, in , Vernon's .337 average denied Cleveland's Al Rosen (.336) the Triple Crown by just one one thousandth of a point. The following year, , Vernon had a career high 20 home runs, 97 RBIs, and 14 triples. He led the AL with 33 doubles and 67 extra base hits. He also had 294 total bases, which was second in the AL, behind Minnie Miñoso. Over time, Vernon became one of the best liked ballplayers, mainly through his unique personality and charismatic, but quiet, style. On September 1, 1960, after a season spent as the Pittsburgh Pirates' first base coach, Vernon was placed on the active list when MLB rosters expanded to 40 men. He appeared in nine regular season games as a pinch hitter for Pittsburgh, notching an RBI single and an intentional walk in his nine plate appearances to become one of only 29 players in baseball history to have appeared in a major league game in four decades. By his final game played, on September 27, 1960, he was, at 42, the oldest player in the National League by almost a year, and one of the most popular figures in the game. He appeared in 2,409 MLB games without playing in the postseason, third most in history behind Ernie Banks and Luke Appling. Notably, on September 25, 1960, during Vernon's time on the active list, the Pirates clinched the NL pennant; but he was not on the Pirate playing roster for the 1960 World Series, resuming his full time coaching duties. He earned a World Series ring when the Bucs triumphed in seven games over the New York Yankees. Vernon posted a career .286 batting average with 172 home runs and 1,311 RBIs in 2,409 games. The left hander averaged 88 RBIs a year, and had 11 seasons with 80 or more, three with 90 or more. He scored 1,196 runs with 137 stolen bases and a .359 on base percentage. His career slugging percentage was .428, with a career high of .518 in 1953. He compiled 2,495 hits, with 490 doubles and 120 triples, in 8,731 at bats. He had 3,741 career total bases, with his career high coming in 1953 (315). Satchel Paige once said, "If I had a two run lead, and the bases were loaded in the ninth inning, and Mickey Vernon was up I'd walk him and pitch to the next hitter." Ned Garver recalled that in Vernon's finest seasons, "He'd hit the ball wherever it was pitched. He was difficult to pitch to in those seasons." and an almost nonexistent farm system. In Vernon's two full seasons at the helm, 1961 and , the Senators lost a combined 201 games. They were 14–26 and last in the ten team American League when Vernon was fired on May 21, 1963. He finished with a career record of 135–227, a .373 winning percentage. Vernon remained in the game into the 1980s as a major league coach for the Pirates (returning there for a second term in 1964), St. Louis Cardinals (1965), Montreal Expos (1977–1978) and Yankees (1982). He also managed at the Triple A and Double A levels of the minor leagues, and served as a roving batting instructor for the Los Angeles Dodgers, Kansas City Royals and Yankees before retiring from baseball.

Өлім

2008 жылдың 24 қыркүйегінде 90 жасында инсульттан көз жұмды. Ол Пенсильвания штатының Медиа қаласында тұрған.

Мұра

2008 жылдың тамызында Вернон 1943 жылға дейін карьерасын бастаған он бұрынғы ойыншының бірі ретінде 2009 жылы Ұлттық бейсбол даңқы залына қабылдану үшін Ардагерлер комитеті қарастырды. Төрт онжылдық бойы (1939–1960) ойнаған Вернон карьерасын бірінші базада 2237 ойынмен аяқтады, бұл көрсеткішпен ол тарихындағы ең көп ойын өткізген Джейк Беклиден (2377) кейін екінші орында тұрады. Ол төрт мәрте Америка лигасының және екі мәрте жоғары лиганың жақсы қорғаныс көрсеткішіне ие болды. Вернон карьерасын .990 қорғаныс көрсеткішімен аяқтаған санаулы бірінші база ойыншыларының бірі болды және кез келген ойыншыдан көп қос ойынға қатысты. Пенсильвания штатының Раднор қаласындағы Микки Вернон мұражайы Вернонның карьерасын, әскери қызметін және Мёртомен болған достығын, сондай-ақ басқа да жәдігерлерді құрметпен сақтайды. Вернон Пенсильвания штатының Линвуд қаласындағы Лаун Крофт зиратында жерленген.