Кіріспе

Джон Алан Гленнон (1970 жылдың 24 қыркүйегінде туған) – американ геологі және зерттеуші. Оның жұмысы үңгірлер мен гейзерлерді картаға түсіріп, сипаттаумен айналысады.

Үңгірлер

1996 жылы Гленнон мен Джон Джаспер Кентукки штатындағы Мартин Ридж үңгірлер жүйесіне кіреберіс тауып, онымен жақын орналасқан Джекпот және Уигпистл үңгірлеріне қосылатын жерлерді зерттеді (Гроувс, C. G. 1998). Біріккен үңгір жүйесінің ұзындығы шамамен (Гулден, Б. 2005) құрайды. Бұл үңгір гидрологиялық тұрғыдан әлемдегі ең ұзын үңгір – Мамонт үңгірімен байланысты (Quinlan J. F. және Ray, J. 1989). Гленнон сонымен қатар Кентуккидегі ең ірі үңгір камераларының бірін табуға қатысты (Yonker, R. 2003).

Гейзерлер

2002 жылы Гленнон Чилидегі Эль-Татио гейзерлік аланына американдық экспедицияны жетекшілік етті. Топ гейзерлердің қызметін алғашқы толық қамтуды және сипаттамасын жасады. Соның нәтижесінде дайындалған есепте бұл орын әлемдегі үшінші ең ірі гейзерлік алап екені көрсетілді (Гленнон, Дж. А. және Пфафф, Р. М. 2003).

Хоффманның қоршаған ортаны зерттеу институты (HERI)

Кесендік зерттеулер қорының президенті (2004-2006 жылдары) доктор Крис Гроувспен бірге Гленнон 1999 жылы HERI институтын құрды. Институттың мақсаты – үңгірлер мен карст ландшафттарының қоршаған орта және геологиялық аспектілерін зерттеу. Батыс Кентукки университетінде орналасқан HERI институтының негізгі ғылыми бағыты Қытайдың карст мәселелеріне қатысты зерттеулерді қамтиды.

Өмірбаян

Гленнон Калифорния университетінде, Санта-Барбарада доктор Майкл Франк Гудчайлдтың география ғылымдарының докторы болып оқыды және 2013 жылы докторлық диссертациясын қорғады. Гудчайлд географиялық ақпарат ғылымдарының негізін қалаушысы және Канаданың ең ұзын үңгірі – Каслгвард үңгірін ашқан адам. Гленнон 2001 жылы Батыс Кентукки университетінен геоғылымдар магистрі, ал 1994 жылы Техас A&M университетінен парк әкімшілігі бакалавры дәрежесін алды. Кентуккидегі үңгірлерді ашқаны үшін Алан Кентукки полковниктерінің құрметті орденімен марапатталды.

Жазушылық еңбектері

Гленнон, Дж. А., Пфафф, Р. М. (2005). Көмірқышқыл газымен қозғалатын суық сулы гейзерлердің жұмыс істеуі мен географиясы, GOSA Transactions, 9-том, 184–192-беттер. Гленнон, Дж. А., Пфафф, Р. М. (2003). El Tatio Geyser Field, Antofagasta аймағы, Чили, GOSA Transactions, 8-том, 31–78-беттер. Гленнон, Дж. А. (2001). Мамонт үңгірінің суайдынындағы белсенді ағын желілеріне морфометриялық қатынастарды қолдану, М.С. дипломдық жұмысы, Боулинг Грин: Батыс Кентукки университеті, 87 б. (Мартин Ридж үңгірінің табылуының сипаттамасын қамтиды). Гулден, Б. (2005). АҚШ-тың ең ұзын үңгірлері. Ұлттық үңгіртану қоғамының GEO2 комитеті. (интернет). Гровс, С. Г. (1998). Мартин Ридж үңгір жүйесі, Үңгір зерттеу қорының хабарламасы. Квинлан, Дж. Ф. және Рэй, Дж. (1989). Мамонт үңгірі аймағындағы жер асты су бассейндерінің картасы, жер беттік су ағыны, ірі үңгірлер, ағын жолдары, потенциометриялық бет және топографиялық карталарға сілтеме, 2-басылым. Карст достары, Мамонт үңгірі, Кентукки.